Archive for the ‘Radio Friday’ Category

Radio Friday: “Σκιές στο περικαύλιο”

Friday, March 5th, 2010

Καλημέρα

είμαι τρεις μέρες άρρωστος, δε μιλώ, αντιβιωση και διάφορα άλλα μπλιαχ που δεν είναι της παρούσης. Τα μέτρα με βρήκαν στο κρεββάτι του πόνου. Είδα μετά και το up in the air και μ’ έπιασε η ψυχή μου. Φύλαξα τα πρωτοσέλιδα του τύπου της 3ης Μαρτίου, όχι σε κάποιο box αρχειοθέτησης όπως παλαιά, αλλά σε ένα ωραιότατο folder "Protoselida 3 Martiou 2010" και μέσω παυσιπόνων και παυσιλύπων … η ζωή συνεχίζεται.

 

 Σκεφτόμουν τις προάλλες ότι σε κάθε οικογένεια με τη στενή ή την ευρεία έννοια - του σογιού - έχουμε κι έναν άνεργο.

Σκεφτόμουν τι είναι πιο βαρύ: να είσαι 20 και άνεργος ή 50άρης και άνεργος?

Φρικώδη ερωτηματα, λες να φταίει ο πυρετός?

Κι άλλη ερώτηση: γιατί δε βγήκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός να τα πει τα μέτρα? διάβαζε γερμανικά για το διαγώνισμα της Παρασκευής, γαλλικά για το διαγώνισμα της Κυριακής ή αγγλικά για τις γενικές εξετάσεις της άλλης βδομάδας?

 

Μα βρε Τζούλια κι εσύ … τρελλοκόριτσο! Τους χάλασες τη σούπα βρε κουτό! Τόσα χρόνια, τόση προσπάθεια! Μια ολόκληρη γενιά, μετά του Πολυτεχνείου - που είναι ακόμη στην εξαργύρωση - μια ολόκληρη κωστοπουλικώς πορευόμενη γενιά την κατέστρεψες. Τόσο τρίψιμο στ’ ασημικά και μ’ ένα βόγγο δικό σου κοριτσάρα μου … όλα τους τα θόλωσες.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"Σκιές στο περικαύλιο" … μια παράφραση έκανα κι έγω!

Αφού όλοι σε μια παράφραση ζούμε.

 

 

 

 

 

Πού θυμήθηκα κι εγώ τώρα τον Μπορίς Βιαν? βασικά μού ‘ρθε το "θα φτύσω στους τάφους σας" κι έτσι τον αναζήτησα στο γιου τιουμπ και τον βρηκα - απίστευτο!!!

Δεν ξέρω αν θα μας ζητήσουν αντί για συρτάκι να χορεύουμε μαζούρκες και μινουέτα, δεν ξέρω καν πώς θα αντιδράσουμε σε μια τέτοια περίπτωση, ξέρω πάντως ότι αυτή η π… συνάδελφος της Τζούλια η ΕΛΠΙΔΑ κάπου κρύβεται και δεν μπορώ να τη βρω.

Εκτός αν ήταν η τελευταία που πέθανε …

Μπα … δε το πιστεύω!

Μάλλον κρύβεται!

Α, ρε τζουλάρα!!!    

Α, ρε τζουλάρα!!!


καλό σου-κου, αουφίντερζέν, α-μπιεν-ντο, κλπ κλπ

 

 

 

 

 

 

 

Radio Friday:(παθητικές) (ΣΥΝ) Ακροάσεις

Friday, February 26th, 2010

χα! καλημερούδια, καλημερούδια.

όταν βγαίνω έξω και το πρωί  φτύνω ό,τι τέλος πάντων  … όπως την εποχή που κάπνιζα κι εγώ … καταλαβαίνω τι έκανα στους άλλους που δεν κάπνιζαν. Πιάνει τώρα η αναδρομική μου συγνώμη? Εγώ τη λέω μια φορά … κι ας πέσει χάμω.

Τι ωραίο να είσαι και Fun + Lovin + Criminal!!!

Είναι κρίμιναλ μάιντς όλοι αυτοί οι τύποι που θέλουν μέτρα όχι για να σώσουν την οικονομία, αλλά για να σπάσουν τον τσαμπουκά μαζί με κεκτημένα από την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης.

