Giannis Kafatos

Ταξιδεύω για τον Ελύτη δε σημαίνει απλώς περιηγούμαι. Ταξιδεύω σημαίνει μετατοπίζομαι, μετουσιώνω πνευματικές εμπειρίες, έτσι που να αποτελούν όχι μόνον αποτυπώσεις ερεθισμάτων, αλλά προτροπές πράξης' λέξεις-εφαλτήρια ενεργειών, λέξεις-στοχαστικές απεικονίσεις αισθήσεων, λέξεις-προάγγελοι της αυριανής μέρας.

Με αυτή τη φράση ξεκινάει το βιβλίο που επιμελήθηκε η Ιουλίτα Ηλιοπούλου. Ένα βιβλίο του Ελύτη αλλά χωρίς τον ίδιο, όπως λέει σε άλλο σημείο της εισαγωγής της. 

"Ο Ναυτίλος του Αιώνα"

Μια όμορφη "περιπέτεια" ανάγνωσης, ένα χάρμα ιδέσθαι, στην καλαίσθητη έκδοση του "ΙΚΑΡΟΥ" , του πνευματικού σπιτιού του μεγάλου μας ποιητή, που με αυτό τον τρόπο θυμίζει στον αναγνώστη, τον μυημένο αλλά και τον νέοτερο, τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Ελύτη!

Το βιβλίο αυτό αποτελεί ένα ταξίδι μαζί με τον Οδυσσέα Ελύτη στους σημαντικότερους σταθμούς του εικοστού αιώνα, στα κυρίαρχα καλλιτεχνικά ρεύματα που συνέβαλαν στη διαμόρφωση της ποιητικής του ταυτότητας. Ένα ταξίδι στη ζωή και το έργο του με οδηγό τον ίδιο τον ποιητή.

Η περιήγηση στον κόσμο του Οδυσσέα Ελύτη ξεκινά με την ενότητα Έφερα τη ζωή μου ως εδώ, ένα εκτενές χρονολόγιο που διατρέχει τον εικοστό αιώνα. Παρουσιάζονται οι σταθμοί στη ζωή και το έργο του Οδυσσέα Ελύτη παράλληλα με μεγάλα ιστορικά, πολιτικά και πολιτιστικά γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο.

Και μόνο γι' αυτές τις 98 σελίδες το βιβλίο έχει μια σπάνια αξία. Δεν είναι ένα συνηθισμένο "αλμανάκ", μια ξερή καταγραφή όσων έχουν γίνει. Είναι κάτι παραπάνω γιατί ενώ η αριστερή σελίδα έχει τον "μεγα κόσμο" η δεξιά έχει καταγράψει τη ζωή και το έργο του ποιητή. Ένα μάθημα ιστορίας, τόσο απαραίτητο στις μέρες που ζούμε!

Ακολουθούν δέκα ενότητες που επιγράφονται με έναν θεματικά οικείο στίχο και περιλαμβάνουν αποσπάσματα του ποιητικού και πεζογραφικού έργου του ποιητή και πλούσιο πληροφοριακό, ζωγραφικό και φωτογραφικό υλικό: Παρουσιάζονται τα βιβλία του, η σχέση του με την ελληνική γλώσσα, η ποιητική σύνθεση Το Άξιον Εστί, σχέση του και οι αλληλεπιδράσεις του με τα ρεύματα και τους κορυφαίους δημιουργούς του Δυτικού κόσμου, οι μεταφράσεις των βιβλίων του σε όλο τον κόσμο. Σε χωριστή ενότητα παρουσιάζονται αποσπάσματα της κριτικής πάνω στο έργο του Ελύτη από το 1938 έως το 2006.

Δεν έχει αξία εγώ τώρα να δαχτυλογραφήσω "ατάκες" και σκέψεις του Ελύτη. Είναι τόσο αρμονικά "δεμένες" στο βιβλίο σα να κάνεις μια φιλική …κουβεντούλα, με έναν από τους πιο σπουδαίους έλληνες διανοητές!

Στη συνέχεια αποκαλύπτονται – πάντα μέσα από τα λόγια του ποιητή – η σχέση του ποιητή με τη μουσική και τη ζωγραφική, τα στοιχεία του αξιακού του συστήματος, και τέλος η δύναμη και η σημασία της ποίησης στη ίδια τη ζωή.

Το βιβλίο με τα κείμενα και την τόσο πλούσια εικονογράφηση διατρέχει την ιστορία της τέχνης του εικοστού αιώνα, μέσα από τη ματιά του Οδυσσέα Ελύτη.

Καλή ανάγνωση, καλό ταξίδι στον πιο μαγικό από τους κόσμους που έχει φτιάξει ποτέ ποιητής

Η έκδοση πραγματοποιήθηκε με την ευγενική υποστήριξη του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση και της Enel Green Power Hellas.

