Posts Tagged ‘video’

www.viewtag.gr το καινούριο μας σπίτι έρχεται στις 20 Μαϊου (βίντεο)

Tuesday, May 17th, 2016

Share on Facebook

Manic Street Preachers, “Futurology”: μια βιντεοπαρουσίαση του νέου τους άλμπουμ

Tuesday, July 8th, 2014

Οι Manic Street Preachers μου αρέσουν έντεκα άλμπουμ πίσω, και με το δωδέκατο τους Futurology, συνεχίζουν να είναι πολύ δυνατοί και στη μουσική και στο στίχο και στην πολιτική τους ματιά!

(Εξακολουθώ να ντρέπομαι, kai το λέω σε κάθε ευκαιρία,  που στην κακουγκορομάνα ελλαδίτσα όταν έπαιξαν στο TerraVibe ήταν δεν ήταν 6-7 χιλιάδες κόσμος, γιατί πιστεύω ότι ειναι μια συνεπής και πολύ δυνατή μπάντα!)

δες στο βίντεο από το επιίσημο site  μια παρουσιαση του Futurology και καλή απόλαυση!!!

 

Share on Facebook

Morrissey – World Peace Is None Of Your Business

Wednesday, May 21st, 2014

Πολιτικό τραγούδι από τον Morrissey! Ναι και πολύ καλό μάλιστα!!!

(αντιγράφω από το NME)


You spend years waiting for someone to write a decent protest song, only for it to arrive in the most peculiar fashion. 'World Peace Is None Of Your Business' just is Morrissey's most overtly political song ever, with not a single word wasted, and not a single intonation left unconsidered.

"Each time you vote, you support the process" is the sucker punch, delivered three times in a row but – and here's why it's so great – sung in a way that's warmer and more inviting than anything he's done in years. A more than welcome return.

άκου το τραγούδι και διάβασε και τους στίχους


World peace is none of your business
You must not tamper with arrangements
Work hard and sweetly pay your taxes
Never asking what for

Oh oh, you poor little fool
Oh oh, you fool

World peace is none of your business
Police will stun you with their stun guns
Or they'll disable you with tasers
That's what governments for

Oh oh, you poor little fool
Oh oh, you fool

World peace is none of your business
So would you kindly keep your nose out
The rich must profit and get richer
And the poor must stay poor

Oh oh, you poor little fool
Oh oh, you fool

Each time you vote you support the process
Each time you vote you support the process
Each time you vote you support the process
Brazil, Bahrain
Oh, Egypt, Ukraine
So many people in pain

No more you poor little fool
No more you fool

  

 

 


 

Share on Facebook

Μοναστηράκι, μια πολύχρωμη πλατεία

Thursday, January 9th, 2014

                   Θυμάμαι ότι η πρώτη φορά που πήγαμε στο μοναστηράκι, γιουσουρούμ, με τους γονείς μου ήταν κάτι σαν εξωτική εκδρομή.
                  Οι δρόμοι τότε ήταν δρομοι και όχι πεζόδρομοι, νομίζω παρκάραμε κάπου στο Θησείο, και ανεβηκαμε προς την πλατεία Αβυσσηνίας και καταλήξαμε στην πλατεία του Μοναστηρακίου.


            Μη σου πω ψέματα: δε θυμάμαι πολλά από αυτή τη βόλτα. Αρκεί να σου πω ότι η τηλεόραση έπαιζε μόνο ασπρόμαυρα (έγχρωμη έγινε η τηλεόρασή μας 9-1-1979).
 

Προσπάθησα να δημιουργήσω μια προσδοκία ενός μαγικού κόσμου, για να ξεκολήσω τα παιδιά μου από την τηλεόραση τις μέρες των χριστουγεννιάτικων διακοπών ωστε να τους πάρω για σουλάτσο στο Μοναστηράκι. Τα καταφερα και πήγαμε.
 

               Φωτογραφίες με το κινητό, επεξεργασία στο κινητό  και ανέβασμα στο Instagram, μια ακόμη ηλεκτρονική παρέα.

(αυτές οι δύο φωτό ειναι … μια, μόνο που η ακριβώς από πάνω είναι ένα "ζουμ" και την επεξεργάστηκα στο instagram με την Λένα Διομήδους, την instaholic συνάδελφο και φίλη μου – Thanxxx!!! – κλικ στο ονομά της να δεις και γαμώ τις φωτό –
Η από κάτω είναι πάλι η ίδια, με "ζουμ" σε άλλο σημείο και άλλη επεξεργασία, χωρίς τη συμβολή της Λένας)

             Στα παιδιά μου άρεσαν μόνο οι ινδιάνοι, από το Περού που έπαιζαν μουσικές για να προωθήσουν τα cd τους.


