“Ευχα-ιστώ γιατ-έ που με ε-τσετάσατε”!

Ένα ευχαριστώ είναι άλλοτε λίγο κι άλλες φορές το μόνο που μπορείς να δώσεις, άρα είναι πολύ. Έτσι αισθάνομαι για τους γιατρούς και τους νοσηλευτές στο Παίδων Αγία Σοφία. Περάσαμε εκεί τις μέρες μας από την 25η Μαρτίου. Εφημέρευε εκείνη τη μέρα το νοσοκομείο και γινόταν χαμός. Πολύς κόσμος με τα παιδιά/μωρά στα χέρια. Η αγωνία περίσευε. Ο καθένας μας προφανώς θεωρούσε ότι το δικό του παιδί είναι το πιο σοβαρό περιστατικό κι άρα έπρεπε να αντιμετωπισθεί άμεσα. Ευτυχώς για όλους μας στην υποδοχή υπάρχει γιατρός που εξετάζει στα γρήγορα το κάθε παιδί κι έτσι κανονίζει αυτός ποιος θα πάει σε ποιον γιατρό και πότε. Εμείς δυστυχώς αντιμετωπισθήκαμε ως σοβαρό περιστατικό που ήθελε άμεση εισαγωγή και πολύ γρήγορα βρεθήκαμε στον 5ο όροφο.Ωραία η θέα από το δωμάτιο – πώς θα μπορούσε να μην είναι αφού βλέπει την Ακρόπολη! (σα τη διαφήμιση αισθάνομαι τώρα που το παιδί είναι καλά, έχω κέφια και ευχαριστιέμαι τη θέα, έστω κι από το δωμάτιο του νοσοκομείου!) Από το ισογειο μέχρι εκεί το παιδί μου είχε εξεταστεί ήδη δύο φορές. Μια στα γρήγορα όπως σου είπα  – "στη διαλογή" με την είσοδο – και μια από τον γιατρό εφημερίας. Όταν φτάσαμε στον 5ο δύο γιατροί έπεσαν απάνω του και με πολύ τρυφερότητα, χιούμορ, πλάκα (ό,τι δηλαδή χρειάζεται ένα παιδί για να εμπιστευθεί έναν γιατρό) και τον εξέταζαν για αρκετή ώρα. Μετά μας έβγαλαν έξω, τους γονείς, ήταν η ώρα να του πάρουν αίμα και να του εφαρμόσουν την "πεταλούδα" (για όρό και ενδοφλέβια αντιβίωση). Προφανώς έγινε της κολάσεως από τους αλλαλαγμούς του υιού. Όταν άνοιξε η πόρτα και τον πήραμε αγκαλιά πρώτα μας μάλωσε που τον αφήσαμε μόνο του και μετά μας ζήτησε να "κάνουμε μάυ-ους στο τσίλο τους γιατ-ους που με τσίμπησαν". Οι άνθρωποι εκεί δούλευαν 24ωρες σερί κι όμως είχαν το χαμόγελο στα χείλη ακόμη κι όταν μωρά ή και μεγαλύτερα παιδιά σπάραζαν στο κλάμα (όχι πάντα λόγω της ασθένειας τους. Τα παιδιά στους θαλάμους μπορούν να πλακωθούν ανά πάσα στιγμή για δεκάδες λόγους – πάντα πολύ σοβάρούς για τη δική τους ιδιοσυγκρασία – και σχεδόν πάντα ο καβγάς καταλήγει σε σπαρακτικές κραυγές. Ντρέπομαι -δε ντρέπομαι σου λέω ότι εγώ με δύο παιδιά να κλαίνε στο σπίτι ρετάρω πολύ γρήγορα. Αρα οι γιατροί που δεν έχασαν το χαμόγελο και είχαν και το μυαλό τους στη δουλειά τους – δηλαδή στην υγεία των παιδιών μας – κέρδισαν το θαυμασμό μου και συγρόνως με έκαναν να μετανοιώνω για κάθε φωνή που βάζω όταν τα παιδιά μου αλυχτάνε!

Είπε προχτές ο Οικονομέας στην εκπομπή (Κοινωνία ώρα Μέγκα) ότι για να γίνει καποιος υπουργός Οικονομικών ή Εργασίας θα πρέπει να περάσει ένα μήνα πίσω από ένα γκισέ για να εξυπηρετεί πολίτες. Προσθέτω ότι για κάθε μελλοντικό υπουργό υγείας πριν πει χαμογελώντας για τους απλήρωτους (τις εφημερίες) επί 4 και βάλε μήνες "εντός των ημερών θα καταβληθούν ε, μην κάνουν κι έτσι" – καλό θα ήταν να περνούσε ένα σερί 2 εφημεριών σε ένα νοσοκομείο της αρεσκείας του!

Ο γιος μου χαιρετισε την τελευταία γιατρό που τον είδε με ένα χαμόγελο κι ένα – μέσα από τα δόντια του – "ευχα-ιστώ γιατ-έ που με ε-τσετάσατε"!

Share on Facebook

9 Responses to ““Ευχα-ιστώ γιατ-έ που με ε-τσετάσατε”!”

  1. Νά ‘ξερες Γιάννη πόσο σε καταλαβαίνω μ’ αυτά που πέρασα. Μόνο νά ‘ξερες.

  2. Giannis Kafatos says:

    @Γιώργος
    ελπίζω να είναι περαστικά και να σου έμεινε μονο η κακια ανάμνηση!!!

