Posts Tagged ‘κρίση’

T-shirt Stories: Πλέω σε έναν ωκεανό πλεονασμάτων

Wednesday, March 19th, 2014

   

Εύχομαι το πλεόνασμα να είναι ζάχαρη για όσους το πάρουν,
     και να αφήσει μια γλυκειά γεύση όταν το φάνε! 

 


Ομοίως, εύχομαι, να μην είναι δηλητήριο για όσους δεν το δικαιούνται …

 

Share on Facebook

Οι καθαρίστριες, η Τρόικα, και εμείς

Monday, March 17th, 2014

               Θέλω μήνες τώρα να γράψω κάτι για τις απολυμένες καθαρίστριες, αλλά φαίνεται η δική μου καθημερινότητα κρύβει τις γυναίκες που από τη μέρα "μηδέν"  που τις βρήκε το κακό, δηλαδή η ΑΝΕΡΓΙΑ, η απόλυση είναι απίκο και το φωνάζουν. Είναι μοναδικό είδος, για κάποιους που ξέρω: "οι γραφικές της οδού Νίκης"… και για άλλους: "οι μοναδικές που αντιδρούν όπως έπρεπε να κάνουν κι άλλοι"
Ελπίζουν ότι η δική τους ηχηρή καθημερινότητα θα φτάσει στ' αυτιά των υπολοίπων.

               Μόνες αυτές (και σποραδικά κάποιοι άλλοι κλάδοι) φωνάζουν και θυμίζουν ότι η πολιτική των δανειστών έχει εξαθλιώσει όχι μόνο τους ενάμισι εκατομμύριο ανέργους, αλλά και τους υπόλοιπους: αυτούς που δουλεύουν και δεν πληρώνονται, αυτούς που υπογράφουν ότι πήραν δώρο χριστουγέννων ή πάσχα αλλά μετά πρέπει να το επιστρέψουν -αν το έχουν πάρει – υπό την απειλή της απόλυσης, αυτούς που μειώνονται τα εισοδήματά τους.
(ανάμεσα σε αυτούς κρύβονται και τα λαμόγια που βολεμένα στην ανωνυμη αρπαχτή "μαζί τά φάγανε" και προσπαθούν τώρα να γίνουν "ήρωες…)

 

               Αυτό που ζούμε δεν έχει περιγραφή, και φοβάμαι ούτε και τέλος – χωρίς διάθεση να χαλάσω την ωραία εικόνα, έχει όμως τα πρόσωπα των γυναικών αυτών που διεκδικούν να μαζεύουν τα σκατόχαρτα από τις τουαλέτες, τα ψίχουλα από  τα γραφεία, τους χυμένους καφέδες, να αδειάζουν τα καλαθάκια των γραφείων,να καθαρίζουν τα τασάκια, να σφούγγαρίζουν, να πλένουν τις τουαλέτες από τα κάτουρα που δεν βρίσκουν στόχο.
Γιατί όταν λέμε καθαρίστρια αυτό εννοούμε!

Το λέω γιατί η πολύ κουβέντα όσων κατηγορούν "αυτούς που  δε θέλουν να χάσουν τα κεκτημένα" μπορεί να σε έχει κάνει λίγο χοντρόπετσο!

              Και το ξαναλέω για να μην παρεξηγηθώ -όχι ότι με νοιάζει κιόλας: προφανώς και υπάρχουν και "αυτοί που έχουν κεκτημένα" και ασελγούσαν εις βάρος μας, και εις βάρος των παιδιών μας.

Κουβεντιάζοντας με φίλους και γνωστούς πάντα αναρωτιόμαστε: μα πού είναι όλοι όσοι καταστράφηκαν από το μνημόνιο, οι άνεργοι που δεν έχουν να χάσουν τίποτα?
Ίσως ψάχνουμε αυτούς που θα κάνουν αυτό που δεν τολμάμε? Μπορεί!
Πάντως οι κυρίες αυτές είναι εκεί, έξω από  την πόρτα αυτού που τις απέλυσε! Ούτε δρόμους κλείνουν, ούτε την κίνηση στα μαγαζιά εμποδίζουν, μόνο φωνάζουν. Κάθε μέρα για να μην τις ξεχνάμε!

                Σήμερα, μια κυρία, που οι ρεπόρτερ που ξημεροβραδιάζονται έξω από το υπουργείο, την ξέρουν με το όνομά της βρήκε την ευκαιρία και άρπαξε το γκλομπ ενός αστυνομικού και του είπε: με αυτό μας χτυπάτε".
Και αμέσως η εικόνα άλλαξε, και οι περιγραφές! Άλλο είναι μια κυρία να κραδαίνει τη σκούπα και τη μάπα, κι άλλο ένα γκλομπ ε!

Είμαι βέβαιος ότι η εικόνα της καθαρίστριας με το γκλομπ στο χέρι θα δημιουργήσει ποικίλες αντιδράσεις και σκέψεις:  κάποιοι θα την παρότρυναν να το κατεβάσει σε κάνα κεφάλι, άλλοι θα κακιώσουν και θα της αποδώσουν ορμή για ωμή βία, άλλοι θα χλευάσουν: κοίτα την κυράτσα που μου πήρε και γκλομπ, α, ρε καλά σας κάνουν …, άλλοι θα ξαφνιαστούν, τα παιδιά της, ή οι συγγενείς της θα τρόμαξαν, και όλοι μας θα περάσουμε στην επόμενη σελίδα με άλλες ειδήσεις και άλλες εικόνες, όπως κάνουμε κάθε μέρα.
 

(τις φωτό τις πήρα από το διαδίκτυο, δεν είχαν υπογραφές, αν κάποιος ξέρει ποιος τις έχει τραβήξει, παρακαλώ να μου το υποδείξετε ώστε να το προσθέσω. Μέχρι τότε ευχαριστώ τον ανώνυμο φωτορεπόρτερ)

 

Share on Facebook

2013 the end, is the beginning … 2014 ΟΧΙ μονο επιβιωση, θέλει κάτι παραπάνω

Tuesday, December 31st, 2013

Τι ψυχαναγκασμός! Αυτό, που τελειώνει η χρονιά και πρέπει κάτι να γράψεις, να πεις, να κάνεις, να ψωνίσεις, να …, να

Στο πλαίσιο αυτό κι εγώ, όχι όμως με μισή καρδιά,  έρχομαι εδώ στο βλογκάκι μου, που άλλοτε πιο συχνά, κι άλλοτε πιο σπάνια, κάνω τα δικά μου, να γράψω το τελευταίο ποστ για το 2013.

Όχι μόνο επιβίωση, θέλει κάτι παραπάνω η πουτάνα η καθημερινότητα για να αντέξουμε.
Πρέπει να αντιδρούμε στα ερεθίσματα, και να κάνουμε πράγματα, όχι μόνο να καθόμαστε και να τα κουβεντιάζουμε. Η πράξη λείπει, οι πράξεις.
Και μη νομίζεις ότι μιλάω μόνο για το "λαβαρο της επανάστασης".
Όχι, μιλάω για πράξεις που έχουμε αφήσει πίσω, απλές, ανθρώπινες. Ένα παραπάνω τηλέφωνο σε ξεχασμένους φίλους, μια επίσκεψη, μια χειρονομία, μια αγκαλιά, λίγη κατανόηση.
Να αρχίσουμε να νιώθουμε τους άλλους, όχι μόνο να τους παρατηρούμε.
Από τα μικρά πάμε στα μεγάλα.
Τα μικρά έχουμε χάσει.

Όπως η μουσική έχει γίνει του χεριού μας, στην εποχή των Pc kai των Mac έτσι νομίζουμε ότι με ένα Like,  ή μια ηλεκτρονική ευχή, ή μια ηλεκτρονική ψηφοφορία, έχουμε κάνει το χρέος μας.