Σχεδόν με το ζόρι περπατήσαμε την Πανδρόσου, ήθελαν να ξαναγυρίσουν να τους ακούσουν, και φυσικά δεν ήθελαν με τίποτα να φύγουν για το σπίτι.

(Μέχρι που τους είπαμε ότι θα μπορέσουν να δουν ενα dvd από τα 6 φιλμ του Star Wars κι άρχισαν να τρέχουν προς το αυτοκίνητο)

Share on Facebook

Να κοιμηθώ στον ωμο σου για λίγο?

Thursday, November 21st, 2013

Με αφορμή μια φωτογραφία στην οποία κάποιος είχε αποκοιμηθεί στον ώμο του διπλανού του στο μετρό, φτιάχτηκε το παρακάτω βίντεο!
Αφιέρωσε δύο δυόμιση λεπτάκια να το δεις! έχει και ωραία μουσική.

 

Share on Facebook

Bowie – Mercury μια μαγική συνάντηση, χωρίς “φτιασίδια”

Tuesday, October 22nd, 2013

Κυκλοφόρησε στο ίντερνετ και πολύ με συγκίνησε. Η αφτιασίδωτη συνεύρεση δύο θεών μου, της μουσικής και ίσως όχι μονο.

Το 1981, την ώρα που η ελλάδα ζούσε τη χαρά της αλλαγής , ο Freddie Mercury και ο David Bowie έφτιαξαν αυτό το μαγικό τους τραγούδι Under Pressure. Ο δίσκος, HOT SPACE που είχε το τραγούδι, κυκλοφόρησε το 1982.

Στην αρχή ο Bowie μπήκε στο στούντιο για να ηχογραφήσει με τους Queen ένα άλλο τραγούδι …
(όμως επειδή είμαι απλώς Γιάννης Καφάτος, και όχι Γιάννης Πετρίδης, σου βάζω το λινκ για να μάθεις την ιστορία.)

Άκου όμως το νέο υλικο χωρίς μουσική, χωρίς άλλα φωνητικά, χωρίς φτιασίδια, αυτό που εμένα μ' εκανε ν' ανατριχιάσω!

 

Μου αρέσει που βλέπω τον Bowie να μεγαλώνει.
Θα μου άρεσε να έβλεπα και τον Mercury, αλλά μερικοί θεοί (πρέπει) να αποσύρονται νωρίς!DAVID BOWIE OLD Freddie Mercury Of Queen Performs Live

Share on Facebook

΄Ενα νεογέννητο …νησί

Wednesday, September 25th, 2013

Ενα νησί γεννήθηκε μετά τον σεισμό στο Πακιστάν.
Μετά τις τόσες καταστροφές έχει ένα ενδιαφέρον η είδηση!

Στην Αραβική θάλασσα λοιπόν ένα νέο έδαφος. Ελπίζω μόνο να μην σφαχτούν για το σε ποιον ανήκει … γιατί τέτοιοι είμαστε ως άνθρωποι!

Share on Facebook

Η δική μου Λιλιπούπολη

Monday, September 16th, 2013

Μη σου πω ψέμματα, δε μεγάλωσα με τη Λιλιπούπολη. Μεγάλωσα όμως έτσι ώστε όταν ανακάλυψα στην εφηβεία μου τη Λιλιπούπολη να την αγαπήσω και να καταλάβω την τεράστια αξία της για τα αυτιά και την ψυχή ενός παιδιού.
Τα πράγματα ήρθαν έτσι, που κάποια στιγμή έβαλα κι εγώ ένα χεράκι για να μετακομίσει ένα νηπιαγωγείο με το όνομα Λιλιπούπολη από μια γειτονιά του Παλαιού φαλήρου σε μια άλλη.
Μέχρι ιστιοπλοϊκό κουβαλήσαμε, του Τζούλη, που το χάρησε στο Χρήστο και τη Μαρία από τη Μαρίνα Αλίμου το οποίο βρήκε τη θέση του στον κήπο πάνω σε πολύ σκληρά ελατήρια. Την πρώτη και μοναδική μου αφισσοκόληση με βούρτσες και κουβάδες την έκανα επίσης για τη Λιλιπούπολη και μετά … έπιασε εκεί δουλειά η αδελφή μου.
Όταν έκανα παιδιά, ήταν μονοδρομος ο δρόμος του παιδικού σταθμού.
Στον κήπο που τις νύχτες της ανακαίνισης κάναμε τεράστιες κουβέντες και μπάρμπεκιου (ακόμη και για χορτοφάγους με μανιτάρια) άρχισε να ροβολάει ο Αντώνης μου, και μετά από λίγο η Μαρίνα μου.

