Giannis Kafatos

Τι να σου πω τώρα εκτός της καλημέρας μου; να σου πω ότι πάμε καλά; να σου πω ότι είμαστε καλά;

Ε, ναι λοιπόν, είμαστε καλύτερα από πολλούς άλλους που είναι σε μαύρη απελπίσιά και απαρτίζουν στο σαρανταφεύγα τοις εκατό – ποσοστού ανεργίας.

Δύο υπουργοί καθόρισαν τη διαβολοβδομάδα που τελειώνει όπως πάντα στη μούρη μας! (και αφού δεν έχει συμβεί κάτι που να έχει πέσει στην αντίληψή μου, τα καταπίνουμε όλα και δε μιλάει και κανείς …)
Ο πασών των ΠΑΣΟΚΩΝ και Οικονομικών πολυχρονεμένος Μπένι και ο "τά ΄χω πάρει και μαλώνω ακόμη και με την παρτη μου μπας και διασωθώ πολιτικαμάντ" Αντρέ ντε Λομπερντέν
Ο ένας μας είπε ότι μας έκαναν ντα και άρα για να γλυτώσουμε τις ξυλίτσες στα πισινά μας πρέπει να κάνουμε ό,τι μας ζητάνε που κι εμείς τα έχουμε υποσχεθεί, και ο άλλος τά ‘χωσε στους δημοσίους υπαλλήλους. Αυτούς που οι όμοιοι του διόριζαν από καταβολής ελληνικού κράτους, αυτούς που ο ίδιος και η κυβέρνηση του κλάν-μεντεν να αντιμετωπίσει γιατί απλούστα απ’ αυτούς ψηφίζεται.
Ναι οι δημόσιοι είναι καρκίνωμα, αλλά για στάσου: η δασκάλα που θα αναλάβει τον Αντώνη μου τη Δευτέρα είναι μέσα στο εκατομμύριο του Λομπερντέν?
Είμαι κι εγώ αλήτης και ρουφιάνος όπως λένε για τους δημοσιογράφους;
Σας διαβεβαιώ, για την οικονομία της κουβέντας πως δεν έχω ρουφιανέψει κανέναν σε κανένα!!!
Εχω κι εγώ γενικεύσει, αλλά το Outbreak  του Αντρέ ντε Λομπερντέν δεν περιγάφεται!!! Και τι ωραία που τον αντιμετώπισαν τα μίντια;

Όλοι, κάνοντας τους αναλυτές, προβλέπαμε τα χείροτερα ότι θα έρθουν, και τώρα που καταφθάνουν δεν το αντέχουμε. Κατήφεια παντού.
Κι όμως υπάρχουν ακόμη κάποιοι που πιστεύουν ότι αυτό που συμβαίνει δεν τους αφορά, δεν τους ενδιαφέρει. Είναι μαγικοί τύποι από το είδος του "μαζί τα φάγαμε, χώρια τα χωνεύουμε και όλοι μαζί σας έχουμε χεσμένους!

Τη Δευτέρα ανοίγουν τα σχολεία και τα παιδιά δε θα έχουν βιβλία γιατί … γιατί έτσι. Οι προσίτζουρς, οι διαδικασίες, ένας πρόεδρος, μια υπουργός … ολοι δημόσιοι υπάλληλοι, απ’ αυτούς που περιέγραφε ο Αντρέ ντε Λομπερντέν. Κατάλαβες; Τι; Καλά, πλέρωσε τώρα τις φωτοκοπίες και θα καταλάβεις!

Είναι ωραία χώρα η Αυστραλία;

Θα ρωτήσω τους πρώτους μετανάστες που θα φύγουν τις επόμενες εβδομάδες και θα σου πω!

Τρέχουμε με τα χίλια στον κατήφορο, τα δέντρα είναι καμμένα ή κομμένα για να γίνουν βίλες, δεν υπάρχει τίποτα να μας συγκρατήσει. Μόνοι μας, με τους φίλους μας!

Απόψε ο Νότης Μαυρουδής θα είναι στη γειτονιά του, στο Ευριπιδειο θέατρο Ρεματιάς, στο Χαλάνδρι, στις εννέα και μισή. Ετοιμάσου για μια βραδιά αυθεντική! Μελωδική και ειλικρινή. (ένα σταθερά σθεναρό ανάχωμα στην κατρακύλα, και δεν το λέω επειδή είναι φίλος μου -  το λέω και γι’ αυτό -  αλλά και γιατί έτσι είναι!!!)