Είμαι πολύ χαρούμενος για τη νέα χρονιά, γιατί θέλω να είναι καλύτερη κι αυτή, αλλά κι εγώ μέσα σ' αυτή.
Ελπίζω γιατί έχω τα παιδιά μου κι όχι γιατί είμαι χαζοχαρούμενος. Βλέπω τον όλεθρο να απλώνεται, αλλά ελπίζω.
Όλεθρο δεν εννοώ μόνο την οικονομική κρίση. Εννοώ τη χαμένη ανθρωπιά, την αισθητική, το φασισμό, το σκοτάδι που μόνοι εμείς μπορούμε να φωτίσουμε.
Γι' αυτό σου λέω, δεν είναι μόνο θέμα επιβίωσης.

Σκέφτομαι τώρα που τελειώνει η χρονιά, περισσότερο από όλους, αυτούς που έχασα το 2013, πολύτιμοι άνθρωποι, τους σκέφτομαι μόνους τους εκεί που είναι. Δυστυχώς δεν πιστεύω τόσο πολύ ώστε να τους "βλέπω" σε παράδεισο ή κόλαση. Είναι απόντες. Δεν μπορούν να μου πουν ένα "γεια" και εγώ το ίδιο. Εμείς οι υπόλοιποι είμαστε εδώ, ευτυχώς τους θυμόμαστε. Αυτοί όμως είναι μόνοι τους, αυτό με πονάει περισσότερο από τον δικό μου πόνο.

Ευχομαι καλή χρονιά, με υγεία και διάθεση για δράση!

(γι'  αυτό και διάλεξα αυτή τη φωτό, να οργανωθούμε, έστω τις αργίες να ξεπήξουμε από τα "δικά μας" και να επικοινωνήσουμε, δια ζώσης, με μια χειραψία, όχι με like, ούτε emoticons, με αγκαλιές και φιλιά, όχι με gestures)


 

Share on Facebook

“Η ΠΑΤΡΙΣ” …στη Στοά έβαλε Λουκέτο

Monday, November 18th, 2013

                Κοίτα πώς μερικές φορές η πόλη σε κοιτάει στα μάτια και σου μιλάει, σου βροντοφωνάζει.
                Η πόλη που συχνά τη λέω αφιλόξενη, έχει τον τρόπο να σε κάνει δικό της. Κατά δικό της.
Γι' αυτό λατρεύω την Αθήνα. Γι' αυτές τις κουβέντες που σου πετάει κατάμουτρα εκεί που κάνεις μια βόλτα για να περάσει η ώρα και να αρχίσει η παράσταση στη λυρική σκηνή που θες να πας τα παδιά σου.
Στην ίδια στοά που πέρναγες ως φοιτητής ψαχουλεύοντας δίσκους, βιβλία, εμπειρίες, τώρα μπαμπάς με τα παιδιά ροκανίζεις χρόνο.

Κι όμως ο χρόνος δεν είχε καμία ανάγκη από την αφεντιά μου να τον "ροκανίσει". Τα είχε κανονίσει όλα!

Τα μικρά μαγαζιά της στοάς Οπερας, με είσοδο από την Ακαδημίας και από την Ιπποκράτους, έχουν παραδοθεί στη λήθη.
Λουκέτο.
Και μέσα σκόνες, και στις τζαμαρίες κολλημένες αφίσες για θέατρο, χορό, εκδηλώσεις.
Λίγα αντέχουν.
Ο κόσμος μπαίνει μέσα για το σινεμά.
Όμως πια είμαστε όλοι βιαστικοί. Πού καιρός για χάζι, να δεις τι βιτρίνες, να αφουγκραστείς τα καινούρια βιβλία, ή τα παλιά που ξεθαψε ο ιδιοκτήτης και στα παρουσιάζει στη βιτρίνα του. Ή τα πιο πρόσφατα γραμματόσημα. Ποιος μαζεύει γραμματόσημα σήμερα;
Και τα cd της κλασικής μουσικής, που μεσοτοιχία με την όπερα – λυρική σκηνή – πάντα είχαν κάτι πουν στ' αυτιά.
Λεφτά δεν είχαμε και τότε να τα αποκτήσουμε, ή τουλάχιστον να αποκτήσουμε όλα όσα θέλαμε.
Ελπίζαμε όμως!
Σήμερα; Είστε σίγουροι ότι δεν κοιτάμε τις βιτρίνες με τα καλούδια του πολιτισμού γιατί απλώς δεν έχουμε λεφτά;
Είμαι σίγουρος ότι η απάντηση είναι: ΟΧΙ
Σήμερα λείπει η διάθεση.

Μη νομίσεις ότι όλα αυτά τα σκεφτόμουν όσο τα παιδιά μου τρέχανε στη στοά για να περάσει η ώρα και να πάμε στην όπερα.
Μπα, εκείνη την ώρα, τα κοίταγα και τα καμάρωνα. Σκεφτόμουν τα δικά μου νιάτα, και το μάτι μουμ έπεσε στο κλειστό τουριστικό πρακτορείο, που ανάθεμα κι αν είχα προσέξει τόσα χρόνια. Η Βίκη είδε την πινακίδα με τον υπότιτλο "Μετανάστευσις-Τουρισμός".
Ευτυχώς (ή δυστυχώς) το κινητό μας, έξυπνο σαν κι εμάς (τάχα μου) και προέκταση του χεριού μας, αμέσως βγήκε και …νάτη η φωτογραφία.

Αυτή η φωτογραφία γέννησε αυτό κείμενο

              Προφανώς και θα λεγόταν "Πατρίς" ένα τουριστικό γραφείο που σου εκπλήρωνε τα όνειρα για ένα καλύτερο αύριο ή για μια ανάπαυλα από την μίζερη καθημερινότητα σου αλλά θα ήταν πάντα εκεί να σε περιμένει, η "Πατρίς".  Εκείνα τα χρόνια!
"Εκείνα", όπως τα εννοείς εσύ που είσαι συνομηλίκος μου, παιδί της δεκαετίας του 70.
              Πριν από "εκείνα" τα χρόνια ο κόσμος έφευγε να κανει μια προκοπή και να επιστρέψει. Αλλά κι όσοι έμεναν εδώ, πρόσπαθούσαν να κάνουν  "μια προκοπή".
Και κάποιοι την έκαναν.


Δεν ήταν όλοι κλέφτες, απατεώνες, καταπατητές, ξετσιπωτοι. Υπήρχαν και τέτοιοι. Και οι τέτοιοι που υπήρχαν τελικώς "νίκησαν", αλλά ρε γαμώτο μου υπήρχαν και οι άλλοι. Αυτοί που πήγαιναν στο "Πατρίς" στη στοά, με τη λαχτάρα να φτιάξουν ένα αύριο καλύτερο.


Δεν έχει σημασία πότε έκλεισε το "Πατρίς"
Σημασία έχει ότι άνοιξε τόσες πόρτες για να ξεχυθούν όνειρα απλών ανθρώπων  και  καλυτερέψουν τον κόσμο.
Κι είναι ακόμη εκεί. Και γεννάει σκέψεις!


Υ.Γ. Ευτυχώς, ακόμη μπορώ να σκέφτομαι κι άλλα πράγματα εκτός της επιβίωσης.

Share on Facebook

T-shirt Stories: ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973 – 2013

Friday, November 15th, 2013

 

We Could Be

 

H E R O E S

 

just for one day

 

…και ασελγούν

 

στη μνήμη,

 

ποντάρουν στη λήθη

 

και ασελγούν

 

στο

 

ΜΕΛΛΟΝ

Share on Facebook

T-shirt Stories: ας φάνε Free Wi-Fi

Thursday, November 7th, 2013

Τώρα που το free Wi-Fi έρχεται τι ανάγκη έχουμε?