Σε κάθε σχολική γιορτή για το τέλος της χρονιάς, το Αντίο Λιλιπουλη που έλεγαν τα παιδιά που τον επόμενο Σεπτέμβρη θα ήταν πρωτάκια μέ έκανε να βουρκώνω. Όταν το άκουσα από τα δικά μου τα παιδιά απλώς άφησα τα δάκρυά μου να τρέχουν, όπως κι άλλοι στον κήπο.

AFISA LILIPOYPOLI HRODIOΤις προάλλες στο Ηρώδειο, καθισμένος με τον γιο μου – που να λέμε την αλήθεια ψιλονύσταζε γιατί είχε προηγηθεί και πρωινό μπάνιο στη θάλλασα, δεν άφησα τα δάκρυα μου να τρέξουν … γιατί; δεν το κατάλαβα. Βούρκωσα όμως. Ένας κόμπος στο στήθος, με την πρώτη νότα της τρομπέτας.
Μια παρασταση που ετοιμασαν οι μαθητές του Αρσακείου, οι μουσικοί του Ιόνιου Πανεπιστημίου και η Αλκηστης Πρωτοψάλτη υπόδειγμα σεβασμού στους δημιουργούς της ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΗΣ.

Οι καλλιτέχνες σεβάστηκαν τα παιδιά, ακόμη και για να τους εξηγήσουν τα πιο απλά πράγματα. Τους θεώρησαν ισάξιους ακροατές της αγωνίας τους για δημιουργία.

Αυτή είναι η Λιλιπούπολη, τουλάχιστον η δική μου: η στιγμή που η αναγκη για δημιουργία των καλλιτεχνών συναντά τις ανάγκες των παιδιών – στην πιο ευτυχή της συγκυρία!

(και παρά την απαγόρευση, στο "μπιζ" έκλεψα λίγα δευτερόλεπτα από το Χοντρό Μπιζέλι (αν και το δικά μου αγαπημένα τραγούδια είναι ο Δόκτωρ Δρακατόρ, και το Χρυσαλιφούρφουρο)

 

Το ποστ, πρωτοδημοσιεύτηκε στο eimaimama.gr

Share on Facebook

Home made Pop Corn, ή φτιάχνοτνας σπιτικό Ποπ Κορν με την κόρη μου

Thursday, September 12th, 2013

ε, αφού ο Αντώνης βαριότανε κι έπαιζε στον υπολογιστή ένα παίχνίδι, μέχρι να χτυπήσει το κουδουνάκι (αυτό της κουζίνας που τους μετράει το χρόνο για διάφορα παραφερνάλια …) πήρα τη Μαρινού μου και ετοιμάσαμε ποπκορνάκι για να δουμε μπασκετάκι.

Πολύ τυχεροί που έχουμε αυτή τη διάφανη κατσαρόλα, ειδικά για τα παιδιά είναι πολύ φαντασμαγορικό το θέαμα… καλάπροφανώς όχι μονο για τα παιδιά!

Share on Facebook

Για ένα γαμημένο εισιτήριο!

Wednesday, August 14th, 2013

χάθηκε ένας 18χρονος.

Για ένα εισιτήριο.

Αθήνα 2013, στο καταραμένο (από πλευράς θεμάτων) τρίημερο του 15αύγουστου.

Φρίκη, φρίκη, μόνο Φρίκη, με Διαρκείας,

Εμείς βγάλαμε Διαρκείας στη Φρίκη! Όταν βάλαμε τους ελεγκτές να παίρνουν bonus για κάθε κλήση που θα κόβουν, κι όχι να κάνουν ευσυνείδητα τη δουλειά τους κάποιος σκεφτόταν μόνο του ταμείο.
Τα μυαλά που σκέφτονται μόνο τα λογιών ταμεία είναι γεμάτα με σκατά. Και τα σκατά πάντα θα βρωμίσουν, όσο κι αν κρύβονται! Πάντα θα ξεχειλήσουν

 

Share on Facebook