Τιμή: 50,00€, 400 σελίδες

Ο Κώστας Κυριακόπουλος είναι φίλος μου και συνάδελφος στην Ελευθεροτυπία. Γνωριζόμαστε από τα χρόνια που και οι δύο στο πεζοδρόμιο κάναμε ρεπορτάζ. Τώρα βγαίνουμε στο πεζοδρόμιο ο καθένας με τη Μαρίνα του, εκείνος με τη "μικρή" κι εγώ με τη "μεγάλη", και τον Αντώνη μου φυσικά.
Ο Κώστας είναι από τους συναδέλφους που σπαράσσονται αυτή την εποχή καθώς η Ελευθεροτυπία είναι από τα δημοσιογραφικά "μαγαζιά" που έχουν απλήρωτους τους εργάτες τους και κινδυνεύουν με λουκέτο.
Εκτός όμως αυτών, ο Κώστας είναι μέλος μιας … περιέργης οργάνωσης (με την καλή έννοια, μην πάει ο νους σου στο κακό) της Ε.Λ.Σ.Α.Λ
Ελληνική Λέσχη Αστυνομικού διηγήματος.
ΤΟ πιο πρόσφατο αστυνομικό διήγημα στο site της ΕΛΣΑΛ είναι το παρακάτω με τον τίτλο "Την έλεγαν Άννα", του Κώστα Κυριακόπουλου:

Την είδε την ώρα που κατηφόριζε τη Μασσαλίας, ντυμένη με εκείνο το χοντρό μπλε μπουφάν, τόσο φουσκωτό που την έκανε να φαίνεται διπλάσια. Ναι, αυτή ήταν, η ίδια γυναίκα που είχε δει δυο μέρες πριν στην παρουσίαση του βιβλίου του Ισίδωρου Καλδή, «Ιδρωμένο καλοκαίρι», στη Στοά του Βιβλίου. Φορούσε το ίδιο πολυκαιρισμένο μπουφάν, με χαραγμένα πάνω του τα σημάδια ενός άλλου. Οι τσέπες ξεχειλωμένες, οι γιακάδες ξεβαμμένοι, τα κουμπιά ίσα ίσα έπιαναν στις κουμπότρυπες. Εκείνο το βράδυ, της βιβλιοπαρουσίασης, περίμενε να τελειώσει η εκδήλωση και όρμησε στο μπουφέ με τους μεζέδες. Πήρε ένα άσπρο πλαστικό πιάτο και το γέμισε με ό,τι χώραγε. Καναπεδάκια με σολομό πασπαλισμένο με άνιθο, αλμυρά σνακς με τυρί φιλαδέλφεια, άλλα με αγγούρι και ντομάτα. Έτρωγε με μεγάλη βουλιμία και στο άσπρο πλαστικό ποτήρι είχε βάλει κόκκινο κρασί, χύμα από ένα οινοποιείο στα Μεσόγεια. Καθόταν σε μια καρέκλα, μερικά τραπέζια μακριά από τους βιβλιόφιλους της παρουσίασης του βιβλίου του Ισίδωρου Καλδή.
Ο συγγραφέας, μόλις τελείωσε και τις τελευταίες χειραψίες, την πλησίασε και προσπάθησε να μάθει το όνομά της, όχι ότι τον ένοιαζε αλλά το έκανε για λόγους δημοσίων σχέσεων. Της συστήθηκε, κι εκείνη του απάντησε ότι την έλεγαν «Άννα». Την ευχαρίστησε κι έφυγε από το τραπέζι της. Μια χειραψία τόσο συνηθισμένη και γρήγορη που έμοιαζε με κατούρημα σε μπαρ μετά από δυο τρεις μπύρες. Εκείνη, την ώρα που έβαζε στο στόμα της το τελευταίο καναπεδάκι με σολομό, του είπε «πρόσεχε τον τίτλο που έχεις βάλει στο βιβλίο σου». Και μετά ήπιε μια γουλιά από το κόκκινο κρασί της και ρεύτηκε χωρίς κανείς να την πάρει χαμπάρι.
Ο συγγραφέας δεν έδωσε σημασία στο χρησμό της άγνωστης γυναίκας με το όνομα «Άννα». Τέλειωσε τις χειραψίες, καληνύχτισε τους δημοσιογράφους, τον εκδότη του και τους παρευρισκόμενους κι έφυγε για το σπίτι του. Ο συγγραφέας ζούσε σ’ ένα μικρό διαμέρισμα στην Ιπποκράτους.
Ο αστυνομικός διευθυντής Μάνος Χάρης, ως βιβλιόφιλος που ήταν, είδε τη σκηνή με τη γυναίκα στη βιβλιοπαρουσίαση, αλλά δεν έδωσε σημασία. Άλλωστε ήταν γνωστό το φαινόμενο στην Αθήνα της κρίσης. Άνθρωποι ετοιμόρροποι, από όλες τις απόψεις, κάτωχροι στην πλειονότητά τους, διάβαζαν εφημερίδες και πήγαιναν σε επίσημες εκδηλώσεις για να φάνε. Μόνο και μόνο γι’ αυτό. Υπηρετούσε σε μια καινούργια υπηρεσία. Την «ΜΑΣ», που φτιάχτηκε το Δεκέμβριο του 2011. Τη Μονάδα Αστυνόμευσης Συσσιτίων. Παρ’ όλα αυτά τον ενδιέφεραν τα βιβλία. Ήταν 17 Ιανουαρίου του 2012 όταν έγινε η παρουσίαση του βιβλίου του Ισίδωρου Καλδή και την είχε πρωτοδεί.