Εμαθα ότι οι ευρω-πέη ελεγκτές περισσότερο από τα μέτρα που θέλουν να μας πάρουν ρωτούσαν τους υπουργούς και τους παρατρεχάμενοι αν υπάρχουν και σε ποιο μέγεθος αντιδράσεις για τα μέτρα που θέλουν να μας πάρουν. Βλέπεις αυτό φοβούνται. Τις αντιδράσεις. Ξέρουν βαθιά μέσα τους ότι κάποια στιγμή κάποιοι θα πάρουν πολλές ανάποδες και μαζί μ’ αυτές μπορεί να πάρουν και τις πέτρες και να βγουν στους δρόμους. Αυτό τρέμουν. Αυτό τους έχουν πει τα δικά τους αφεντικά να μετράνε. Εμείς πάλι "βραχο βράχο τον καημό μας τον μετράμε και πονούμε και απορούμε …

 

Αύριο έχω Ιαν Μπράουν για βραδυνό ενώ νωρίτερα … παιδικό πάρτυ. Αυτό είναι που λέμε "πυρετός στο Σαββατόβραδο"

 

Πήγα μια βόλτα στο Σταυρό του Νότου, για το λάιβ των συγκροτημάτων που "βγήκαν" από το Jumping Fish. Τι ωραίος και πολύς κόσμος. Τι φατσούλες! Σούπερ. Τόσα παιδιά (όλων των ηλικιών, αλλά κυρίως κανονικά…) πήγαν να ακούσουν φρέσκα πράγματα. Φρέσκα και ενδιαφέροντα. Όλοι ενδιαφέρονται για τα φρέσκα και τα ενδιαφέροντα πράγματα που συμβαίνουν στη μουσική σήμερα. Ολοι? όοοοχι όλοι! Αντιστέκονται … τα (περισσότερα) ραδιόφωνα - κι αυτό ήταν που συζητούσαν οι περισσότεροι στο λάιβ.

 

έχω κι άλλο βίντεο από το Σταυρό του Νότου, τους Travel Mind Syndrome που μου άρεσαν πολύ, θα το ανεβάσω όταν λυθούν κάποια τεχνικά προβλεμς!

το επόμενο άσμα το αφιερώνω σε όποιον / πρόσωπο και σε όποια / κατάσταση  το Αξίζουν!!!

 

Καλό σου-κου σου

εύχομαι

 

Radio Friday: speechless

Friday, February 19th, 2010

καλημέρα, καλημέρα

τι κακό αυτό το φετεινό, έχω κόψει το κάπνισμα από τον Σεπτέμβριο και όμως: ο λαιμός μου μ’ εχει σκίσει φέτος. Πάλι ειμαι σπίτσλες! δε μιλώ, όχι από άποψη, όχι για διαμαρτυρία, όχι γιατι δεν έχω τι να πω. ΔΕΝ μπορώ να μιλήσω. Μάλλον είναι το σοκ από το κόψιμο του καπνίσματος ή … ή ο λαιμός μου έχει ψυχή και καρδιά και τώρα που τον άφησα άκαπνο με εκδικείται! Περίεργος γδικιωμός, αλλά εγώ δεν μιλώ και πονώ!!!

 

 Εξακολουθούμε όλοι μας να μιλάμε με μισόλογα και να μη λέμε φόρα παρτίδα αυτό που θέλουμε, για όποιον/α θέλουμε. Γιατί? Γιατί είμαστε καλοί άνθρωποι? Όχι! Απλώς φοβόμαστε τις όποιες συνέπειες. Μικρές ή μεγάλες, τις φοβόμαστε. Αλλιώς γιατί δεν λέμε με το όνομά τους όποιους εννοούμε κάθε φορά? Νομίζω ειναι να μη γίνει η αρχή! Είμαστε κοντά? So farway so close!!!

 

 Είδα στις ειδήσεις τον Θαπατέρο να κάνει ένα κωλοδάχτυλο σε κάποιους. Λες? Λες αν  "λυθούν" οι πολιτικοί κι αρχίσουν να εκφράζονται όπως οι κανονικοί άνθρωποι  - πάντα με μέτρο ε!!! - να γίνει κι η ζωή που οραματίζονται για μας πιο κανονική?

