Posts Tagged ‘Καρόλος Κουν’

Radio Friday: είμαστε στον αέρα και ΠΡΕΠΕΙ να ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Friday, September 13th, 2013

 

KOYN-TSAROYXHS-MINOTHS

Σήμερα συμπληρώνονται 105 χρόνια από τη γέννηση του Καρόλου Κουν και το google μας έκανε την τιμή να του αφιερώσει τη χαριτωμένη μαλακιούλα που βάζει στην homepage του όσο εμείς το αφήνουμε να μπαίνει στα ενδότερα …μας.

karolos_kouns_105th_birthday-2026005.4-hp
Τέλος πάντων, είδα αυτή τη φωτογραφία και σκέφτηκα: Ρε πούστη μου, κοίτα ποιοι έκαναν πολιτισμό στην Ελλάδα (Κάρολος Κουν, Γιάννης Τσαρούχης, Αλέξης Μινωτής) και δες τώρα τι γίνεται.
Φυσικά η συγκριση είναι σαν καθαρκτικό, αυτό που πρέπει να πάρουμε για να αδειάσει από μέσα μας, εκτός από τον φόβο που μας έχουν μπολιάσει, ο οχετός της καταναλωσης ειδώλων που εκτός από την ανασφάλειά τους δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα!
Είπαμε όμως, τα ΤΙΠΟΤΑ γίνονται Κάτι  όταν εμείς τους δίνουμε χώρο να αναπτυχθούν.


Σαν τους νεοναζί και τις φιληνάδες τους. Από την πλάκα και την απαξία τώρα μας κουνάνε το δάχτυλο, όταν δεν μας κουνάνε καδρόνια με καρφιά …

Να βάλω μουσική … ή να το κάνω στη μούγγα αυτό το Radio Friday που επέστρεψε στο βλογκάκι μου?
θα βάλω!

Μια γυναίκα που η φωνή της έχει περάσει στο DNA μας. Είχα τη χαρά να τη συναντήσω σήμερα το πρωί  στο στούντιο, ήρθε να πει δύο λόγια για τη συναυλία της, την Τρίτη στο Ηρώδειο. Μακάρι να είχαμε ώρα να την ακούμε να θυμάται όλους τους μεγάλους, τους πραγματικούς ανρθώπους που έκαναν πολιστιμό, και όχι ακροβατικά στις πίστες ή στις παραλίες.

Η σχολική χρονιά που ξεκίνησε … δεν ξεκίνησε καλά, όχι λόγω των απεργιών, αλλά λόγω των κενών. Οι απεργίες έπονται. Τα παιδιά μου πάνε δημοτικό. Μέχρι πέρσι είχαμε το θεσμό του ολοήμερου και τα παιδιά έμεναν μέχρι να σχολάσουν οι γονείς, κάνοντας τα μαθήματά τους, και παίζοντας. Τώρα … οι διευθυντές των σχολείων λένε κάθε πρωί … θα δούμε, σε λίγες μέρες κλπ. Με χαρά άκουσα τον υπουργό να λεέι ότι σε 4 μέρες το θέμα θα λυθεί. Επειδή φαντάζομαι εννοεί τις εργάσιμες, ελπίζω έως την Πέμπτη να έχουμε ολοήμερο … αλλίως τα παιδιά θα γίνουν μπαλάκι από γειτόνισσα σε φίλη, κι από φίλη σε γειτόνισσα!

Όταν το συζητάμε το θέμα με τη γυναίκα μου λέω: Ζούμε σε μια χώρα πτωχευμένη. Όχι ελέω μνημονίου κλπ αλλά ελέω σταρχιδισμού. Ποιος νοιάστηκε ουσιαστικά για την παιδεία των παιδιών μας?

Πρέπει να βρούμε τρόπο να ανασάνουμε.
Πρώτα το μυαλό μας, μετά να καθαρίσει το μέσα μας, η ψυχή μας. Είμαστε τόσο ποτισμένοι με δηλητήριο. Θέλουμε πολύ δουλειά. Θέλει πολύ δουλειά να καθαρίσουμε τη μαυρίλα που αρχίζει να καλύπτει τα πάντα, ύπουλα, σαν τη μνήμη cache που κάνει τα έξυπνα κινητά μας να σέρνονται … κι εμάς το ίδιο.
Πρέπει να πετάξουμε τα σκουπίδια  και να δίνουμε τη μάχη μας να μένει καθαρό ό,τι καθαρίσαμε. Μην αφήνουμε το σκοτάδι να νικάει το φως!
Μπορούμε;
Μπορώ?
Μπορούμε?

Share on Facebook