Καλό Σου-κου, συβλογκίτες και συβλογκίτισσες!!!

καλημέρα!

Πειράζει που το Radio Friday "εκπέμπει" Σάββατο; Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ (που λέει κι ο Αγγελάκας). Αφού χθες δεν προλάβαινα.
Είχα να χωρίσω τα παιδιά που μαλώνανε. Και τα δικά μου, και τα άλλα … καταλαβαίνεις ε! (αν δεν… εννοώ τα παιδιά που παίζουν μονόπολι με τις τύχες μας: τρόικανς, μπένι, κλοιπαί οικονομοτεχνικαί δυνάμεις. Μπαλαμουτιαστήκανε τη νύχτα της Πέμπτης και την Παρασκευή άλλο ένα κλίμα … σιάχτηκε εις βάρος μας)

Λατρεύω τους RHCP, κι αναρωτιέμαι αν ποτέ θα καταφέρω να τους δω live. Ελπίζω, όταν θα γίνει αυτό να είμαι χωρίς "Π" και να μπορώ να χοροπηδώ – έστω και κάπως αφαιρετικά, αλλά να χοροπηδώ!

Η οικονομία της γειτονιάς μου, όπως και της δικής σου – φαντάζομαι – πάει κατά διαόλου. Αυτό βεβαίως δεν αφορά τα …παιδιά που παίζουν μονοπολι με τη ζωή μας. Αυτοί, τη δική τους ζωή την έχουν σιαγμένη.

Τα παιδιά τους βολεμένα, τα χρέη τους πληρωμένα (τα υλικά, γιατί τα "αϋλα" χρέη των πολιτικών και οικονομικών παραγόντων είναι αυτά που πληρώνουμε) και ξέρουν ή τουλάχιστον έχουν βάσιμες υπόνοιες ότι στις επόμενες εκλογές θα έρθουν οι …, εμείς δηλαδή, να τους ψησίσουμε! και τα σκλιά δεμένα!

Η Μαρίνα ακούει παραμύθια και χορεύει τα ιντερμέντια, περιμένοντας τη φίλη της τη μικρή Μαρίνα να παίξουν. Ο Αντώνης πήρε μεγάλη απογοήτευση που δε θα έρθει και η Στέλλα, η μεγάλη φίλη της μικρής Μαρίνας, που πολύ του γυάλισε του 7χρονου το καλοκαίρι που την είδε. Λες κι έφαγε χυλόπιτα ήταν το αγοράκι μου όταν του είπα: η Στέλλα δε μένει στην Αθήνα, μπορει να τη συναντήσουμε του χρόνου στις διακοπές (που ελπίζω να πάμε, κι αυτό παρενθετικό δεν το είπα του παιδιού!)

Χαιρόμαι, προσπαθώ να διατηρώ έντονα τα πράγματα που με κάνουν να χαίρομαι. Μέσα στη γενικότερη επικράτηση του γκρι, πρέπει να αγωνιστούμε να υπάρξουν και τ’ άλλα χρώματα! Η ζωή θέλει κουράγιο, φίλους, αλληλεγγύη, προσπάθεια και χρώματα! (πάλι θυμήθηκα τη Μόμο!!!)

Καλό υπόλοιπο Σου-Κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες!!!

Καλημέρα, καλό μεσημέρι, πάει κι ο Αύγουστος και όλοι ετοιμαζόμαστε για τον πιο καυτό Σεπτέμβρη της ζωής μας. Οι απολυμένοι πάνω απ’όλους, μετά οι αγανακτισμένοι, μετά οι κατα συρροήν αγανακτισμένοι (που δεν βρήκαν τρόπο να κλέβουν το δημόσιο), μετά οι συνδικαλιστές, μετά ο ΓΑΠ και πάει λέγοντας.
Όλοι έχουν κάποιο λόγο για να πουν "α, ναι θυμάμαι εκείνο τον Σεπτέμβρη του 11, τότε που …"

Δύο ποστ τώρα σε προκαλώ να κράζεις και να καταγγέλλεις όσους παρκάρουν πάνω στη μούρη μας και κάνουν τη ζωή μας δύσκολη. ΑΝ σταματήσουμε να ανεχόμαστε κάποιους από τους εξυπνάκηδες που δυναστεύουν τη ζωή μας … μήπως πάρουμε αμπάριζα και τους υπόλοιπους. Ξέρεις πόσοι ασχημονούν μόνο και μόνο βασιζόμενοι στο γεγονός ότι κανείς δε θα τους κράξει? Ε, αφού προφανώς το ξέρεις Do something ευλογημένε !