 

 Για πες?

δεν έχεις να πεις τίποτα?

καλά!

ούτε κι εγώ - επι του παρόντος

 

καλό σου-κου!!!

Radio Friday: δεν ειμαι πρακτωρ, ούτε φορο-εισπράκτωρ

Friday, February 12th, 2010

 

 

Καλημέρα …

εεεεε σε σένα μιλάω καλέ! Μην κρύβεσαι! Ο Γιάννης είμαι, δεν είμαι του Διεθνούς νομισματικού ταμείου, δεν είμαι φοροεισπράκτωρ, δεν είμαι ο ταμίας! Έλα χαλάρωσε! Δε σου ζητώ τίποτα. Δε με νοιάζει πόσα παίρνεις, πού τα δίνεις, δε μου καίγεται καρφί αν μαζεύεις αποδείξεις ή αν δίνεις αποδείξεις (στην περίπτωση που είσαι υδραυλικός, ηλεκτρολόγος κλπ συναφή επάγγελματα). Μια καλημέρα πέρασα να πω και να βάλουμε και κανα τραγούδι να ξαλεγράρουμε.

Καλημέρα λοιπόν

 

Μεγάλη ιστορία ο "Μπάμπης". Εγώ τον θυμαμαι από την εποχή της χωμάτινης λεωφόρου Αμφιθέας. Οι πιο παλιοί στην παραλία. Τα μπιφτέκια του είναι μοναδικά, μ’ αρέσει και η σαλάτα πιάζ που κάνει. Χθες βρέθηκα εκεί με Μάνο και Ολίβια. Ένα τηλεφωνάκι ήταν αρκετό, βοήθησε και το καλό τάιμινγκ και να που βρεθήκαμε. Έχω βαρεθεί να μιλάω με τους φίλους μου και τους γνωστούς μου στα τηλέφωνα και στα ιντρενέτια. Θέλω να τους δω κι από κοντάααααααα.

 "Τι φωνάζεις" θα μου πείς … "Φωνάζω" για να το ακούσουμε όλοι μας και πρώτος και καλύτερος εγώ!!!

 

Η φετεινή είναι από τις πιο βουβές αποκριές. Ευτυχώς που έχω και τα παιδιά που η μια ως νεράιδα Τίνκερμπελ και ο άλλος ως Ρωμαίος δημιουργούν ένα κλίμα.

Κατά τ’ αλλα έχουμε πήξει στα μασκαριλίκια. Εχω βαρεθεί, βαριέμαι, τους βαρέθηκα. Α-στα-διάλο πια!!!

 

Αύριο, Σάββατο, παίζω μουσικές στο BlackDuck. Πολύς κόσμος που θέλω να συναντήσω έχει πει πως θα περάσει. Μακάρι να τα καταφέρουν!

Το Facebook έχει γεμίσει σορόπια, αρκούδια, καρδιές και λοιπές βαλεντίνικες παραφερνάλιες. Το καλύτερο το είδα Εδώ! Τι άλλο θα σκεφτούν πια!!!

VVVVVVVVVVVVVVVVVVVVV

Ακούγεται μια φήμη και γιατί να μην την πω κι εγώ? Ακουγεται λοιπόν μια φήμη που λέει ότι μπορεί, ενδεχομένως, ίσως, πιθανόν, (μακάρι) να έρθουν το καλοκαίρι για συναυλία οι Green Day!. Mικρά παιδιά ήμασταν όταν τους γνωρίσαμε  … κάπως έτσι

Καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες, χρεωμένοι, φορολογούμενοι αλλά πάντα περήφανοι έλληνες - αχ, ξεχασα να σου πω και για τον μητροπολιτη Καλαβρύτων που είναι και βλογκερ και μίλησε για το νοθευμένο αίμα από τους ξένους που ζουν δίπλα μας.

 

Αλήθεια … τα σκατά: είναι αρτήσιμα ή νηστίσιμα???

 

Radio Friday: να βρίσω … να μη βρίσω … να βρίσω … να μη βρίσω …

Friday, January 22nd, 2010

 

καλημέρα! Σα να μαδώ τη μαργαρίτα παρακολουθώ το ελληνικό γουέστερν Αγκρίκολας - Αγκρικώλου!