Για το υπόλοιπο έργο κάνε κλικ εδώ

Tweet

Τη Δευτέρα 21 Νοεµβρίου 2011 στις 6:30 µ.µ., στο 104 Κέντρο Λόγου & 

Τέχνης των Εκδόσεων Καστανιώτη, η Ευγενία Φακίνου µας ταξιδεύει νοερά

στη Λατινική Αµερική µε το νέο της βιβλίο Το τρένο των νεφών.

Η συγγραφέας µάς ξεναγεί στη λατινοαµερικάνικη ήπειρο, αλλά και στη

λατινοαµερικάνικη λογοτεχνία – το «τρένο των νεφών» είναι υπαρκτός

σιδηρόδροµος που ταξιδεύει στην οροσειρά των Άνδεων. Ο ήρωας του

µυθιστόρηµατος ακολουθεί αυτή τη διαδροµή και ζει τη δική του οδύσσεια, 

αναζητώντας τον πατέρα του, σε αυτό το τρένο-φάντασµα που «όταν

φεύγει από το σταθµό, βγαίνει από τις ράγες του, χώνεται στα νέφη και

χάνεται». Ένα ταξίδι από τη ζωή έως το θάνατο, µε ατµοµηχανή το όνειρο.

Για το βιβλίο θα µιλήσουν οι: 

Μαρία Δαµηλάκου, λέκτορας Ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήµιο, Σεραφείµ Φυντανίδης, δηµοσιογράφος, Ανταίος Χρυσοστοµίδης, διευθυντής της σειράς της ξένης λογοτεχνίας των Εκδόσεων Καστανιώτη. 

Αποσπάσµατα από το βιβλίο θα διαβάσουν οι ηθοποιοί: 

Αλεξάνδρα Αϊδίνη και Κωνσταντίνος Ασπιώτης.

Δύο µέρες µετά, την Τετάρτη 23 Νοεµβρίου στις 6 µ.µ., ξεκινάει τις συναντήσεις της η λέσχη ανάγνωσης του 104, όπου, µε «οδηγό» την Ελένη

Γεωργοπούλου, τα µέλη της λέσχης ταξιδεύουν στο λογοτεχνικό σύµπαν της Ευγενίας Φακίνου για να ανακαλύψουν όσα κρύβονται πίσω από τις λέξεις. 

Η παρακολούθηση είναι δωρεάν και οι συναντήσεις θα γίνονται ανά δεκαπενθήµερο. Οι ενδιαφερόµενοι µπορούν να επικοινωνήσουν µε το

ταµείο του θεάτρου για να δηλώσουν τη συµµετοχή τους (περιορισµένος  αριθµός θέσεων).

104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης

Θεµιστοκλέους 104 & Καλλιδροµίου

Τηλ. 210-38.26.185

http://104.kastaniotis.com

Κάνε κλικ για να δεις την παρουσίαση του βιβλίου της κυρίας Φακίνου στην "Κοινωνία Ωρα Μέγκα"

Πόσο μακριά θα πήγαινες για να γιατρέψεις κάποιον που αγαπάς; Ένα εκπληκτικό ταξίδι κουράγιου και ελπίδας.  (από τις εδόσεις Πατάκη)

Όταν ο γιος του, ο Ρόουαν, διαγνώστηκε µε αυτισµό, ο Ρούπερτ Άιζακσον, λάτρης των αλόγων όλη του τη ζωή, ένιωσε συντετριμμένος. Θα μπορούσε άραγε να καταφέρει να επικοινωνήσει µε τον γιο του κάποτε και, ακόμη περισσότερο, να μοιραστεί το θαύμα των αλόγων µαζί του; Και τότε κάτι εκπληκτικό συνέβη. Μια μέρα, κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου κοντά στο σπίτι τους, ο Ρόουαν το έσκασε μέσα από έναν φράκτη και έτρεξε κάτω από τις οπλές ενός αλόγου που ζούσε σε διπλανό αγρόκτημα, µιας ευερέθιστης φοράδας που την έλεγαν Μπέτσι. Αντί να τον ποδοπατήσει, η φοράδα έσκυψε το κεφάλι της και παρέμεινε τελείως ακίνητη – ένα λεπτό βαθιάς ομορφιάς και αποκάλυψης. Ο Ρούπερτ κατάλαβε πως ο απόμακρος, απρόσιτος γιος του είχε πραγματική επικοινωνία µε το άλογο. Άρχισε να παίρνει τον Ρόουαν μαζί του και να ιππεύουν την Μπέτσι. Σύντομα ο Ρόουαν άρχισε να μιλάει και να βελτιώνεται εντυπωσιακά. Τότε, ο Ρούπερτ είχε μια τρελή, απίστευτη ιδέα: Τι θα συνέβαινε εάν υπήρχε ένα μέρος στον κόσμο όπου άλογα και θεραπεία μπορούσαν να συναντηθούν; Τι θα συνέβαινε εάν ο αυτισμός του Ρόουαν μπορούσε να μετατραπεί σε πύλη για περιπέτεια; Την περιπέτεια μιας ολόκληρης ζωής; «Το παιδί και το άλογο» είναι η συγκινητική αληθινή ιστορία του εκπληκτικού ταξιδιού που έκαναν ο Ρούπερτ, η σύζυγός του Κριστίν και ο Ρόουαν μέσα στην αδάμαστη γη της εξωτερικής Μογγολίας. Ταξίδεψαν γύρω από τον μισό κόσμο για να διασχίσουν μαζί –ιππεύοντας άλογα– αυτή τη χώρα, ώστε να συναντήσουν εκεί τους παραδοσιακούς θεραπευτές, κληρονόμους αιώνων πειθαρχίας και έμπνευσης. Είναι ένα εκπληκτικό ταξίδι, ξέχειλο από προκλήσεις, αναπάντεχα όμορφα και ασυνήθιστα γεγονότα. Είναι μια αξέχαστη ιστορία που δείχνει πως ακόμη και στις σκοτεινότερες στιγμές µας μπορούμε ν’ ανακαλύψουμε τη χαρά, πως η θεραπεία μπορεί να επιτευχθεί µε τους πλέον αναπάντεχους τρόπους και πως το μαγικό και το γήινο μπορούν να συνυπάρξουν ώστε να μεταμορφώσουν τις ζωές µας.

