Giannis Kafatos

(από ένα e-mail που μου έστειλε ο φίλος μου Νότης)

Tweet

Ακόμα δεν έχουν ανακοινωθεί πολλές λεπτομέρειες σχετικές με τον δίσκο, το σίγουρο είναι πάντως ότι είναι σε παραγωγή του Ron Aniello, ενώσυμμετέχουν ο Tom Morello και ο Matt Chamberlain. Τα κοινωνικά μηνύματα πρωταγωνιστούν, ενώ ακούγεται ότι ο καλλιτέχνης θεωρεί ότι πρόκειται για το πιο θυμωμένο του album. 

(ευχαριστώ e-tetradio)

Το πρώτο sinlge με τίτλο "We Take Care Of Our Own" κυκλοφόρησε σήμερα!  O δίσκος θα κυκλοφορήσει το Μάρτιο.
Καλή ακρόαση

Καλημέρα σε όλους και σε όλες.
καλημέρα σε όλους και σε όλες λέω … αλλά πάντα υπάρχουν απουσίες.
Είμαστ' όλοι εδώ?

Δυστυχώς πλέον στο μέτρημα κάποιοι λείπουν πράγμα που λυπεί κυρίως αυτούς που λείπουν και μερικές φορές και τους άλλους δεν λείπουν ακόμα …

και για να μη μείνει καμία απορία, όταν μιλάω για "μέτρα" αναφέρομαι στο μέτρημα που κάνουμε πλέον όλοι στους χώρους εργασίας μας, ή που θα κάνουμε αργά ή γρήγορα. Το θέμα είναι στο τέλος της ημέρας να είμαστε όλοι εκεί. Γίνεται? Μμμμ δε φαίνεται και τόσο εύκολο.
Είμαστ΄ όλοι εδώ? Είναι κανείς εκεί όξω?

τούτη η εποχή

του εμφυλίου σπαραγμού

δεν είναι εποχή

για ποίηση

κι' άλλα παρόμοια :

σαν πάει κάτι

να

γραφή

είναι

ως αν

να γράφονταν

από την άλλη μεριά

αγγελτηρίων

θανάτου

γι' αυτό και

τα ποιήματά μου

είν' τόσο πικραμένα

(και πότε – άλλωστε – δεν είσαν;)

κι' είναι

- προ πάντων -

και

τόσο

λίγα

(Νίκος Εγγονόπουλος "Ποίηση 1948")

Στα δύσκολα φαινόμαστε όλοι. Και αυτοί που είναι εδώ και όσοι λείπουν, και όσοι μας λυπούν. Όλοι.

Κατά τα λοιπά καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες!
και περαστικά στον Λουκιανό Κηλαηδόνη!

 Νέα εντυπωσιακή 3D παραγωγή στη «Θόλο»,

το θέατρο Εικονικής Πραγματικότητας

 του «Ελληνικού Κόσμου» 

Μία νέα τρισδιάστατη ταινία-ντοκιμαντέρ με τίτλο «Δαρβίνος: το μυστήριο της φύσης» αρχίζει να προβάλλεται στη «Θόλο», το θέατρο Εικονικής Πραγματικότητας του «Ελληνικού Κόσμου». Η νέα, ιδιαίτερα εντυπωσιακή παραγωγή, με γραφικά τεχνολογίας του 2010, προβάλλεται σε ένα δίκτυο μουσείων και πλανηταρίων παγκοσμίως. Εκτός από την Αθήνα και τον «Ελληνικό Κόσμο» το δίκτυο αυτό περιλαμβάνει το Artis Planetarium στο Άμστερνταμ, το Cosmodrome Genk στο Βέλγιο, το Texas A&M University Planetarium στο Τέξας, το Hamburg Planetarium στο Αμβούργο, το Stardome Observatory στη Νέα Ζηλανδία, το Wollongong Science Centre and Planetarium στην Αυστραλία, το Neil Armstrong Planetarium στην Πενσιλβανία, το Zenius Animação Pedagógica στην Πορτογαλία κ.ά. 