Παντα με αυτά τα βαρετά, "ναι δεν είναι όλοι ίδιοι", στο νου, θέλω να τους βρίσω και κατάφατσα γιατί κατ’ ιδίαν το κάνω για όλη αυτή την κατάντια.

όταν όλες οι επιδοτήσεις από τα γαμημένα τιμημένα 80′ς γινηκανε σκυλάδικα και παίζονταν στα ζάρια, όταν τα παιδιά των "αγροτών" έγιναν οι μεγαλύτεροι τεμπέληδες της κοινωνίας με τις τζιπούρες και τις ουκρανές, όταν οι σοδειές έμεναν αμάζευτές γιατί οι έλληνες δεν πήγαιναν και περίμεναν τους αλλοδαπούς να πάνε να μαζέψουν τον καρπό …

ε, άει στο γερο-διάολο. Καλά φάγατε κι εσείς τόσα χρόνια. Καλά κλείνατε την ελλάδα κάθε χρόνο τέτοιες μέρες και εκβιάζατε.

Δε μας … οργώνετε

Ουστ!


Ολοι μας πίνουν το αίμα! Με τα μπουριά!

Δε-πα-να απαυτωθείτε!

Ευτυχώς υπάρχουν μερικές φορές που το ΑΙΜΑ το προσφέρουμε μόνοι μας, γιατί έτσι γουστάρουμε. Και γιατί καταλαβαίνουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι που το χρειάζονται!!!

Κάθε μέρα, κάθε στιγμή τρώς στη μάπα τη μπουρδελοσύνη αυτής της χώρας. Σήμερα όπως θα παρατήρησες έβρεχε. Μού ελεγε λοιπόν η Λένα το πρωί, ότι στο δρόμο της έχουν βάλει σχάρες για φεύγουν τα νερά στην αντίθετη πλευρά από την κλίση του δρόμου με αποτέλεσμα να γίνεται της πουτάνας κάθε που βρέχει! Και λέω … αναρωτόμενος: μπουρδέλο!!! ΟΧΙ, πρέπει να μου πεις εσύ! Γιατί??? θα σου πω εγώ. Γιατί στο μπουρδέλο αγόρι μου, θα απαντήσεις εσύ, υπάρχει τάξη και κανόνες που τηρούνται!!!


 ορίστε και το καινούριο σινγκλ των Gorillaz που λέγεται Stylo!!!

Μουσικά η δεκαετία έχει βάλει καλές βάσεις. Περιμένουμε ωραιότατα πραματάκια να κυκλοφορήσουν (εννοώ και επισήμως …)

Αφού τα υπόλοιπα πάνε κατά διαόλου … ας πάει και κάτι καλά!

Πω-πω πολύ νεύρο πρωί-πρωί …

Πίστεψέ με! Με αυτά τα θέματα έχω νεύρα all day + all of the night!!!

Καλό σου-κου παλικάρια και παλικαροπούλες!!! Α, και αύριο βράδυ η Αλεκα Απέργη με έχει καλεσμένο να παίξουμε μαζί μουσική στο John Doe, στην Πανόρμου !!!

(τολμήστε το!!!)

 

Radio Friday: get rich oR Die, κοινώς ψόφα, paying (πρόσεχε πώς το διαβάζεις αυτό ε!)

Friday, January 15th, 2010

 

Λέει η παροιμία: θέλει η πουτάνα να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει.

Την έχεις ακούσει?

Είσαι υπάλληλος? Αρα ως άλλη πουτάνα κι εμείς οι υπάλληλοι δεν μπορούμε να κρύψουμε ούτε τη χαρά μας (γι όποιο λόγο, δεν είναι της παρούσης τώρα να αναλύσουμε γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει πατέρα) ούτε κυρίως(!!!) τα μιστά. Οπότε εκτός από χωρωπός πούτανος-υπάλληλος αποτελώ / αποτελείς / αποτελεί (να δω πότε θα μας αποτελείωσουν) και το στυλοβάτη της κοινωνίας γιατί με τους φόρους σου στέκεται στα πόδια του το κράτος.

