Archive for the ‘Radio Friday’ Category

At your own risk, επεισόδιο 25 παρέα με τον Simon Bloom 22-4-2-16

Monday, April 25th, 2016

Η εκπομπή της Παρασκευής, 22 Απριλίου είχε και καλεσμένο! 

Παρέα μου στο στούντιο του trollradio.gr ήταν ο Συμεών Νικολαϊδης, Simon Bloom.
Ένας ξεχωριστός άνθρωπος και εξαιρετικός μουσικός! 

Ακούσαμε παρέα τον καινούριο του δίσκο, Midnight Rainbows λιγο πριν από την επίσημη πρώτη του εκτέλεση στο live sto Nixon bar (Μεγάλη Δευτέρα 25 Απριλίου) και κουβεντιάσαμε για μουσικές, αφορμές, τις αλυσίδες που μας βάζουν και πώς μπορούμε να τις σπάσουμε.

Ο Συμεών μέσα από ένα τραγούδι ειδικά για εκείνον, θυμήθηκε τον πατέρα του, αγαπημένο μας σκηνοθέτη Νίκο Νικολαϊδη και διάλεξε όλα τα τραγούδια της εκπομπής! 
Τον ευχαριστώ πολύ γι' αυτό το διώρο αφιέρωσε σε μένα και τους ακροατές του trollradio.gr

Επίσης ευχαριστώ για τη βοήθειά της την Έφη Παπαζαχαρίου! 

Ιδού λοιπόν η εκπομπή, καλή ακρόαση!!!!

Share on Facebook

At your Own Risk – Επεισόδιο 23, Παρασκευή 8-4-2016

Sunday, April 10th, 2016

Μια εκπομπή μμμούρλια! 

Ακου, να δεις ποια θεωρώ "μπουμπουκιασμένα" τραγούδια, που ταιριάζουν με το άρωμα από τις Νεραντζιές (που γλύτωσαν από τον Κακλαμάνη), νέες κυκλοφοριές, αγαπημένα κολλήματα. 

Στην εκπομπή μιλησα επίσης για το βιβλίο του ψυχαναλυτή – φιλόσοφου Σλαβόι Ζίζεκ "Προβλήματα στον Παραδεισο, Ο Κομμουνισμός με το τέλος της Ιστορίας (Μεταίχμιο), και κληρωσα ένα αντίτυπο. 

Ευτυχώς έχουμε τη μουσική, που δε μας προδίδει ποτέ! (όπως και οι αληθινοί φίλοι!!!)

Καλή ακρόαση τρολάκια!

Share on Facebook

At your own Risk, επεισόδιο 22, Πρωταπριλιά 2016

Sunday, April 3rd, 2016

Η πρώτη μετεγχειρητική εκπομπή, με νέες κυκλοφορίες, Αγαπημένα κολλήματα, και ένα εξαιρετικό βιβλίο. 

Αντρέ ντε Μποτόν, "Οι Ειδήσεις – οδηγίες χρήσεως" από τις εκδόσεις Πατάκη. Κάναμε και διαγωνισμό!


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Καλή ακρόαση τρολάκια!

 

Share on Facebook

At your Own Risk, επεισόδιο 21 – Τελευταία Αποκριά και βρήκαμε τραγούδι για τη Eurovision

Sunday, March 13th, 2016

H εκπομπή άρχισε με τον Δημήτρη Σούλτα (που ειχαμε αρχίσει από τις 5 κανιβαλίζοντας το τραγούδι της Eurovision), με διάφορες χαβαλοκαταστάσεις και κατέληξε με την Stalia σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αναβιώσουμε το πατρινό καρναβάλι στην οδό Ασκληπιού! 

Μουσικές που δεν τολμάει κανεις να πει ότι του φτιάχνουν το κέφι και θανατηφόρες ατάκες! 

Καλή ακρόαση! 

Share on Facebook

At your own Risk, επεισόδιο 20, Παρασκευή 5 Μαρτίου 2016

Monday, March 7th, 2016

Ξεκίνησα από το σπίτι με άλλη διάθεση και άλλα πράγματα στο μυαλό μου!
Στο δρόμο έβρεχε, και μόλις άφησα την παραλιακή και μπήκα στη λεωφόρο Συγγρού, ένα τεράστιο Ουράνιο Τόξο με συντρόφευσε μέχρι και το Σύνταγμα
.

