Την πείραξα αυτή τη φωτό. Στην αρχή ήταν έτσι

μετά την έκανα έτσι

με το φοτοφλέξερ, ένα ονλάιν τύπου φώτοσοπ πρόγραμμα.
Μετά την έβαλα στο Facebook κι αναρωτήθηκα αν οι αναμνήσεις είναι μαυρόασπρες.
Και κάνει πολύ ζέστη – το φθινόπωρο είναι μακριά και το "καλο χειμώνα" που ακούω δεξιά κι αριστερά μοιάζει με βρισιά.

Υβρις. Όπως την όρισαν οι αρχαίοι, που τελικά δεν ξέρω κατά πόσο είναι πρόγονοι … και σίγουρα είμαι βέβαιος ότι δεν είναι πρόγονοι όλων μας. Μερικοί από εμάς βαστάνε ως σκούφια από τους Ούνους, ή όποια άλλα φύλλα που δεν είχαν καλά PR και αναγνωρίζονται κοινώς ως "αγριοι, βάρβαροι, κατακτητικοί".

Μετά θυμήθηκα τον Παύλο Παυλίδη. Με έναν τρόπο, άθελά του  έχει παίξει κάποιο ρόλο. Καλοκαιρινό. Εν αγνοία του. Παραμένει ένας από τους πιο ζωντανούς καλλιτέχνες. Πάντα φρέσκος.

 Θρασύδειλα όντα προσπαθούν να βγουν από την κατάθλιψή τους ρουφώντας ζωή από τους εναπομείναντες ζωντανούς οργανισμούς.

Η αισιοδοξία αν πάει να βρει στήριγμα στη λογική περιμένει στο οδόστρωμα μέχρι να φτάσει ασθενοφόρο στο κεντρο, μέρα με δύο πορείες και χωρίς λεωφορεία.

Η αισιοδοξία οφείλει να βρίσκεται στο πόστο της, όπως οι μαγικές καταστάσεις στην κλασική λατινοαμερικάνικη λογοτεχνία, και να ποτίζει ότι ξεραμένο βρίσκει … (αφού το αυτόματο πότισμα χάλασε τις μέρες των διακοπών υποκύπτοντας στο νόμο του Μέρφι).

Τα κουβαδάκια σου και σ’ άλλη παραλία: τι σκληρή ατάκα!
Να στην πουν τ’ αλλα παιδάκια και να σου γυρίσουν την πλάτη και να προτιμήσουν να παίξουν χωρίς καν το κουβαδάκι σου προκειμένου να μην σ’ έχουν μεσ’ στα πόδια τους!

Πόσους αναγνωρίζεις που το έχουν υποστεί;
Μην απαντήσεις …
γρήγορα!
Κοίτα γύρω …Σκέψου (τους)!

