Giannis Kafatos

Tweet

τώρα τι να σου πω! πώς μού 'ρθε το χάος στο μυαλό! Ε; Έλα μου ντε!
Καλοφόρετο

Tweet

σπιτσλες μπροστά στην ανείπωτη μαλακία
σπιτσλες μπροστά στην ανυπέρβλητη βλακεία
σπιτσλες έμπροσθεν της καρατζαφυρερικής λογικής
σπιτσλες κοιτώντας τους λογαριασμούς
σπιτσλες κοιτώντας το μέλλον
σπιτσλες επιτρέπεται, το Ξεχνάν είναι πράξη  αυνάν!

Μην ξεχνάμε ονόματα, πράξεις, απραξίες. Τίποτα δεν έγινε μόνο του. Κάποιοι τα έκαναν. Μην τους ξεχάσουμε!

Πάει?

σπίτσλες σπίτσλες αλλά όχι γυμνοί! να το σκουτί

Tweet

λυπάμαι που δεν ξέρω τον φωτογράφο -αν τον ξέρει κάποιος να με ενημερώσει για να το σημειώσω!!!

Μάλλον είναι το κλάμα τότε που έπεσαν δακρυγόνα στο λιμάνι -τότε που ήταν αντιεξουσιαστής αρχηγός της αντιπολίτευσης. Δηλαδή πάλι δεν είναι αληθινό αυτό το κλάμα. Όπως το κλάμα που ρίχνουν φανερά ή κρυφά τόσοι και τόσοι που έπεσαν στα νύχια του! Δεν ήταν μόνος του υπεύθυνος είχε κι αλλους δίπλα του, κι απέναντί του. Εύχομαι, και όταν έρθει η ώρα θα κάνω ό,τι μπορώ να σας το θυμίζω, να μην ξεχάσουμε ούτε έναν /μία τους!!!

Οι άντρες κλαίνε κρυφά από τα παιδιά τους και τη γυναίκα τους επειδή είναι στεγνοί γιατί οδηγήθηκαν στην ανεργία, όχι γιατι δεν ήταν ικανοί, αλλά επειδή ο γιος του μπαμπά του ήταν ανικάνος -μαζί με το συφερτό του.

Οι γυναίκες κλαίνε κρυφά γιατί δεν θέλουν να δείξουν ότι είναι αδύναμες μπροστά στην αγχόνη της άδειας τσέπης που τους οδήγησε ο αντιεξουσιαστής πρωθυπουργός, οι υπουργοί του και οι σύμβουλοί του.

Τα παιδιά κλαίνε φανερά γιατί έτσι κάνουν τα παιδιά.

Στο πρόσωπό του σιχαίνομαι τόσο πολύ όλο αυτό το σύστημα που χρόνια τώρα σκίζει τις σάρκες μας, τρέφεται απ’ αυτές, χωρίς ντροπή. Υπάρχουν κι άλλα πρόσωπα που "προσωποποιούν" την απόλυτη ξεφτίλα.
Αυτά τα πρόσωπα υπάρχει ένας τρόπος να τα ξεχάσουμε. Να μην τα ψηφίσουμε στις επόμενες εκλογές, γιατί πού θα πάει κάποια στιγμή θα μας αφήσουν να κάνουμε εκλογές!

Α, και είναι σαφές ότι όλα αυτά τα τυπάρια έχουν βολέψει τα παιδιά τους, τους γκόμενους, τις γκόμενες και πολλούς άλλους.

Οι υπόλοιποι πάντως, που δουλεύουμε και ζούμε από τα χέρια και το μυαλό μας είμαστε περισσότεροι! Καιρός να το καταλάβουμε!

τι θυμάμαι:

ήμουν με τον ξάδελφο μου τον Γιάννη, και γυρίζαμε τα εκλογικά κέντρα μαζεύοντας αφίσες και πανώ και σημαίες στις Κουκουβάουνες το απόγευμα των εκλογών. Είχε πλάκα γιατί μπαίναμε με τις σημαίες του ενός κόμματος στα γραφεία του άλλου και μας κοίταζαν περίεργα! Δεν ξέρω γιατί το κάναμε. Ούτε τι κάναμε όλο αυτό το υλικό. Δε θυμάμαι καν αν το πήγαμε μέχρι το σπίτι του όταν επιστρέψαμε. Είχε όμως πλάκα. Όλοι ήταν στους δρόμους.

Σήμερα τριάντα χρόνια μετά, δυστυχώς δεν υπάρχει πια ο εξάδελφος μου – για μια βόλτα και πάλι μαζί του και  με τα ανίψια του θα έδινα τα πάντα !!!

Σήμερα πάλι όλοι … στους πέντε δρόμους. Ταπεινωμένοι, σαστιμένοι, στενοχωρημένοι, προδομένοι, ποδοπατημένοι, εξαπατημένοι, χρεωμένοι, αγχωμένοι και χιλιάδες απολυμένοι!

Ελπίζω να μην νομίζουν ότι η σιωπή μας σημαίνει ανοχή! Ε!