Είσαι φίλος του Τρισέ και των άλλων ευρω-πέων τρελλόπαιδων κι ας έχεις χάσει τους φίλους σου και δεν το ξέρεις. Τι να τους κάνεις όμως! Είσαι φίλος, σύμμαχος και συμπαραστάτης της ευρωπαϊκής πορείας προς το τράιουμφ (όχι το σουτιέν μπρε, τον άλλο το μεγαλειώδη, τον πομπώδη εννοώ)

μιούσικ πλιζ γιατί τόση χαρά πια πώς να την αντέξω!!!


kai μέσα σε όλα έχουμε και το άργκιουμεντ περί των μεταναστών και των δικαιωμάτων τους. Και λυπάμαι που ακούω κι από άτομα που δεν το περίμενα να είναι κατά της απόκτησης ιθαγένειας - και άρα δικαιωμάτων γιατί γι’ αυτά είναι ο καβγάς - των παιδιών των μεταναστών κι ας έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα. Η βασική δικαιολογία που διακινείται είναι ότι δεν είμαστε Ελβετία. Ναι, αλλά δεν είμαστε ούτε Αφγανιστάν, αντιλέγω, χωρίς να υποτιμώ τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις. Κριτήρια όμως και προϋποθέσεις που θα οδηγούν στο στόχο, κι όχι να στοχοποιούν ακόμη περισσότερο ανθρώπους!

Και σε τελευταία ανάλυση όσο περνάει ο καιρός γινόμαστε πιο συντηρητικοί ή πιο φασίστες? Ας μου πει κάποιος παρακαλώ!!!


Δεν είναι δύσκολο να πεις συγνώμη. Το δύσκολο είναι να κάνεις πράξη τη συγνώμη.

Χίλια συγνώμη σας εύχομαι!


A kai μέσα στο γενικότερο κλίμα χαράς που μας πλημμυρίζει να σου πω, αν δεν το έχεις ακούσει , ότι οι αγκρίκολες ξαναβγαίνουν στους δρόμους. Όπως πέρσυ, που οι αρχηγοί των αγροτών άφηναν τις τζιπούρες που όπως είχε πει συνάδελφος στο Μέγκα, κάθε γκαζιά τρώει μια επιχορήγηση, κάπου απόμερα και μετά πήγαιναν στο μπλόκο. Και ξαφνικά στο βάθος του συρταριού βρήσκανε κάτι ξεχασμένα χιλιόευρα.

Να δω θα τα βρουν και τώρα ή ό,τι είχε ξεμείνει θα πάει υπέρ Ιδρυμάτων … παλαιών πρωθυπουργών???

Είμαι λαϊκιστής?

Ναι?

Ε, ναι λοιπόν γουστάρω τρελλά να λαϊκίζω την  ώρα που κόβονται παροχές από ανθρώπους που πραγματικά έχουν ανάγκες για να κάνουν πολιτική τα ιδρύματα των πρώην πρωθυπουργών. Τι ακριβώς παράγουν αυτά τα ιδρύματα? Γιατί αν παράγουν πολιτισμό, να τους πούμε χαιρετίσματα ότι μουσεία της γαμημένης πατρίδας των πρώην πρωθυπουργων παραμένουν κλειστά ένεκα έλλειψης χρημάτων. Έτσι για να λαϊκίσω λίγο ακόμη, γαμώ το κέρατό μου μέσα!!! (Φεγγάρω πάει άσυλο;;; σου θυμίζει κάτι)


 Απόψε παίζω μουσική στο BlackDuck

Καλό σου-κου, αλήθεια σού είπα καλημέρα όταν αρχίσαμε?

Καλημέρα και γεια σας!

 

Radio Friday: εκατό, 100, κατοστάρα, εκατό

Friday, January 8th, 2010

καλημέρα, καλή χρονιά,

καλές 100 πρώτες πασοκομέρες και η απόσταση από τη Δανία παραμένει ως έχει.

kαλές κι οι περίπου 100 σαμαρομέρες και η απόσταση από την πραγματικότητα παραμένει επίσης ως έχει, έχει ίσως αλλάξει λίγο η απόσταση μέχρι τα σύνορα …

οι οκτώ πρώτες μέρες του 2010 δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν από οποιεσδήποτε 0κτώ μέρες οποιουδήποτε έτους … μόνη διαφορά τα λαμπιόνια που όσο γουσταρω να τα "φορέσω" στο σπίτι πριν από τις γιορτές, αλλο τόσο τώρα βαριέμαι να τα αποκαθηλώσω και παράλληλα σιχαίνομαι να τα βλέπω.

