Giannis Kafatos

και το μόνο που μας έχει μείνει ακόμη αλώβητο είναι οι αναμνήσεις μας.

Όσο κι αν τα παραμύθια έχουν γίνει πολίτικαλι κορέκτ – για να τιμήσουμε τους λύκους που απειλούνται με εξαφάνιση – η Κοκκινοσκουφίτσα κόντεψε να χάσει τη γιαγιά της από έναν κακό λύκο και σώθηκε από έναν καλό κυνηγό. Πάει και τελειώσε. Τη χιονάτη σχεδόν δολοφονησε μια κακιά μάγισα και όχι μια κυρία που ασχολειτο με εναλλακτικές θεραπείες και βότανα … κλπ κλπ. Αυτά τα θυμόμαστε κι όσο κι αν το μάρκετινγκ έκανε τους λύκους πιο συμπαθείς δεν αλλάζει και πολλά πράγματα.

Το είπε και ο Οικονομέας προχτές στο Δελτίο του Μέγκα: τόσα χρόνια μεγαλώσαμε και μαθαίναμε ότι ο μεγάλος μπαμπούλας για τα κράτη είναι το ΔΝΤ.

Δεν μπορεί τωρα να έγινε ξαφνικά καλό. Ή μήπως μπορεί?

Επειδή έχω μπερδευτεί και επειδή είμαι και ροκάς κι επειδή έχω καιρό να πάω σε ενα μπαρ να χορέψω (γιατί έχω χτυπημένο το πόδι μου) κι επειδή κάπου διάβασα ότι βρήκαν τον ήθοποιό που θα παραστήσει τον Curt Cobain στην ταινία που ετοιμάζεται για πάρτη του κι επειδή δεν έχω να δώσω λογαριασμό σε κανέναν για το τι σκέφτομαι, τι θυμαμαι και τι χαίρομαι έφτιαξα αυτά τα κολάζζζ

Καλά μπάνια λοιπόν

τώρα θα είναι στα σκατά, θα είναι σε γάργαρα νερά θα είναι σε θολό ποτάμι … δεν ξέρω να σου πω

Αναπνευστήρας θα χρειαστεί, αντικαταθλιπτικά σίγουρα, φτυάρια οπωσδήποτε, διαβατήρια …100%, και προσοχή γιατί σ’ ακολουθούν τόσα πολλά μηδενικά, που έχουν το σχήμα της "κουλούρας" – μη νομίζεις ότι εκεις θα βρεις τη σωτηρία. Κολύμπα μόνος σου με τις δικές σου δυνάμεις.

Ίσως μια μέρα καταφέρεις να γίνεις … γερμανός!!!

Θυμάσαι που σου είχα πει οτι είμαι άπατρις? Ότι δε μου καίγεται καρφί για το μπρόθελ, που έχουν καταντήσει το χώρο που ήμουν τυχερός να γεννηθώ – ή άτυχος θα δείξει – ότι δεν βλέπω κάνενα όνειρο και όραμα και ηλιόλουστο "αύριο" για τον Αντωνάκη και τη Μαρίνα μου?

Δεν πειράζει και να μην! Τόσες έγνοιες έχεις κι εσύ στο μυαλό σου.

Εγώ από τη μέρα που ξεστόμισα και δημόσια, εδώ δηλαδή, το σκέφτομαι όλο και περισσότερο. Σκέφτομαι λοιπόν ότι δε ζω στην Ελλάδα αλλά σε μια ελλαδίτσα που είναι σαν την σούπερ γκόμενα που βλέπεις στο γυμναστήριο να τουρλώνει τον πισινό της στο step κι όλοι τη λιγουρευόμαστε και σκεφτόμαστε πώς θα ήταν να την κάνουμε να λαχανίαζει πάνω μας αντί στο άψυχο μηχάνημα. Ε, η διαφορά με την ελλαδίτσα είναι ότι υπάρχουν πολλοί που την ξεσκίζουν διαχρονικώς, μεθοδικώς και αδιαλείπτως.

Λυπάμαι δε θέλω να "μάθω" αυτήν την πατρίδα στα παιδιά μου. Όσο κι αν λέω ότι είμαι άπατρις και ότι πατρίδα μου είναι οι άνθρωποι μου και οι αναμνήσεις μου είμαι πατριώτης!!!

Χρόνια πολλά για την εθνική μας εορτή!!!

διάβασε το "χρυσό μου" με προφορά … Καρέζη στο "Δεσποινίς Διευθυντής"

ένα ακόμη τραγουδιστό t-shirt! Πάτα το να λαλήσει!!!

αφού και του λόγου σου λαλημένο σε βλέπω

"Μάνα μου τι κλεφτόπουλα – αυτά τα ελληνόπουλα",σου λέει, μαθαίνουν να τραγουδούν τα παιδάκια στα γερμανικά κίν-ντεργκαρντεν στο μάθημα "ευρωπαϊκά ιδεώδη".

Πόλβερ’ ε κότσι – Σκόνη και θρύψαλα

παντού

στο μυαλό, στην ατμόσφαιρα, στο πάτωμα που επιμένεις να το περπατάς ξυπόλητος,

παντού

χλωμή θαμπάδα σαν τα παλιά χρυσά της γιαγιάς που τα κοιτάς και λες θα γλυτώσουν(;)… του σαράφη στα τρίκαλα-τώρα-και-στο-Παρίσι- αλλά εσένα ο πιο κοντινός σου είναι στην Αθηνάς …

όταν τα βαφτιστήρια μεγαλώνουν … λίγο, όχι πολύ, αλλά να είναι σε μια ηλίκια που ούτε κλαπατσίμπανο μπορείς να τους πάρεις, ούτε και να κάνεις τον πάπιο με κάνα πενηντάρικο κι όξω απ’ την πόρτα

Ιδού λοιπόν μια λαμπρή ιδέα δώρου, που είναι εκπαιδευτικό (αν και δεν είναι φίσερ-πράις)

και προφανώς εσχάτως βαρέθηκε το κινέζικο γιατί φέρνει φούσκωμα και καούρες. Εχει βρει, σου λέει, ένα καταπληκτικό ντελιβεράδικο ενός τουρκου που κάνει μαγειρευτά … ελληνική κουζίνα!!!

ΟοοοοΛΟΙ?

Όοοοοοχι μικρό ανόητο στρουμφάκι. Πάντα υπάρχει κάποιος που αντιστέκεται θα αντιστέκεται στον κατακτητή.

Βασικά, δομικά θα τα έλεγα υλικά.

όπως όλα τα πράγματα στη ρημάδα τη ζωή έχουν δύο πλευρές.

Σιάχνεις σπίτι, γλυτώνεις την οστεοπόρωση, σπας κεφάλι, ξευτιλίζεις.

Αυτό το τελευταίο, ο εξευτελισμός, μου λείπει πολύ. Είναι τόσοι πολλοί αυτοί που τους αξίζει να ξεφτιλιστούν που όσο πάει και μας ρίχνουν κι από έναν  … τόσο περισσότερο με πνίγουν. Γιατί δεν κρύβονται κιόλας! Κατάλαβες! Δεν κάνουν αυτό το κλασικό τουμπεκί το ψιλοκομένο, αλλά έχουν το θράσος που τους δίνει η δική ΣΟΥ και η δική ΜΟΥ Αδιαφορία.

καλά ο Πρέκας στ’ αλήθεια λέει ότι η τσοντοτζούλια είναι μέτρο αντιπερισπασμού της κυβένρησης?

ευτυχώς σε 30 μέρες … θα έχουμε ακόμη έναν εύκολο προορισμό για … απόδραση!!!