να κι ένα γενέθλιο μπλουζάκι – για να θυμόμαστε τα συνθήματα, ή τι πραγματικά έλεγαν τα συνθήματα του μπαμπά του πράιμ μίνιστερ μας!
κι όπως λένε σε τέτοιες περιπτώσεις:

Να ζήσουμε  να τους θυμόμαστε (και να τους κάνουμε να μας θυμούνται).

το έχω πει και στο παρελθόν  – και ποιος χέστηκε θα μου πεις!

Εδώ και κάμποσα χρόνια οι πολιτικοί μας ζήλεψαν τους λαμπερούς συναδέλφους μου και έγιναν σχολιαστές – βλέπεις … βλέπουν το τέλος τους και σου λέει ας μάθω την τέχνη και ποτέ δεν ξέρεις!

Ζήλεψαν λοιπόν και από πολιτικοί έγιναν σχολιαστές.

Και βεβαίως η μητέρα δεν είχε άδικο όταν λέει ότι καμία δουλειά δεν είναι ντροπή!
Βεβαίως όμως είναι σωστός κι αυτός που πρωτοείπε να μην μπλέκουνε οι βούρτσες με τις τουρτες γιατί ούτε γλυκό μπορείς να φχαριστηθείς ούτε να βουτσίσεις σωστά θα καταφέρεις! (άλλο είπε αλλά είμαι στις καλές μου και είπα να αφήσω τα γαλλικά για άλλη ώρα).

Με πιο απλά λόγια … το λέει το νέο σκουτί μου:

μόνο ο κανιβαλισμός μας σώζει από αυτά που ακούμε.
Όταν άκουσα τον πολυχρονεμένο μας βεζύρη επί των οικονομικών να μας λέει πόσα πρέπει να χαλάμε αναλόγως με αυτά που βγάζουμε, πρώτα απ’ όλα ένιωσα την ίδια ασφυξία που ένιωσα όταν έφηβος έφτασα στην τελευταία σελίδα από τη "Φάρμα των Ζώων".
Μετά νευρίασα.
Μετά σκέφτηκα πολύ πολύ άσχημα πράγματα και μάλλον το μετανιωσα που τα σκέφτηκα.
Μετά συνέχισα να είμαι τσαντισμένος και τέλος κατέφυγα στο προσωπικό μου καταφύγιο. Το χιούμορ. Κι έτσι έκανα αυτό το σκουτάκι.
Κυκλοφορεί σε χχχLarge με λούμπρικαντ για άνεση! (ό,τι χρειάζονται και τα μέτρα που μας πήραν)
Καλοφόρετο …

(θα μπορούσε να γίνει και Beni Duente, aλλά θα μπορούσε να θεωρηθεί και τιμητικό, οπότε αφήνουμε το duente  για άλλη φορά)

έτσι, έτσι παίζει με τις τιμπάλες του τα οικονομικά μου-σου-μας!

Κι επειδή δεν τους βγαίνει ο rythm αποφάσισαν να κάνουν …ντου!

Εκείνο που δεν ξεκαθάρισαν, στην αρχή, ήταν εναντίον ποιων θα ήταν το ντου. Και τελικά καταλάβαμε ότι πάλι εμείς που πληρώνουμε μια ζωή θα πληρώσουμε και πάλι και όπως φαίνεται θα πληρώνουμε και μετά θάνατον!

Σκαταντού στη μούρη σας!

Όταν ο Βαρώνος Πιέρ ντε Κουμπερντέν αναβίωσε τους ολυμπιακούς αγώνες δε φανταζόταν ότι ο Αντρέ Ντε Λομπερντέν, αιώνα και βάλε αργότερα θα αναβίωνε τον ζοχαδιακό πολιτικό, αιώνα και βάλε νωρίτερα – που πάει να τη βγάλει στον αφρό επειδή δείχνει παρμένος.

Οι ένα μύριο δημόσιοι αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του ελληνικού κράτους. Αυτή η ραχοκοκαλιά από κάποιους …χτίστηκε. Αν το κράτος πάσχει από ραχίτιδα… ας κάνει ραχιαίους, και τώρα που αρχίζουν τα σχολεία να κρατάει σακίδιο για να μοιράζεται το βάρος στην πλάτη και να μην καμπουριάζει. Επίσης να παίρνει πρωινό από το σπίτι και να μην τρώει τα σκατολοϊδια απ’ έξω και για να κάνει οικονομία και να μην γίνει ένα παχύσαρκο, εκτός από ραχιτικό κράτος!

Μ’ άλλα λόγια αν δεν το ρίξουμε στην παλαβή θα παλαβώσουμε κι αυτό δεν το θέλουμε, γιατί προτιμάμε να καταλαβαίνουμε τι μας κάνουν, ώστε να το θυμόμαστε.
Καλοφόρετο!

Διάβασε τι έπαθαν όσοι αγόρασαν αυτό το t-shirtτάκι! Διαφήμιζε την ιδεολογία τους … Μετά το πλύσιμο όμως …

Attendees at a nationalist, right-wing concert in Germany were duped into wearing souvenir T-shirts that at first bared a pro-nationalist stance and symbology but later revealed an anti-far right message offering assistance after they had been washed.

The organisers were unhappy at the stunt, branding it a waste of money. Bernd Wagner, EXIT’s founder, said the shirts did what they were meant to do; reach right-wing extremists contemplating getting away.