Ο Ρούπερτ Άιζακσον γεννήθηκε στο Λονδίνο. Η µητέρα του κατάγεται από τη Νότιο Αφρική και ο πατέρας του από τη Ζιµπάµπουε. Το πρώτο του βιβλίο, «The Healing Land», συµπεριλήφθηκε στον κατάλογο των «New York Times» µε τα αξιόλογα βιβλία του 2004. Ζει στο Όστιν του Τέξας µε τη σύζυγό του Κριστίν και τον γιο τους Ρόουαν. «Το αγόρι και το άλογο» (The horse boy, 2009, νούµερο 1 µπεστ σέλερ των«Sunday Times» στην Αγγλία) µεταφράζεται σε 30 γλώσσες. 

Μια ιστορία αγάπης ενός άντρα προς το παιδί του και τη γυναίκα του, αλλά και προς έναν μυστικιστικό πολιτισμό. (Independent Weekly)

Θρίαμβος της ανθρώπινης ψυχής… Μόνο µία φορά στη ζωή σου ως κριτικός βιβλίου θα κλάψεις κυριολεκτικά από συγκίνηση επειδή ένα μµικρό αγόρι αρχίζει να ελέγχει τις κινήσεις του στην όχθη ενός ποταμού στη Μογγολία…  (The Daily Telegraph)

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά µε το βιβλίο βλ. www.horseboythebook.com . Και για το ομώνυμο ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία του Michel Orion Scott (πέρα από τη λαµπρή διεθνή του καριέρα, τιµήθηκε µε το Βραβείο κοινού στο 2ο Κινηµατογραφικό Φεστιβάλ Υγείας «Ιπποκράτης»,  Κως, 2010) βλ. www.horseboythemovie.com

(και στον Ιππικό όμιλο στο Γουδή υπάρχει τμήμα θεραπευτικής ιππασίας. 210-7488566. Το έχουμε παρουσιάσει σε ρεπορτάζ στην εκπομπή κατά καιρούς και πάντα οι γονείς και τα παιδιά που συμμετέχουν ήταν κατενθουσιασμένοι)
Καλή δύναμη!!!

Tweet

Έκλεισα πριν από λίγο (Κυριακάτικο απόγευμα, τέλος Οκτωβρίου) το βιβλίο, αφού διάβασα και την τελευταία του λέξη. Νομίζω ότι θα κάνω καιρό να επιστρέψω από το ταξίδι που ξεκίνησα στην πρώτη του σελίδα.

