Posts Tagged ‘φωτό’

Τα ΜΑΤ δολοφονούν κατά παραγγελία!

Saturday, February 11th, 2012

Μπορεί ως πολίτες να έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν, αλλά και η αστνομία έχει για υπουργό τη μούρη που της αξίζει.

Ο – θα-βάλω-το-μαχαίρι-στο-κόκκαλο-υπουργάρα Πασοκ-άνθρωπος Παπουτσής είναι ο υπουργός δημόσιας τάξης. Μην κοιτάς που τώρα το λένε "προσασίας του πολίτη" (είναι κατάλειπο της μαλακίας του ΓΑΠ, που όταν εξελέγη έκανε το Νονό, και βάφτιζε με τους φίλους του αλλιώς τα υπουργεία. Λες κι αν το πεις αλλιώς θα κάνει καλύτερη δουλεια!)

Και, για να γυρίσω στην αρχή, εμείς έχουμε τα ΜΑΤ που μας αξίζουν. 
Να τα χαιρόμαστε, να τα θυμόμαστε.
Να μην ξεχνάμε τίποτα απ' ό,τι ζούμε αυτό το διάστημα! Και κυρίως ονόματα και φάτσες!

Να οι φωτογραφίες από την πρόβα Δολοφονίας που έκανε άντρακλας των ΜΑΤ σε πεσμένο αόπλο διαδηλωτή. 
Να τους χαίρεσαι ρε Παπουτσή! (και σκέψου είναι και σοσιαλιστής, φαντάσου να ήταν ΛΑΟ-δέξιος !!!)

(πριν τις  δεις να πω, ότι τις βρήκα στο ίντερνετ χωρίς υπογραφή, τις φωτό λέω ντε! Μάλλον είναι reuters. Αν ξέρει κάποιος την προέλευση τους, ας μου πει να το σημειώσω)

 

Share on Facebook

elliniki γραμματική, για να παραμορφωθείτε

Wednesday, February 1st, 2012

(από ένα e-mail που μου έστειλε ο φίλος μου Νότης)

Share on Facebook

Οι διαρροές, οι …υδρ-ΑΥΛΙΚΟΙ, τα λούκια και η χαρά της αιμοδοσίας!

Wednesday, January 25th, 2012

Είναι ωραίο να έχεις τα αρχίδια, που λέει η έκφραση να μπορείς να λες τη γνώμη σου. 
Δεν είναι πάντα εύκολο, μην σπεύσεις να δηλητηριάσεις την ψυχή σου με κακίες. Μερικές φορές θέλει πολύ κουράγιο να πεις τη γνώμη σου, αυτό που πραγματικά πιστεύεις ακόμη και στον πιο κοντινό σου άνθρωπο.


Ε, λοιπόν αυτα τα … ας το πω σθένος για να μην χαλάστούμε… Αυτό το "σθένος" είναι ένα ακόμη από τα πράγματα που έχουν χάσει οι πολιτικοί μας. 
Τους έχουμε βοηθήσει κι εμείς οι δημοσιογράφοι κι έτσι πλέον ζούμε με τις διαρροές.


Σαν αυτή που έπαθε ο ο Νίκος στον έβδομο, από πάνω μου και έκανε το σαλόνι μου να γεμίσει σταλακτίτες και χειμωνιάτικα στρώσαμε τις καλοκαιρινές πετσέτες να μη μουλιάσουν τα πατώματα. Πότιζε ο άνθρωπος, δε φταίει  - είμαι τυχερός που έχω καλούς γείτονες – και το νερό βρήκε τον τρόπο του και τη ροή του, κι επειδή φίλοι από παλιά με τον Νεύτωνα… καταλαβαίνεις: ήρθε κάτω. Και μετά από λιγες μέρες, ίσα που πρόλαβαν να στεγνώσουν οι πετσέτες … στην κουζίνα  μου από το μπάνιο του … τα ίδια.