Πολύ χρυσάφι ο Καντάφης ρε παιδί μου, πολύ! Δηλαδή ό,τι έχει η μπάρμπα σε κάλη το έχει ο συνταγματάρχης σε χρυσό. Τονε ψάχνουνε λέει, και τον χρυσό και τον Καντάφι. Και τους βοηθάνε, τους αντάρτες,kai αυτοί που μεγάλωναν όσο μπορούσαν το "εγώ" του κολονέλου!!!

Α, άκουσες ότι κατήργησαν λέει, ενεκα κρίσεως τα μυστικά κονδύλια του υπουργείου Τύπου, αλλά χάθηκαν τα αρχεία που έδειχναν ποιοι δημοσιογράφοι και άλλοι τα τσέπωναν, ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΛΕΦΤΑ, για να κράζουν ή να σωπαίνουν.
Σου λέει ποιος χέστηκε, αφού η κοινωνία τους κράζει, ας τους κράζει όλους.
Δεν ντρέπονται, ακριβώς γιατί  με τα μυστικά κονδύλια και τα μυστικά και τα ψέματα (γαμώ τις σινεφίλ μου αναφορές – γαμώ) κάποιο έγιναν άνθρωποι, αγόρασαν σπίτια, εξοχικά, γκόμενες, γκόμενους και λοιπά!
Μήπως μπορούν να σώσουν τις λίστες για τα μυστικά κονδύλια του υπουργείου εξωτερικών, άμυνας και δεν ξέρω ΄γώ ποιου άλλου γαμωφορέα πριν τις καργησουν και "χαθούν" τα στοιχεία;;;
Βρε δεν πα’ να χαθείτε που μας δουλεύετε στη μούρη μας!!!
(να που σου λέω πώς χρειάζεται κράξιμο)

Ρε ΄σύ, πάει κι ο Αύγουστος! Πού ‘ναι οι ξαπλώστρες, τα αντηλιακά, τα καπέλα, τα γιεγκερίτο (α, θα σου πω σε άλλο ποστ τι είναι αυτό το ζουμί  – το άψογον!!!), τα τσίπ’ρα, τα τουρσιά και η ξάπλα!!!! Πάνε, για φέτος! (ελπίζοντας ότι δεν θα ήταν τα τελευταία).Πάει κι ο Τζομπς από την "Μήλο (δαγκωμένο)", πάει κι η περιπέτεια πάνε όλα. Τώρα μόνο τα εκκαθαριστικά μείναν να σε περιμένουν!
Με τις υγείες σου!

Καλό σου-κου συβλογκίτη και συβλογκίτισσα!!!

Καλημέρα, σήμερα είναι η μέρα που το κάμπινγκ αδειάζει για να ξαναγεμίσει. Αύριο θα είναι η δική μας μέρα που θα αδειάσουμε τη γωνιά μας για τους επόμενους. Αδειάζουμε τη γωνιά, γεμάτοι όμως! Τόσες μέρες ο ένας με τον άλλον. Όλη η οικογένεια μαζί. Χωρίς να λείπει η μαμά ή ο μπαμπάς για δουλειά κλπ. Full time job. Πόσο αναγκαίο είναι αυτό! Πόσο χρειάζεται να είσαι 24 ωρες μαζί με τα παιδιά τις χαρές, τα νεύρα, τα γέλια, τις γκρίνιες! Είναι και κουραστικό -για λέμε και του στραβού το δίκιο – αλλά είναι τελίκώς και τόσο απαραίτητο!!!

