Radio Friday: άλλο βάζω πλάτη άλλο στήνω κώλο

Καλημέρα, δύσκολη μέρα σήμερα, και σήμερα.
Ο Μάριος Λώλος περίμενε να τελειώσουν οι εκλογές να βρεθούμε – με τις δουλειές όλοι πήζουμε και δεν προλαβαίνουμε να βλέπουμε φίλους και γνωστούς.

Τώρα θα καθυστερήσουμε ακόμη περισσότερο, ο Μάριος είναι στο νοσοκομείο μετά το άγριο ξυλοδαρμό από μπατσόνια του σερίφη Χρυσοχοϊδη, που είχαν φάει στη μάπα τον "μαχαίρι στο κόκκαλο" Παπουτσή, και άλλες τεράστιες πολιτικές μουτσούνες πιο πριν.

Εγχειρίζεται.

Ευχομαστε όλοι περαστικά στο Μάριο, και περαστικά σε όλους μας. Κάποια στιγμή όλοι θα βρεθουμε αντιμέτωποι με τη βία.

Η Βία δεν είναι πάντα ένα γκλομπ ενός πύρκαυλου Ματατζή, η ΒΙΑ είναι – το συχνότερο πια – φτιασιδωμένη, με PHD, με ωραίους τρόπους και χαμογελαστές εκφράσεις.
Η ΒΙΑ όμως είναι πάντα ΒΙΑ και εν τέλει γεννάει ΒΙΑ. Κι όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό ή πληρώνεται πολύ καλά για δείχνει ότι δεν το καταλαβαίνει και να κοιμίζει τους ακροατές του ή έχει περάσει βαριά ασθένεια με πολλές παρενέργειες στα παιδικά του χρόνια.

Και η φτώχεια γεννάει ΒΙΑ.

Άλλο βάζω πλάτη – αφού δεν μπορώ να κάνω αλλιώς – άλλο στήνω κώλο. Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί πλέον το ζητάνε, δηλαδή το απαιτούν με τον ίδιο τρόπο.
Επίσης είναι διαφορετικό να περιγράφεις τι θα φέρει το μνημόνιο του ΓΑΠ, του Μπένι, του Σαμαρά (πρέπει να του βρούμε κι αυτουνού ένα χαριτωμένο υποκοριστικό) και διαφορετικό να το βλέπεις με το όνομά σου και τον κενό χώρο στο κάτω μέρος για να το υπογράψεις.
Μπιλίβ μι! Χιουουουτζ διαφορά.
Στα δύσκολα κρινόμαστε όλοι, και μόνο αν καταλάβουμε ότι ΟΛΟΙ μαζί κάτι μπορούμε, όχι πολλά μη νομίζετε, αλλά κάτι – κι όχι ο καθένας για τον κώλο του (όπως ελληνικαμάντ κάνουμε τόοοοοσα χρόνια),  ε, τότε κάτι μπορεί να γενεί.

Η αυτοκτονία του 77χρονου είναι μια συγκλονιστική κουκίδα σε ένα παζλ δεκάδων (μπορεί και εκατοντάδων) αυτοκτονιών που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια σε  όλη την ελλάδα λόγω χρεών, τοκογλύφων.
Τα όρνια πάντα βρίσκουν ένα πτώμα για να ασελγήσουν. Αν είναι στο κέντρο της Αθήνας τα όρνεα είναι περισσότερα, στην έδρα τους, καταλαβαίνεις!
 

Καλό σαββατοκύριακο, Λάζαροι και Λαζαρίτσες, συβλογκίτες και συβλογκίτισσες.

Φτάνει η ώρα, της ανάστασης, δηλαδή η ώρα που ο καθένας θα κληθεί να διαλέξει στρατόπεδα, να πάρει αποφάσεις, να αποφασίσει επίσης πού θα κοιτάει η κάνη αν τραβήξει τη σκανδάλη.

Share on Facebook

Leave a Reply