Posts Tagged ‘δολοφονία’

H πόλη πια δεν μας τρομάζει, μας απειλεί!

Wednesday, May 11th, 2011

Με την camera μου στο χέρι…

Άντε, όχι ακριβώς στο χέρι, μέσα σε ένα μαρσούπιο, μια μπανάνα, τσαντάκι μέσης – όπως θες πες το. Έτσι κυκλοφορώ τα τελευταία δύο χρόνια, μη σου πω και παραπάνω! Και την βγάζω ανά πάσα ώρα και στιγμή, όταν δω κάτι που θέλω να κρατήσω. Όταν δω κάποιον που θέλω να «κρατήσω», όταν δω μια σκηνή που θέλω να καταγράψω.

Έτσι κυκλοφορώ και δε σου κρύβω ότι μερικές φορές ψιλοφοβάμαι. Μην προκαλέσω και μου την πέσουν. Αλλά όταν το «θέμα» είναι όμορφο, είναι πιασάρικο (για την αισθητική μου ή / και τα κολλήματά μου την βγάζω κι άλλοτε τραβάω βίντεο, άλλοτε φωτογραφίες άλλοτε και τα δύο. Μετά γυρίζω σπίτι, όταν έχω χρόνο μοντάρω βίντεο, ανεβάζω στο youtube (χάρις στο οποίο είμαι και καναλάρχης άμα λάχει), παίζω με τις φωτογραφίες στο photoshop, ανεβάζω στο Facebook κλπ κλπ. Μερικές φορές με πιάνει τέτοια μανία που μπορεί εκτός από την κάμερα μου να τραβάω φωτό και με το κινητό μου και να τις στέλνω κατευθείαν στο ίντερνετ.

Όταν έσπασαν τα νερά της γυναίκας μου εκείνη μπήκε για μπάνιο κι εγώ έβαλα να φορτίζω την κάμερα μου.

Τον Οκτώβριο, Ηπείρου και 3ης Σεπτεμβρίου ή Πατησίων (δεν έχει σημασία) έκλεψαν τη γυναίκα μου, ενώ ήταν μέσα στο αυτοκίνητό της. Δύο έλληνες.

Σήμερα το πρωί (Τρίτη 10-5-11) άκουσα ότι σκότωσαν έναν 44χρονο για μία κάμερα. Ηπείρου και Τρίτης Σεπτεμβρίου ή Πατησίων (δεν έχει σημασία). Πήγαινε με την κάμερα να πάρει το αυτοκίνητό του για να πάει τη γυναίκα του στο μαιευτήριο να γεννήσει.

Μερικές ειδήσεις μας ξεπερνάνε. Όσα κι αν υποθέσουμε ότι έχουν δει τα μάτια μας ως δημοσιογράφων. Φρίκη. Θυμός. Πάντα αυτός ο άτιμος ο θυμός. Πού να διοχετευτεί; Ποιος θα την πληρώσει;

Εκτός από τα οικονομικά που έχουν κάνει το μέλλον μας σκατά, υπάρχει και αυτή η άτιμη η πόλη που μας τρομάζει πια! Ή μάλλον μας τρόμαζε, τώρα μας απειλεί.

Το 1996 πήγα στο Περού. Ο φίλος μου ο Αντώνης, φωτορεπόρτερ, μου είχε πει:

- «Καφάτε, άσε τις ταρζανιές και μην πας με τις μηχανές σου εκεί, γιατί ο κόσμος πεινάει και θα στην πέσουν. Πρόσεχε. Άστο καλύτερα».

Δεν τον άκουσα κι έτσι έχω «κρατήσει» χιλιάδες κλικ από το ταξίδι εκείνο. Οκ, έβγαλα το σκουλαρίκι, έβγαλα και το ρολόι μου. Τις μηχανές μου τις πήρα, πάντως. Έτσι και αλλιώς έκανα «μπαμ» ότι ήμουν τουρίστας. Προσπαθούσα να μην πηγαίνω σε απόμερα σημεία μόνος κλπ. Ήμουν όμως στο Περού, το 1996.

Θα κρατήσω την κάμερα στο μαρσούπιο μου. Ελπίζω, αν μου την πέσουν, να έχω τη διαύγεια να την προσφέρω, ελπίζω να έχω την ευκαιρία να το κάνω. Δηλαδή, ελπίζω απλώς να είμαι ένα πιθανό θύμα κλοπής. Εύχομαι να μην γίνω θύμα δολοφόνων για μια κάμερα.

Όλοι αυτό δεν ευχόμαστε πια;

Και το παιδί που γεννήθηκε σήμερα χωρίς πατέρα; Ποιος θα το βάζει στους ώμους του να το πάει στο κρεβάτι του; Αυτό σκεφτόμουν με την Μαρίνα στους ώμους και τον Αντώνη να περιμένει να διαβάσουμε την υπόλοιπη ιστορία του Ιάσoνα λίγο πριν πάρει το χρυσόμαλλο δέρμα (δέρας … μπαμπά – φώναξε η Μαρίνα, κι ας έγραφε δέρμα το βιβλίο).