Τα λύσαμε όλα τα προμπλέμια μας!

Παντεσπανάτοι γουάιφαϊώτες μην ταράζεστε από τίποτα! Όλα ειναι μια χαρά! Μη χαλάτε την αταραξία και γίνει κάν' ας κύκλος στη λίμνη … μη  και τρομάξουν τα κουνούπια που μας απομυζούν!

Η φωτογραφία που έκανα "σκουτί" είναι του φωτορεπόρτερ, φίλου μου Σπύρου Τσακίρη, που δεν ξέρει ότι του την "εκλεψα", να του το πείτε!!!!

Share on Facebook

ΕΔΟΕΑΠ, ενα κείμενο της πρώην προέδρου για τα χάλια του ταμείου μας

Thursday, November 7th, 2013

Το κείμενο που ακολουθεί, θέλω να το δημοσιοποιήσω, δεν λέω αν το προσυπογράφω ή όχι, αν συμφωνώ σε όλα ή σε κάποια, από όσα περιγράφει.
Θα δημοσιοποιήσω όποιο κείμενο φτάσει στο μέιλ μου σε σχέση με τον ΕΔΟΕΑΠ, το ταμείο των δημοσιογράφων.
Έτσι, για να γνωριζόμαστε καλύτερα

Ακολουθεί το κείμενο που έστειλε στο μέιλ μου η κυρία Ελένη Σπανοπούλου, πρώην πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ
 

ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΣΟΜΠΟΛΟΥ ΓΙΑ ΜΕΤΡΑ ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ

 
•Μείωση όλων των συντάξεων, με πλαφόν της ανώτατης  800€ και κατώτατη 250€
•Αύξηση εισφοράς των ασφαλισμένων σε 5%
•Μείωση μισθών και προσωπικού 25% με απολύσεις και κατάργηση ΣΣΕ!
•Μείωση  συντελεστή Εφ άπαξ κατά 20%
•Κατάργηση όλων των κοινωνικών επιδομάτων που δεν προβλέπονται από τον Κανονισμό Υγείας


Συνάδελφοι,

ΕΠΤΑ (7) μήνες μετά την ΕΚΛΟΓΗ του, ΤΡΕΙΣ (3) μήνες μετά την ΑΠΟΦΑΣΗ της πλειοψηφίας του ΔΣ για το απολύτως αναγκαίο ΠΛΑΙΣΙΟ ΜΕΤΡΩΝ συγκράτησης -έστω- της οικονομικής κατάστασης στο Ταμείο μας, (ολοκληρωμένη πρόταση του Ταμία, συν. Γ. Χριστόπουλου), ύστερα από αλλεπάλληλες ΑΝΑΒΟΛΕΣ, άκαρπες συνεδριάσεις, ΕΩΛΕΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ και δικαιολογημένες πιέσεις, αλλά και τη πλήρη ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ του Κλάδου στην πρόσφατη ΓΣ, για τους ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ που ελλοχεύουν, ο συν. Πάνος Σόμπολος έφερε στην ημερήσια διάταξη της χθεσινής (5/11/2013) συνεδρίασης την πρόταση του για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν!


Κ Α Λ Λ Ι Ο  Α Ρ Γ Α  Π Α Ρ Α  Π Ο Τ Ε !


Δεν στέκομαι στην ΕΠΙΖΗΜΙΑ προεδρική καθυστέρηση, ούτε στην απαράδεκτη Σομπολική ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑ μιας προφορικής (!) εισήγησης προς το ΔΣ.

 

Αρκούμαι στο ότι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ.


ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΕΝΗ την αγωνία των ασφαλισμένων συναδέλφων, εργαζόμενων, συνταξιούχων και ανέργων, που δοκιμάζονται όλοι σκληρά στις παρούσες τραγικές για όλους τους έλληνες συνθήκες ΕΝΗΜΕΡΩΝΩ, όπως έχω δεσμευτεί, για την πρόταση Σόμπολου, ως ΑΚΡΙΒΩΣ κατατέθηκε στο ΔΣ.


ΑΝΤΙΠΑΡΕΡΧΟΜΑΙ το πρωτοφανές γεγονός ότι καίτοι κατέθεσε πρόταση, δεν ήθελε να την θέσει σε ψηφοφορία! Αρνήθηκε πεισματικά για αρκετή ώρα.

Αυτό, όμως, δεν έγινε δεκτό από την πλειοψηφία των συμβούλων. Διέξοδο έδωσε πρόταση των συν. Αγγέλη-Καταιφτσή και τέθηκε σε ψηφοφορία αν θα ψηφίσουμε ή όχι μέτρα… Αποτέλεσμα : πέντε (5) ΝΑΙ, δύο (2) ΟΧΙ, ένα (1) λευκό, που είναι περιττό να (ξανα) πω ότι ανήκει στον πρόεδρο της μίας ψήφου κι αυτής λευκής….

Έτσι, σαν δύσκολος τοκετός, με… επιπλοκές, δεν διαλύθηκε και πάλι η συνεδρίαση και συνεχίστηκε η συζήτηση επί της μονοθεματικής ημερήσιας διατάξεως.


ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΟΜΠΟΛΟΥ απο 1/1/2014


Α. Για τα Έσοδα

Ως κύριο πρόβλημα βιωσιμότητας του ΕΔΟΕΑΠ.

Ψηφίστηκαν κατά πλειοψηφία 6/3

Ναι : Σόμπολος, Νεστορίδης, Χριστόπουλος, Σπανοπούλου, Ζαφειροπούλου, Καταιφτσής.

Όχι : Αγγέλης- Χριστοδουλίδου, απών Καρούτζος) ως εξής:


Μέχρι τις 20 Νοεμβρίου
1.Να κληθούν άμεσα οι 4 Ενώσεις να πάρουν θέση για τα μέτρα στο σύνολο τους
2.Να κληθούν σε συνάντηση οι 2000 συνταξιούχοι για τη μείωση των συντάξεων
3.Να κληθούν οι 150 εργαζόμενοι του Ταμείου για τη μείωση των μισθών
4.Να ζητηθεί, μέσω των 4 Ενώσεων και με τις Διοικήσεις τους, συνάντηση Σόμπολου με τον πρωθυπουργό κο Σαμαρά, τον αντιπρόεδρο της Κυβερνήσεως κο Βενιζέλο και τον υπουργό Εργασίας κο Βρούτση
5.Να κατατεθεί πρόταση τροπολογίας για το Αγγελιόσημο στο Διαδίκτυο
6.Να κατατεθεί πρόταση τροπολογίας για το Αγγελιόσημο των Κυριακάτικων εβδομαδιαίων φύλλων, που τώρα καρπούται το ΤΑΥΣΙΤ, ενώ οι συνάδελφοι εργαζόμενοι ασφαλίζονται (και βαρύνουν) τον ΕΔΟΕΑΠ
7.Να κατατεθεί πρόταση τροπολογίας για ανακατανομή του Πόρου υπέρ του ΕΔΟΕΑΠ συν 7% από το Αγγελιοσημο Τηλεόρασης ( απο 23% σε 30%) και συν 7% από το Αγγελιόσημο Ραδιοφώνου ( απο 14% σε 21%)
8.Να κατατεθεί πρόταση τροπολογίας για να ασφαλίζονται τα μπλοκάκια στον ΕΔΟΕΑΠ

Από 1/1/2014
9.Να αναδιοργανωθεί πλήρως σε νέα βάση, με συγκρότηση Επιτροπής, είτε εσωτερικά, είτε με εξωτερική ανάθεση σε εισπρακτική εταιρεία ο νεοσύστατος Τομέας Εσόδου, ώστε να αποδίδει τα βέλτιστα και να διεκδικήσουμε την είσπραξη του βάσει του Κώδικα Είσπραξης Εσόδων του Δημοσίου είτε μέσω ´ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, είτε μέσω Υπουργείου Εργασίας. όπως πχ ΙΚΑ-ΟΑΕΕ (σημ. ειδικά αυτή η πρόταση διαμορφώθηκε από Σόμπολο-Σπανοπούλου-Αγγέλη)
10.Να ΑΥΞΗΘΕΙ η μηνιαία ασφαλιστικη εισφορά των εργαζόμενων μελών μας απο 3% σε 5%. Το μέτρο είχε κατ´ αρχήν εγκριθεί το 2012 ομόφωνα απο τη Διοίκηση Σπανοπούλου, προτάθηκε τον Ιούλιο 2013 από τον Ταμία του ΔΣ και ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία χθές. Προβλέπεται αισιόδοξα ότι θα αποφέρει 3 επιπλέον εκατομμύρια € το χρόνο ( με την καταστατική προϋπόθεση να εγκριθεί από τη ΓΣ και τον εποπτεύοντα υπουργό Εργασίας).

