Giannis Kafatos

…με αποτέλεσμα ένα και το αυτό: να μας σκοτώσουν. Είτε κυριολεκτικά, είτε γαμώντας το μέλλον μας.
Οι άχρηστοι.
Αυτό το μπλουζάκι γεννήθηκε ακούγοντας πρωθυπουργό, υπουργό οικονομικών, παπαρήγα, καρατζαφέρη να μιλάνε στη βουλή. Σήμερα, 29 Ιουνίου, γύρω στις 3 το μεσημέρι.
Την ίδια ώρα έξω από τη βουλή η αστυνομία, του παιδιού της γενιάς του πολυτεχνείου Παπουτσή (ναι μωρέ, αυτού που έβαλε το μαχαίρι στο κόκκαλο όταν βούλιαξε το Σάμινα), ψεκάζει τους διαδηλωτές.
Ο Αντώνης μου παίζει ήρεμος στο δωμάτιό του, η Μαρίνα παίζει στον παιδικό σταθμό. Ευτυχώς τα παιδιά δεν βλέπουν το χάλι μας. Εξ’αιτίας τους όμως θα το νιώσουν.
Σκατά στη μουρη τους! Κι αν μου πει κανείς οτι γενικεύω … χέστηκα!
Είναι μάλλον το λιγότερο που μπορώ να κάνω και να μην παραβώ άρθρα του ποινικού κώδικα

Με τις υγείες μας, καλοφόρετο!

αυτά που γράφει το μπλουζάκι μπορείς να τα αποδώσεις όπου σου αρέσει.!

(το μόνο ψεύτικο στην εικόνα είναι το "φλιτ".

το όπλο είναι αληθινό! είναι η φωτό απο τα επεισόδια μετά τη δολοφονία του Γρηγορόπολου.)

εμείς απλώς … περιμένουμε.

Τι ακριβώς;
Μόνο το τέλος τους, γιατί το δικό μας δε θα επιτρέψουμε να το φτιάξουν αυτοί! (και δεν εννοώ μόνο τα δύο παλικαρόπουλα).

Ο αντιπρόεδρος Θόδωρος δήλωσε σε ισπανική εφημερίδα ότι αν επιστρέψουμε στη δραχμή, θα πολιορκηθούν οι τράπεζες και αναγκαστικά θα βγουν τα τανκς στους δρόμους για να τις προστατεύσουν. Ενώ τώρα η δουλειά μπορεί να γίνει "ειρηνικά": "Σφάζουμε" 1-1,5 εκ. εργαζόμενους και μικροεπιχειρηματίες και παραμένουμε αναίμακτα στο ευρώ! Τι πίστη στις ανθρώπινες αξίες, Θεέ μου!
(απο το FB του Σούλτα)

Μήπως οι αγανακτισμένοι πρέπει να αγανακτίσουμε λίγο παραπάνω? Τόσες μέρες μπας και τους αφήσαμε να πιστεύουν ότι .. πονάμε αλλά μας αρέσει?

είμαι περήφανος για τη δουλειά μου
δεν είμαι περήφανος για τον κλάδο μου
έχω κι εγώ, όπως κι εσύ, τις ευθύνες μου,
παλιά έλεγα με περηφάνεια τη δουλειά κάνω όταν με ρωτούσαν – σήμερα απαντώ συγκαταβατικά και όχι πολύ δυνατά. Επίσης αν είμαι σε άγνωστο περιβάλλον και βαριέμαι να απολογούμαι για τον κάθε που δηλώνει δημοσιογράφος απαντώ: ιδιωτικός υπάλληλος και κλείνω την κουβέντα.
Δυστυχώς είμαστε – ως κλάδος – μέρος του προβλήματος και όποιος δεν το καταλαβαίνει … κακό του κεφαλιού ΜΑΣ!!!

… προφανώς και δε συνεχίζω την παροιμία. Ιστορίες φορολογικής τρέλλας, σε μια χώρα που πληρώνει όποιος δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, που κλέφτης είναι όποιος πιάνεται κλπ κλπ. Οπότε λέμε και καν’α ανέκδοτο να περνάει η ώρα!

ό,τι πρέπει τώρα που η άνοιξις εγκαταστάθηκε για τα καλά. Μαζί της και τα σκουπίδια. Οπότε το κάτωθι σκουτίον αφιερώνεται σε κάθε δήμαρχο, δημαρχεύοντα και δημαρχίζοντα που κάνει ό,τι μπορεί για να διατηρεί την πόλη του καθαρή.
Ομοίως μπορεί να φορεθεί κι από κάθε πολίτη που κάνει ό,τι μπορεί για να μη χαλάσει την παρέα. Κι αντί να έχει τα δικά του σκουπίδια σε καταθλιπτική μοναξιά στο μπαλκόνι του, τα στέλνει να παίξουν στην αλάνα με τα άλλα σκουπίδια …
Καλοφόρετο βρε!!!