Και; Το σκεφτόμουν. Θυμός. Πού θα διοχετευτεί;

Αδυναμία, σκοτεινιά, απόγνωση, τέλμα. Μέγγενη.

Αύριο; Ελπίδα; Ποιος να στην εμφυσήσει;

(το κείμενο μου αυτό δημοσιεύτηκε στην aixmi.gr)

Share on Facebook

Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος: Χωρίς ελαφρυντικά οι κατηγορούμενοι

Sunday, August 8th, 2010

(γυρίσα από διακοπές και μια πρώτη e-βόλτα με πήγε στο "πρωτο καρφί", απ΄όπου αντιγραφω)

Στο υπερασπιστικό οικοδόμημα το οποίο αποδόμησε ο ίδιος ο Επαμεινώνδας Κορκονέας απολογούμενος, αναζήτησε υλικό ο εισαγγελέας του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αμφισσας Χαράλαμπος Λακαφώσης για να τεκμηριώσει την πρότασή του περί ενοχής χωρίς κανένα ελαφρυντικό για τον κατηγορούμενο στην υπόθεση της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Το «διά ταύτα» της εισαγγελικής πρότασης σφραγίστηκε με την ενοχή και για τον δεύτερο κατηγορούμενο Βασίλη Σαραλιώτη, στον οποίο αποδίδεται ο ρόλος του απλού συνεργού……
….. Σε 151 δακτυλογραφημένες σελίδες ο εισαγγελικός λειτουργός δόμησε το δικό του «κατηγορώ» αξιολογώντας μαρτυρικές καταθέσεις, το βίντεο του πυροβολισμού που τράβηξε η αυτόπτης μάρτυρας Λητώ Βαλλιάτζα και επιστημονικά ευρήματα ειδικών που προσπάθησαν με τις γνώσεις τους να βοηθήσουν στη διερεύνηση αυτής της υπόθεσης. «Είναι βέβαιο ότι οι κατηγορούμενοι επιχείρησαν με τους κατά καιρούς επικαλούμενους ισχυρισμούς τους να παραπλανήσουν τις ανακριτικές αρχές, τα δικαστικά συμβούλια αλλά και το δικαστήριο προκειμένου να προσδώσουν στα πραγματικά περιστατικά άλλες διαστάσεις», επισήμανε ο κ. Λακαφώσης. Σε περίπτωση κατά την οποία η ετυμηγορία των δικαστών είναι ταυτόσημη με την εισήγησή του, τότε η ποινική μεταχείριση για τον Επαμ. Κορκονέα είναι μονόδρομος και οδηγεί απευθείας στην τιμωρία του με ισόβια κάθειρξη. Μάλιστα για τον Βασ. Σαραλιώτη η προβλεπόμενη ποινή είναι από 10 έως 20 χρόνια κάθειρξη. «Επίδειξη υπεροχής» Ιχνηλατώντας το κίνητρο των κατηγορουμένων ο εισαγγελέας το επικέντρωσε στον θυμό, την οργή και την εγωιστική διαχείριση της εξουσίας που τους είχε εμπιστευτεί η Πολιτεία για τη διατήρηση της δημόσιας τάξης και της προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών. «Υπό τις περιστάσεις αυτές καθίσταται βέβαιο ότι η μη ορθή διαχείριση των συναισθημάτων οργής και θυμού που διακατείχαν τους κατηγορουμένους και, επιπροσθέτως, η εγωιστική διαχείριση της εξουσίας που συνόδευε την ιδιότητά τους ως αστυνομικών, τους οδήγησαν στο να συναποφασίσουν και να επιλέξουν να επιστρέψουν στον τόπο της ανθρωποκτονίας όχι για να επιβάλουν τη νομιμότητα αλλά για να προκαλέσουν και να επιδείξουν την υπεροχή τους», τόνισε στην αγόρευσή του ο εκπρόσωπος της εισαγγελικής αρχής. Σε ήρεμη κατάσταση Επιπλέον επέμεινε ιδιαίτερα στην απόφαση του Επαμ. Κορκονέα να πυροβολήσει. Απόφαση την οποία έλαβε και εκτέλεσε, κατά τον εισαγγελέα, ο κατηγορούμενος ευρισκόμενος σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και αποδεχόμενος το ενδεχόμενο η σφαίρα από το όπλο του να πλήξει όχι κατ΄ ανάγκην τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο αλλά κάποιον από το συγκεντρωμένο πλήθος στον πεζόδρομο της οδού Τζαβέλλα, στα Εξάρχεια. «Η επιλογή του αυτή αναδεικνύει την αδιάφορη ψυχική στάση του ως προς τη χρήση του όπλου του και το ενδεχόμενο προσβολής από τη χρήση αυτή της σωματικής ακεραιότητας ενός ή και περισσοτέρων από τους παρευρισκόμενους λόγω αστοχίας ή εξοστρακισμού του βλήματος», είπε ο κ. Λακαφώσης. Καμία σκιά για τον Αλέξη Και για να μη μείνει καμία… σκιά στη μνήμη του νεκρού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ο εισαγγελέας επισήμανε: «Δεν προέκυψε πως το θύμα ενέχεται σε οποιοδήποτε στάδιο επιθέσεως, η δε παρουσία του στον χώρο δεν αποτελεί ένδειξη επίμεμπτης συμπεριφοράς αλλά έκφραση ελεύθερης και αυτόνομης βούλησης στα πλαίσια της δημοκρατικής νομιμότητας. Εξάλλου, η φραστική αντιπαράθεση στην οποία συμμετείχε το θύμα δεν συνιστά από μόνη της ανάρμοστη συμπεριφορά καθώς, όπως προέκυψε, το θύμα αλλά και τα άλλα παρευρισκόμενα στην οδό Τζαβέλλα άτομα προκλήθηκαν από τους κατηγορουμένους, οι οποίοι για να επιδείξουν την υπεροχή τους προκάλεσαν τη φραστική αντιπαράθεση». ΕΔΕΙΞΕ ΙΣΟΒΙΑ Αν η ετυμηγορία των δικαστών είναι η ίδια με την εισήγηση του εισαγγελέα, τότε η ποινή στον Κορκονέα θα είναι ισόβια «Ενθάρρυνε τον Κορκονέα» ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ συγκατηγορούμενο του Επ. Κορκονέα Βασίλη Σαραλιώτη (φωτογραφία) ο εισαγγελέας τόνισε: «Ενθάρρυνε τον Επαμεινώνδα Κορκονέα με τη διαρκή παρουσία δίπλα του, θέτοντας μάλιστα το χέρι του στη θήκη του όπλου του και δίνοντας την εντύπωση ότι αποδέχεται τις ενέργειές του». «Προκλητικά απαθή» χαρακτήρισε και τον τρόπο της αποχώρησής τους από τη σκηνή του εγκλήματος, απαξιώνοντας με τη στάση τους το ενδεχόμενο κάποιος να είχε τραυματιστεί ή θανατωθεί, παρά τις αγωνιώδεις κραυγές του πλήθους που ακούγονταν πίσω τους. Αξίζει να σημειωθεί πως καθ΄ όλη τη διάρκεια της εισαγγελικής αγόρευσης, μέσα και έξω από τον χώρο των δικαστηρίων βρέθηκαν περίπου 20 άτομα από την Ανοιχτή Πρωτοβουλία Δράσης ενάντια στη συγκάλυψη της κρατικής δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Μάλιστα είχαν αναρτήσει και πανό έξω από τα δικαστήρια με το σύνθημα: «Καμία επιείκεια στους εχθρούς της ζωής και της δολοφονίας», ενώ μοίρασαν φυλλάδια σε κατοίκους της Αμφισσας με τις απόψεις τους για τη δίκη