H ταινία είναι ένα περιπετειώδες ταξίδι ανακάλυψης της εξέλιξης της ζωής στον πλανήτη μέσα από τα μάτια του Δαρβίνου. Οι θεωρίες του Δαρβίνου για τη φυσική επιλογή και την προέλευση των ειδών –συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου– παρουσιάζονται με τον πιο προηγμένο τεχνολογικά και εντυπωσιακό τρόπο. Στη διάρκεια της σαραντάλεπτης προβολής αποκαλύπτεται, σε όλο του το μεγαλείο, το υπέροχο θαύμα της φύσης και αποκαθίστανται, βήμα βήμα, τα κομμάτια του επιστημονικού αυτού αινίγματος. Παράλληλα, νέα ερωτήματα δημιουργούνται, που αφήνουν περιθώρια για νέες ερμηνείες. 

Στη Βικτοριανή εποχή, κατά την οποία έζησε ο Δαρβίνος, πολλά φυσικά φαινόμενα είχαν ήδη ανακαλυφθεί και περιγραφεί με βάση φυσικούς νόμους. Έλειπε όμως μια πιο πειστική αναπαράσταση του θεμελιώδους μηχανισμού της ζωής. Με ποια διαδικασία εμφανίζονται νέα είδη για να αντικαταστήσουν αυτά που εκλείπουν; Ήταν πλέον η κατάλληλη στιγμή για μια συνολική ερμηνεία που θα «ξεκλείδωνε» το μυστήριο των μυστηρίων: την ίδια τη ζωή.

Μέσα από τα εντυπωσιακά γραφικά στην 360ο οθόνη της «Θόλου» και τη μουσική από τη Συμφωνική Ορχήστρα Βουδαπέστης, η ταινία «Δαρβίνος: Το μυστήριο της φύσης» δίνει σε μικρούς και μεγάλους απαντήσεις σε καίρια επιστημονικά ερωτήματα για την εξέλιξη των ειδών και τα αινίγματα της φύσης.  Στην προβολή, τις φωνές τους «δανείζουν» οι Γιάννης Μπέζος και Γιώργος Κοτανίδης. 

Η πιο μαγική σκηνή της προβολής αποτυπώνεται σ'αυτήν την φωτογραφία: "μπαίνουμε" σε ένα μπουκάλι που μέσα έχει το ομοίωμα του ΄Μπιγκλ", του θρυλικού σκάφους που έκανε το ταξίδι του ο Δαρβίνος. Και καθώς μπαίνουμε και γύρω μας είναι το γυάλινο μπουκάλι ξαφνικά βρισκόμαστε στην ανοιχτή θάλασσα και γινόμαστε κι εμείς επίβάτες σε ένα από τα πιο θαυμαστά ταξίδια όλων των εποχών!

Καλή προβολή. (εγώ πήγα με τα παιδιά μου, αλλά μπορείτε και χωρίς "άλλοθι" να πάτε στον "Ελληνικό κόσμο" για να κάνετε το δικό σας ταξίδι)

«ΘΟΛΟΣ» - Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», Πειραιώς 254, Ταύρος 

Τηλ. 212 254 0000 

ΩΡΑΡΙΟ ΠΡΟΒΟΛΩΝ (Διάρκεια: 40 λεπτά)

Tετάρτη 17.00 / Παρασκευή 17.00 /Σάββατο 15.00 /Κυριακή 15.00 

Λίγα λόγια για τον «Ελληνικό Κόσμο»

Ο «Ελληνικός Κόσμος», το Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού (www.hellenic-cosmos.gr), εγκαινιάστηκε το 1998 και έκλεισε φέτος 13 χρόνια δημιουργίας και προσφοράς στα πολιτιστικά δρώμενα της Αθήνας. Στο διάστημα αυτό ο «Ελληνικός Κόσμος» έχει αναδειχθεί ο πρώτος χώρος στην Ελλάδα σε επισκέψεις μαθητών, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Παιδείας. Παράλληλα, έχει καθιερωθεί ως ένα υπερσύγχρονο πολιτιστικό κέντρο και μουσείο, όπου μπορεί ο επισκέπτης να γνωρίσει την ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό μέσα από διαδραστικές εκθέσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα, περιηγήσεις Εικονικής Πραγματικότητας και ντοκιμαντέρ, συνδυάζοντας άρτια την ιστορική πληροφορία με τις πλέον σύγχρονες τεχνολογικές εφαρμογές. Το Δεκέμβριο του 2006 εγκαινιάστηκε η «Θόλος», το νέο υπερσύγχρονο θέατρο Εικονικής Πραγματικότητας, ενώ το Μάρτιο του 2008 ξεκίνησε τη λειτουργία του το «ΘΕΑΤΡΟΝ».