τα φώτα που πέρασαν δεν φώτισαν τίποτα το σπουδαίο, και τα μηδενικά παραμένουν! όσα είχε το 2009, άλλα τόσα έχει και το 2010

 

Η περίοδος μετά τις γιορτές είναι σαν το Σεπτέμβρη, όλοι κάνουν σχέδια, αν και τελικά πιστεύω ότι οι περισσότεροι δεν κάνουν καν αυτοκριτική για τα σχεδιασμένα σχέδια που παρέμειναν σχέδια ενώ θα μπορούσαν να είναι η σχεδία για την ελευθερία … (τι λέω πάλι ο ποιητής …)

 

Το μηδέν εκτός από "μη" και "δεν" είναι και λόγω σχήματος … επικίνδυνο.

Εμένα με περιβάλλει

Εσένα?

Και ξέρεις? Πρωτίστως με περιβάλλουν

τα δικά μου "μη"

και τα ολόδικά μου "δεν".

Αν βάλουμε και των άλλων  …

μη και δεν καταλαβες?

 

Με όσους μίλησα για ευχές αυτές τις μέρες δύο θέματα έμπαιναν στο … ευχολόγιο: Υγεία και Δουλειά!

Καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες! Και μη στενοχωριέστε που τα έχετε χαμένα (για διάφορους λόγους σε διάφορους τομείς). Εδώ ο καιρός εκτός απο γυρίσματα, βλέπω φορώντας τα καλοκαιρινά μου t-shirt, είναι σε μόνιμο τζετ λαγκ!

 

 

η φωτό είναι απο εδώ

 

Radio Friday: the beat goes on και … ευχούλες

Thursday, December 24th, 2009

Kaλήν ημέραν αααρχοντες

κι αααν είν’ κι αν είναι ο οοοορισμός σας

Χριστού τη θεία γέννηση

ναααα πωωω, ναααα πω στ’ αρχοντικό σας …

και γκντουπ η πόρτα στη μουρη και σιγά μην ασχοληθείς με τα κάλαντα,μοντέρνε εσύ!

ειμαι πολύ κολακευμένος, γιατί οι "Χμας καρντς" που έφτιαξα χθες είχαν μεγάλη ζήτηση!

Καλημέρα, χρονια πολλά, Καλά Χριστούγεννα, Υγεία, Ειρήνη, λεφτά στην τσέπη - και στην Τράπεζα - μηδενικές Κάρτες, πάντα σιδερωμενα ρούχα, πάντα πλυμμένα πιάτα, πολύ ελεύθερο χρόνο, πολλά γέλια, πολύ σέξ (το τονίζω παρόλο που είναι μονοσύλλαβο - καταλαβες!!!), καλούς φίλους, νέους φίλους, μόνο κλάματα χαράς, όχι αγωνίες, πολλά ταξίδια, ωραία αρώματα, σούπερ μουσικές!

Χρόνια καλα!!!

σήμερα θα είμαι λιτός και σύντομος, ένεκα καλάντων: πρέπει να πάω τον Αντώνη μου και τη Μαρίνα μου στο φίλο τους και να τους βγάλουμε "να τα πουν" στη γειτονιά, να μπουν στο κλίμα. Και μετά  … μετά ετοιμάζω βαλίτζες (έτσι τις πρόφερε η συχωρεμένη γιαγιά Ξένη) για ολιγοήμερη απόδραση στης εξαδέλφης!

 

Πάντα όταν φεύγει κάποιος μεγάλος, υπάρχουν πολλοί μικροί που προσπαθούν με υπερβολές να πάρουν ακόμη και την τελευταία στιγμή λίγο από το φως που εκπέμπει. Το ξαναζήσαμε! Τέλος εποχής … Για να δούμε…

 

Kaλό  … ό,τι θέλετε!