 

Β. Για τα ΈΞΟΔΑ

Σε εφαρμογή προϋπολογισμού και από 1/1/2014
1.Μείωση όλων των επικουρικών συντάξεων με κατώτατη τα 250€ και πλαφόν στην ανώτατη 800€ το μήνα και εξορθολογισμό.

Με στοιχεία Σεπτεμβρίου 2013 ο ΕΔΟΕΑΠ έχει:

·         1766 άμεσα μέλη συνταξιούχους στους οποίους καταβάλει 1.228440,76€ το μήνα.

·         536 από αυτούς παίρνουν μηνιαία επικούρηση πάνω από 800 € και μέχρι 1283€ ( η ανώτατη επικουρική σύνταξη τον Μάρτιο του 2012 ήταν 1400 € και μειώθηκε με τα μέτρα που λήφθηκαν τότε).

·         173 συνταξιούχοι μας βρίσκονται σε αναμονή με προσωρινή σύνταξη που πρώτος ο ΕΔΟΕΑΠ αποφάσισε το 2010 ύψους 250€ .

·         Μετά την πρόσφατη εγκύκλιο του κου Βρούτση στο ´ΕΤΑΠ-ΜΜΕ για έξοδο δημοσιογράφων με 20ετια και 25ετια,αναμένεται νέο κύμα συνταξιούχων.

·         Ο ΕΔΟΕΑΠ συνταξιοδοτεί ακόμη 488 Δικαιοδόχους στους οποίους καταβάλει 241.486 € το μήνα. Ανώτατη 822,74€ και κατώτατη 39,70€
Εξοικονόμηση 4 περίπου εκατομμυρίων € ετησίως
2.Κατάργηση των Δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και του Επιδόματος Αδείας, σύμφωνα με όσα ορίζει ο νόμος.
Εξοικονόμηση 3.000.000 € ετησίως
3.Μείωση του συντελεστή Εφ άπαξ σε ποσοστό 20%
Εξοικονόμηση 2.000.000 € ετησίως
4.Μείωση των μισθών του προσωπικού με ανώτατο μισθό σε γιατρούς και υπαλλήλους 3000 μικτά και ανώτατο 1400€ μικτά για όσους προσλήφθηκαν την τελευταία τριετία ανεξαρτήτως προσόντων ή θέσεως
5.Μείωση προσωπικού 25% πράγμα που σημαίνει 35 απολύσεις και κατάργηση συλλογικών συμβάσεων γιατρών και διοικητικών υπαλλήλων.
Εξοικονόμηση 1.000.000€ από τους μισθούς και 1.000.000€ από τις απολύσεις (αυτό σε βάθος τριετίας) Κι εδώ αγνοήθηκε η κατά πλειοψηφία πρόταση της Επιτροπής ( Καρουτζος, Χριστοδουλίδου, Σπανοπούλου, Ζαφειροπούλου) που έχει κατατεθεί και διεξοδικά συζητηθεί
6.Κατάργηση όλων των κοινωνικών επιδομάτων που δεν προβλέπονται από το Καταστατικό και τον Κανονισμό Υγείας (Βρεφονηπιακοί, Ειδικό Βοήθημα Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Μονογονεικό, Πολυτεκνικό, Αναπηρίας, ΣΚΠ χωρίς απόφαση ΚΕΠΑ)
Εξοικονόμηση 1.500.000€ ( 3.500.000 με τους παιδικούς σταθμούς που ήδη δεν δίνονται)
7.Εξοικονόμηση 3.000.000 € από τις δαπάνες νοσηλευτικής, φαρμακευτικής και παρακλινικής περίθαλψης με προσπάθεια να μη μειωθεί αντίστοιχα η ποιότητα παροχής υπηρεσιών στους ασφαλισμένους, ειδικά στους χρονίως πάσχοντες
8.Μείωση αναλογική όλων των κονδυλίων σε όλους τους κωδικούς εξόδων του προϋπολογισμού των αμοιβών του ΔΣ συμπεριλαμβανομένων.

 

Διευκρίνηση:

Λόγω της προσφιλούς σπέκουλας των άθλιων δημοσιογραφικών διαδρόμων στο θέμα ενημερώνω ότι αυτές οι αμοιβές ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ από το 2001, μειώθηκαν κατα 20% το 2012 ).

Τώρα γίνεται πλειοδοσία ως εξής: Πρόταση Αγγέλη για -10%, Σπανοπούλου -20% και Σόμπολου -40%.

Ήτοι από 80€ ανά συνεδρίαση σήμερα να γίνει 48€ και μετά τους φόρους 36€. Δηλαδή 192€ το μήνα από 400€ περίπου.

Φάνηκε, πάντως, να συμφωνούν όλοι και στη μείωση των εξόδων του ΔΣ και της Εξελεγκτικής Επιτροπής.

Η ΠΟΛΩΣΗ στο πρώτο θέμα των ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ προκλήθηκε, εξαιτίας της απαράδεκτα πρόχειρης πρότασης Σόμπολου που κατατέθηκε χωρίς εξειδίκευση του μέτρου. Δηλαδή, χωρίς αναλογισμό, χωρίς προϋπολογισμένο οικονομικό αποτέλεσμα και χωρίς σαφή κατεύθυνση σε λύση που δεν θα αδικεί κοινωνικά ευαίσθητες κατηγορίες συνταξιούχων.

Έτσι, όμως, δεν μπορούν τα μέλη του ΔΣ να τοποθετηθούν υπεύθυνα.


Για παράδειγμα η πρόταση Χριστοδουλίδου-Αγγέλη για ανώτατη επικουρική στα 600€, αγνοήθηκε.

Η επί μήνες μελέτη των υπηρεσιών επί της προτάσεως του Ταμία Γ. Χριστόπουλου και η εργασία της επιτροπής για μείωση συντάξεων που ο ίδιος ο Σόμπολος, ως πρόεδρος, οργάνωσε με απόφαση ΔΣ αγνοήθηκαν επίσης!

Ο αναλογισμός όχι ενός, αλλά 4 σεναρίων στον ΤΡΟΠΟ εφαρμογής / μείωσης των συντάξεων πήγε στα αζήτητα!

Και το ΔΣ βρέθηκε μπροστά μια … προφορική προεδρική πρόταση για ένα πλαφόν 800€, χωρίς μελετημένη εισήγηση, χωρίς κλιμάκωση, χωρίς ποσοστά μείωσης, χωρίς οικονομικό αποτέλεσμα.

Όλα αυτά, όμως, "αδέρφια", όπως συνηθίζει να λέει ο συνάδελφος, αφορούν ανθρώπινες ζωές …


Αδέλφια, λοιπόν…

Είναι η ύστατη ώρα, όχι της απελπισίας, αλλά της κοινής προσπάθειας. Ο ΕΔΟΕΑΠ διοικείται από εκλεγμένο ΔΣ, αλλά ανήκει σε όλους μας .