Εγκαινιάστηκε το Πεδίον του Αρεως

Της Βάλιας Μπαζού
Από το : Ποντίκι
Αλαλάζοντας αλλόφρονες από χαρά χιλιάδες Αθηναίοι και κυρίως Εξαρχειώτες, Κυψελιώτες και Πατησιώτες, χόρεψαν μέχρι πρωίας στα εγκαίνια του ανακαινισμένου Πεδίου του Άρεως, οι πύλες του οποίου άνοιξαν μετά από τρία καλοκαίρια και…
χειμώνες. Οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν ήταν άκρως συγκινητικές… Νέοι, γέροι και παιδιά έπεφταν στο χώμα και φιλούσαν τα πάτρια εδάφη, άλλοι αγκάλιαζαν τα δέντρα ενώ οι πιο τολμηροί σκαρφάλωσαν και δεν έχουν κατέβει ακόμα. Το ιστορικό πάρκο της Αθήνας, δεν έχει, βέβαια καμιά σχέση με τα σχέδια που είχε επεξεργαστεί ο αρχιτέκτονας Αλέξανδρος Τομπάζης, αποτελεί, όμως, ένα μοναδικό, σε παγκόσμια κλίμακα, πρότυπο και πρωτότυπο θεματικό πάρκο, προσομοίωση της άγριας φύσης και άγριας ζωής, σε απόσταση αναπνοής από το κέντρο της Αθήνας. Η περιήγηση στις νέες «εγκαταστάσεις» αφήνει τον επισκέπτη άφωνο. Έχουν στηθεί βουνά από μπάζα για ορειβασία, λακκούβες εκατοντάδων μέτρων που με τα πρωτοβρόχια θα χρησιμοποιηθούν για rafting. Σαμαράκια, πεταμένα κλαδιά , κοτρώνες και άλλα αντικείμενα είναι διάσπαρτα για να εξυπηρετούν τους φανατικούς του mountain bike. Η πρωτοτυπία του εγχειρήματος φαίνεται από την πρώτη στιγμή από τις πύλες εισόδου, οι οποίες είναι σκοπίμως κλειστές έτσι ώστε οι επισκέπτες να σκαρφαλώνουν και να μπαίνουν αμέσως στο πρόγραμμα εκγύμνασης αλλά και αλλαγής του τρόπου ζωής. Πρόβλεψη υπάρχει και για τους ηλικιωμένους που δεν μπορούν να σκαρφαλώσουν. Με αριστοτεχνικό τρόπο έχουν ανοιχτεί τρύπες σε διάφορα σημεία της περίφραξης, τα οποία στο πλαίσιο του παιγνιδιού «ο χαμένος θησαυρός του Πεδίου του Άρεως» οι απόμαχοι της ζωής πρέπει να τις βρουν για να μπουν στο πάρκο. Όπως μας δήλωσαν οι υπεύθυνοι της υπερνομαρχίας, ειδικοί ψυχολόγοι επεξεργάστηκαν τον τρόπο εισόδου στο πάρκο των ατόμων της τρίτης ηλικίας και η μέθοδος που επέλεξαν απέδειξε ότι τους έδωσε μεγάλη χαρά και νόημα ζωής αφού νοιώθουν και πάλι για λίγο παιδιά. Ειδική μέριμνα έχει δοθεί για την ανάπτυξη της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Το πρότυπο πάρκο, βρίθει από ξεραμένα δέντρα και λουλούδια έτσι ώστε οι λιλιπούτειοι επισκέπτες να γνωρίζουν αμέσως τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, της ανομβρίας και γενικότερα της καταστροφής του περιβάλλοντος. Σε ευχαριστούμε ω, υπερνομαρχία!
ΥΓ Σύμφωνα με την τελευταία επίσημη ενημέρωση το Πεδίον του Άρεως θα άνοιγε τις πύλες του στο τέλος Ιουλίου! Κατόπιν εορτής καταλάβαμε ότι σκοπίμως αναφερόταν μόνον ο μήνας παράδοσης και όχι η χρονιά.

Καλημέρα.
θέλω σε παρακαλώ να δεις αυτή την πόρτα πριν ακούσουμε μουσικές και να σκεφτείς. Ό,τι θες εσύ. Ό,τι σου κάνει κέφι. Τίποτα που τεχνηέντως ή μη κάποιος θα σου βάλει στο κεφάλι σου. Σκέψου ό,τι θες.

Είναι ο ήλιος απέναντι, αλλά είναι στα τελευταία του. Λίγο πριν δύσει. Δεν ενοχλεί. Αντιθέτως.