Νομίζω ότι το παθαίνουν όλοι όσοι πάνε για πρώτη φορά στη Νότια Αμερική. Είναι ένα ταξίδι που δεν τελείωνει όσα χρόνια κι αν περάσουν από την ημερομηνία επιστροφής.
Το ίδιο και το βιβλίο της κυρίας Φακίνου. Με συντρόφεψε όλη την Κυριακή. Ξέχασα την κρίση, τις κραυγές, … όχι, όχι, δεν τα ξέχασα. Τα είδα με άλλα μάτια και τα αφουγράστηκα αλλιώς.
Είμαι περήφανος που έχουμε μια ελληνίδα συγγραφέα που έγραψε το ίδιο μαγικά με τον τρόπο που γράφουν οι τρανοί διάσημοι συνάδελφοί της στο νότιο ημισφαίριο. Εκεί που η μαγεία και η πραγματικότητα είναι όπως τα χρώματα της πλαστελίνης που παίζουν εκεί απέναντι τώρα τα παιδιά μου. Μπερδεύονται, ενωνονται και δίνουν άλλες απρόσμενες αποχρώσεις. Και το έκανε τόσο φυσικά που δύο φορές -σου μιλάω ειλικρινά- γύρισα στο εξώφυλλο να σιγουρευτώ ότι διαβάζω Φακίνου και όχι μια μετάφραση κάποιου αγαπημένου νοτιομερικάνου συγγραφέα!
Είναι τόσο ωραίο να βλέπεις πώς μια εξέχουσα ελληνίδα συγγραφέας συνομιλεί τόσο στα ίσα με τα λογοτεχνικά μας (νομίζω και δικά της) ινδάλματα, διατηρώντας όμως το δικό της "είναι"!!!
Το τρένο των νεφών είναι από τα ομορφότερα αναγνώσματα και ήρθε σε μια στιγμή που το χρειαζόμουν τόσο πολύ!
Εγώ στο τρένο που περιγράφει δεν έχω ανέβει… αλλά ξέρω το δρομολογιό του!
Μόνο ευχαριστώ μπορώ να πω και να σου προτείνω να το διαβάσεις. Είναι από τα ταξίδια που οφείλουμε στον εαυτό μας!

Ευγενία Φακίνου – Το τρένο των νεφών from Kastaniotis Editions on Vimeo.

Καλή ανάγνωση!

«Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, μπόρεσα να καταλάβω ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη απλώς με προειδοποιούσαν να μη ζω ενάντια στην αλήθεια της ζωής μου. Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε Αυθεντικότητα
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα σε τι δύσκολη θέση ερχόταν κάποιος, όταν του επέβαλα τις επιθυμίες μου. Και όταν μάλιστα δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή και ούτε ήταν  έτοιμος ο άνθρωπός, ακόμα και αν αυτός ήμουν εγώ. Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε Κατανόηση

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να λαχταρώ
για μια άλλη ζωή και έβλεπα γύρω μου ότι τα πάντα μου
έλεγαν να μεγαλώσω. Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε Ωριμότητα
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα τι σε κάθε περίσταση ήμουν στο κατάλληλο μέρος και πάντα στην κατάλληλη στιγμή.
Αυτό με έκανε να γαληνέψω. Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε Αλήθεια
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να στερούμαι  τον ελεύθερο μου χρόνο και κάνω μεγαλόπνοα σχέδια για το μέλλον. Σήμερα κάνω  μόνο ότι μου αρέσει και με γεμίζει χαρά, ότι αγαπώ και κάνει την καρδιά μου να γελά. Με το δικό μου τρόπο και με τους δικούς μου ρυθμούς.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε Ειλικρίνεια
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, απελευθερώθηκα από ότι δεν ήταν υγιεινό για μένα. Από φαγητά, άτομα, πράγματα, καταστάσεις και οτιδήποτε με απομάκρυνε από τον εαυτό μου. Παλαιά αυτό το έλεγα «υγιή εγωισμό». Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε Αυταγάπη
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να έχω πάντα δίκιο. Έτσι έσφαλα πολύ λιγότερο. Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε Απλότητα
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, αρνήθηκα να συνεχίσω
να ζω στο παρελθόν μου και να ανησυχώ για το μέλλον μου. Τώρα ζω κάθε μέρα την κάθε στιγμή που ξέρω ότι ΟΛΑ συμβαίνουν.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε Πληρότητα
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, συνειδητοποίησα ότι, οι σκέψεις μου με έκαναν ένα άτομο μίζερο και άρρωστο. Όταν επικαλέστηκα τη δύναμη της καρδιά μου η λογική μου βρήκε ένα πολύτιμο σύμμαχο.
Σήμερα αυτό το λέω Σοφία της Καρδιάς
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα ότι, δεν πρέπει να φοβόμαστε τις αντιπαραθέσεις, τις συγκρούσεις και οποιαδήποτε προβλήματα αντιμετωπίζουμε με τον εαυτό μας ή με τους άλλους.
Αυτό το λέμε Αυτοεκτίμηση
Ξέρω ότι από τις εκρήξεις στο Σύμπαν γεννιούνται νέα αστέρια.
Σήμερα ξέρω ότι, Αυτή είναι η Ζωή»

Αυτά είπε ο Τσάρλυ Τσάπλιν γιορτάζοντας τα 70στά γενέθλιά του.
Αυτή ήταν η αλήθεια της ζωής του σπουδαίου Άγγλου ηθοποιού και σκηνοθέτη, στον οποίο το Black Duck ετοιμάζει ένα μεγάλο αφιέρωμα, μέσα από το οποίο θα ξαναζήσουμε τη γοητεία του αναιδή, ξύπνιου, ευαίσθητου και πάντα θλιμμένου τύπου, του αλητάκου… Του θρυλικού Σαρλώ!
Το αφιέρωμα, στον πρωτοπόρο πρωταγωνιστή, αλλά και σεναριογράφο, σκηνοθέτη και συνθέτη, περιλαμβάνει έκθεση ρούχων και αξεσουάρ εμπνευσμένων από την εποχή εκείνη, η οποία θα πραγματοποιηθεί στη γκαλερί του πολυχώρου, αλλά και καθημερινές προβολές ταινιών του, από μία νέα συλλεκτική 10πλή κασετίνα – έκδοση, που κυκλοφόρησε ο «Εναλλακτικός Κύκλος» και περιέχει 36 από τις ωραιότερες στιγμές του Τσάρλι Τσάπλιν σε 10 DVD: ο Σαρλώ ως μεθύστακας ή ονειροπόλος ή ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε, με το αθώο βλέμμα του, το άτσαλο παιχνίδι με το μπαστούνι του, και την αφέλεια του. (Οι ταινίες κυκλοφορούν σε πολυτελή κασετίνα με δυνατότητα επιλογής ελληνικών η αγγλικών υπότιτλων).
 