 Είδα έναν τρελλαμένο πατέρα προχτές στο κάμπινγκ. Εχει χτυπήσει στο μπράτσο και μάλιστα σε τεράστιο μέγεθος  tattoo, την προσωπογραφία της νεογέννητης κόρης του. Τη λατρεύει. Την κανακεύει μέσα στο καρότσι, στην αγκαλιά του. Τον παρατηρώ τόσες μέρες! Είναι ο τυπικός χαζομπαμπάς.

Προχθές το βράδυ την αγαπούσε τόσο πολύ που ξέχασε να αφήσει στην ακρη το τσιγάρο …και με το τσιγάρο στο στόμα τακτοποιούσε το μωρό μέσα στο καροτσάκι του.

Η διάταξη ήταν κεφάλι μπαμπά, τσιγάρο, στάχτη, καπνός, κεφάλι μωρού …

Φέτος στις διακοπές διάβασα πολλά βιβλία. Με συνεπείρε;όμως -εκτός από τα βιβλία – η ιστορία του συγγραφέα Stieg Larsson. Αυτός, μακαρίτης πια, έγραψε τρία  βιβλία υπό  (κάθε λινκ σε πάει σε άλλο βιβλίο) τον γενικό τιτλο Μιλένιουμ (στα ελληνικά απο τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ), και αφού παρέδωσε τα χειρόγραφα στον εκδότη του πέθανε. Σουηδός, δημοσιογράφος. Ό, τι καλύτερο έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια σε πολιτικό,κοινωνικό θρίλερ. Ουμανιστής και μεγάλος μάστορας της ανατροπής. Εκείνο όμως που με συντάραξε είναι το γεγονός ότι ενώ είχα τη σουηδία για πολύ δημοκρατική χώρα, ανακαλύπτω ξαφνικά και μια άλλη εικόνα της "τελειότητας". Η δε εικόνα αυτή φαίνεται και στα γραπτά του αλλά και σε ένα γεγονός πολύ ενδεικτικό:όταν πέθανε ο Λάρσον στα 55 του, όλα τα δικαιώματα από το χρυσάφι της τριλογίας του πήγαν στον πατέρα και τον αδελφό του με τους οποίους ήταν μαλωμένος και δεν μιλιόταν για πολλά χρόνια και όχι στη σύντροφο της ζωής του -που είχαν επιλέξει να μην παντρευτούν!

Είμαι βέβαιος ότι και οι δύο βασικοί ήρωες των βιβλίων του … θα έκαναν κάτι για να διορθωθεί αυτή η αδικία!

Ψάξε τα βιβλία, αγόρασέ τα και τα τρία (γιατί θα χρειαστεί να σπάσεις βιβτρίνες αν τελειώσεις το πρώτο και δεν έχεις το δεύτερο!!!) Μπιλίβ μι!!!

 Καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες, όσοι έχετε διακοπές καλό υπόλοιπο. Όσοι επιστρέφετε, αφήστε τις γκρίνιες εκεί και επιστρέψτε αποφασισμένοι για πράξεις κι όχι για γκρίνια. Όσοι δεν πήγατε διακοπές δικαιούστε (λίγη) γκρίνια αλλά οφείλετε ακόμη περισσότερη αποφασιστικότητα στο "πράττειν" -με εννοείτε ε! (κι αν δεν με εννοείτε να ξεκαθαρίσω ότι δεν εννοώ ότι φταίτε -απαραιτήτως -εσείς που δεν πήγατε).

Τα κεφάλια ψηλά λοιπόν! Όχι "μέσα". (κάποιοι βολεύτηκαν αρκετά χρόνια μ’ αυτή τη μαλακία!!!)

Καλημέρα, η παναγιά γιορτάζει μεθαύριο (σχήμα λόγου) και η Αθήνα αδείαζει για να γιορτάσει κι αυτή τη χάρη της.

Κόσμος πολύς προσεύχεται για το δικό του θαύμα.

Κάποιοι νομίζουν ότι το "δικό" τους θα έχει προτεραιότητα ένεκα σταυροπροσκυνημάτων όποτε το απαιτεί η θρησκεία,

άλλοι πάνε όπως στο ΑΣΕΠ, με τα τεκμήριά τους

και άλλοι ελπίζουν όπως με το τζόκερ … χωρίς να παίζουν.