  3. Περαστικά και σιδερένιος να είναι!
    Πόσο συμφωνώ μαζί σου κατά τα λοιπά… Τα έχω περάσει ακριβώς έτσι. Και έχω την ίδια άποψη κι ευγνωμονώ τους ήρωες που δουλεύουν στο ΕΣΥ! Και φυσικά τους εμπιστεύομαι πολύ περισσότερο, από πολλούς ιδιώτες.

  4. Giannis Kafatos says:

    @Γητευτρια
    ευχαριστώ για τις ευχές. Ξέρεις το πρόβλημα δεν το έχω απαραιτήτως με τους ιδιώτες γιατρούς. Τα ιδιωτικά παιδικά ‘‘Ξενοδοχεία‘‘ φοβάμαι. Έχω ακούσει τερατώδη πράγματα. Προτιμώ τη σιγουράντζα των Παίδων μας κι ας υπολοίπονται σε ‘‘ξενοδοχειακή‘‘ υποδομή, από τα λούσα! Σε κάθε περίπτωση ας είναι για περαστικά και μικρά ή ακόμη καλύτερα ας είναι ΑΧΡΕΙΑΣΤΑ!

  5. Ενα πλατυ χαμογελο εκσασε στα χειλακια μου μολις διαβασα την τελευταια φραση!!

    Ησουν πολυ τυχερος που αντιμετωπισες ενα τοσο ευχαριστο κλιμα οταν εσυ εχεις την αγωνια σου για την υγεια του παιδιου σου.. παιζει πολυ σημαντικο ρολο στην ψυχοσυνθεση τοσο τη δικη σου αλλα και του παιδιου..

    Εχουμε φτασει σε σημειο να αναζηταμε τη σιγουρια που μας προσφερουν τα περισσοτερα ευρω που θα δωσουμε στον ιδιωτικο τομεα υγειας.. Τουλαχιστον εγω ετσι νιωθω, τρεμω στην ιδεα οτι μπορει να ξαναζησω κατι παρομοιο μ’ αυτο που εζησα μετα απο ενα τροχαιο οταν επρεπε να παω στο Θρηασιο.. Ντρεπομαι ειλικρινα που το λεω, αλλα μετα απο μια ασχημη εμπειρια και ταλαιπωρια αρχιζεις και τους βαζεις ολους στο ιδιο καζανι..

    Δυστυχως ο ορκος του Ιπποκρατη εφαρμοζεται πιστα απο ελαχιστους γιατρους εντος Ελλαδας, κι εμεις αντι να τους αξιολογουμε και να τους παινευουμε, τους ωθουμε στο εξωτερικο..

    Ευχομαι ολοψυχα να ηταν κατι περαστικο και να ειναι περδικι τωρα πια!!

    Τις καληνυχτες μου :)

  6. Giannis Kafatos says:

    @Because of you…
    εχεις δίκιο, δυστυχώς τα πράματα δεν είναι ευχάριστα. Στα Παίδων – έχω εμπειρία και από τα δύο – οι γιατροί και γενικότερα το προσωπικό είναι ‘‘αλλιώς‘‘! Στα υπόλοιπα νοσοκομεια η κατάσταση δεν είναι ρόδινη. Ακούμε τρομερά πράματα για το πώς αντιμετωπίζουν τους ασθενείς σαν … ‘‘πράγματα‘‘ ή και σαν ‘‘πορτοφόλια‘‘ που βρέθηκαν ξαφνικά μπροστά τους!
    καλημέρα

  7. PiKei says:

    Στα Παίδων είναι που πρέπει να είναι καλοί. Γιατί χτίζουν όλη την σχέση του παιδιού με την Ιατρική που θα το ακολουθεί στην υπόλοιπη ζωή του. Και μπράβο τους που είναι έτσι, και το επιβεβαιώνεις από την εμπειρία σου.

    Περαστικά στο άτομο (αν και τώρα που το είδα πρέπει μάλλον να “αλωνίζει” πάλι)

  8. Mina S. says:

    Περαστικα! Τα εχουμε περασει οι περισσοτεροι για αυτο σε καταλαβαινουμε! Να πω εδω, με την ευκαιρια, οτι ειχαμε εντυπωσιαστει απο την αμεση ανταποκριση που εδειξαν οι γιατροι στο Αγια Σοφια οταν χρειαστηκε και το δικο μας παιδι να νοσηλευτει για λιγο. Πολλες φορες νομιζει κανεις οτι στο εξωτερικο τετοια πραγματα ειναι αυτονοητα…Δυστυχως, δεν ειναι! Υπαρχουν ουρες σε μεγαλα Ευρωπαικα νοσοκομεια και ακομη και για μικρα παιδια, στα επειγοντα, χρειαζεται να περιμενεις αρκετες ωρες !…(Εχω διαβασει με φρικη οτι 2, 3 μωρα εχουν πεθανει περιμενοντας με τους γονεις τους 6-8 ωρεςμεχρι να δουν καποιο γιατρο!!) Μετα σου λεει ο αλλος ζεις στην Ευρωπη, ειναι αλλιως! Οι Ελληνες γιατροι στο Αγια Σοφια ειναι για εμενα ο,τι καλυτερο εχει η Ιατρικη να δωσει στον κοσμο. Να ειναι καλα, μακαρι να ηταν ολοι οι γιατροι στον κοσμο σαν και αυτους!

  9. Giannis Kafatos says:

    Μίνα έτσι είναι. Μακάρι βεβαίως κανείς γονιός να μη χρειαστεί να τους συναντήσει, ή αν τελικά φτάσει μεχρι εκεί να είναι περαστικά!
    :)

Leave a Reply