Tweet

ε ναι λοιπόν, γίνομαι κι εγώ κυβερνητικός και με καθυστέρηση "εκπέμπω" αντί Παρασκευής Δευτέρα!
Μ’ όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις!

Ο Μπένι Yesman της ελληνικής κυβέρνησης αφού τα έχωσε και τα χώνει σε δημοσιογράφους, πολίτες και όσους εν γένει τολμούν να πουν κάτι διαφορετικό από την αυθεντία του, ετοιμάζεται σε λίγες ώρες να τηλεδιασκεφθεί και να κρατήσει σημείωσεις για το τι ακριβώς πρέπει να μας κάνει, εμείς να το δεχτούμε αγόγγυστα ώστε οι δανειστές να μας δανείσουν και να έχουν και την ικανοποίηση ότι το δεχόμαστε ως μονο θέσφατο και άρα κάνουμε μόκο.

Ο Αντονι end the τζόνσον περιμένει να γίνει πρωθυπουργός και θα γίνει ακόμη κι αν χρειαστούν και δεύτερες εκλογές, όπως το είπε χθες καθαρά και ξάστερα – σαν τις λύσεις που σκέφτεται. Μέχρι τότε δεν συναινεί σε τίποτα και παίζει κρυφτό με το πρώην μόσχο σιτευτό της παράταξης στη Θεσσαλονίκη.

Σας το λέω από δήμερα, προ μέτρων Crisis Management on the RoXXX, την Παρασκευή, 30 τρέχοντος @ Rich Art Cafe. Aν ξεφύγετε από τον Benni, τον Thomsen και τους άλλους … ελάτε.

Kαλή διαβολοβδομάδα…

κι όμως!

Μερικές φορές δεν κάνει κακό να κοιτάς χαμηλά όταν περπατάς. Κοίτα τι είδα χθες το βράδυ, Παρασκευή της Εκθέσεως, επιστρέφοντας στο αυτοκίνητο. Μέσα στα σοκάκια, της γειτονιάς της πρώην νυχτερινής διασκέδασης, και ακόμη πιο πρώην βιοτεχνικής άνθισης. Εκεί στου Ψυρρή, απ΄όπου απέδρασε η δραστηριότητα των μικρών εργαστηρίων κλπ και έγινε το πρώτο Σοχο της Αθήνας, της νέας Αθήνας, μετά την Πλάκα των 70′ς. Τελικώς απέδρασε και η διασκέδαση  – τουλάχιστον το πατείς με πατώ σε των περασμένων ετών – και πήγε Γκάζι.
Αυτές οι μέρες είναι τόσο μεσοβέζικες, δεν ξέρεις πού να πας. Να μπεις σε κλειστά μαγαζιά, να κάτσεις έξω στην υγρασία κάνοντας τεχνητή παράταση των διακοπών, μετά τη δουλειά – αν υποθέσουμε ότι δεν σου έχουν πάρει τη δουλειά τα "αναπτυξιακά" σχέδια που εφαρμόζονται στη χώρα;

Τέλος πάντων μια βόλτα στου Ψυρρή είναι πάντα μια βόλτα στην καρδιά της Αθήνας.
Πρέπει να σου πω ότι μου έφτιαξε το κέφι όταν πλησίαζα το θαμνούλι που απλώνεται στο πεζοδρόμιο σ’ αυτή την πάροδο της Σαρρή. Δεν το πίστευα κι αν δεν είχα δει την Τετάρτη άλλη μια κάπαρη να φυτρώνει ανάμεσα στις τσιμεντόπλακες στο μικρό θεατράκι με το όνομα Αννα Συνοδινού, δίπλα από το θέατρο Μελίνα Μερκούρη στο Βύρωνα, δεν θα ήμουν τόσο προσεκτικός.

 Έσκυψα έπιασα ένα φύλλο μεσα στο σκοτάδι, το έκοψα, το τσάκισα στη μέση και πριν το φέρω στη μύτη η μυρωδιά είχε ήδη κάνει το ταξίδι της στα ρουθούνια και το μυαλό μου.