Σας φιλώωωωωωωωωωωωωωωωωωω

Radio Friday: στα τε - λιώματα …

Friday, December 18th, 2009

Φέτος είναι τα πιο δύσκολα χριστούγεννα της δεκαετίας. Όχι κακά, πρόσεξε με! Δύσκολα. Για πολλούς λόγους. Έχω φάει κατακέφαλα και τις υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής μου ικανότητας από τους … Πουρς και τους Μούντις … & Άι αμ φίλινγκ … μπλου!

Καλημέρα σας γιατί  αλλό  … Μούντις κι άλλο Moody blues!!!

Παρ’ όλα αυτά η ελλάς τραβά προς τη δόξα της με βήμα γοργό, σαν πατινέρ σε πίστα στην άκρη του γκρεμού κι εμείς μαζί της βαράμε παλαμακια και καμία μαλακία καμιά φορά να περνά η ώρα αφού έχουμε πάρει απόφαση ότι όλα τ’ άλλα δεν είναι του επιπέδου μας.

 Κι εκεί που λες πά’ να δω μια συναυλία να διασκεδάσω  … μπαίνεις στο Νέο FUZZ club κι αμέσως σε τυλίγει ένα άρωμα … ΡΟΔΟΝ! Πόσο μοιάζουν οι δύο χώροι, τι αναμνησεις νιότης ήταν αυτές … Ευτυχώς οι Gogol Bordelo με τη διονυσιακή βαβούρα τους … τις πήγαν λίγο πιο πίσω … (θα κάνω άλλο ποστ γι’ αυτό το θέμα … κάποτε … αλλά εχω βρει τον επίλογο:

τα πιτσιρικουά που είδα στο Fuzz να συνεχίσουν να πηγαίνουν σε συναυλίες και να φτιάχνουν τις αναμνήσεις τους μπερδεμένες με μουσικές, όπως κι εμείς "μεγαλώσαμε" βδομάδα με τη βδομάδα, live στο live  στο ΡΟΔΟΝ της Μαρνη!!!

 

Την άλλη Τετάρτη, προπαραμονή Χριστουγέννων θα "σας τα παίξω" από το απογευματάκι στο γνωστό στέκι BLackDuck.

Μουσικές που αγαπάμε πασπαλισμένες με όσα αμύγδαλα περίσεψαν από τους κουραμπιέδες, γιρλάντες, λαμπίονια, spirits … με την καλή έννοια και βεβαίως με μια φεστίβα διάθεση πριν την κοπανήσω για τα βουνά (και τα λαγκάδια)

23 του μηνός Δεκεμβρίου λοιπόν σας περιμένω στη Χρήστου Λάδα για ένα "αφτερ όφισ - όχι ο φαρμακερός, το γραφείον - Πρι-Xmass party. Από τις 7 (τα βουτηματάκια θα είναι λίγα … σπεύσατε)!

 

Μεγάλη διαφήμιση …

Τέλος πάντων … επειδή όλοι έχουμε λίγο Τζάμπο μέσα μας για να παραφράσω μια διαφημισούλα του πρόσφατου παρελθόντος, πρέπει να πω ότι έγινα σαράντα κι εξακολουθώ να γουστάρω το χριστουγεννιάτικο καλαμπαλίκι. Εντάξει! δε μ’ αρέσουν τα λαμπιόνια που βγάζουν αυτό λενταριστό μπλε φως γιατί μου κάνουν πολύ … ψύχρα, αλλά κι αυτό χωρίς γυαλί που είναι θαμπό … γουστάρω πολύ!

Μου έκανε εντύπωση ότι τα παιδιά μου θυμόντουσαν πώς είχαμε βάλει μια γιρλάντα πέρσυ - που φέτος δεν μπήκε … και την αναζητούσαν και τρελλάθηκα. Τελικά δεν τους ξεφεύγει τίποτα - όχι ότι δεν το ξέρουμε ως θεωρία αλλά λέμε!

 

Ακούω τον καινούριο δίσκο του Βασιλικού  του τραγουδιστή των Rainning Pleasure, που κυκλοφόρησε πρόσφατα και λέγεται Vintage  και περιέχει παλιά τραγούδια που όπως είπε ο καλλιτεχνης στη Μαρία Χούκλη "θα ήθελα να τα έχω γράψει εγώ" και ειναι μούρλια!!!

Το ίδιο μου είχε αρέσει και η δουλειά των παιδιών πάνω στο Reflections του Μάνου Χατζηδάκη. Τους είχα γνωρίσει και φιλοξενήσει στην εκπομπή που είχα στον Rock FM ( άλλος ένας "σταθμός" - και της ζωής μας - που έγινε 20 !!!) και μου είχαν κάνει πολύ καλή εντύπωση. Όλοι οι Πλέζουρ … είχαν μια ευγένεια σε μια εποχή που θα μπορούσαν να έχουν καβαλικέψει.


καλό σου-κου,

Καλά Χριστούγεννα, και …

ho ho ho 

που λέει κι ο Αη Βασίλης

Radio Friday: gas Πάιπς (Pipes)!!!

Friday, December 11th, 2009

Kaλημέρα!

Η γειτονιά μου σκάπτεται απ’ άκρου σ’ άκρο εδώ και ένα μήνα. Ολή? Όοοοοχι! Ενα μικρό κομμάτι της αντιστέκεται στον εκσκαφέα κατακτητή που λιώνει τις πλάκες πεζοδρομίου και την άσφαλτο λες κι ειναι φρυγανιές που πας να τις αλείψεις με σκληρό βούτυρο και σπάνε σε χίλια κομμάτια.

Η μικρή νησίδα ανεξαρτησίας απέναντι στους εισβολείς είναι φυσικά μπροστά από το σπίτι μου.

όλοι αναρωτιόμαστε μέρες τώρα "γιατί ρε παιδί μου εμείς τη γλυτώσαμε", και δίναμε κάτι ακαθόριστες απαντήσεις του στυλ: έλα μωρέ … δε θυμάσαι εμάς που μας είχαν σκάψει πέσρυ..

 

Nai μας είχαν σκάψει πέρσυ αλλά πέρσυ δεν άλλαζαν σωλήνες του φυσικού αερίου, φέτος το έκαναν αυτό παντού εκτός από το σπίτι μας!

και την Τετάρτη που οι εργάτες μάζευαν τα μπογαλάκια τους, οι εκσκαφείς άρχιζαν να υποχωρούν και οι δρόμοι καθώς και τα πεζοδρόμια να παραδίδονται στα αυτοκίνητα (κι εν μέρει και στους πεζούς - για να μη με πεις γκρινιάρη) ο γείτων ρώτησε: ρε παιδιά εμάς τους σωλήνες δε θα μας τους αλλάξετε???

Κοκκαλο ο τίμιος εργάτης!

Μη στα πολυλογω! Δεν έσκαψαν σε μας γιατί εμείς απλώς δεν υπήρχαμε!!! ΚΑΛΑ ΜΙΛΑΜΕ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ (πε-το με ναζιάρικη φωνή … )

Δεν υπάρχουμε εμείς. Κι έτσι μείναμε χωρίς φυσικό αέριο το οποίο προσωπικώς και οικογενειακώς χρησιμοποιούμε για τα πάντα στο σπίτι μας. Έχουμε δε τέτοια υποταγή και πίστη στο Φυσικό Αέριο που ούτε ηλιακό θερμοσίφουνα, ούτε μπόιλερ ούτε τίποτα. ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΥΤΕ ΖΕΣΤΟ ΝΕΡΟ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ!!!


Περιττό να σου πω ότι οι άνθρωποι ήρθαν την άλλη μέρα και σε μια μέρα έκαναν ότι έκαναν στους απέναντι και τους δίπλα σε 5!!! (Πάλι στο μάτι τους μπήκαμε - αθελά μας και φοβάμαι καμμιά κατάρα …)

Όταν χρωστάς κινδυνεύει η εθνική κυριαρχία μας / σου !!!

Τό ΄πε ο πρωθυπουργός κι είχε δίκιο κι ας αντέδρασε ο νέος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.

Όταν χρωστάς λίγα δεν υπάρχεις!!!

Όταν χρωστάς πολλά είσαι βιομήχανος!!!

Καλό σου-κου κι αν δείτε τη Μιχαλού, πείτε της ότι λείπω!!!


Please visit WP-Admin > Options > Snap Shots and enter the Snap Shots key. How to find your key