Giannis Kafatos

Καλό ο,τιδήποτε!

Η τελευταία Παρασκευή του Ιανουαρίου, τελειώνει ο πρώτος από τους 12 μήνες του '12. Το 2012 που μπορεί να μην είναι το τέλος του κόσμου, αλλά είναι σίγουρα το τέλος του δικού μας κόσμου. Μας τελειώνουν. Είχαν δίκιο οι Μάγιας. Μας τελειώνουν …ερήμην!

AZIMA New Age Store | New Year's Celebration from Nikos Fragoulis on Vimeo.

Αυτό το βιντεάκι, που μόλις είδες του Νίκου Φραγκούλη,  έχει πρωταγωνιστές άγνωστους φίλους που μαζεύονται … με έναν τρόπο γύρω από το πιο γλυκό κορίτσι (άντε και τον άντρα της τον Δημήτρη) την Αζίμα, με την πιο θετική αύρα που θα βρεις στην Νέα Σμύρνη και στα πέριξ. Νομίζω πιο πολύ από τους ενεργειακούς κρύσταλλους που θα βρεις στο μαγαζί της, μερικά λεπτά δίπλα της γεμίζεις μπαταρίες. Ευτυχώς που μπορούμε και μοιραζόμαστε τόσοι την αγάπη της.

Είναι τσουχτερό το κρύο αυτές τις μέρες. Μέσα κι έξω …

Kοίτα σύμπτωση! Η χρονιά του δράκου, που λέγαμε, μπήκε κι εγώ ..χτύπησα έναν γλυκούλη δράκο στον ώμο της Ε. 
Τύχη και δύναμη σημαίνει ο δράκος.
Καλή τύχη και καλή δύναμη. Για όλους μας

Το πιο γλυκά αβάσταχτο ξύπνημα είναι αυτό που μου κάνει η Μαρίνα μου, εδώ και μερικές νύχτες. Ακούω πλατς-πλατς τις παιδικές πατούσες να βεντουζώνουν τα κρύα πλακάκια και ξυπνάω. Παραμονεύω. Ξέρω ότι έρχεται να λουφάξει στο κρεββάτι. Ανάμεσα σε μένα και τη μαμά της και κατα προτίμηση κάθετα, και έξω από το πάπλωμα. "Εεεπ" της λέω μεσα στο σκοτάδι, "δεν είπαμε ο καθένας στο κρεβάτι του" και το πεντάχρονο δόλιο θηλυκό απαντά: ήρθα να σου κάνω μια αγκαλίτσα, αφού το πρωί που ξυπνάμε δεν είσαι εδώ …

Καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες

Μακάρι όλοι να μπορέσουν να κοιμηθούν, ή να μην κοιμηθούν, να το διαλέξουν όμως. Και  πάντως να είναι στα ζεστά!

Tweet

είναι λιγότερο από χρόνο που έχω αρχίσει να μαθαίνω – ό,τι μπορώ – από την τέχνη του τατουάζ. Αυτό το βίντεο είναι απίστευτο. Αλλά γιατί? τελικά όλοι είμαστε μια εφαρμογή για τα I-phone…  ή μήπως όχι!
Δες λοιπόν πώς ένα tattoo από παραδοσιακή τέχνη γίνεται contemporary art!

Tweet

αυτός είναι ο γραφικός χαρακτήρας τους τώρα, που είναι 6 και κάτι & 4 και κάτι!

…το έκανα στα 42 μου. Τώρα βρήκα τι μπορώ να κάνω και να μη το μετανοιώσω ποτέ.
Ήθελα να κάνω από έφηβος ένα τατουάζ. Τότε βεβαίως δεν ήταν τρεντιά, όπως σήμερα. Τότε που εγώ ήμουν έφηβος τατουάζ είχαν οι "αλήτες", οι ναυτικοί, όσοι έχουν κάνει φυλακή κλπ.
Αφού λοιπόν ήθελα … δεν αποφάσισα ποτέ να κάνω γιατί δεν ήμουν βέβαιος ότι αυτά που είχα στο μυαλό μου να χτυπήσω θα τα αποδεχόμουν και θα ταίριαζαν με την αισθητική και την ιδεολογία  ή την ιδεοληψία μου μέχρι να πεθάνω.

Βλέπεις κι αυτός ο Καββαδίας τά ‘χει γράψει τόσο ωραία αλλά και απόλυτα για τα tattoo!

Πριν κανα χρόνο μέσω του παλαιού μου φιλαράκου του Γιώργου που άφησε την Αθήνα κι έκανε το δικό του tattoo studio στις Σέρρες, γνώρισα τον Tzenio και τα άλλα παιδιά του Dildo studio που είναι στη γειτονιά μου. Στην οδό Νεφέλης. Επιτέλους είπα ένα μέρος στο Φάληρο που μαζεύει νεολαία. (Ξέρεις η γειτονιά μου έχει πολλά φαρμακεία, πολλά καταστήματα οπτικών 4 μαγαζιά με ορθοπεδικά και ένα Outlet ορθοπεδικών … dear Lord,  αλλά ούτε ένα μαγαζί με αθλητικά παπούτσια … ) Μου έκανε εντύπωση κάθε που πήγαινα να πιούμε ένα καφεδάκι και να πούμε διάφορες ιδέες ή απλώς μπούρδες ότι έβλεπα παιδιά, νέους, μεγαλύτερους και μεγάλους που ερχόνται από όλη την Αθήνα για να κάνουν ένα tattoo ή μια τρύπα (λένε, όσοι ξέρουν, ότι ο Τzenio είναι ο master  του piercing).

Πριν από λιγες μέρες είχα μια ιδέα: να τι θα κάνω για τατουάζ: τα ονοματα των παιδιών μου και τις χρονολογίες που γεννήθηκαν. Ο Γιώργος που τον ενημέρωσα, χάρηκε που το πήρα απόφαση να χτυπήσω tattoo. Προχώρησε όμως ένα βήμα παραπέρα την ιδέα μου: βάλτα να το γράψουν ρε συ,  να το έχεις με τα γραμμάτα τους!

Τα παιδιά μου όταν τους το είπα κάθησαν κι έγραψαν – η Μαρίνα μου ακόμη δεν πάει σχολείο, αλλά επειδή βλέπει από τον αδελφό της, τον Αντώνη που είναι πρωτάκι έχει μάθει να γράφει το ονομά της. Τους είχα πει ότι δεν θα το πούμε σε κανέναν και περίμεναν πώς και πώς να γυρίσω σπίτι.