Σε κλάσματα δευτερολέπτου προσγειώθηκα στις ξερολιθιές της αγαπημένης μου Σίφνου, εκεί που οι κάπαρες φύονται με σχεδόν μαγικό τρόπο μονο μέσα από τις σχισμές των βράχων. Λένε μάλιστα ότι οι Σιφνιές φυσάνε τους σπόρους που έχουν μαζέψει, με ένα καλάμι στις σχισμές από τις ξερολιθιές… ή για κάποιο λόγο έχω αυτή τη "γνώση" στο μυαλό μου γιατί είναι καταπληκτική ως εικόνα; Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει η κάπαρη!
Δεν είμαι ο "επίμονος κηπουρός" αλλά ξέρω ότι κάπαρη σε γλάστρα δεν πιάνει. Η καπαροσαλάτα που έτρωγα σ’ ενα εστιατόριο στις Καμάρες χρόνια πριν, τα καπαρόφυλλα που έφαγα στην Ανάφη, είναι για τον εισοφάγο μου από τα καλύτερα πράγματα που μπορεί να του τύχουν.

Μια κάπαρη στου Ψυρρή… ανάμεσα στον τοίχο καποιου μπαρ και στο μικρό πεζοδρομιάκι. Ανθισμένη, τώρα που δεν πατάει κανείς εκεί, ούτε καν παράνομα παρκαρισμενα αυτοκίνητα. Πόσο θ’ αντέξει;

Προσέχετε τι πατάτε. Μερικές φορές η έκπληξη μπορεί να συνθλιβεί κάτω από ένα ανέμελο βήμα!

Μακάρι να βλέπουμε πάντα εικόνες που θα μας ξαφνιάζουν ευχάριστα. Θέλει βεβαίως δουλειά κι από εμάς, αλλά θέλει και τύχη!

Ο Νότης Μαυρουδής  και η Αναστασία Μουτσάτσου κάτω από τη λάμψη της πανσελήνου
σε μια μοναδική μουσική συνάντηση

Οι δύο καλλιτέχνες, με την γνωστή τους ευαισθησία και την εξαιρετική τους ερμηνεία προτείνουν στους φίλους του τραγουδιού μια μουσική περιπλάνηση στα πιο όμορφα τοπία της μουσικής δημιουργίας, αλλά και στα δικά τους ξεχωριστά κομμάτια. Από την περίοδο του Νέου Κύματος, στην έντεχνη μπαλάντα και από εκεί στη γοητευτική ατμόσφαιρα σύγχρονων τραγουδιών που σημάδεψαν το κοινό συναίσθημα.
 Τραγούδια του Νότη Μαυρουδή, τραγούδια από το προσωπικό ρεπερτόριο της Αναστασίας Μουτσάτσου, τραγούδια κορυφαίων συνθετών, μουσικές του κόσμου, υπέροχα κιθαριστικά ντουέτα με τον κιθαριστή Γιώργο Τοσικιάν, αλλά και απρόσμενες διασκευές, συνθέτουν ένα μοναδικό ηχητικό πανόραμα…

Το «Marabu» υποδέχεται τον Νότη Μαυρουδή και την Αναστασία Μουτσάτσου, την Παρασκευή 12 Αυγούστου  και σας περιμένει, στην παραλία του Αμποβού, στην Άφησσο (Πήλιο)

Τηλέφωνο κρατήσεων: 24230-33402

Αν σε βγάλει ο δρόμος προς το Πήλιο, θα τα πούμε εκεί λοιπόν!!!

ενδεχομένως και πρωινή στο ραδιόφωνο, όπως η αυθεντική, κι επειδή η καπατσοσύνη είναι γυναίκα είναι βέβαιο ότι θα έλεγε – κι αν δεν έλεγε θα έλεγχε – και το βραδυνό δελτίο ειδήσεων.

Είδα χθες την αθηναϊκή πρεμιέρα της Εβίτας του σερ Α.Λ.Βέμπερ. Μια άρτια παράσταση με καταπληκτικούς χορευτες και τραγουδιστές, και σούπερ σκηνοθεσία. (Ειδικά η σκηνή με τους καθρέφτες ήταν αριστοτεχνική και σκηνοθετικά και φωτιστικά). Όσο προχωρούσε η υπόθεση κι όσο μεγάλωνε το "εγώ" της Εβίτας, τόσο έβρισκα ότι υπάρχει σατανική σύνδεση με όσα ζούμε σήμερα και πολλά απ΄ όσα πολιτικώς έχουμε ζήσει εδώ και πολλά χρονιά.