Συγκεκριμένα: το αφιέρωμα περιλαμβάνει:
* Προβολή ταινιών του Τσάρλυ Τσάπλιν, από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ, στο χώρο του bar του Black Duck.
* Έκθεση ρούχων και αξεσουάρ της περιόδου του Μεσοπολέμου στο χώρο της γκαλερί του Black Duck. Συμμετέχουν με καπέλα, ρούχα, κοσμήματα και αξεσουάρ εποχής οι Κατερίνα Καρούσου και Despotnia “Jewel Art”.
* Έκθεση φωτογραφιών του Τσάρλυ Τσάπλιν στους χώρους του Black Duck.
* Live μουσική “interactive”, με αυτοσχεδιασμoύς από διακεκριμένους μουσικούς solo, duetο και trio που θα παίζουν παράλληλα με τις ταινίες.
Ανάμεσά τους οι: Παναγιώτης Παπαγεωργίου, Γιάννης Κυριμκιρίδης, Άγγελος Τριανταφύλλου, Κώστας Βόμβολος, Θοδωρής Ρέλλος, Κώστας Γιαβής, κ.ά
* Μουσικά αφιερώματα από DJs που αναφέρονται στην εποχή του πρωτοπόρου πρωταγωνιστή (Scot Joplin, Duke Ellington, Glen Miller, Dixieland period, Art Tatum αλλά και συνθέσεις του ίδιου του Τσάπλιν) που θα συνοδεύουν τις ταινίες.

** Οι ταινίες που θα προβληθούν και περιλαμβάνονται στη 10πλή κασετίνα, είναι οι εξής:
*Το Παγοδρόμιο/Ο Σωσίας/Δίπλα Στη Θάλασσα/Ο Βοηθός (DVD 1)
*Μια Το Πρωί/Το Ενεχυροδανειστήριο/Μια Καινούργια Δουλειά (DVD 2)
*Βράδια Διασκέδασης/Στο Ιπποδρόμιο Της Βενετίας/Αδίστακτη Αγάπη/ Χαμός Στα Γυρίσματα/Πίσω από Την Οθόνη (DVD 3)
*Ταγκό-Μπερδέματα/Η Γυναίκα/Πως Να Μαγνητίζεις Μια Γυναίκα/ Μια Βραδιά Στη Παράσταση (DVD 4)
*Δουλειά/Στο Πάρκο/Ο Νοσοκόμος/Τριπλά και Διπλά (DVD 5)                                      
*Ο Αλήτης/Αστυνομία/Παντρειά Με Το Ζόρι (DVD 6)
*Ο Εγκληματίας/Ο Κόμης/Το Αντίδοτο (DVD 7)                                                 
*Ο Πυροσβέστης/Ο Περιπετειώδης/Ο Βιολιστής (DVD 8)  
*Ο Μετανάστης/Ο Εύκολος Δρόμος/Νοκ-άουτ (DVD 9)
*Ο Πρωταθλητής/Το Ντους/Η Τράπεζα/Καυτή Κούρσα (DVD 10)

