Posts Tagged ‘t-shirt’
T-shirt stories: Ακόμη δεν είστε έτοιμοι για τη νέα σεζόν?
Wednesday, August 18th, 2010T-shirt Stories: μετρό-ΜΑΤ
Wednesday, June 30th, 2010νέα ήθη στο μικρό "κράτος στο Λιβάδι".
Χθες τα ΜΑΤ κατέβηκαν στο σταθμό της Ομόνοιας. Τυχαίο; Δε νομίζω. Έτσι που είναι η πλατεία Ομονοίας, ούτε τα ΜΑΤ δεν την αντέχουν.
(καλό Σεπτέμβριο … μπρρρρρρρρρρρρρρρρρ)
Η φωτογραφία είναι από το "γκαριζω"
Share on FacebookT-shirt Stories: το κα(υ)λοκαιράκι
Tuesday, June 22nd, 2010Τ-shirt Stories: Λομπερντιστάν city
Thursday, June 17th, 2010T-shirt Stories: Mundial South Africa 2010
Saturday, June 12th, 2010Αν κάτι λάτρεψα από τις πρώτες ώρες αυτού του mundial ειναι οι
που κάνουν σαν να έχουν συνέδριο όλες οι αλογόμυγες του κόσμου
μερικές φορές δε, τις προτιμώ από τον "σχολιασμό" που ακούω!!!
T-shirt stories: πετραδάκι πετραδΑΚΗ για τα ‘σένα τό χτισα!!!
Monday, June 7th, 2010T-shirt Stories: Μίζα έδωκες … για να δούμε τι θα παρεις?
Sunday, June 6th, 2010Απλά μαθήματα για να βγάλετε (κραυγάζοντας) το άχτι σας
Monday, May 24th, 2010φωνάξτε αλλά με στυλ.
δες παρακάτω έναν απίστευτο τύπο με την πιο πρωτότυπη οδηγία που μου έχει κάτσει ιντερνετικαμάντ!
όσο και να το πεις ένα στυλ, και ένα "νόου-χάου" χρειάζεται στη ρουφιάνα τη ζωή για ό,τι κάνεις.
Καμμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, αρκεί να την κάνεις σωστά. Αλλος ένας γονεϊκός αφορισμός που την ώρα που "ξεστομίζεται" εσωτερικώς ο εκστομίσας γονιός εύχεται τα καλύτερα και τρομοκρατείται με τα χείριστα πιθανά για το βλαστάρι του. Έχει όμως την αλήθειά του. Τέ-σπα! Άλλη μια απόδειξη του τι μπορείς να βρεις μεσα στο δίκτυο αρκεί να ψάξεις.
T-shirt stories: Τόλη Τόλη τη μισή ή όλη? (όλε όλε ακόυστηκε από την Ισπανία)
Tuesday, May 18th, 2010 Ο Τόλης ως καλλιτέχνης δε μου λέει τίποτα. Περισσότερο τον θυμάμαι σε μια μαυρόασπρη ταινία που είχε ντυθεί γυναικεία μαζί με έναν πρόωρα χαμένο ηθοποιό (που δε θυμάμαι το όνομά του) προκειμένου να συναντούν τις κοπέλες που γούσταραν με τον αυστηρό μπαμπά.
Του χρεώνω τη σκυλάδικη ελληνική παράδοση, και όπως έλεγα με τα παιδιά στη δουλειά αυτή είναι απλώς η γνώμη μου και μην ψάχνεις να βρεις μέσα της πανανθρώπινες αλήθειες και αντικειμενικότητα.
Την εποχή που ξευτιλιζόταν στα κανάλια (όχι σε όλα) με την πρώην γυναίκα του, ασελγώντας στην αισθητική μας αλλά και οι δύο (το ζεύγος εννοώ) στο παιδί τους τον σιχάθηκα ολωσδιόλου. Αλλά αυτή είναι πάλι η δική μου γνώμη, που την έχω όπως όλοι έχουμε αυτό που "λεύκανε" η Ντούβλη!
(Μη σου πω ότι φθαριστήθηκα κιόλας που το "ίνδαλμα" Τόλης γκρεμοτσακίστηκε από το δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας. Κακότης; Ναι!)
Η υπουργός όμως, νέα σύζυγος … γιατί παραιτούμενη το παίζει ότι η κοινωνία της χρωστά? Δε φτάνει σε όσους χρωστάμε? Πρέπει να χρωστάμε και στη θυσία της κυρίας Γκερέκου; Μαζί τον είχαμε παντρευτεί τον Τόλη?
Θαύμασα το θράσος της σε δηλώσεις που έκανε έξω από το υπουργικό της αυτοκίνητο στην Καλαμάτα – το είδαμε μόνο στην ΕΡΤ ενεκα της απεργίας των ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ τεχνικών της τηλεόρασης – που γύρισε και είπε στη δημοσιογράφο που τη ρώτησε για το δημοσίευμα: είναι άτυχη η ερώτησή σας … έχουμε έρθει για άλλα πράγματα εδώ!
Έχω να πω ότι βαρέθηκα τους συναδέλφους μου που είναι ΚΟΤΕΣ και δεν απαντούν στους προκλητικούς αξιωματούχους: Δεν υπάρχουν ατυχείς ερωτήσεις κυρία Υφυπουργέ – πρώην! Υπάρχουν ΑΤΥΧΕΙΣ, ΑΤΥΧΕΣΤΑΤΕΣ απαντήσεις. Μπορεί να μην αρέσουν οι ερωτήσεις μας, αλλά, διάολε πρέπει να τις υπερσπιζόμαστε. Δεν ΜΑΣ μπορώ, να μας την πέφτουν έτσι κι εμείς να μένουμε με το μικρόφωνο … μετέωρο. Γιατί δεν απαντούν πια οι δημοσιογράφοι;
Γιατί ήταν άτυχη η ερώτηση κυρία πρώην? Έγινε λίγες ώρες μετά το δημοσίευμα που φέρει τον σύζυγό σας να χρωστά 5μιση μύρια ευρώπουλα. Ανθρώπινα μπορώ να το καταλάβω ότι ήρθατε σε δύσκολη θέση. Αλλά μη μας βγάλετε και τρελούς από πάνω! Ατυχη δεν ήταν η ερώτηση. Τυχερή ήσασταν εσείς που δεν βρέθηκε ένας δημοσιογράφος να σας απαντήσει.
Μην το παίρνετε προσωπικώς για την κυρία πρώην του κυρίου! Σιχαίνομαι αυτό το είδος των πολιτικών που αξιώνουν να είναι και κυβέρνηση και αντιπολίτευση στον εαυτό τους και όλοι οι άλλοι απλώς να τους ακούν με ευλάβεια και δέος.
Ουστ μπρε!
Τέλος πάντων ένα μπλουζάκι ξεκίνησα να φτιάξω με κέφι και χαρά και έχω φουντώσει από τα νεύρα μου! Ακου “ατυχη” ερώτηση! Και μετά η … ερωτήσασα… μούγγα!
Τελικώς “ατυχοι” είμαστε εμείς!!! Οι τυχεροί είναι οι άλλοι.

















