Tumi παρά πόδα – πλέον “οπλοφορώ” – το νέο μου τατού

Το ταξίδι μου στο Περού ξεκίνησε όταν η δασκάλα που μου έκανε ιδιαίτερο αγγλικών, η Ολυμπια στο πλαίσιο του μαθήματος, μου έβαλε να ακούσω Simon and Garfunkel, το  El condor Pasa, ανάμεσα σε άλλες μουσικές. Μου εξήγησε τι έλεγε το τραγούδι, ρώτησα που είναι το Περού, τι σημαίνει ο κόνδορας … Ήμουν μικρό παιδί.

Στα 26 το έκανα το ταξίδι παρέα με τον κολλητό μου, Δημήτρη Σούλτα. Ένα εικοσαήμερο στην άλλη πλευρά του κόσμου. Γυρίσαμε.

Το ταξίδι δεν τελειώνει με την επιστροφή του ταξιδευτή. Οι διαδρομές αλλάζουν – μαζί μας.

Τώρα, σε μια στροφή του ταξιδιού, το σύμβολο των Ινκας, το Tumi θα είναι για πάντα μαζί μου.

Το ταξίδι συνεχίζεται.

Το τούμι λοιπόν ήθελα να το χτυπήσω πάνω μου πολλά πολλά χρόνια. Ποτέ δεν το τόλμησα. Βλέπεις η δική μου γενιά μεγάλωσε με τα τατουάζ εξορισμένα, παρεξηγημένα και πολύ έντονα φορτισμένα.  Τώρα που μαθαίνω να χτυπάω τατού κι εγώ, ήρθε φαίνεται η ώρα του. Ελπίζω να το δω να γερνάει … στο ποδάρι μου, κι ελπίζω να το πάω κάποια μέρα στην πατρίδα του!

 

Ευχαριστώ τον Αντρέα Κιντόνη που το χτύπησε, και περιμένω να γυρίσει από τις διακοπές του για να του ανταποδώσω – ελπίζω να είμαι ανταξιος του καταπληκτικού σχεδίου που "έβαλε" στο πόδι μου – και όχι μόνο!

Share on Facebook

4 Responses to “Tumi παρά πόδα – πλέον “οπλοφορώ” – το νέο μου τατού”

  1. hfaistiwnas says:

    apapapa με τίποτα όμως!!! 
    Μπράβο σου που το έκανες αφού το ήθελες.. αλλά δεν θα το κανα.. 

  2. Αθανασία says:

    Ωραίο κέντημα !!!!

  3. Giannis Kafatos says:

    @ Ηφαιστίωνα

    χαχα, δεν είναι υποχρεωτικό! αλλα αν το αποφασίσεις σε μένα θα έρθεις! χαχαχαχα – ποτέ μη λες ποτέ!!

     

    @ Αθανασία

    ναι, έκανε πολύ ωραια δουλειά ο Αντρέας!!!

  4. Άθη says:

    Ε,εμ γειάσου Γιαννάκη με τα ωραία σου! ναί, και μένα μου αρέσει το τραγουδάκι των Simon & Garfunkel, όπως κι ένα άλλο το-'the sound of silence' (τώρα αν έ χει ήχο η σιωπή δ ε ξέρω,) αλλά μάλλον θα έχει, υποθέτω γιανά το λένε αυτοί που φτιάξαν το τραγούδι…ε,εμ όσο για το τατού…ΜΕ ΤΙΠΟΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ! μα ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ ΟΜΩΣ?? ΔΕ ΘΑ ΤΟ' ΚΑΝΑ ΠΟ-ΤΕ….ε,εδώ θέ λω να κάνω άλλες δύο τρύπες στα αυτιά μου, έχω ήδη από μία στο καθένα και θέλω να κάνω, άλλες δύο και το σκέφτομαι μ η σου πώ από πότε…κι ακόμη ΔΕΝ έχω δεήσει να πάω, να τις κάνω να τελιώνω επιτέλους! και δ ε ξέρω, και α ν θα πώ και πό-τε θα πάω να τις κάνω…ό χι να κάνω και τατού…ΔΕ ξέρω με τρομάζει, η ιδέα? με αηδιάζει? απ'όλα…εν'τω μεταξύ έχω ακούσει, και διάφορα περίεργα και δυσάρεστα για κάποιους που έκαναν και το πλήρωσαν πολύυυ ακριβά (με μόλυνση?, και με άλλα πολλά που αφορούν την υγεία τους, καθώς και ότι είναι αφόρητα επίπονο) και δ ε ξέρω με ενοχλεί πολύ όμως? η ιδέα, να έχω κάτι στο σώμα, μου που δύσκολα θα ξεφορτωθώ ή και καθόλου αν το θελήσω κάποτε (καθότι το τατού δ εν φεύγει με τίποτε? παρά μό-νο αν κάνεις λέϊζερ)….πολύ μεγάλος μπελάς για'μένα και δε τα μπορώ αυτά τα πολύπλοκα, μου τη σπάνε)…αλλά καλά έκανες που το τόλμησες!!αυτό ομολογώ ότι είναι κάτι που αρέσει σε'σένα Καφατουλίνι…αυτή η τόλμη που έχεις, που κάνεις διάφορα που άλλοι, ούτε καν τα διανοούνται να τα κάνουν….μπράβο…καλά κάνεις…φιλάκια και…έτσι να είσαι πάντα στη ζωή σου…αρκεί να προσέχεις…αυτό….υσ-ε, η Αθανασία είμαι βρέ από μικρή αχτίδα απλώς άλλαξα, το νίκ μου για λόγους 'ασφαλείας' (πέρσυ κάποιο άτομο της οικογενείας μου είχε, ανακαλύψει το μπλόγκ μου, το διάβασε γίναμε κώλος και μ'αυτό και με άλλα, άτομα της οικογενείας μου, και γιανά  μ η πάθω πάλι τα ίδια αλλάζω σιγά-σιγά πολλά στο μπλόγκ)…φιλάκια…

Leave a Reply