 Τι θλιβεροί που είναι οι πολιτικοί μας. Τι θλιβερή που γίνεται η πολιτική; Δε μ’ ενδιαφέρει το πολιτικό μέλλον των εσχάτως διαγραφέντων, αλλά όσο θυμάμαι τον εαυτό μου να διαβάζει εφημερίδες και περιοδικά πάντα οι αρχηγοί ό,τι δεν τους άρεσε το διέγραφαν. Οι δε ατάκες του στυλ: έθεσε εαυτόν εκτός κόμματος, από τα 80′ς μέχρι τα 00΄ς είναι εξόχως πασέ!|
Στην εικόνα των πολιτικών μας και των πολιτικών πρακτικών φαίνεται το χάλι μας. Αλλά σαν τις κουτοπόνηρες νοικοκυρές, το "χάλι" το βάζουμε κάτω από το χαλί και πορευόμαστε … όσο ο κουρνιαχτός κατακάθεται!

Ξέρεις πώς κατάλαβα ότι δεν είμαι πια διακοπές; Ούτε από το γεγονός ότι δουλεύω από τα χαραμάτα, ούτε από το γεγονός ότι φοράω μακρύ παντελόνι αντί βερμούδας, ούτε καν από τη φριχτή ζέστη. Δεν έχω διαβάσει ούτε μια σελίδα από το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που ξεκίνησα το τελευταίο σαββατοκύριακο στο Πήλιο. Θέλω το χρόνο μου. Πού θα πάει θα επανέλθω!!!

 Το ΠΑΣΟΚ ασχολείται με το πώς θα περάσει τα γενέθλιά του, στις 3 του Σεπτέμβρη (να περνάς που λέει και το τραγούδι) και τι θα ανακοινώσει κλπ κλπ. Οι υπόλοιποι με το τι ώρα θα πάμε στο ΟΑΚΑ για να είμαστε όσο πιο κοντά στους U2. Διάβαζα την ανταπόκριση της Μαρίας Μαρκουλή στα Νέα που τους είδε στο Μιλάνο και φτιάχτηκα!!! Αρα, |
"θα σε ξαναβρω στις αρένες
τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς…"

Με τις υγείες μας!
Το Σάββατο 4 Σεπτέμβρη, νά ‘μαστε καλά, θα βάλω μουσική στο Ματαρόα. Νομίζω ότι είμαι πολύ τυχερός, αφού θα διαλέξω μουσικές με θέα την Ακρόπολη. Κεραμεικού και Ιερά Οδό γωνία, στην ταράτσα !!!(θα σου πω περισσότερα προσεχώς … οφ κορς, αλλά η θέα της θεάς φωτισμένης … δεν παίζεται!!!)

Καλό Σου-κου, καλό  ό,τι κάνετε είτε στο κέντρο είτε στα πρόαστια (πολύ μου άρεσαν τα suburbs των Arcade Fire)!!!

Δεν ξέρω εάν τυπικώς είναι νόμιμο.
Δεν μου καίγεται καρφί, ακόμη κι αν το έχουν νομιμοποιήσει μαζί ο Πάπας και ο Πατριάρχης.
Αυτό το πράγμα προσβάλλει την αισθητική μας, τη νομημοσύνη μας και γαμώ το ΔΝΤ μου μέσα!
Κοίτα τι πήγε κι έκανε ο καλλιτέχνης. Πολυκατοικία-σκαλιέρα, σαν αυτά που σιάχνει η Μαρίνα μου με τα lego της. Ομως ο καλλιτέχνης πλέρωκε κι έχτισε το σούργελο που βλέπεις, σε μια μαγική παραλία του Πηλίου, που τη χτυπάει το Αιγαίο, την Πάλτση.
Τα θερμά μου συγχαρητηρία στον σχεδιαστή, και όποιον έχει υπογράψει για την αδειοδότηση!!! καθώς και σε όλους … που το ανέχονται!!!

σ’ αυτό το ωραίο … λέει χοτέλι, διοργανώνονται διάφορα εναλλακτικά… γιόγκες,τάι-τσι και τα ρέστα. Πώς αντέχουν σε τέτοιο περιβάλλον; (αν αληθεύει ότι γίνονται…)

μπλιάχ / μπλιαξ (η αγαπημένη ατάκα του  Αντώνη μου όταν απορρίπτει κάτι – με έντονο τονισμό στο "χ" / "ξ")

(γυρίσα από διακοπές και μια πρώτη e-βόλτα με πήγε στο "πρωτο καρφί", απ΄όπου αντιγραφω)

Στο υπερασπιστικό οικοδόμημα το οποίο αποδόμησε ο ίδιος ο Επαμεινώνδας Κορκονέας απολογούμενος, αναζήτησε υλικό ο εισαγγελέας του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αμφισσας Χαράλαμπος Λακαφώσης για να τεκμηριώσει την πρότασή του περί ενοχής χωρίς κανένα ελαφρυντικό για τον κατηγορούμενο στην υπόθεση της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Το «διά ταύτα» της εισαγγελικής πρότασης σφραγίστηκε με την ενοχή και για τον δεύτερο κατηγορούμενο Βασίλη Σαραλιώτη, στον οποίο αποδίδεται ο ρόλος του απλού συνεργού……
….. Σε 151 δακτυλογραφημένες σελίδες ο εισαγγελικός λειτουργός δόμησε το δικό του «κατηγορώ» αξιολογώντας μαρτυρικές καταθέσεις, το βίντεο του πυροβολισμού που τράβηξε η αυτόπτης μάρτυρας Λητώ Βαλλιάτζα και επιστημονικά ευρήματα ειδικών που προσπάθησαν με τις γνώσεις τους να βοηθήσουν στη διερεύνηση αυτής της υπόθεσης. «Είναι βέβαιο ότι οι κατηγορούμενοι επιχείρησαν με τους κατά καιρούς επικαλούμενους ισχυρισμούς τους να παραπλανήσουν τις ανακριτικές αρχές, τα δικαστικά συμβούλια αλλά και το δικαστήριο προκειμένου να προσδώσουν στα πραγματικά περιστατικά άλλες διαστάσεις», επισήμανε ο κ. Λακαφώσης. Σε περίπτωση κατά την οποία η ετυμηγορία των δικαστών είναι ταυτόσημη με την εισήγησή του, τότε η ποινική μεταχείριση για τον Επαμ. Κορκονέα είναι μονόδρομος και οδηγεί απευθείας στην τιμωρία του με ισόβια κάθειρξη. Μάλιστα για τον Βασ. Σαραλιώτη η προβλεπόμενη ποινή είναι από 10 έως 20 χρόνια κάθειρξη. «Επίδειξη υπεροχής» Ιχνηλατώντας το κίνητρο των κατηγορουμένων ο εισαγγελέας το επικέντρωσε στον θυμό, την οργή και την εγωιστική διαχείριση της εξουσίας που τους είχε εμπιστευτεί η Πολιτεία για τη διατήρηση της δημόσιας τάξης και της προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών. «Υπό τις περιστάσεις αυτές καθίσταται βέβαιο ότι η μη ορθή διαχείριση των συναισθημάτων οργής και θυμού που διακατείχαν τους κατηγορουμένους και, επιπροσθέτως, η εγωιστική διαχείριση της εξουσίας που συνόδευε την ιδιότητά τους ως αστυνομικών, τους οδήγησαν στο να συναποφασίσουν και να επιλέξουν να επιστρέψουν στον τόπο της ανθρωποκτονίας όχι για να επιβάλουν τη νομιμότητα αλλά για να προκαλέσουν και να επιδείξουν την υπεροχή τους», τόνισε στην αγόρευσή του ο εκπρόσωπος της εισαγγελικής αρχής. Σε ήρεμη κατάσταση Επιπλέον επέμεινε ιδιαίτερα στην απόφαση του Επαμ. Κορκονέα να πυροβολήσει. Απόφαση την οποία έλαβε και εκτέλεσε, κατά τον εισαγγελέα, ο κατηγορούμενος ευρισκόμενος σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και αποδεχόμενος το ενδεχόμενο η σφαίρα από το όπλο του να πλήξει όχι κατ΄ ανάγκην τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο αλλά κάποιον από το συγκεντρωμένο πλήθος στον πεζόδρομο της οδού Τζαβέλλα, στα Εξάρχεια. «Η επιλογή του αυτή αναδεικνύει την αδιάφορη ψυχική στάση του ως προς τη χρήση του όπλου του και το ενδεχόμενο προσβολής από τη χρήση αυτή της σωματικής ακεραιότητας ενός ή και περισσοτέρων από τους παρευρισκόμενους λόγω αστοχίας ή εξοστρακισμού του βλήματος», είπε ο κ. Λακαφώσης. Καμία σκιά για τον Αλέξη Και για να μη μείνει καμία… σκιά στη μνήμη του νεκρού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ο εισαγγελέας επισήμανε: «Δεν προέκυψε πως το θύμα ενέχεται σε οποιοδήποτε στάδιο επιθέσεως, η δε παρουσία του στον χώρο δεν αποτελεί ένδειξη επίμεμπτης συμπεριφοράς αλλά έκφραση ελεύθερης και αυτόνομης βούλησης στα πλαίσια της δημοκρατικής νομιμότητας. Εξάλλου, η φραστική αντιπαράθεση στην οποία συμμετείχε το θύμα δεν συνιστά από μόνη της ανάρμοστη συμπεριφορά καθώς, όπως προέκυψε, το θύμα αλλά και τα άλλα παρευρισκόμενα στην οδό Τζαβέλλα άτομα προκλήθηκαν από τους κατηγορουμένους, οι οποίοι για να επιδείξουν την υπεροχή τους προκάλεσαν τη φραστική αντιπαράθεση». ΕΔΕΙΞΕ ΙΣΟΒΙΑ Αν η ετυμηγορία των δικαστών είναι η ίδια με την εισήγηση του εισαγγελέα, τότε η ποινή στον Κορκονέα θα είναι ισόβια «Ενθάρρυνε τον Κορκονέα» ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ συγκατηγορούμενο του Επ. Κορκονέα Βασίλη Σαραλιώτη (φωτογραφία) ο εισαγγελέας τόνισε: «Ενθάρρυνε τον Επαμεινώνδα Κορκονέα με τη διαρκή παρουσία δίπλα του, θέτοντας μάλιστα το χέρι του στη θήκη του όπλου του και δίνοντας την εντύπωση ότι αποδέχεται τις ενέργειές του». «Προκλητικά απαθή» χαρακτήρισε και τον τρόπο της αποχώρησής τους από τη σκηνή του εγκλήματος, απαξιώνοντας με τη στάση τους το ενδεχόμενο κάποιος να είχε τραυματιστεί ή θανατωθεί, παρά τις αγωνιώδεις κραυγές του πλήθους που ακούγονταν πίσω τους. Αξίζει να σημειωθεί πως καθ΄ όλη τη διάρκεια της εισαγγελικής αγόρευσης, μέσα και έξω από τον χώρο των δικαστηρίων βρέθηκαν περίπου 20 άτομα από την Ανοιχτή Πρωτοβουλία Δράσης ενάντια στη συγκάλυψη της κρατικής δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Μάλιστα είχαν αναρτήσει και πανό έξω από τα δικαστήρια με το σύνθημα: «Καμία επιείκεια στους εχθρούς της ζωής και της δολοφονίας», ενώ μοίρασαν φυλλάδια σε κατοίκους της Αμφισσας με τις απόψεις τους για τη δίκη