**Με την ευγενική χορηγία του ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΥ ΚΥΚΛΟΥ

ΤΣΑΡΛΥ ΤΣΑΠΛΙΝ

Σερ Τσαρλς Σπένσερ Τσάπλιν ο νεότερος. 16 Απριλίου 1889-25 Δεκεμβρίου1977.
Η πρώτη παγκόσμια αναγνωρίσιμη φιγούρα της κινηματογραφικής τέχνης, γνωστότερος με το υποκοριστικό Τσάρλυ και στην Ελλάδα κυρίως με το προσωνύμιο «Σαρλώ» (κωμικό-τραγικός τύπος με φαρδιά παντελόνια, κοντό μουστάκι, τρύπια παπούτσια και το χαρακτηριστικό μπαστούνι που ο ίδιος δημιούργησε και που αξιοποίησε σε πολλές μικρές κωμωδίες του βωβού κινηματογράφου, στο διάστημα 1912-1918).
Ο ίδιος όχι μόνο πρωταγωνιστούσε αλλά ήταν επίσης ο σεναριογράφος, σκηνοθέτης και συνθέτης της μουσικής των ταινιών του. Η παγκόσμια καταξίωση ήρθε μέσα από τις μεγάλου μήκους ταινίες του, όπως οι «Μοντέρνοι Καιροί», «Ο Μεγάλος Δικτάτωρ», «Τα Φώτα της Πόλης», «Ο κύριος Βερντού» και άλλες, που τον κατέταξαν ανάμεσα στους σημαντικότερους δημιουργούς της έβδομης τέχνης.
Το 1952, στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου και της Μαύρης Λίστας, έπεσε σε δυσμένεια λόγω των αριστερών πολιτικών φρονημάτων του. Ενώ ταξίδευε προς το Λονδίνο, έμαθε την απόφαση του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης να άρει τη βίζα του και επομένως το δικαίωμα επιστροφής. Μετά από αυτό το γεγονός παρέμεινε οριστικά στην Ευρώπη και πιο συγκεκριμένα στο Βεβέ της Ελβετίας όπου πέθανε στις 25 Δεκεμβρίου του 1977. Στο διάστημα αυτό ταξίδεψε στην Αμερική μόνο μια φορά, το 1972, προκειμένου να παραλάβει το ειδικό Τιμητικό Όσκαρ για τη συνεισφορά του στην έβδομη τέχνη, κερδίζοντας το μεγαλύτερο σε διάρκεια χειροκρότημα της ιστορίας των βραβείων. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον έχει κατατάξει δέκατο στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών.

Black Duck Multiplarte – Ντόρα Ρίζου 
Cafe-Bar-Restaurant-Gallery
Χρήστου Λαδά 9α
210 3234760
www.blackduck.gr / info@blackduck.gr

Καλημέρα, σήμερα είναι η μέρα που το κάμπινγκ αδειάζει για να ξαναγεμίσει. Αύριο θα είναι η δική μας μέρα που θα αδειάσουμε τη γωνιά μας για τους επόμενους. Αδειάζουμε τη γωνιά, γεμάτοι όμως! Τόσες μέρες ο ένας με τον άλλον. Όλη η οικογένεια μαζί. Χωρίς να λείπει η μαμά ή ο μπαμπάς για δουλειά κλπ. Full time job. Πόσο αναγκαίο είναι αυτό! Πόσο χρειάζεται να είσαι 24 ωρες μαζί με τα παιδιά τις χαρές, τα νεύρα, τα γέλια, τις γκρίνιες! Είναι και κουραστικό -για λέμε και του στραβού το δίκιο – αλλά είναι τελίκώς και τόσο απαραίτητο!!!

 Είδα έναν τρελλαμένο πατέρα προχτές στο κάμπινγκ. Εχει χτυπήσει στο μπράτσο και μάλιστα σε τεράστιο μέγεθος  tattoo, την προσωπογραφία της νεογέννητης κόρης του. Τη λατρεύει. Την κανακεύει μέσα στο καρότσι, στην αγκαλιά του. Τον παρατηρώ τόσες μέρες! Είναι ο τυπικός χαζομπαμπάς.

Προχθές το βράδυ την αγαπούσε τόσο πολύ που ξέχασε να αφήσει στην ακρη το τσιγάρο …και με το τσιγάρο στο στόμα τακτοποιούσε το μωρό μέσα στο καροτσάκι του.

Η διάταξη ήταν κεφάλι μπαμπά, τσιγάρο, στάχτη, καπνός, κεφάλι μωρού …

Φέτος στις διακοπές διάβασα πολλά βιβλία. Με συνεπείρε;όμως -εκτός από τα βιβλία – η ιστορία του συγγραφέα Stieg Larsson. Αυτός, μακαρίτης πια, έγραψε τρία  βιβλία υπό  (κάθε λινκ σε πάει σε άλλο βιβλίο) τον γενικό τιτλο Μιλένιουμ (στα ελληνικά απο τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ), και αφού παρέδωσε τα χειρόγραφα στον εκδότη του πέθανε. Σουηδός, δημοσιογράφος. Ό, τι καλύτερο έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια σε πολιτικό,κοινωνικό θρίλερ. Ουμανιστής και μεγάλος μάστορας της ανατροπής. Εκείνο όμως που με συντάραξε είναι το γεγονός ότι ενώ είχα τη σουηδία για πολύ δημοκρατική χώρα, ανακαλύπτω ξαφνικά και μια άλλη εικόνα της "τελειότητας". Η δε εικόνα αυτή φαίνεται και στα γραπτά του αλλά και σε ένα γεγονός πολύ ενδεικτικό:όταν πέθανε ο Λάρσον στα 55 του, όλα τα δικαιώματα από το χρυσάφι της τριλογίας του πήγαν στον πατέρα και τον αδελφό του με τους οποίους ήταν μαλωμένος και δεν μιλιόταν για πολλά χρόνια και όχι στη σύντροφο της ζωής του -που είχαν επιλέξει να μην παντρευτούν!

Είμαι βέβαιος ότι και οι δύο βασικοί ήρωες των βιβλίων του … θα έκαναν κάτι για να διορθωθεί αυτή η αδικία!