Από το 2009 ενημερώνω όλους σας και όλες τις Ενώσεις ότι τα 20 τελευταία χρόνια ξοδεύαμε, όσα εισπράτταμε χωρίς να παίρνουμε μέτρα.

Από το 2010 το έσοδο μειώθηκε δραματικά και την καταστροφή ολοκλήρωσε το εγκληματικό Κούρεμα του 2012

Η προβολή των αποτελεσμάτων του 8μηνου 2013 δείχνει καθαρά ότι μέχρι το τελος της χρονιάς θα εισπράξουμε 30 εκατομυρία και θα έχουμε ξοδέψει 52.000.000€

Έλλειμμα 22.000.000€

Ακριβώς όσο το κονδύλι των συντάξεων !

Απλή αριθμητική σε πολύπλοκη κατάσταση….


Πάρτε μολύβι και χαρτί:

 


Συντάξεις
 

22 εκ. €
 

 

Περίθαλψη
 

15 εκ. €
 

 

Μισθοί – πάγια
 

7 εκ. €
 

 

Εφ άπαξ
 

5 εκ. €
 

 

Κοινωνικές Παροχές
 

3 εκ. €
 

 

Σύνολο


52 εκ. €
 

 

Με ετήσιο Έσοδο 30 εκατομμύρια, πόσο θα αντέξουμε αν συνεχίσουμε να ξοδεύουμε με ρυθμό 52 εκατομμυρίων ;;;;;;;

Ο ΕΔΟΕΑΠ είναι ΝΠΙΔ, Αυτοδιαχειριζόμενο Ταμείο Πρότυπο που ΔΕΝ ΒΑΡΥΝΕΙ τον κρατικό προϋπολογισμό, ούτε τους εργοδότες.

Δεν έχει χρέη, ούτε δάνεια, όπως όλα τα άλλα ασφαλιστικά Ταμεία. Διαθέτει " Κουμπαρά" Αξιών περίπου αξίας 30 εκατ. περίπου (τιμές Σεπτεμβρίου 2013).

Στις 31 Οκτωβρίου είχαμε σε μετρητά 24 εκατομμύρια ευρώ.

Δικαιούμαι, νομίζω, να θυμίσω στους μαύρους και κόκκινους Αυγίτες της ΓΣ του Ιουνίου 2013, αλλά και τους ανεύθυνους συνδικαλιστές της παντέρμης ΕΣΗΕΑ ότι αυτά είναι, περίπου, όσα πήραμε από τον κο Προβόπουλο της ΤτΕ με τις περίφημες αναλήψεις μετά το PSI.

Στις 31 Δεκεμβρίου τα μετρητά μας αυτά θα είναι περίπου 17.500.000 €.

Τον Μάρτιο θ´ αρχίσουμε να πουλάμε τα εναπομείναντα ασημικά της ζωής μας όλης…

 

Συνάδελφοι μου,

Αν δεν βάλουμε όλη μας τη δύναμη και τη θέληση, με αγωνιστική αλληλεγγύη και ενότητα, αν δεν εξασκήσουμε όλη την εναπομείνασα έστω επιρροή του καταρέοντος Κλάδου μας όχι για εξαιρέσεις και προνόμια, αλλά για ανθρώπινη Σύνταξη και Περίθαλψη, του χρόνου τέτοια εποχή δεν θα έχουμε επικούρηση ή και θα παρακαλάμε να μας δεχθούν στον ΕΟΠΥΥ του Αδώνιδος, νοσηλευόμενοι σε ράντσο του ΕΣΥ με δωρεάν WI-FI!

Σαμαράς, Βενιζέλος, Τσίπρας, Κουβέλης, Καμένος, Κουτσούμπας ούτε μπορούν, ούτε πρέπει να σώσουν εμάς σε βάρος άλλων …

Κι ούτε θα κάνουν αυτό που δεν κάνουμε εμείς οι ίδιοι για μας: να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις και με αξιοπρέπεια να προστατέψουμε και να σώσουμε το ίδιο μας το σπίτι!

Από τη χθεσινή συνεδρίαση του ΔΣ κρατώ μόνο την καλή πίστη και την έκδηλη αγωνία ορισμένων συμβούλων.

Άσκησα σκληρή κριτική για την αδικαιολόγητη καθυστέρηση και την θλιβερή προχειρότητα Σόμπολου, αλλά ψήφισα θετικά όλες τις προτάσεις του για το ΕΣΟΔΟ, ενώ με ελάχιστες παρατηρήσεις, κυρίως στα θέματα του τρόπου μείωσης, του πλαφόν των συντάξεων, των μισθών των υπαλλήλων και της κατάργησης των ΣΣΕ (!) είμαι απολύτως σύμφωνη με τις προτάσεις του για όλες τις άλλες περικοπές, εξαιρουμένων των κοινωνικών επιδομάτων.

Ξεπερνώ φυσικά τα γνωστά συνδικαλιστικά τερτίπια της " αριστερής" δυάδας Αγγέλη – Χριστοδουλίδου, που αφού ΔΕΧΘΗΚΑΝ την αναγκαιότητα λήψης μέτρων και μετείχαν σε επιτροπές για περικοπές, τελικά κατέφυγαν απελπισμένοι σε πρόταση για λαϊκό δημοψήφισμα χωρίς, όμως, να μιλούν για το περιεχόμενο του…

Στη συνέχεια, οι δύο επέλεξαν, με… συνέπεια είναι αλήθεια τις απουσίες και αποχωρήσεις με νόημα, ενώ ομολόγησαν δημόσια ότι στηρίζουν με προεκλογική (!) συμφωνία τον δεξιό Σόμπολο!!! ( ΔΣ 46/29-10-2013).

Χθες, ανακάλυψαν ότι δεν μπορούν να ψηφίσουν, γιατί "είχαν ζητήσει και δεν υπάρχει αναλογιστική μελέτη βιωσιμότητας του ΕΔΟΕΑΠ για τη λήψη μέτρων. Με την οποία συμφωνούν, αλλά δεν μετέχουν στη διαδικασία".

Να σε σφάξω αγά μου, να σ´ αλείψω μέλι …

 

Με θλίψη ακούσαμε την συν. Χριστοδουλίδου να μας λέει: " Όποιος θέλει μέτρα, ας τα ψηφίσει. Ιδού η Ρόδος, Ιδού και το πήδημα ! Εμείς δεν ψηφίζουμε"

Στο εκβιαστικό δίλημμα των " αριστερών" Πόντιων Πιλάτων η απάντηση είναι:
Δεν πάω στη Ρόδο!

 

Με τη στάση τους αυτή, αλλά και με την θορυβώδη αποχώρηση από τη συνεδρίαση του ΓΓ, σε ένδειξη (δικαιολογημένης) διαμαρτυρίας για την επί μήνες παρελκυστική τακτική της πολλαπλά επιζήμιας καθυστέρησης και απραξίας του Πάνου Σόμπολου, προκλήθηκε κλίμα πόλωσης και έντασης.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα αρκετοί (εμού συμπεριλαμβανομένης) να χάσουμε την προαπαιτούμενη ψυχραιμία σε τέτοιες κομβικής σημασίας συνεδριάσεις.

Ακολούθησε περιστασιακή (μπαίνω-βγαίνω a volonté, το λένε) αποχώρηση της συν. Χριστοδουλίδου.

Οργισμένη δήλωση του Ταμία Γ.Χριστόπουλου ότι αποχωρεί, του αντιπροέδρου Παν. Νεστορίδη και του αναπληρωτή Ταμία ότι δεν θα ξανακατέβουν από τη Θεσσαλονίκη αν δεν προχωρήσει η διαδικασία και εμού της ιδίας ότι εμμένω στην προ μηνός κατατεθείσα έγγραφη δήλωση μου.