Share on Facebook

Πενθεί κανείς για το παλικαράκι που δολοφονήσαν?

Tuesday, March 30th, 2010

 

Η φρικη από την δολοφονία του 15χρονου Αφγανού, σε τι διαφέρει από τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου?

Πού είμαστε όλοι εμείς? Μπορεί ενα σπασμένο πόδι να είναι άλλοθι?

Μπορεί η ραστώνη των διακοπών του Πάσχα να είναι δικαιολογία?

Αν δεν γίνει ένα συλλαλητήριο για την άνανδρη δολοφονία ένος παιδιού, γιατί αξίζει να γίνει?

Μπορεί η μεγαλοβδομάδα να πενθεί τον Χριστό αλλά όχι το παλικαράκι, τη μάνα και την αδελφή του που κανένα γαμοθαύμα – πλην της ιατρικής ικανότητας – δε θα της δώσει το φως της?

η επικαιρότητα το έχει ακόμη πρώτο θέμα, μέχρι να ανέβουν τα επιτόκια …

αηδιάζω όταν σκέφτομαι ότι μπορεί οι δήθεν επαναστατες του κώλου τα 9μερα, ήταν εκεί κοντά κι έβλεπαν το παιδί και το  άφησαν να γίνει κομμάτια. Αηδιάζω που υπάρχουν τέτοιοι τύποι.