Δειρός γινήκαμε, άνευ σπηλαίου.
Τέλος πάντων, με έναν καλό υδραυλικό η ακαταμάχητη αγωνία του νερού του Νίκου να κατέβει στο δικό μου διαμέρισμα διακόπηκε. Το νερό του Νίκου μπήκε στο λούκι του και συνεχίζουμε τη ζωή μας … στεγνά!
(προφανώς και το "στεγνά" έχει να κάνει με την κατάσταση που επικρατεί γύρω μας! Στεγνώνουν οι άνθρωποι και οι ψυχές τους  μέσα στην ανασφάλεια, την ασάφεια, την ταλαιπωρία και την απελπισία!)!

Το Μαξίμου  διαρρέει ότι οι βουλευτές υπέκυψαν στις συντεχνίες. 
Κατ' αρχήν να δούμε αν ο Μάξιμος έκανε κακή δουλειά στα υντραούλικα του μεγάρου του, ή αν ο ίδιος ταμάμ χθες το βράδυ τόσο πολύ συγχίστηκε από τα παλιόπαιδα τ' ατίθασα, τα βουλευτάκια, σηκώθηκε από το μνήμα του και άνοιξε τις βρύσες σε ένδειξη διαμαρτυρίας. 
Μάλλον απίθανο.


Οι … διαρροείς των διαρροών αυτό που θένε να κάνουν οι υδρ-αυλικοί είναι να να μαζέψουν τις διαρροές σε κουβάδες και να τους απομακρύνουν από το Μαξίμου – μη και φουσκώσουν τα παρκέ – και να τους αδείασουν εκεί που μπορεί να αποροφηθεί … το ύδωρ της σοφίας …


Με παρακολουθείτε ή είμαι σε ένα μοναχικό  trans? (έδωσα και αίμα το πρωί και είμαι κάπως high, δεν στο κρύβω).

Αν θέλει ο πρωθυπουργός να πει κάτι στη ζωγράφο γυναίκα του κάνει διαρροές ή της το λέει σε άπταιστα ξενόγλωσσα που μιλούν ή στα ελληνικά που ανέχονται?
Φαντάζομαι σα ζευγάρι ένας έκαστος εξ αυτών μπορεί κάποια στιγμή του βίου των να έκαναν νερά, αλλά μετά από τόσα χρόνια … ε, μάλλον θα μιλούν!

Γι' αυτό σου λέω: γιατί δε λέει όποιος θέλει να πει κάτι με τη φωνή του ή έστω με τη γραφή του? 
Πρωθυπουργός, πολιτικός, υπουργός, αρχηγός κλπ κπλ, Θες καλό μου να πεις κάτι για κάποιον: πέσ' το που να με πάρει και να με σηκώσει. Πες το κι εσύ να χαλαρώσεις και οι υπόλοιποι να το καταλάβουν. Αν δε θες σιώπα. Αλλά άσε τους υδρ-αυλικούς, τις αυλητρίδες και το κακό συναπάντημα στην ανησυχία του! 


Δεν είναι κακό να μη θες να πεις κάτι την ώρα που όλοι το περιμένουν. Είναι ανθρώπινο.

Κι εμένα η γιαγιά Μόσχα μου έλεγε πριν μιλήσεις να μετράς μέχρι το δέκα. Άλλο αν εγώ την κρίσιμη ώρα δε θυμόμουν ούτε τη γιαγιά ούτε τις σοφές συμβουλές της! Αν δε θες λοιπόν βγάλε το σκασμό. 


Αν θες όμως… να έχεις και το ανάστημα το …ανατομικόν που θα σου επιτρέψει να είσαι ευθύς.
Είναι απλό: όπως το νερό που τρέχει μέσα στο λούκι του, καταλήγει στο χώμα και το κάνει λάσπη.


Τελικά είναι ωραίο να δίνεις αίμα!

 

Να πάρε και μια "πειραγμένη" φωτό από την λαμπερή … επικαιρότητα

(την κανονική φωτό τη βούτηξα από το NP)

 