Ποτέ δεν ξέρεις όμως με τους αγίους …

Λέει, η κυβέρνηση, ότι θα ζητήσει πίσω τα λεφτά από όσους έπαιρναν τα λεφτά μας ως επίδομα για μια μουσαντέ αναπηρία.
Ηταν κι ένα άλλο με τον Τσακ Νόρις που μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή.
Βεβαίως είπαμε, είμαστε σε μέρες θαυμάτων και ποτέ δεν ξέρεις. Και μακάρι δηλαδή, και στο τέλος να μείνει η κακία ενός επωνυμου βλόγκερ που λέει τα δικά του. Αλλά επειδή ακόμη λιμάρουμε εκείνο το μαχαίρι που είχε μπει στο κόκκαλο τόσων και τόσων παρανομιών σ’αυτό το μπουρδελοκράτος που ζούμε … καταλαβαίνεις ότι και τα θαύματα έχουν τα όριά τους!

 Είναι απίστευτο το παλικάρι! Δεν έχω λόγια. Πάνω από ένα εκατομμύριο κλικ! Καταλαβαίνεις γιατί μιλάμε?
Δεν έχω λόγια. Σπίτσλες, πώς το λένε; Ίσως τελικά υπάρχει ελπίδα στα ΠΟΠ, τι να πώ! Τελικά, τα θαύματα πόσες μέρες κρατάνε;

(Το θαύμα είναι να ζεις καρδιά μου όλες σου τις στιγμές, όπως λέει κι ο Μάλαμας!)

Μιράκολο, θαύμα! Θαύμα! Ουδείς, μα ουδείς κατηγόρησε τον Τσίπρα ότι με τις δηλώσεις του πυροδότησε τα επεισόδια στο Λόντον! Μην τό ‘χεις και λίγο! Βεβαίως τώρα βλέπεις, ο πάν-καλος συντονιστής του κυβερνητικού εργου έχει να ασχοληθεί με τον εκπρόσωπο της ΝΔ, και δεν αδειάζει …

Τι ωραία, ό,τι γίνεται το βάζουμε κάτω από το χαλάκι ως "μεμονωμένο", τυχαίο κλπ. Να δω όμως πώς θα τρέχουμε και ποιοι θα κλαίνει όταν το "κάτω από το χαλάκι" γκώσει, γιομίσει και αρχίζει να ξεχυλίζει η βρώμα …
Τι να πω, είμαι αισιόδοξα απαισιόδοξος ή και το ανάποδο. Δε θέλω να γκρινιάζω μόνο, αλλά προσπαθώ να το κάνω κιόλας … Τρικυμία …

Καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες.
Κι άμα σας τύχει κάνα θαύμα … share it please! Το χρειαζόμαστε όλοι μας!

Καλό ό,τι σε όλους!
Σήμερα η μητέρα (των παιδιών μου) παίρνει την άδεια της και θα είναι μαζί μας στις διακοπές. Γι’ αυτό και σήμερα είναι της αγίας Παρασκευής της … απαλλαγής.
Περάσαμε πολύ ωραία οι τρεις μας, αλλά θα περάσουμε ακόμη καλύτερα σε πλήρη σύνθεση!

H Αφησός μας είναι μια κούκλα. Παρά το θέμα του πάρκινγκ και της τήρησης της ελληνικής παράδοσης που θέλει ένας έκαστος δίπλα από την ομπρέλα του να έχει και το αυτοκίνητό του, είναι μια κούκλα. Τα παιδιά πάνε στο μόλο για βουτιές, όπως κάναμε με τα ξαδέρφια μου κι εμείς μικρά.

Διαβάζω εφημερίδες μόνο το τελευταίο διήμερο, έκανα κάτι σαν αποτοξίνωση. Θέλω κι άλλη – αποτοξίνωση. Εξακολουθώ να οργίζομαι, παρά τη χαλάρωση των διακοπών. Οργίζομαι και από το περιεχόμενο αλλά και τη … φόρμα. ( αν με εννοείτε)!