 

Έτσι λοιπόν η εκπομπή, καβάλησε το ουράνιο τόξο και παρέα ταξιδεψαμε με μουσικές, ονειροπολήσαμε και αποφάσισα να είμαι πιο αισιόδοξος!
Έτσι κάνουν νομίζω οι "πολεμιστές του ουράνιου τόξου" !


Και κάπως έτσι δημιουργήθηκε κι αυτή η εκπομπή!
Καλή ακρόαση

 

Share on Facebook

At your Own Risk, επεισόδιο 19, Παρασκευή 27 Φλεβαρίου

Wednesday, March 2nd, 2016

Η εκπομπή της Παρασκευής 27ης, τελευταίας του Φλεβαρίου! 
Καλή ακρόαση και με φωτό παρακαλώ! 

 

Share on Facebook

At your own Risk, επεισόδιο 17, Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2016

Sunday, February 7th, 2016

Η εκπομπή της Παρασκευής θα είχε καλεσμένο, αλλά η Αθήνα είχε πορεία! Αστυνόμοι, πυροσβέστες και ο γάιδαρός τους! Οπότε καναμε μια εκπομπή με δυνατές μουσικές και μπλα μπλα!
Καλή σας ακρόαση!

 

At your Own Risk, Kafatos radio Show Trollradio.gr 5-2-2016 by Atyourownrisk_Gianniskafatos on Mixcloud

Share on Facebook

Radio Friday: Καμία Ανοχή στους νεοναζί, γιατί αλλιώς αύριο το δικό σου παιδί μπορεί να είναι ο Παύλος Φύσσας

Friday, September 27th, 2013

20130927_063047

Ας ξεκινήσουμε με αυτή την πρώτη σελίδα.
Είναι το ΕΘΝΟΣ, που νομίζω ότι πρωτοστάτησε στο ξεμπρόστιασμα των νενοναζί που κυκλοφορούσαν με το μανδύα βουλευτών κλπ μη δημοκρατικών δυνάμεων.
Η μαυρίλα φαίνεται να σπάει λίγο-λίγο, δειλά. Μακάρι η αποτελεσματικότητα και τη ταχύτητα με την οποία κινείται η αστυνομία και η δικαιοσύνη (αυτή ειναι η αλήθεια με κάποιες χρονικής υφής παραφωνίες) να παραμείνει και να μην χαλαρώσει σε ό,τι αφορά τους φασίστες και τους νεοναζί και το παρακράτος που χρόνια τώρα επιμελώς έστησαν.
Με άλλα λόγια να μην ξεχάσουμε ότι οι νεοναζί είναι μια άλλη λέξη για τους Δολοφόνους όταν το θέμα φύγει από την πρώτη σελίδα των εφημερίδων και την σκαλέτα των τηλεοπτικών εκπομπών.

Ελπίζω το σπυρί που σπάει με τις αποκαλύψεις (όχι μόνο του ΕΘΝΟΥΣ) να βρωμίσει τόσο ώστε η μπόχα να ξυπνήσει λίγο αυτούς που πίστευαν ότι επειδή οι χρυσαυγίτες τους μπούκωναν την πείνα με κανα πενητάρικο ή ψώνια από το μπακάλη είναι τα καλά παιδιά της γειτονιάς.
Και να καταλάβουν πως όταν οι νεοναζί λένε "φύγουν οι ξένοι για να δουλεψουν οι έλληνες" εννοούν να φύγουν οι ξένοι για να εκμετλλεύομαστε τους έλληνες όπως τους ξένους …

Ελπίζω επίσης οι κακές παρέες που ακροδεξιώς γαλουχημένες επηρεάζουν όποοιον μπορούν να επηρεάσουν εκεί στα ψηλά  … να … ξεπαρεού! Και ο νοών νοείτω.

Ο φόβος που έχει καλλιεργηθεί από τα φαντάσματα του παρελθόντος που βρήκαν καλοοργωμένο έδαφος να φυρτώσουν στο σήμερα έχει έρθει ο καιρός να σπάσει, να φύγει, να τον διώξουμε. Από μέσα μας, πρώτα, και μετά από το περιβάλλον μας. Ο καθένας μόνος του και κυρίως όλοι μαζί!