Πρέπει να τελειώνει η πλακα. κι όταν λεώ πλάκα εννοώ την πλάκα που κάνουν-με όταν μιλάμε για τους μετανάστες και κυρίως όταν "μιλάνε" ανοίγοντας βουλωμένους οχετούς οι διαφοροι φασιστομούτσουνοι για τους μετανάστες και τις λύσεις που προτείνουν. Όσο γελάμε μαζί τους, τόσο τους αφήνουμε να μεγαλώνουν.

Έτσι κάπως έγιναν βουλευτές διάφροι τύποι που απλώς τους "περναμε στην πλάκα" εμείς οι δημοσιογραφοι και λέγαμε ότι κάνουν "γκελ" και τους καλούσαμε σε εκπομπές και στο τέλος παίξαμε το παιχνίδι τους και αφήσαμε να συνηθίσουμε τόσο εμείς όσο και το κοινό λόγια, επιχειρήματα, ρητορίες ΜΙΣΟΥΣ.

Τις προάλλες ο κύριος Καρατζαφέρης αναρωτήθηκε μιλώντας σε δημοσιογράφο του Down Town για το αν ένας πατέρας ήθελε το παιδί του να μοιάσει στον Κοεμτζή ή στον Τσαρούχη. Τι "μας" ρώτησε δηλαδή? Να διαλέξουμε μεταξύ ενός δολοφόνου κι ενός ομοφυλόφιλου! Να διαλέξουμε αν το παιδί μας θέλουμε να γίνει δολοφόνος ή ομοφυλόφιλος.

Είναι το μίσος που κυκλοφορεί στην Αθήνα και την έχει κάνει μια άθλια πόλη. Το μίσος επειδή ο απέναντι έχει πιο μεγάλο σπίτι, πιο μεγάλο μισθό, πιο μακρύ αυτοκίνητο. Μίσος γιατί έχει πιο  ωραία γυναίκα, μίσος γιατί είναι πιο λαμόγιο, μίσος γιατί είναι πιο καταφερτζής. Μίσος γιατί δεν είναι σαν και τη μούρη μου.

Εχω την αίσθηση ότι περιστοιχίζομαι όχι από ανθρώπους που σκέφτονται πώς να κάνουν τη ζωή τους καλύτερη, αλλά πώς να κάνουν κακό σε όσους προσπαθούν να κάνουν αυτό που αυτοί … έχασαν στο δρόμο.

Ενας τεράστιος θυμός κυκλοφορεί τριγύρω μας, μέσα μας, μπαίνει στο μεδούλι μας και μας αλλάζει.

Σήμερα με πήραν τηλέφωνο για μια δημοσκόπηση. Πρώτη φορά μου συνέβη και όσο η ερευνήτρια μου υπέβαλε τις ερωτήσεις τόσο μου ανέβαινε το αίμα στο κεφάλι και πραγματικά έκανα προσπάθεια για να μην απαντήσω "θυμωμένα" αλλά όσο πιο αντικειμενικά μου υπαγορεύει η ατομικότητά μου.

Ο θυμός, τέλος πάντων, καταπολεμάται! Το μίσος … πιο δύσκολα. Κι όσο το αφήνουμε να εξαπλώνεται τόσο πιο δύσκολα είναι το ξεριζώσεις μετά. Όπώς ένα αγριόχορτο στη γαρδένια στο μπαλκόνι: όταν είναι μικρό το τραβάς και βγαίνει με τη ρίζα. Αν το αφήσεις ή δεν το πάρεις χαμπάρι και το κοτσάνι χοντρύνει και οι ρίζες γίνουν πιο βαθιές … δυσκολεύεσαι να το ξεκολώσεις. Και μπορεί να σου γδάρει τα χέρια.

Αναρωτιέμαι αν κάποιοι από αυτούς που πάνε στην εκκλησία τώρα τη μεγαλοβδομάδα φέρνουν στο νου τους τα μάτια της μάνας που είδε το παιδί της να γίνεται κομμάτια από τη βόβμα που έβαλαν οι "κοινωνικοί επαναστατες". Σε τι διαφέρει αυτή η μάνα από την Παναγία που είδε το χριστό να ξεψυχάει στο σταυρό? Αναρωτιέμαι πώς θα μπορεσω να πω αυτή την ιστορία στον Αντώνη και τη Μαρίνα. Για ποια σταύρωση να τους πω.

Τά ‘χει φέρει έτσι η ζωή και το Πάσχα έχω τον Τίτο και τον Θοδωρή στο μυαλό μου που τους σκότωσε η ίδια αρρώστεια. Πλέον θα έχω, κι ευχομαι να μη τον ξεχάσω, κι αυτόν τον άγνωστο αφγανό που τον σκότωσαν μεταξύ άλλων και η δική μας ανοχή στο μίσος.

 

 

 

 Πνίγομαι

Αρχίζουμε να συνηθίζουμε?

Πνίγομαι

Share on Facebook

Please visit WP-Admin > Options > Snap Shots and enter the Snap Shots key. How to find your key