Στα 20 μέτρα με περιμένει η παραλία. Τα γυαλάκια και ο αναπνευστήρας μου. Η Μαρίνα για να πάμε στη βάρκα “ΟΡΚΑ” και να την ακουμπήσει με το δάχτυλο, όπως ο Νέμο με την ουρά του και ο Αντώνης για να πάμε στα βράχια. Η “γειτόνισσα” της παραλίας Βασιλική αποκάλεσε τα παιδιά μας “πεταλίδες”: αφού είναι κολλημένα μονίμως στα βράχια!
Καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες
(είχα ετοιμάσει και κάτι φωτο, αλλά ξέχασα το στικάκι σπίτι – που η μονη καμπάνα που ακούγεται είναι της αγίας Μαρίνας, aν με εννοείτε και πάλι)

Καλημέρα, καλησπέρα, καλό νά ‘ναι κι ό,τι να ΄ναι!
Από το μαγικό Πήλιο «εκπέμπω» σήμερα. Τα παιδιά είναι μέσα (στο σπίτι) μια μικρή τιμωρία με αντάλλαγμα το απογευματινό μας μπάνιο.
Είναι καλό να αφήνεις τα παιδιά να κερδίζουν μικρές μάχες … με καταλαβαίνεις; Αλλά μερικές φορές πρέπει να «χάνουν» κιόλας.

Αυτό που δεν έχω καταλάβει γιατί ενημερώθηκα μόνο από μια εφημερίδα και τους τίτλους των υπολοίπων είναι αν τελικά τώρα στα 50’s φοριούνται οι καρό ή μονόχρωμες βερμούδες; Τώρα με το σχέδιο Μάρσαλ θα μας στείλουν κομπόστες με βερίκοκα και ροδάκινα, ή να πάρω κοντούλες και ζάχαρη να φτιάξω μαρμελάδα για το χειμώνα. Και το χειμώνα του «σχεδίου» τι σχέδια θα φορεθούν; Να στείλω Βίκη στη ράφτρα ή τα πρετ-α-πορτέ που διαθέτει μας καλύπτουν;
Rock ‘n Roll σε Grand Ball Room ή μοναχικά RnB σε μικρούς αλλά που κάτι έχουν να πουν χώρους;
Πλήρης η σύγχυση!

Καλημέρα!
Στους ρυθμούς του Χαρι Πότερ ολόκληρη η ελληνική πολιτική σκηνή. Συμμετέχει στην ολοκλήρωση του φαινομένου.

Όπως ακριβώς στον ΧΠ ο πανκάκιστος Βόλντερμορτ δεν αναφερόταν με το όνομά του, έτσι κι οι έλληνες πολιτικοί που πλέον τους αποκαλούμε: ΧΠΥ (χάριν πολιτικής υπάρχουμε) δε θέλουν να ακούν τίποτα για την επιλεκτική χρεοκοπία της τύφλας τους, όταν βεβαίως αναφέρονται σε αυτήν (και την τύφλα και την επιλεκτική) οι άλλοι. Διατηρούν οι ίδιοι το δικαίωμά τους να λένε ό,τι θέλουν, όπως και να κάνουν ό,τι θέλουν. Ευτυχώς βγήκαν οι μετρήσεις και κατάλαβαν ότι πριμοδότησαν αρκετά τον σύριζα στο κύμα με το …"πας αγανακτισμένος δικός τους"!
Θα το πάρω από κανα μαύρο αδέρφι στο Πήλιο, αλλά υπόσχομαι ότι θα πάω να το δω τζάμπα στα village (να μια καλή χρήση της δημοσιογραφικής ταυτόητας – για να μην τα λεμε όλα μαύρα και μας λένε αντιδραστικούς!

Αυτή η φωτογραφία, που την τράβηξα την πρώτη του Ιούλη στην Πάρο (μου), μου θύμισε την πρώτη φορά που πήγα στο νησί, το 1985.Οι Ρουμστουλέτηδες εν πλήρει δράσει!!!

σου μίλησα γι’ αυτή την αποδρασούλα, αλλά δε λέει να φύγει από κεφάλι μου.
Όπως επίσης δεν λέει να βγει από το κεφάλι μου ο τίτλος του βιβλίου του Αμίν Μααλούφ "Φονικές ταυτότητες". Να το βρεις και να το διαβάσεις πλιζ! (εκδόσεις Ωκεανίδα)

Τώρα που λέμε για βιβλία, να σου προτείνω το Ghost Fish, του συναδέλφου μου, του Κώστα Κωσταντέλλου (από τις εκδόσεις Λιβάνη). Έχει καταφέρει να κάνει ένα βιβλίο που είναι σύχρονο σου, ό,τι ηλικία κι αν έχεις (άνω των 15 εννοείται). Τύποι, καταστάσεις, που τους ξέρεις, τις ξέρεις, είτε από πρώτο χέρι είτε "ακουστά". Πάει με την εποχή. Μέσα από ένα ωραίο στόρι, καταγράφει με έναν ιδαίτερα σκωπτικό τρόπο, σχεδόν υποδόρροιο, τις αιτίες της σημερινής μας κατάστασης. Καλή ανάγνωση!