Share on Facebook

Ένα “μπράβο”, ένα “κρίμα” και σκέψεις για το 2012 με αφορμή μια φωτογραφία

Tuesday, January 3rd, 2012

αυτή η φωτογραφία του φίλου και συναδέλφου φωτορεπόρτερ, Μάριου Λώλου, συμπεριλαμβάνεται στις 14 καλύτερες φωτο της χρονιάς που πέρασε  για το κινέζικο πρακτορείο είδήσεων όπως διάβασα στις Τυπολογίες. Η κακότητα που με διακρίνει με κάνει να σκεφτώ ότι οι κινέζοι αξιωματούχοι με καμάρι δείχνουν ότι και σε άλλα μέρη του κόσμου η καταστολή δίνει και παίρνει (ακοή, αξιοπρέπεια, ξυλο κλπ).
Μίλησα στο τηλέφωνο, με αφορμή το "κλικ" του, με τον Μάριο και του ευχήθηκα πάντα να βγάζει καλές φωτογραφίες αλλά με άλλο περιεχόμενο.
Και οι δύο πάντως καταλήξαμε ότι και η χρονιά που ξεκίνησε θα είναι δύσκολη και εικόνες σαν κι αυτή μπορεί να είναι κομμάτι της καθημερινότητάς μας.
Ο κόσμος υποφέρει και κάποια στιγμή θα ξεσπάσει. Και την ίδια στιγμή, αυτοί που τρέμουν τον κόσμο και την οργή του … θα κάνουν ό,τι μπορούν να προστατευτούν. Χωρίς να καταλαβαίνουν ότι τίποτα δεν μπορεί να τους προστατέψει όταν απελπισμένοι άνθρωποι που δεν θα έχουν να χάσουν τίποτα πια βγουν στους δρόμους.

Κρίμα για το περιέχομενο λοιπόν και ΜΠΡΑΒΟ στον Μάριο – και στο πρόσωπό του σε όλους τους ανρθώπους της ενημέρωσης που βρίσκονται εκεί που πρέπει τη στιγμή που χρειάζεται ώστε να μπορεί ο κόσμος να ενημερώνεται.
Σε μια εποχή που οι κουβάδες με τα σκατά απλώνονται παντού, αυτά που λέμε για τις "γενικεύσεις", είναι σωστό να ξεχωρίζουμε το καλό και το κακό.

Ξέρεις αισθάνομαι την ανάγκη να σου πω ότι η κατάσταση που ζούμε είναι τόσο περίπλοκη και συγχρόνως τόσο κρυστάλινα ξεκάθαρη …
Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχουν θύτες και θύματα.
Είναι ξεκάθαρο ότι ανάμεσα στους θύτες οι ευθύνες είναι διαφορετικής έντασης, όπως και ανάμεσα στα θύματα δεν βρίσκονται μόνο αθώοι.
Είναι απολύτως ξεκάθαρο όμως, στο δικό μου μυαλό τουλάχιστον,  ότι πρέπει να κάνουμε κάτι να συνέλθουμε από τα απανωτά σοκ που μας επιβάλλουν και να αντιδράσουμε.

Ξέρεις, έκανα μια ευχή για τη νέα χρονιά: να είμαι λιγότερο θυμωμένος, να σκέφτομαι χαρούμενα πράγματα. Αν δεν το κάνω και βράζω μέσα στην οργή που μου προκαλούν ("αυτοί" ) παίζω το παιχνίδι τους. Αυτό θέλουν: να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε καθαρά. Να παραμένουμε σαστισμένοι.
Ε, λοιπόν ΟΧΙ!

 

Share on Facebook

I-phone …protest ή ο καημός του άφραγκου γκατζετάκια

Tuesday, December 13th, 2011

 

(με τον οποίο συμπάσχουμε και ταυτοχρόνως τιμούμε! Μα να βράσω κόλυβα στα 40 του Στιβ, είναι δυνατόν ρε παίδες τόσα μπικικίνια για το απόλυτο γκάτζετ? )

 

Τι ωραία να περπατάς και να κοιτάς!

Share on Facebook

΄Αλλο “το κοβω”, άλλο “μου το κόβουν”, κι άλλο η επανάσταση. Και άλλες σκέψεις…

Saturday, December 10th, 2011

για πες, τελικά οι κακοί καπνοβιομήχανοι είπαν να απαγορευτεί το ηλεκτρονικό τσιγάρο, επειδή έπεσαν οι πωλήσεις τους?

λες να παίζει τέτοια συνωμοσία? Λες?
Λες επειδή είμαστε πλέον στο έλεος τους να μας ωθούν στο τσιγάρο γιατί έπεσαν οι δείκτες των πωλήσεων?