Δεν ψηφίζω πλέον αποφάσεις στα τυφλά για εκταμίευση χρημάτων για δαπάνες, όσο ο Πρόεδρος δεν εφαρμόζει απόφαση της πλειοψηφίας για εξειδίκευση μέτρων Προστασίας του Ταμείου, με Ευαισθησία για τα νεότερα και ιδιαίτερα τα κοινωνικά αδύναμα μέλη μας.

Έτσι ξεκίνησε η συζήτηση της πολύπαθης μονοθεματικής ημερήσιας διάταξης. Κι έτσι τορπιλίστηκε ξανά στο επόμενο ημίωρο, για να διακοπεί, αφού η προεδρική εισήγηση ψηφίστηκε (6/3) μόνο για το μέρος των Εσόδων.

Σε όλες τις προτάσεις του προέδρου για τα Έξοδα φαίνεται να συγκλίνει η πλειοψηφία των μελών του ΔΣ, πλην του διδύμου της εξωκοινοβουλευτικής " Αριστεράς" .

Η προχειρότητα της πρότασης του Προέδρου για τη μείωση συντάξεων προκάλεσε αντιδράσεις 5 μελών, απειλή παραίτησης από τη θέση τους δύο μελών του Προεδρείου και αποχώρηση δύο μελών.

Η συν. Ειρήνη Ζαφειροπούλου κι εγώ ζητήσαμε να συνεχιστεί η συνεδρίαση σήμερα Τετάρτη ώστε να κατευναστούν τα πνεύματα .

Ο συν. Σόμπολος ανέλαβε την ευθύνη να μεταθέσει το θέμα για συζήτηση και λήψη απόφασης, μέτρων κατά το μέρος των Εξόδων του 2014, την ερχόμενη Τρίτη. Οπότε και δεσμεύτηκε φυσικά να φέρει ανάλυση της πρότασης του για τη μείωση Συντάξεων, με το παραγόμενο εξ αυτής οικονομικό αποτέλεσμα.

Όπερ έδει δείξαι, δηλαδή….


Καληνύχτα σας συνάδελφοι και

Καλή Τύχη!


ΕΜΜΕΝΕΙΝ στην προσπάθεια για τον Άνθρωπο μόνο!


Ελένη Σπανοπούλου, ΕΣΗΕΑ

Μέλος ΔΣ ΕΔΟΕΑΠ

Share on Facebook

Είτε “ορίζοντια” είτε “κάθετα” στο παιχνίδι αυτό πλήρωνει ο Χαμένος …

Wednesday, October 23rd, 2013

και μη μου πεις "ποιος είναι ο χαμένος".

Εσύ κι εγώ κακομοίρη, που στέκεσαι απαθώς και παρακολουθείς ό,τι σου ετοιμάζουν.
Και θα μου πεις τι θα κάνεις?

Θα βγεις στο βουνό, θα αντιδράσεις?
Καταδικάζοντας τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται … στο λέω, ζούμε σε πόλεμο!

Όχι σαν κι αυτόν που θα γιορτάσουμε με σιδεροδέσμιες παρελάσεις, σε λίγες μέρες, άλλον ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ.

Αμίλητοι άνθρωποι, σαστισμένοι, ανίκανοι, μονήρεις, όλοι εμείς παρακολουθούμε να παίζουν το έργο:

"Οριζοντίως ή καθέτως" (η αίθουσα κλιματίζεται)
και να προσπαθείς μη σου βάλουν  χέρι εκεί στα μουλωχτά …

προσπαθείς να περισώσεις το τομάρι σου, αδιαφορώντας για τον διπλανό σου.


Μη νομίζεις ότι επειδή δίνεις ρούχα και γάλατα στους ατενίστας και στα σισίτια της εκκλησίας είσαι αλληλέγγυος.
 

ΟΧΙ βέβαια. Βοήθεια στο διακονιάρη δίνεις, ελπίζοντας ότι δε βρεθείς ποτέ στη θέση του.


Αλλά η εποχή, βλέπεις, έχει βαφτίσει την ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, όπως οι τραγόπαπες βάφτιζαν το κρέας ψάρι για να γιομίζουν τις πλαδαρές κοιλιές τους στην περίοδο της νηστείας.

(Καλά, άριστα κάνουμε όσοι μπορούμε ακόμη και βοηθάμε τους συνανθρώπους μας όπως μπορούμε, αλλά να ξεχωρίζουμε. Να ξέρουμε τι κάνουμε!!!)

Η αλληλεγγύη δε βασίζεται στη μισαλλοδοξία με την οποία έχουμε μπολιαστεί, χρόνια Lifestyl-ίδικα τώρα!


Αλληλεγγύη σημαίνει αγωνίζομαι για το δίκιο του άλλου, όχι για την πάρτη μου!

Και τι κάνουμε?

Μα, το τίποτα.


Απλώς γινόμαστε ποσοστά: Εργαζόμενοι, άνεργοι, νεοδημοκράτες, συριζαίοι, πασόκοι, χρυσαυγίτες … ΝΟΥΜΕΡΑ, αυτό γινόμαστε. Αυτό μας έκαναν, Αυτό τους αφήσαμε να μας κάνουν.
 

Πάντως το χιούμορ είναι μια προσωπική διέξοδος. (Ελπίζω για πολύ) και έτσι όλο αυτό το εργάκι Αθήνας τε και Βρυξελλών  για τα μέτρα που τελικώς θα δούμε ποιος padre padrone (NONOS) θα βαφτίσει … ξέρουμε ποιος θα τα πληρώσει:

 

MALAKA PLIRONE STAVROLEXO

 

Share on Facebook

Γιατί το κείμενο των 58 για την κεντροαριστερά μου κάνει… Φερετζές

Tuesday, October 15th, 2013

 

                       Όταν διάβασα το κείμενο των 58 και μετά διάβασα και τα 58 ονόματα σκέφτηκα: υπάρχουν ρεπόρτερ του δρόμου, που αφουγκράζονται, βλέπουν, γράφουν και οι άλλοι που κάνουν ρεπορτάζ από το τηλέφωνο και γράφουν ό,τι τους λένε.
 

ή πώς να χτίσετε έναν τοίχο χρησιμοποιώντας τα σαπισμένα ξύλα του παρκέ.

                           Λόγια, λόγια, λόγια, λόγια υπέρ πάρτεως … και δεν είναι σαρδάμ με τα δάχτυλα. Κάποιοι από τους υπογράφοντες και "μπροστάρηδες αυτής της προσπάθειας αυτό το "υπέρ" και το "πάρτεως" μας το έχουν ρίξει τόσα χρόνια τόσες φορές στη μούρη που τι να σου πω!

Δεν είμαι αρνητικός άνθρωπος, γενικά. Ειδικά όμως πιστεύω ότι από τα μεγαλύτερα λάθη που έκανα και που κάναμε ήταν ότι δεν κράζαμε επαρκώς τα νούμερα (ο καθένας στο χώρο του) εντός κι εκτός ( της πολιτικής κλπ κλπ) της καθημερινής μας δραστηριότητας ως πολίτες, εργαζόμενοι, ως οδηγοί, ως γονείς, ως πελάτες κλπ κλπ.
Και ακόμη πιο ειδικά, στην κατάσταση που βλέπω ότι εγκλωβίζουν τα παιδιά μου, κι εμένα – μην κρύβομαι, είμαι αρνητικός απέναντι στα παλικάρια που κουνάνε το δάχτυλο και στάζουν τα μέλια από τις … προάλλες μωρέ που ήταν στα πράματα.


Δε τους γουστάρω. Δεν τους πιστεύω και κυρίως ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ.

(λόγω της δουλειάς μου) κάποιους τους ΞΕΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΣΑ …


                Γι' αυτό και πιστεύω ότι αυτό κείμενο είναι μια ωραία έκθεση ιδεών που κάνει μια χαρά φερετζές για όποιον της βάλει άριστα, χωρίς ερωτηματικά.

Ειλικρινά: γιατί κάποιοι 58 δεν είπαν τίποτα για το φασισμό που ανδρώνεται ακόμη και την ώρα που κάπως αντιμετωπίζεται – για πρώτη φορά κάπως σοβαρά, αν και κάποιοι δικαστές, ανακριτές και αστυνομικοί κάνουν ό,τι μπορούν για να μας κάνουν να αναρωτηθούμε αν είναι χρυσαυγίτες ή απλώς κρετίνοι .


Γιατί κάποιοι 58 δεν γράφουν μια αράδα για τα παιδιά στα δημόσια σχολεία που δεν έχουν ακόμη δασκάλους και η ώρα που σχολάνε – και που εξαρτάται από τα κενά είναι κάθε μέρα σαν το τζόκερ: δεν ξέρεις ποτέ πού θα κάτσει!


Γιατί κάποιοι 58 δεν μιλάνε για τους πάνω από ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΑΝΕΡΓΟΥΣ και το ρόλο τους στο «αύριο» που ευαγγελίζονται.

Να μερικά «γιατί», δικά μου. Δεν ξέρω ποια μπορεί να είναι τα δικά σου.


Γι’ αυτά τα «γιατί» και για το δάχτυλο που χρόνια τώρα μου κουνάνε στη μούρη οι ίδιοι, και οι ίδιοι δεν μπορώ να τους πιστέψω.
Λυπάμαι.

Και θα μου πεις: και η πρόταση? μόνο άρνηση?

Περιμένω κι εγώ, τους "58" πραγματικούς επαναστάτες, που θα μαζευτούν και θα γράψουν τη δική τους εκδοχή για τα πράγματα, χωρίς να έχουν λερωμένο πολιτικό μητρώο, και θα μας συνεπάρουν.
Από το χθες προτιμώ το αύριο. Ας είναι άγνωστο. Έτσι είναι η ζωή μας: ξέρεις εσύ πώς θα είναι η μέρα σου αύριο? Ακόμη και οι πιο θρήσκοι που γνωρίζω λένε για το θεό που γελάει όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια.

Από το χθες, ναι προτιμώ το αύριο. Με φρέσκα υλικά.
(προχθές έκοψα μισό λάχανο, το μισό του μισού το έκανα μια λαχταριστή σαλάτα με καρότα, ντομάτα και αγγουράκια τουρσί και πολύ λεμόνι. Το υπόλοιπο, το έβαλα σε μια σακούλα, έβγαλα τον αέρα και την έβαλα στο ψυγείο. Όταν ήθελα να καλύψω την πείνα μου χωρίς να προβώ σε γαστριμαγικές θηριωδίες, έβγαλα το υπολοιπο λάχανο για να καλύψω τις ανάγες μου, να φάω!
Παρά την προσεχτική αποθήκευση τα …λοιπά είχαν μαυρίσει, πολύ λίγο σωζόταν.) Τίποτα σαν το φρέσκο!

Share on Facebook

Μίκης Θοδωράκης: τελειώνει το λαδάκι στο καντήλι μου

Thursday, September 19th, 2013

MIKIS THODORAKIS - OLD

Διάβασα με πολύ προσοχή αυτό το κείμενο του παππού Μίκη. Είναι ο εθνικός παππούς που μας έμαθε να ακούμε μουσική, να ξεσηκωνόμαστε με τα tempo του να σκεφτόμαστε. Μερικές φορές στο διάβα του βίου του μπορεί κανείς να διαφωνεί μαζί του. Δε νομίζω όμως ότι αυτό μετριάζει το μέγεθος αυτού του μυαλού που γέννησε τόσες μελωδίες και τόσες ιδέες.
Η παρακάτω επιστολή του είναι τα λόγια ενός παππού που αφήνει τους νεότερους να προχωρήσουν αφού καταλαβαίνει ότι όσο κι αν θέλει το μυαλό, το σώμα είναι τελικά ο μεγάλος προδότης με σύμμαχο το χρόνο.
Αισθάνθηκα την ανάγκη να το αναδημοσιεύσω ως ένα "ευχαριστώ".

Και μην παρεξηγείτε το "παππού", όπως έλεγα και πρόσφατα, με άλλη αφορμή,  είναι τίτλος τιμής!

 

 

«Βρεθήκαμε στο Ηρώδειο για τα 50 χρόνια της Μαρίας Φαραντούρη. Καθισμένοι πλάι-πλάι παλιοί σύντροφοι όπως ο Κουτσούμπας, ο Κουβέλης, ο Τσίπρας και η αφεντιά μου. Είμαστε εδώ τέσσερις γενιές αριστερών, τους είπα. Εμείς προσπαθήσαμε ξανά και ξανά να χτυπήσουμε την πόρτα της Εξουσίας. Δεν τα καταφέραμε. Τώρα την χτυπά ο νεότερος…. "Και ;;;" ρώτησε κάποιος από το πηγαδάκι που είχε σχηματιστεί γύρω μας. Άκου φίλε, του είπα, μπορεί όλοι εσείς να σκέφτεστε (και με το δίκιο σας) ένα σωρό πράγματα για μας, όμως η Ελληνική Αριστερά είναι ένα ποτάμι. Το ίδιο. Βρεθήκαμε μπροστά σε βράχους. Χωριστήκαμε σε διχάλες. Εν πάση περιπτώσει. Τώρα την πόρτα χτυπά ο νεότερος…. "Και τι να ψηφίσουμε;" μπήκε κάποιος στο ψητό. Τσίπρα, του λέω, τι άλλο;. Ο Κουτσούμπας χαμογέλασε αμήχανα. "Και ΚΚΕ βέβαια". Κάποια κυρία με κοίταξε επιτιμητικά. «Το ΚΚΕ είναι ο βράχος μας», της είπα. Αυτή είναι η ολοκληρωμένη μου απάντηση. Δηλαδή και Τσίπρα και ΚΚΕ.

Δυστυχώς αυτά είναι λόγια που λέγονται στην ανάλαφρη ατμόσφαιρα του διαλείμματος μιας συναυλίας. Πίσω όμως κρύβεται η ωμή πραγματικότητα και η προσωπική μου τραγωδία. Που μεγαλώνει όσο λιγοστεύει το λαδάκι στο καντήλι μου. Και μιας και η Αυγούλα μου έκανε την τιμή να με αναφέρει αδράχνοντας την ευκαιρία, για να προβάλει ένα προεκλογικό σύνθημα, θα πρέπει νομίζω να μου δώσει την ευκαιρία να ξεδιπλώσω ολοκληρωμένα την σκέψη μου σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις και τον ρόλο της Αριστεράς.

Στις συναντήσεις μας στα πλαίσια του Μετώπου ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. διαπιστώθηκε η βασική μας διαφορά (ανάμεσα στις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ και τις δικές μου), που εξακολουθεί να υπάρχει: δηλαδή αν είναι εφικτή η ριζική αλλαγή (που έχει ανάγκη ο τόπος) μέσα ή έξω από το Σύστημα Εξουσίας. Το "μέσα" σήμαινε συμμετοχή στις εκλογές με στόχο την κατάκτηση της κοινοβουλευτικής Εξουσίας. Το "έξω", να βάλουμε όλοι μας το όποιο βάρος μας για τη δημιουργία ενός Παλλαϊκού Μετώπου Αντίστασης. Είναι αλήθεια ότι από τις αρχές του 2011 η πολιτική μου σκέψη ριζοσπαστικοποιήθηκε. Γιατί;

Πρώτον γιατί διαπίστωσα την αρχή του τέλους του δικομματισμού, που σημαίνει απαλλαγή της μεγάλης πλειοψηφίας του Λαού μας από τον άμεσο ιδεολογικο-πολιτικό και κομματικό έλεγχο των δύο ιστορικών εκπροσώπων της ξένης εξάρτησης.

Δεύτερον, η αποκάλυψη με την υπογραφή του Μνημονίου όχι μόνο του αντιλαϊκού αλλά και του αντεθνικού ρόλου των ηγετικών παραγόντων που κρατούσαν κάτω από τον άμεσο έλεγχό τους τούς οπαδούς του ΠΑΣΟΚ στην πρώτη φάση και της Ν.Δ. στην επόμενη. Μιλάμε για το 80% περίπου των Ελλήνων ψηφοφόρων!

Τρίτον, κουρελιάστηκαν οριστικά οι μάσκες που έκρυβαν το αληθινό αποκρουστικό πρόσωπο των λεγομένων ξένων "προστατών" μας, ώστε σήμερα να μην υπάρχει ούτε ένας Έλληνας που να μην πιστεύει ότι ο στόχος τους είναι να μας εξαθλιώσουν και να μας κατατρομοκρατήσουν, ώστε να καμφθεί κάθε δυνατότητα του Λαού μας και να παραδοθεί σαν "πρόβατο επί σφαγήν" στα οικονομικά και στρατηγικά τους συμφέροντα. Ειδικά τώρα, μετά την αποκάλυψη του πετρελαϊκού μας πλούτου, ο στόχος τους είναι να τον ελέγξουν και να τον καρπωθούν δίνοντας στον Λαό μας λίγα ψίχουλα, αφού θα έχει εξασφαλιστεί η οριστική του υποταγή στην θέλησή τους.

Αυτές οι διαπιστώσεις με οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι αυτή η τεραστίων διαστάσεων απελευθέρωση του Λαού μας από τους καταναγκασμούς και τις αυταπάτες του δικομματισμού σε συνδυασμό με την αποκάλυψη του ρόλου των δυνάμεων της ξένης εξάρτησης και των τοπικών συμμάχων και οργάνων τους (που όλοι μαζί, θεσμικοί, πολιτικοί, οικονομικοί, κρατικοί παράγοντες συνιστούν το πλέγμα του Συστήματος Εξουσίας) δημιουργούν για την χώρα μας μια σπάνια ιστορική ευκαιρία! Ποιο ήταν το «κλειδί»; Ο ενημερωμένος λαός, που όπως έδειξαν οι μεγάλες διαδηλώσεις του 2011 και του 2012, άρχισε να κατανοεί τη δύναμή του και να ανιχνεύει την ευθύνη του για την αναγκαία ριζοσπαστική αλλαγή. Φτάνει να καταφέρει να ενωθεί γύρω από ένα κοινό στόχο και μια ενιαία αντιστασιακή ηγεσία. Αυτή ήταν κατά την άποψή μου η ώρα της Αριστεράς. Και γι' αυτό ξαναβγήκα, 86 χρονών, σε δρόμους και σε πλατείες. Όπως σε κάθε παρόμοια στιγμή, όταν ο Λαός φορτώνεται με ιστορικές ευθύνες και κατά κάποιον τρόπο είναι «άγραφο χαρτί», περιμένει ένα χέρι να γράψει επάνω μια λέξη. Στα 1821 η λέξη ήταν "Ελευθερία". Στα 1843, "Σύνταγμα". Στα 1912 "Εδαφική ολοκλήρωση". Στα 1940 "Αντίσταση". Στα 1973 "Δημοκρατία". Στα 2012 (ακόμα και σήμερα) η λέξη που περιμένει είναι "ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ".

Στις συζητήσεις μας με τους Γλέζο, Τσίπρα, Δραγασάκη είχα την ευκαιρία να τους αναπτύξω τις απόψεις μου. Δεν εισακούσθηκα. Όπως και δεν κατόρθωσα με την Σπίθα να επικοινωνήσω ελεύθερα με τον Λαό, για να του αποδείξω ότι υπάρχει λύση εφικτή και αναίμακτη έξω από το Σύστημα. Και ότι αν τη χάσουμε, αυτό σημαίνει ότι στα 1821 δεν έγινε Επανάσταση. Στα 1843 δεν κερδήθηκε Σύνταγμα. Στα 1912 δεν έγιναν οι Βαλκανικοί πόλεμοι, στα 1940 με το ΟΧΙ δεν έγινε Εθνική Αντίσταση και στα 1973 με το Πολυτεχνείο δεν έπεσε η Χούντα. Τόσο κοσμοϊστορική σημασία έδινα στη σημερινή συγκυρία. Πίστεψα με πάθος ότι είναι δυνατή επί τέλους η κατάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και γι' αυτό τον λόγο η τωρινή μου απογοήτευση με οδήγησε στη δραματική μου απόφαση να θεωρώ τον εαυτό μου "νεκρό" πολιτικά.

Συμπτωματικά αυτή η συνάντηση των τεσσάρων έτυχε να γίνει την επομένη μέρα που έβαλα τη λέξη "ΤΕΛΟΣ" κάτω από το έμβλημα της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών στην Ιστοσελίδα της. Φυσικά "ΤΕΛΟΣ" όχι για την Σπίθα αλλά για τη δική μου ολοκληρωτική αποστράτευση ως μαχόμενου πολίτη, έπειτα από αγώνες 70 χρόνων, μιας και οι απόψεις μου δεν έγιναν τελικά γνωστές στον Λαό ούτε αποδεκτές από τις συγγενέστερες πολιτικές ηγεσίες. Η συνάντηση αυτή έγινε επίσης την επομένη της δημοσίευσης ενός προφητικού, για άλλη μια φορά, άρθρου μου, στο οποίο έγραφα ότι η Χρυσή Αυγή έχει περάσει στη φάση του αίματος και του θανάτου, με κύριο στόχο την Αριστερά. Θα ήθελα λοιπόν από την "Αυγή" να προβάλει αυτή την έκκληση που διατύπωσα χθες στους παλιούς συνοδοιπόρους μου υπενθυμίζοντας ει δυνατόν, ορισμένα αποσπάσματα από το άρθρο μου εκείνο. Αν δεν τους ενώνει η επίθεση, ας τους ενώσει η άμυνα! Ήδη χθες ήρθε η επιβεβαίωση της προειδοποίησής μου, είχαμε τον πρώτο νεκρό! Ο κίνδυνος είναι πολύ μεγάλος για τη χώρα. Όμως για μας τους αριστερούς (κάθε χώρου ή εκτός «χώρου») είναι άμεσος… Τώρα αρχίζω να σκέφτομαι ότι η τυχαία μας συνάντηση στο διάλειμμα της συναυλίας του Ηρωδείου μπορεί και να μην ήταν τυχαία! Και φυσικά δεν επιτρέπεται να περιοριστεί σε ένα σύνθημα… Γιατί τα όσα ειπώθηκαν μεταξύ μας για την επίθεση στο Πέραμα μπορεί και πρέπει να ξυπνήσουν μέσα μας τους εφιάλτες του παρελθόντος, οι υπεύθυνες ηγεσίες πρέπει να λάβουν έγκαιρα μέτρα σε απόλυτη προτεραιότητα, για να μην ξανασηκώσουν κεφάλι αυτοί που ευθύνονται για τις δύο μεγάλες τραγωδίες του τόπου μας, τον Εμφύλιο Πόλεμο και την Δικτατορία…

Αθήνα, 18.9.2013

Μίκης Θεοδωράκης

Πηγή: iefimerida.gr

 

Share on Facebook