Θέλω να ξεκουραστώ. θέλω η μονη μου "κούραση" να είναι η φροντίδα των παιδιών μου. Θέλω να γελάσω, να ζωγραφίσουμε, να παίξουμε φρίσμπι, να ψαρέψουμε, να κάνουμε ποδηλατάδες, βουτιές, εργαστήρια. Θέλω να αφήσω για λίγες μέρες την επιλεκτική μαλακία του καθενός πίσω και να επιλέξω να είμαι στον … κόσμο μου!

Στο εύχομαι με όλη μου την καρδιά!
Καλό σου-κου, συβλογκίτες και συβλογκίτισσες!

υ.γ. Δεν μου αρέσει καθόλου το καινούριο τραγούδι των Coldplay. Μου θυμίζει ένα καρναβαλίστικο του σειρμού. Να το πω κι αυτό γιατί δεν μπορώ να τα κρατάω μέσα μου πια!!! Ακουτα και πες, αν έχω άδικο. Βεβαίως αναγνωριζω σε όλους, άρα και στους Coldplay, το δικαίωμα στην πλάκα και το χαβαλέ!

Καλημέρα
η σημερινή μας …εκπομπή μπορεί να διαβαστεί αλλά δεν μπορεί να ακουστεί. Τουλάχιστον από τον Μανώλη Κυπραίο. Άγνωστό μου μέχρι τις προάλλες.
Σήμερα τα λόγια της εκπομπής είναι τα δικά του, όπως τα είπε στον Εξάντα. Eγώ "έβαλα" μόνο ένα τραγουδάκι.

«Ήταν κάπου 9 το πρωί στις 15 Ιουνίου, όταν έφτασα με το μετρό στο Σύνταγμα. Αποφάσισα να μη βγω στον κεντρικό χώρο της πλατείας αλλά στην έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας. Βγαίνοντας στο πεζοδρόμιο, είδα στη Βασιλίσσης Σοφίας κάτι που με «πάγωσε».

Νομίζω όμως πως ακόμα το πολίτευμά μας ονομάζεται Δημοκρατία.

Τώρα καλούμαι να ζήσω διαφορετικά. Μια διαφορετική ζωή, χωρίς ακοή, με κατεστραμμένα το μέλλον και τα όνειρά μου από τη μανιακή βία των ΜΑΤ, που ένας Θεός ξέρει τι εντολές είχαν.

Τουλάχιστον πρόλαβα να ακούσω πριν πέσω, το: «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία»…»
exandasdocumentaries.com

Καλημέρα. Μέρες τώρα σκέφτομαι όσο βλέπω το dashboard να μου γνέφει 999 ποστ.
Δηλαδή το επόμενο είναι το χιλιοστό κείμενο ή ό,τι τέλος πάντων γράφω εδώ μέσα και το κυκλοφορώ εκεί έξω.
Ας είναι λοιπόν η χιλιάρα μου κάτω από τον τίτλο αυτού που μου λείπει περισσότερο: του ραδιοφώνου!
Τα γενέθλια είναι κάπως ιδιότυπα αφού όπως θα δεις το πρώτο ποστ στην πραγματικότητα είναι η συνέχεια του χαμένου βλογκ. Τέλος πάντων είτε έτσι είτε γιουβέτσι εδώ γράφει Ιανουάριος 2008 1 ποστ και σήμερα έχουμε 1 Ιουλίου 2011 και 1000 ποστ.
επίκληση στον προσωπικό μου θεό και κατα συνέπεια στον θεό προστάτη του βλογκ