Ψάξε τα βιβλία, αγόρασέ τα και τα τρία (γιατί θα χρειαστεί να σπάσεις βιβτρίνες αν τελειώσεις το πρώτο και δεν έχεις το δεύτερο!!!) Μπιλίβ μι!!!

 Καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες, όσοι έχετε διακοπές καλό υπόλοιπο. Όσοι επιστρέφετε, αφήστε τις γκρίνιες εκεί και επιστρέψτε αποφασισμένοι για πράξεις κι όχι για γκρίνια. Όσοι δεν πήγατε διακοπές δικαιούστε (λίγη) γκρίνια αλλά οφείλετε ακόμη περισσότερη αποφασιστικότητα στο "πράττειν" -με εννοείτε ε! (κι αν δεν με εννοείτε να ξεκαθαρίσω ότι δεν εννοώ ότι φταίτε -απαραιτήτως -εσείς που δεν πήγατε).

Τα κεφάλια ψηλά λοιπόν! Όχι "μέσα". (κάποιοι βολεύτηκαν αρκετά χρόνια μ’ αυτή τη μαλακία!!!)

Ο Τόμας Λανγκ είναι ένας παλιός στρατιωτικός που φυτοζωεί στο Λονδίνο καταναλώνοντας ουίσκι και τριγυρνώντας με την αγαπημένη του μοτοσικλέτα. Για να κερδίσει τα προς το ζην, «εργάζεται» ως σωματοφύλακας και μισθοφόρος σε διάφορες αποστολές που του αναθέτουν οι παλιοί του γνώριμοι από το στρατό, μέχρι τη μέρα που κάποιος του προτείνει εκατό χιλιάδες δολάρια προκειμένου να δολοφονήσει τον εκατομμυριούχο κύριο Γουλφ. Ο Λανγκ όχι μόνο αρνείται, αλλά και επιχειρεί να προειδοποιήσει το υποψήφιο θύμα του για τον κίνδυνο που διατρέχει. Απερισκεψία; Ένδειξη καλής ανατροφής; Κεραυνοβόλος έρωτας με την κόρη του εκατομμυριούχου Γουλφ; Ο παρ’ ολίγον πληρωμένος δολοφόνος βρίσκεται μπλεγμένος σε έναν κυκεώνα συνωμοσιών, εκβιασμών και δολοφονιών μέσα σ’ ένα κοσμοπολίτικο περιβάλλον όπου παρεπιδημούν ακραίοι και αδίστακτοι χαρακτήρες. Και μερικές πολύ πολύ ελκυστικές γυναίκες.

Αυτά λέει το βιβλίο στο οπισθόφυλλο. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις OPERA. Βρίσκομαι στην 150φεύγα σελίδα και σε διαβεβαιώνω ότι πρόκειται για μια εξαιρετική ιστορία, γραμμένη με τον τρόπο του κυρίου Λόρι. Δηλαδή γεμάτη δεικτικές κακίες, χιούμορ (προφανώς μαύρο) και περνάω υπέροχα μαζί του. Τόσο υπέροχα, μεσα από την εξαιρετική μετάφραση της κυρίας Αγγελίδου, που έβγαλα υπολογιστή για να στο συστήσω.
Σε λίγες μέρες οι διακοπές τελειώνουν, και το μυθιστόρημα του "γιατρού" είναι ό,τι πρέπει για την επιστροφή στην Αθήνα.
Ευχόμαι καλή ανάγνωση!!!

ααα, και κάτι άλλο. όπως λέει μέσα στο ενημερωτικό του αυτάκι, ο λατρεμένος ηθοποιός, που ευτυχώς τον θυμάμαι και ως λογαχό darling στην ανεπανάληπτη "Μαύρη Οχιά", έγραψε το βιβλίο πριν αναλάβει το ρόλο του ψυχάκια γιατρού. Διαβάζοντας το βιβλίο καταλαβαίνεις πώς χτίστηκε αυτός ο (σούπερ) ρόλος.

Η Αμαλία είναι μια e-φίλη. Γνωριστήκαμε ηλεκτρονικώς, βρεθήκαμε να πίνουμε ποτά, βρεθήκαμε σε σπίτια και εχθές βρεθήκαμε  – κόσμος πολύς και ωραίος στην παρουσιάση του βιβλίου της.
Δε θέλει τίτλους η κραυγή.
Ένας αμελιακός τίτλος. Δεν το έχω διαβάσει ακόμη το βιβλίο … αλλά θα το κάνω άμεσα. Εκτός από τα κείμενα της Αμελί για τις γυναίκες "της" έχει και ωραιότατες φωτογραφίες που τράβηξε ο κολλητός μου ο Σούλτας.

Πάρε μια ιδέα για τι μιλάμε. Δες την Αμαλία να διαβάζει ένα απόσπασμα από το βιβλίο της.

Καλοτάξιδο κοριτσάρα μου!!! Να χαίρεσαι τα μπουμπούκια σου, και να χαίρονται κι αυτά!

Απειλή: έρχεται κι άλλο βίντεο με το μικρό θεατρικό που είδαμε (το "ερχεται" είναι σχετικό …από αύριο εννοώ)