Στο διαλειμμα συνάντησα αρκετούς γνωστούς που την ώρα που φιλιόντουσαν σταυρωτά δεν μαχαιρώνονταν για λόγους αβρότητας, είδα μούρες και μουρίτσες και ευτυχώς και μερικούς φίλους μου. Με τους τελευταίους μοιραστήκαμε τις αγωνίες και το μούδιασμα που διατρέχει όλους τους κανονικούς ανθρώπους αλλά και την ελπίδα ότι επιτέλους θα βγούμε από την ΑΦΑΣΙΑ που επικρατεί.

Είναι δύσκολο να ξυπνήσεις από μια ΑΦΑΣΙΑ. Είναι δύσκολο οι γενιές που μεγάλωσαν με τη βίβλο του lifestyle και όλων όσων έπρεπε να έχουν κάνει μέχρι τα 30 τους για να είναι πετυχημένοι. Θέλει πολύ … σκούντημα για να συνέλθει αυτός που γαλουχήθηκε με τις αρχές ότι τα "δωράκια στον εαυτό του" κάποιος όχι μονο τα δικαιούται αλλά τα αξίζει κιόλας.

Η αφασία μας είναι ο εχθρός μας. Όχι οι Εβίτες. Αυτές ευδοκιμούν εκεί που βρίσκουν.

 Κοίταξε τι μπορεί να συμβεί σε ένα μπαλκόνι. Κοίτα καλά. Και μην ξεχάσεις τι έγινε στο μπαλκόνι του νεοκλασικού που δεν παίρνει μέτρα προστασίας για να μη χαλάσει η μόστρα η νεοκλασικίζουσα.

Μην ξεχάσουμε ποτέ: ότι μερικοί ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ πέταξαν μολότωφ μέσα σε κτίριο που υπηρχαν εργαζόμενοι.

Κοίτα και μην ξεχάσεις ποτέ: τι μπορεί να συμβεί σε ένα μπαλκόνι, και πού μπορεί να μας παρασύρει.

αλλη μία

kafatcarstory 

που κόβει την ανάσα – κατάλληλη για όλες τις ηλικίες!!!

      "Απ’ τές Εννιά"

Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα
απ’ τες εννιά που άναψα την λάμπα,
και κάθισα εδώ. Κάθουμουν χωρίς να διαβάζω,
και χωρίς να μιλώ. Με ποιόνα να μιλήσω
κατάμονος μέσα στο σπίτι αυτό.

Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα.
Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια.

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

Η Βίκη, η Δήμητρα και Χρήστος δεν είναι ηθοποιοί, η Άσπα όμως είναι σκηνοθέτις και με τους τρεις εδώ κι ένα χρόνο δουλεύουν πάνω σε δεκαπέντε ποιήματα του Καβάφη και δύο του Σεφέρη. Δεν τα απαγγέλουν, τα παίζουν. Τα παιδιά που δεν είναι ηθοποιοί, ερμηνεύουν με αξιοπρέπεια και αξιοσημείωτο επαγγελματισμό ένα έργο που έχει "γραφεί" ερήμην των δημιουργών του.

Ούτε ο Σεφέρης ούτε ο Καβάφης έγραψαν τα ποιήματά τους για να παιχτούν στη σκηνή.

Κι όμως τα κείμενα έγιναν έργο … που αντέχει την αναμέτρησή του με τους θεατές.

Η Άσπα Κυρίμη, έβαλε τα τρία παιδιά σε ένα όχημα που άρχισε να το οδηγεί ανάμεσα σε λέξεις, ιδέες και νοήματα, σκηνικά και κοστούμια (Ιουλία Σταυρίδου), φώτα (Λευτέρης Παυλόπουλος), μουσική (Αθηνά Καψετάκη), και ξανά λέξεις, και ξανά κάποιες ιδέες κι ετσι γεννήθηκε αύτη τη η παράσταση: "Απ’ τες εννιά"

Παίζουν: Χρήστος Αδαμόπουλος, Βίκη Δεληγιαννάκη, Δήμητρα Κωστοπούλου

Κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή του Μαίου, στο Θέατρο "ΑΛΕΚΤΟΝ", στον πιο ανοιξιάτικο πεζόδρομο του Κεραμεικού, στην Οδό Σφακτηρίας 23 και Πλαταιών.

Θα σε περιμένωωωωω!!!