Μεγάλωσα μέσα εδώ και έκανα πράγματα. Γνώρισα καινουριο κόσμο και ίσως έχασα παλαιότερους γνωστούς. Όλα μεσ’ στη ζωή είναι και το παιχνίδι του "γραφω τις σκέψεις μου", ή "κρατάω ημερολογίο" ή καταγγέλω ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο ή και όλα αυτά μαζί  είναι τόσο γοητευτικό.
Την εποχή που οι mainstream δημοσιογράφοι ανακάλυψαν τα blogs ήταν όταν κάποια από αυτά έβριζαν ή έβγαζαν στη φόρα ανώνυμα διάφορες βρώμες. Αλήθειες και ψέματα. Εκείνες τις μέρες σε μια συνέντευξη που μου είχαν πάρει από τον "σχωρεμένο" τον σταθμό της Γιάννας City 99.5 είχα πει μεταξύ άλλων ότι το να έχει καποιος ένα βλογκ είναι σαν να λέει κάποιος άλλος ότι του αρέσει η μακαρονάδα. Δεν είναι και τίποτα σπουδαίο δηλαδή.
Είναι όμως το βλογκ μου, ένα απειροελάχιστο κομμάτι στο αχανές διαδίκτυο που κάποιοι το κλικάρουν για να "ακουσουν" τι λέω. Όπως κάνω κι εγώ με βλογ άλλων. Πολύ σπουδαίο δηλαδή.

Σιχαίνομαι τους πολιτικούς, κι αν παλιά τους σιχαινόμουν μια, τώρα τους σιχαίνομαι δέκα. Νομίζω ότι και γιαούρτι να τους πετάξεις (άσε που θα σε πουν ΣΥΡΙΖΑ) αξία τους δίνεις.
Είναι τόσο λιγοι. Ναι, μωρέ  όχι όλοι … παπάρια! Οι περισσότεροι. Οι πιο παλιοί είναι ένοχοι για το βόθρο που μας περιβάλει. Όπως οι μεγαλύτεροι σε ηλικία είναι υπευθυνοι για τους παλαιότερους πολιτικούς και λοιπά. Μέσα στο σπιτι μου πια είμαι εγώ ο μεγαλύτερος και έχω δύο ανθρώπους να με κρίνουν κάθε στιγμή. Όμως με αγαπούν.Κι εγώ τους λατρεύω. Γι’ αυτούς αντιδρώ και αγωνιώ, αλλά και για μένα.

Είναι πολύ ωραίο να βάζεις το χέρι σου σε μια λεκάνη με καταπαγωμένα βερύκοκα, μυρωδάτα. Αρκεί να μην πιάσεις το σάπιο. Αυτό που θα σου καταπιει το δάχτυλο και θα σου χαλάσει όλη την όρεξη να γευτείς κάτι ζουμερό, δροσερό και μυρωδάτο. Η σαπίλα καραδοκεί – ακόμη και σε μια λεκάνη με καταπαγωμένα βερύκοκα. Βάλε με το μυαλό σου πού άλλού!

Αν το βλογκ είναι μια μορφή ψυχανάλυσης … η ψυχανάλυση δεν είναι ένα ιδιοτυπο βλογκ! Κάπου πρέπει να είναι κανείς απολύτως γυμνός!
Η δύναμη που έχουμε μέσα μας θέλει χώρο για να βγει δυνατή και να παρέχει την προστασία για την οποία είναι ταγμένη. Θέλει χώρο, και για να δημιουργηθεί αυτός ο χώρος … θέλει δουλειά!

Γιατί πρέπει να γράφω αμπελοφιλοσοφίες στο σημερινό Radio Friday? τι σκατά, επειδή είναι 1000 τα ποστ θέλει κάτι ιδιαίτερο … Μη και τελικά ένα βλογκ είναι γεμάτο από αμπελοφιλοσοφίες; Ε, και; 

Μπα! δικό μου είναι το βλογκ και ό,τι θελω λέω! Kαι όποιου δεν του αρέσει να κατέβει από το τρένο (μπρρρ, τι θυμήθηκα ο γερων … τον μπαμπά του ΓΑΠ – μη χειρότερα. καλύτερα να κλείσω εδώ γιατί ειναι περασμένα μεσάνυχτα και έχω τα δικά μου φαντάσματα να … παίζω, δε χρειάζομαι κι αλλονών!!!)
Καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες.