Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Σάββατο 17 Οκτωβρίου, Kreutzberg, μουσικές στον Κεραμεικό

Monday, October 12th, 2015

Share on Facebook

E, φίλε …μου δίνεις να κάνω κι εγώ λίγο;

Monday, September 28th, 2015

Ένα κείμενο που έγραψα για το iHappy.gr

Βγηκα έξω από το γραφείο να πάρω λιγο καθαρό αέρα, Κυριακή απόγευμα και το εμπορικό κέντρο άδειο, νεκρό! Οι φύλακες κάνουν βόλτες νωχελικά, η απογευματινή ραστώνη της Κυριακής μας πιάνει όλους. 
Τα σύννεφα ειναι πολλά, χρυσαφίζουν καθώς περνάει η ώρα. 
Τυπικό απόγευμα Κυριακής, από αυτά που κάνουν πολύ κόσμο να βαριανασαίνει. 

Και ξαφνικά, πέντε έξη πιτσιρίκια σκάνε μύτη με τα skateboards και το κυριακάτικο μουντό απόγευμα γεμίζει χρώματα και τον χαρακτηριστικό ήχο που κάνουν οι σανίδες όταν χορεύουν κάτω από τα επιδέξια πόδια των πιτσιρικάδων.

Συναγερμός! 
Οι φύλακες, πολύ ευγενικά αλλά αποφασιστικά τα διώχνουν! 
Τι κρίμα, τόσο μαρμαρένιο δάπεδο, άδειο ήταν μια χαρά πίστα! 
Τα πιτσιρίκια βγήκαν στο πεζοδρόμιο, σαφώς μικρότερη η πίστα και με αρμούς, εκεί που τα ροδάκια του skateboard βρίσκουν και κάνουν ένα “γκντουπ” που μετατρέπεται σε ένα τρέμουλο στα γόνατα.

 Έκανα κι εγώ skateboard ως πιτσιρικι. 
Η πλατεία της Παναγίτσας, στο Παλιό Φάληρο ήταν η πίστα μας, και τα πιο μεγάλα πεζοδρόμια. Μας κυνηγούσαν κι εμάς οι γριές που τρόμαζαν από τον ήχο “γκντουπ” στους αρμούς των πεζοδρομίων και τα ρουλεμάν από τα ροδάκια. Τότε τα πιο πολλά skateboard ήταν κάτι φτενά πλαστικά μυτερά μπροστά και λίγο σηκωμένα πίσω – για να μπορείς να κάνεις φιγούρες. Μόνο τα αμερικανάκια της γειτονιάς (αυτά που οι γονείς τους δούλευαν στην Αμερικάνικη βάση του Ελληνικού) είχαν σανίδες με αθόρυβες ρόδες, σαν αυτές που βλέπεις παντού σήμερα. “Ε φίλε μου δίνεις να κάνω κι εγώ λιγο …” Κλασική ατάκα. Συνήθως η απάντηση ήταν “όχι”, αλλά όταν – σπάνια –  ήταν “ναι”  νομίζες ότι ανέβαινες σε Rolls Royce Κυκλοφορούσε κι ένα άλλο μοντέλο, λιγο πιο μεγάλο, από τα φτενά, μαύρο με κίτρινες καουτσουκιένιες ρόδες! Απίθανο! Το είχα και ροβόλαγα κι εγώ!

Τώρα η πλατεία της Παναγίτσας έγινε αφιλόξενη, τη γέμισαν με κάτι άθλιες ζαρτινιέρες, ούτε μπάλα, ούτε πατίνια! 
Τουλάχιστον έδω, στο εμπορικό κέτνρο, μόλις οι φύλακες χαλάρωσαν λιγο τα πιτσιρίκια μπήκαν μέσα κι έκαναν τις βόλτες και τα τσαλίμια τους! 
Ξανάρθαν όμως! Ξαναγύρισαν τα πιτσιρίκια στο πεζοδρόμιο.
Ευτυχώς που βήκα έξω, κι άκουσα αυτό το “γκντουπ”. Μου έφτιαξε το απόγευμα! 
(λίγο έλειψε να πω το κλασικό: ε, φίλε μου δίνεις να κάνω κι εγώ λιγο…!!!)

Share on Facebook

Πότε κυνηγήσατε φυσαλίδες τελευταία φορά;

Tuesday, June 23rd, 2015

Περάσατε καλά
image

Share on Facebook

Μια γέφυρα ενώνει, αλλά καμιά φορά πρέπει να γκρεμίστουν οι γέφυρες για να προχωρήσει η ζωή

Wednesday, March 25th, 2015

image

Share on Facebook

Μια σκουριασμένη πόρτα απαγορεύει την έξοδο προς τη θάλασσα

Sunday, March 22nd, 2015

image

Λίγο έξω από τη Χαλκίδα. Ο περίβολος του παλιού ορφανοτροφείου.
Πίσω μου η εκκλησία, πάντα υπέρλαμπρη. Ο χώρος, οπως η πόρτα που βλέπεις.
Ολα εγκαταλελειμένα.
Με λουκέτο …οι αναμνήσεις

Share on Facebook

Aς βρουμε ο καθένας πώς να πετάξουμε…

Saturday, March 21st, 2015

image

Share on Facebook

Ένα παιδί έχασε το παιχνίδι του

Friday, March 20th, 2015

image

Share on Facebook

Φτάσε το στόχο σου, με όποιο μέσο!!!

Thursday, March 19th, 2015

image

Share on Facebook

Always look at the bright side of life

Tuesday, December 30th, 2014

image

     H φωτεινή πλευρά της ζωής είναι …κάπου εκεί έξω.
Προετοιμαστείτε να την δείτε.

Η καλή χρονιά όσο κι αν επηρεάζεται από “άλλους” …κάτι της κανουμε κι εμείς με τη διάθεσή μας.

Επίσης και οταν δεν κάνουμε κάτι, πάλι επηρεάζουμε τα πράγματα (συνήθως εις βαρος μας).

Καλη χρονιά λοιπόν με ανοιχτά μάτια και με κίνηση.
Αντιδράστε

Share on Facebook

Ας πουμε καληνυχτα στη δημοσιoγραφία του κώλου

Wednesday, December 17th, 2014

Αυτή η κειμενολεζάντα-άρθρο με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
Από την "Εφημεριδα των Συντακτών"

image

Share on Facebook