Κόψτε το αν νομίζετε ότι έτσι θα γίνουμε επαναστάτες!

εγώ εδώ και δύο χρόνια που απεξαρτήθηκα πάντως δεν αισθάνομαι να κυλάει στο αίμα μου περισσότερος Che από πριν! (οκ, μπορεί να φταίω εγώ!)

Πάντως δε θα είναι κακή ιδέα όλοι μας να αρχίσουμε να μποϊκοτάρουμε ό,τι μας ενοχλεί. 
Πιστεύεις ότι αν μια βδομάδα ουτε ένας δεν πάει να βάλει βενζίνη δε θα πέσει η τιμή της?
Πίστευε ό,τι θες, αφού δεν το έχουμε δοκιμάσει δεν μπορούμε και να ξέρουμε με σιγουριά ε?

Πιστεύεις ότι αν όλοι μας για μια εβδομάδα δεν αγοράσουμε ούτε ένα μπουκάλι γάλα και τους μείνει και ξυνίσει δε θα ρίξουν τις τιμές?

Πιστεύεις ότι το καφέ(νε) στη γειτονιά σου χρεώνει ακριβά? Συνεννοήσου με την υπόλοιπη πελατεία και κόψτε το για μια εβδομάδα. Να δεις τα γλέντια πώς γίνονται για όλους και όχι μόνο για όποιον σε υπερχρεώνει!

Πιστεύεις ότι αν σταματήσουμε να αγοράζουμε γερμανικά ή γαλλικά ή ολλανδικά κλπ δεν θα ενοχληθεί κανείς?

Βεβαίως και μπορούμε, αρκεί να θέλουμε.

Αρκεί να μην σκεφτόμαστε μόνο το τομάρι μας. 

Βεβαίως και μπορούμε να τους τρομάξουμε και όχι με μολότοφ και πέτρες.

Βεβαίως και πρέπει να μας τρέμουν, όσοι νομίζουν ότι μας έκαναν την ζωή μαύρη. 

Βεβαίως και οι εκλογές μπορεί να γίνουν ο εφιάλτης που δεν μπορούν να αποφύγουν

Ψήφισε ό,τι θες. ¨Οποιον αρχηγό σε πείθει. Αλλά μη σταυρώσεις όποιον από τους παλιούς δε θες να βλέπεις. Ψήφισε νέες μούρες και έλπιζε ότι μπορεί να κάνουν κάτι καλύτερα. Νέα πρόσωπα. 

Τότε να δεις πώς θα μας υπολογίζουν.

Πού…Τσε τέτοια εποχή …

Λες τελικά να υπάρχουν περισσότεροι από ό,τι φανταζόμαστε αλλά να είναι σε … εφεδρεία?

(οι φωτό είναι από την Πάρνηθα και το Τατόι) 

Share on Facebook

O Καθηγητής Γιάννης Βαρουφάκης, ο Χάρι Πότερ και ο κακός μάγος

Sunday, November 27th, 2011

θα την πω την αμαρτία μου. Από την πρώτη στιγμή που είδα το πρόσωπο του καθηγητή Γιάννη Βαρουφάκη, στο protagon έλεγα ότι κάτι μου θυμίζει.
Μετά τον είδα και από κοντά, όταν τον πρωτοκαλέσαμε στην εκπομπή, την "Κοινωνία ώρα Μέγκα".
Και πρίν από λίγο (παρασκευή νύχτα), τελείωσε ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα, που είδα από τη μέση και μετά στο Star.
Και απάντησα μόνος στο ερώτημα μου. Και δεν σου κρύβω ότι γέλασα! Όχι δυνατά γιατί κοιμούνται μέσα, αλλά χαμογέλασα!

Αξίζει να γνωρίσεις τις απόψεις του καθηγητή Βαρουφάκη. Κάνε κλικ στο protagon, μέσα στο κείμενο.