Ελπίζω ο θάνατος αυτού του παιδιού, του Παύλου Φύσσα στα 34του χρόνια να μείνει ως ανάμνηση μιας αφύπνησης. Να τιμούμε τη μνήμη του ως την αφορμή που ξερίζωσε οποιαδήποτε δικαιολογία ανοχής τους νενοναζί της διπλανής μας πόρτας. 17 Σεπτεμβρίου 2013. Να ένα πολυτεχνείο του σήμερα.

(βεβαίως τίποτα δεν μπορεί να πει κανείς στους γονείς του παλικαριού, παρά σιωπηλά να υποκλιθεί μπροστά τους. τέτοιο γολγοθά δεν εύχομαι για κανέναν πατέρα και και καμία μάνα)

Γι' αυτό ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ στους ΦΑΣΙΣΤΕΣ, όχι μόνο αυτούς με τις στολές,  αλλά και τους άλλους, της καθημερινότητας μας. Μην τους αφήνουμε χώρο να χύνουν το δηλητήριό τους.
Γιατί αύριο μπορεί ο Παύλος Φύσσας να γίνει το δικό μας παιδί

Share on Facebook

Radio Friday: είμαστε στον αέρα και ΠΡΕΠΕΙ να ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Friday, September 13th, 2013

 

KOYN-TSAROYXHS-MINOTHS

Σήμερα συμπληρώνονται 105 χρόνια από τη γέννηση του Καρόλου Κουν και το google μας έκανε την τιμή να του αφιερώσει τη χαριτωμένη μαλακιούλα που βάζει στην homepage του όσο εμείς το αφήνουμε να μπαίνει στα ενδότερα …μας.

karolos_kouns_105th_birthday-2026005.4-hp
Τέλος πάντων, είδα αυτή τη φωτογραφία και σκέφτηκα: Ρε πούστη μου, κοίτα ποιοι έκαναν πολιτισμό στην Ελλάδα (Κάρολος Κουν, Γιάννης Τσαρούχης, Αλέξης Μινωτής) και δες τώρα τι γίνεται.
Φυσικά η συγκριση είναι σαν καθαρκτικό, αυτό που πρέπει να πάρουμε για να αδειάσει από μέσα μας, εκτός από τον φόβο που μας έχουν μπολιάσει, ο οχετός της καταναλωσης ειδώλων που εκτός από την ανασφάλειά τους δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα!
Είπαμε όμως, τα ΤΙΠΟΤΑ γίνονται Κάτι  όταν εμείς τους δίνουμε χώρο να αναπτυχθούν.


Σαν τους νεοναζί και τις φιληνάδες τους. Από την πλάκα και την απαξία τώρα μας κουνάνε το δάχτυλο, όταν δεν μας κουνάνε καδρόνια με καρφιά …

Να βάλω μουσική … ή να το κάνω στη μούγγα αυτό το Radio Friday που επέστρεψε στο βλογκάκι μου?
θα βάλω!

Μια γυναίκα που η φωνή της έχει περάσει στο DNA μας. Είχα τη χαρά να τη συναντήσω σήμερα το πρωί  στο στούντιο, ήρθε να πει δύο λόγια για τη συναυλία της, την Τρίτη στο Ηρώδειο. Μακάρι να είχαμε ώρα να την ακούμε να θυμάται όλους τους μεγάλους, τους πραγματικούς ανρθώπους που έκαναν πολιστιμό, και όχι ακροβατικά στις πίστες ή στις παραλίες.

Η σχολική χρονιά που ξεκίνησε … δεν ξεκίνησε καλά, όχι λόγω των απεργιών, αλλά λόγω των κενών. Οι απεργίες έπονται. Τα παιδιά μου πάνε δημοτικό. Μέχρι πέρσι είχαμε το θεσμό του ολοήμερου και τα παιδιά έμεναν μέχρι να σχολάσουν οι γονείς, κάνοντας τα μαθήματά τους, και παίζοντας. Τώρα … οι διευθυντές των σχολείων λένε κάθε πρωί … θα δούμε, σε λίγες μέρες κλπ. Με χαρά άκουσα τον υπουργό να λεέι ότι σε 4 μέρες το θέμα θα λυθεί. Επειδή φαντάζομαι εννοεί τις εργάσιμες, ελπίζω έως την Πέμπτη να έχουμε ολοήμερο … αλλίως τα παιδιά θα γίνουν μπαλάκι από γειτόνισσα σε φίλη, κι από φίλη σε γειτόνισσα!

Όταν το συζητάμε το θέμα με τη γυναίκα μου λέω: Ζούμε σε μια χώρα πτωχευμένη. Όχι ελέω μνημονίου κλπ αλλά ελέω σταρχιδισμού. Ποιος νοιάστηκε ουσιαστικά για την παιδεία των παιδιών μας?

Πρέπει να βρούμε τρόπο να ανασάνουμε.
Πρώτα το μυαλό μας, μετά να καθαρίσει το μέσα μας, η ψυχή μας. Είμαστε τόσο ποτισμένοι με δηλητήριο. Θέλουμε πολύ δουλειά. Θέλει πολύ δουλειά να καθαρίσουμε τη μαυρίλα που αρχίζει να καλύπτει τα πάντα, ύπουλα, σαν τη μνήμη cache που κάνει τα έξυπνα κινητά μας να σέρνονται … κι εμάς το ίδιο.
Πρέπει να πετάξουμε τα σκουπίδια  και να δίνουμε τη μάχη μας να μένει καθαρό ό,τι καθαρίσαμε. Μην αφήνουμε το σκοτάδι να νικάει το φως!
Μπορούμε;
Μπορώ?
Μπορούμε?

Share on Facebook

Radio Friday: Μεγάλη Παρασκευή, μιας εβδομάδας παθών … διαρκείας

Friday, May 3rd, 2013

Γεια σου, 
καιρό είχε να "εκπέμψει" το Radio Friday. Στην αρχή ήταν θέμα συγκυρίας, μετά βαρεμάρας. Μετά η βαρεμάρα νίκησε τη διάθεση και το "ωχ αδερφέ" νίκησε κατά κράτος. Έτσι δε συμβαίνει σε όλα τα πράγματα ή σε αυτά που δεν είναι "πράγματα" που λέει κι η διαφήμιση;

Λοιπόν χωρίς διάθεση να απολογηθώ παραπάνω ούτε στον εαυτό μου, ούτε σε σένα αναγνώστη, ανεβάζω τους διακόπτες και το Radio Friday είναι στον αέρα. 

Η Μαρίνα μου είναι έξη ετών και αυτό είναι το πρώτο Πάσχα που θα το περάσει στην Αθήνα. 
Δεν πειράζει! Ας είναι αυτά τα προβλήματα: ότι δεν κάνουμε μια εκδρομή όπως παλιά! 
Ήδη έχουμε κάνει διάφορες ποδηλατάδες στην παραλία, και τώρα μέσα ετοιμάζονται για βόλτα στην Πλάκα και την Ακρόπολη. 
Να ας πούμε: ούτε τα παιδιά μου ούτε η γυναίκα μου έχουν κάνει ποτέ επιτάφιο στην Πλάκα – κι εγώ ούτε πού θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά!

Γυρίσαμε από την ποδηλατάδα και πατινάδα με τον Αντώνη και τη Μαρίνα. Η αγορά του Παλαιού Φαλήρου είναι …πένθιμη. 
Νομίζω ότι φέτος το πένθιμο χτύπημα της καμπάνας της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται αντιληπτό πολύ διαφορετικά από όλους μας. 
Μπορεί τα ουζερί σε κάποιες γειτονιές να είναι γεμάτα, τα καράβια το ίδιο, τα διόδια να πήζουν από αυτοκίνητα. Μπορεί! Το ίδιο μπορούν να ψάχνουν τους κάδους σκουπιδιών αυτοί που το έχουν ανάγκη. Ακόμη και σήμερα. Και όχι μόνο τους κάδους ανακύκλωσης, αλλά και τους άλλους: με τα αποφάγια μας.

Δεν περιμένω ανάσταση κανενός σωτήρα. Δεν πιστεύω σε κανέναν σωτήρα. Ελπίζω μόνο να είμαι υγιής, τα παιδιά μου, η γυναίκα μου, οι δικοί μου άνθρωποι, όλοι οι άνθρωποι – αν αυτό είναι δυνατόν. Και το ελπίζω αυτό γιατί έτσι μπορεί κανείς να παλέψει. 
Κανείς δε θα μας οδηγήσει στον Παράδεισο. Μόνοι μας, όλοι μαζί  όμως … 

Χρόνια πολλά λοιπόν, υγεία, σκέψη, δύναμη. 
Σταματήστε να αντέχετε. Πρέπει να αντιδράσουμε. Αντέχουμε περισσότερα από όσα μπορούν να μας κάνουν, θα τους αφήσουμε;

Share on Facebook