*τουμπου-τουμπου ζα τουμπου ζίτσου (λαμπροί στίχοι απο τα σεβεντις)

Οι αρχηγοί, οι πολιτικοί μεταμφιέζονται πλέον. Για να γλυτώνουν το κράξιμο. Εμείς τους βρήκαμε … και ιδού

Γιατί δεν είσαι χαρούμενος;

Γιατί ρε δεν είσαι στους δρόμους να πανηγυρίζεις, να αλαλάζεις, να κλαίεις με δάκρυα χαράς και να ατενίζεις το μέλλον με καραμελωμένη αισιοδοξία;

Γιατί χαλάς την ατμόσφαιρα;

Τέτοιος ήσουνα μια ζωή!

Μια ζωή … ερήμην και έρμη(ν)

Τώρα λοιπόν που το μέλλον σου διεθνώς νομισματοποιήθηκε και οικονομικώς αποκαταστάθηκε … γιατί; Γιατί δεν είσαι έξω να το γιορτάζεις!

Γιατί;

Γιατί δεν πιάνεις όποιον συνταξιούχο βλέπεις να τον πνίξεις στις αγκαλιές και τα φιλιά;

Αυτός σε έσωσε!

Δεν το κατάλαβες; Από την κομμένη του σύνταξη, το δώρο και τα επιδόματα εσύ τώρα έχεις μέλλον.

Λαμπρό. Σαν το φεγγαράκι που φέγγει το δρόμο μέχρι που ένα πρόστυχο συννεφάκι το κρύβει, το φως σβήνει και πέφτεις στο χαντάκι που δεν είδες.

Γκντουπ(ατις)

Αααα, καλημέρα δεν είπα!

“Καλημέρα σας”

Πώς είστε;

Σε τι mood μου βρίσκεστε;

Αααα, όπως το φετινό καλοκαίρι: ελαφρώς υγρό, εμφανώς πιο δροσερό και ανυπόμονα … φθινοπωρνό … Τι σαρδάμ θεέ μου-σχώρα με! Πορνό είναι το lifestyle ανυπόμονα φθινοπωρινό είναι το φετινό καλοκαίρι.

Μιλούσα με μια συγγραφέα, που θα σου παρουσιάσω τις επόμενες μέρες βιντεακώς, και κουβέντα στην κουβέντα φτάσαμε στην αισιοδοξία που είναι κι αυτή … ερήμην. Αναζητήσαμε, στο πόδι είν’ η αλήθεια, στοιχεία για να την κάνουμε – την αισιοδοξία – να λάμψει, να γίνει το “φεγγαράκι φέγγε μου να περπατώ” … Δυσκολευτήκαμε. Μετά η κουβέντα ξεστράτισε και μιλήσαμε για τους “natural born συνταξιούχους” στην ψυχή και το μυαλό.

“Απεταξάμην” είπαμε αμφότεροι στην λογιστική αντιμετώπιση της ζωής μας. Κι αποφασίσαμε να “φέγγε μου να περπατώ” από μόνοι μας. Είναι μια κάποια αρχή. Δεν είναι;

Η Αθήνα είναι  μια μούρλια. Εμείς μουρλοί. Οι κανονικοί τρελοί μας κοιτάζουν κι απορούν: γιατί μας πέρνετε τη χαρά; Και σκέφτονται: και δεν το παραδέχεστε … και άρα δεν το ευχαριστιέστε.

ΑΓΡΟΓΗ … το όνειρο κάθε ζαχαροπλάστη, μακιγιέρ, αμπιγιέρ, λαμπατέρ … Γιατί αν δεν κάνεις την πρακτική σου στην ψηφιοποιήση των αγροτικών γαιών … που θα δοκιμάσεις τις μαρέγκες σου!!!

Βουλή … το όνειρο κάθε κολλητού, υιοού τε και θυγατρός: τρως καλά εσύ κι αυτοί … καλύτερα.

Παρλληρημα … το στάτους κάθε πολίτη που σέβεται τους πολιτικούς του. Τους ανέχεται παραληρηματικούς  … σαν το συννεφάκι που κρύβει το “φέγγε μου να περπατώ” και … ΓΚΝΤΟΥΠ(ατις) στο χαντάκι.

Καλό Σου-κου άνθρωποι!

 

ένα ολοκαίνουριο βίντεο από το kafatcarstories