Share on Facebook

ΖΗΤΩ ΖΗΤΩ …

Thursday, October 20th, 2011

 

(ένα κείμενο μου από την aixmi.gr )

αυτό είναι το ποιήμα που έδωσαν στην κόρη μου, τη Μαρίνα μου, για την γιορτούλα που θα κάνει το νηπιαγωγείο για την 28η Οκτωβρίου.
Μου έδωσε πολύ περήφανη το φάκελο και μου είπε ότι αυτή το λέει καλύτερα απ’όλους αφού το λέει πολύ δυνατά! Ήταν πολύ περήφανη. Κι εγώ μαζί της!
Ανοιξα το φάκελο και διάβασα το ποίημα. Μετά το διάβαζα δυνατά, στίχο στίχο για να το μάθει απ’ έξω! Είναι καταπληκτικό πόσο εύκολα μαθαίνουν τα παιδιά τα ποιηματάκια τους. Εκεί που το μαθαίναμε η Μαρίνα αποφάσισε ότι η μαμά της είναι πιο κατάλληλη για να της μάθει το ποιήμα και γύρισε στα παιχνίδια της.
Έτσι κι εγώ με τα δικά μου "παιχνίδια" φωτογράφισα το ποιημάτακι και άρχισα να σκέφτομαι ότι δεν έχω καμία διάθεση να μιλήσω στα παιδιά μου για την πατρίδα μας.
Έχω αποφασίσει και νομίζω τα έχω ξαναγράψει (βαριέμαι οικτρά να λινκάρω και να σε τρέχω σε άλλα κείμενα) ότι δεν αισθάνομαι ότι έχω πατρίδα ή τουλάχιστον ότι έχω περηφάνεια γι’ αυτή την πατρίδα! 
Την ώρα που γράφω ακούω σε άλλο παράθυρο στον υπολογιστή τα επεισόδια, πώς παλιά που τα ραδιόφωνα είχαν παραγωγούς, ακούγαμε το πρόγραμμα? Ε, έτσι τώρα ακούω τα επεισοδια και κάνω σκέψεις για την πατρίδα, την περηφάνεια, το μέλλον και το παρελθόν που μας έφερε εδώ.
Η πατρίδα μας είναι πλέον πολύ ωραία, αρκεί να μην είσαι έλληνας. Αν ήμουν περαστικός και περιδιάβαινα πόλεις, χωριά, ενδοχώρα, νησιά, μιλούσα με τους ανρθώπους, θα γύριζα στο "σπίτι" μου γεμάτος. Εικόνες και συναισθήματα.
Ό,τι τώρα με αδειάζει, αν ήμουν ξένος θα με γέμιζε!
Δεν μου έκανε καμια αίσθηση που είδα το φυλάκιο στον Αγνωστο Στρατιώτη να καίγεται. Δεν μου έκανε εντύπωση γιατί τα σύμβολά μας έχουν κάει προ πολλού! Μερικά μόνα τους, μερικά άλλα τα κάψαμε εμείς. Εξαλείψαμε τα συλλογικά "τοτέμ" που γύρω τους παίρναμε ζωή, είχαμε αναφορές. Και καλά κάναμε, μερικά το άξιζαν. Ακόμη και κάποιοι  που "σκάλισαν" αυτά τα τοτέμ αποκαλύφθηκε ότι ήταν απλά ξόανα και όλη η τελετουργία που συντηρούσαν για ενεργοποήσουν λόγια και θυμό ήταν μόνο για να φουσκώσουν οι τσέπες τους.
Ψεκαζουν, καίνε, σπάνε, καταστρέφουν. Αυτή την ώρα που γράφω κυριολεκτικά. Τις υπόλοιπες … μεταφορικά αλλά εν τέλει το ίδιο αποτελεσματικά για την καθημερινότητα της Μαρίνας που εδώ και λίγη ώρα με άφησε να της μάθω το ποιήμα, με αντάλλαγμα να την αφήσω να κάνει μονόζυγο στο μπράτσο μου – θέλω γυμναστήριο!
Δεν είμαι περήφανος για την πατρίδα ώστε να της μιλήσω γι’αυτήν. Για τη Μαρίνα πατρίδα είναι η οικογένειά της. Και για μένα.
Είμαι περήφανος που δουλεύω σα το σκύλο για μπορεί η Μαρίνα και ο Αντώνης μου να έχουν μια ασφάλεια στην καθημερινότητά τους. Παλιά αυτό εξαρτιόταν μόνο από τη δική μου προσπάθεια. Εδώ και καιρό ακόμη και αυτό το τόσο απλό καταργήθηκε, μαζί με τόσα άλλα.
Γι’ αυτό δεν είμαι περήφανος. Γιατί κάποιοι ενώ έπρεπε να δουλεύουν ώστε οι Μαρίνες και οι Αντώνηδες της πατρίδας να είναι ασφαλείς έκαναν κοπάνα. Και τώρα καλούν εμένα να βγάλω τα κάστανα από τη φωτιά. Μού πήραν όμως κάθε υλικό που θα μπορούσε να με βοηθήσει να μην καώ.
Δεν είμαι καθόλου περήφανος για κανέναν.
Έχω κάψει όλα τα τοτέμ, δεν πιστεύω σε τίποτα πια. Πιστεύω μόνο στην αγάπη και στη φιλία τα μοναδικά για τα οποία αξίζει να σκοτωθεί κανείς. Η πατρίδα δεν υπάρχει. Υπάρχουν μόνο συμβάσεις, κουρελιασμένες, πατημένες σαν τις κουράδες των σκύλων των φίλοζωων που λερώνουν τα πεζοδρόμια. Η πατρίδα δεν υπάρχει. Έγινε έμβασμα και τιμαλφή που δραπέτευσαν στο εξωτερικό. Η πατρίδα δεν υπάρχει. Κενό. Ένας ναυτίλος εντυπωσιακού κελύφους αλλά … άδειος δεν μπορεί να "οδηγήσει" κανέναν και πουθενά.
Ποιον ενδιαφέρουν όλες αυτές οι σκέψεις; Κανέναν. Η Μαρίνα αρνείται να συνεχίσουμε να μαθαίνουμε το ποιήμά της. Θα ήθελα να της πω ότι δεν αξίζει να μάθει τίποτα γι’ αυτόν τον τόπο. Είναι άδειος. Αλλά δε θα το κάνω. Δεν είναι δυνατόν να πληγώσεις τόσο ένα παιδί. Εμείς είμαστε πιο "έτοιμοι" να πληγωθούμε -διάολε είμαστε μεγάλοι άνθρωποι θα βρούμε τρόπους να επουλώσουμε τις πληγές … θα βρούμε; θέλουμε; Ή μήπως είναι καλύτερα να αφήσουμε τις αμυχές ανοιχτές να κακοφορμίζουν για να μην ξεχάσουμε ποτέ τη σαπίλα που μας περιβάλει;
Από έναν αργό θάνατο προτιμώ ένα σοκ.
Πολύ θα ήθελα να είχα κάτι για το οποίο θα  φώναζα με όλη μου την ψυχή: Ζήτω – Ζήτω.
Ευτυχώς έχω: τις προσπάθειες της Μαρίνας μου και του Αντώνη μου!!!

Share on Facebook

Καραμανλής ή … διαστημόπλοια

Friday, October 14th, 2011

αν σου λέει κάτι το "Καραμανλής ή τανκς" …
Μπα … όχι εεε! τέλος πάντων πρόκειται για ένα από τα κλασικά διλήμματα που έπρεπε να υποστούν οι συνέλληνες, κλασμένοι πλέον , μέχρι να φτάσουμε εδώ που είμαστε σήμερα

Και να σε μια κόγχη της Αιόλου -πρωην εμπορικού δρόμου της Αθήνας ο φταίχτης  ως Darth Vader!

 

Πόσο χαίρομαι για τους έλληνες γραφιτάδες και τους στενσιλάδες! Μακάρι να είχε μια υπογραφή. Μπράβο όμως στην παλικαροπούλα ή στο παλικάρι που το έσιαξε! Μαζί μ’αυτό και το κέφι μας!

 

& για να σου φύγει η απορία μη και κάνεις λάθος …

Share on Facebook

Φωτοσκέφτομαι

Sunday, October 9th, 2011

 

Mερικές φορές δεν είναι ασχημα τα θολά! Μερικές φορές δεν κρύβουν την αλήθεια!

Μερικές φορές η αλήθεια κρύβεται και στην πιο sharp εικόνα, που εν τέλει δεν είναι sharp  είναι … shark

Major Tom: Planet earth is blue and there’s nothing I can do …

Share on Facebook

Please visit WP-Admin > Options > Snap Shots and enter the Snap Shots key. How to find your key