Φτάνεις στο σπίτι σου. Μετά από πολλές ώρες στη δουλειά. Είσαι λίγα μέτρα μακριά, το βλέπεις. Αλλά είσαι τελικά μακριά νυχτωμένος. Ο Μαλάκας έχει σταματήσει στη γωνία και το λεωφορείο δε μπορεί να πάρει τη στροφή. Το μπροστινό αυτοκίνητο κάνει όπισθεν. Κι εγώ το ίδιο. Φτάνω στην πίσω γωνία που (ελπίζω ότι) θα με οδηγήσει πιο γρήγορα στο σπίτι μου. Σταματάνε τα άλλα αυτοκίνητα, μας αφήνουν να περάσουμε. Κι αυτοί στον ίδιο δρόμο με εμάς ήθελαν να πάνε. Μας νιώθουν και γι’ αυτό μας δίνουν προτεραιότητα κι ας πηγαίνουμε με όπισθεν. Κάνουμε το τετράγωνο. Βγαίνουμε στο δρόμο. Τώρα το σπίτι μου είναι στο στενό αριστερά. Δεξιά ήταν ο Μαλάκας που είχε κλείσει τη γωνία και δε μπορούσε να περάσει το λεωφορείο. Σταματάμε. Το λεωφορείο είχε στρίψει. Κάποιοι επιβάτες κατέβηκαν και ταρακούνησαν λίγο το αυτοκίνητο του Μαλάκα. Κόλλησε όμως πάλι. Ένας άλλος Μαλάκας έχει παρκάρει απέναντι από τη στάση – εκεί που στρίβει το λεωφορείο. Πάλι κόλλημα. Πάλι πιο μακριά από το σπίτι μου που το βλέπω γαμώτο μου. Είναι ούτε πενήντα μέτρα μακριά μου! Κι ο Μαλάκας αποφάσισε ότι απέχω τουλάχιστον ένα τέταρτο. Κι εγώ κλείνω το cd (άκουγα Kristin Hersh που θα πάω να την απολαύσω στο Κύτταρο στις 27 του μήνα) κι αρχίζω να βρίζω και να κοπανάω το τιμόνι. Κανονικά ήθελα να κατέβω από το αυτοκίνητο, να πάω στο αυτοκίνητο του Μαλάκα και να το σπάσω. Πήρα το 100. τούς είπα πολύ ευγενικά “αν δεν έχετε κάποιο άλλο σημαντικό θέμα αυτή τη στιγμή ελάτε στο Παλαιό Φάληρο, Ναϊάδων και Αγίου Αλεξάνδου … κλπ κλπ” Άφησα και το όνομά μου. Μπορεί και να ήρθαν. Το θεωρώ γελοίο. Όταν τελικά ήρθε ο μαλάκας που είχε πάει να πάρει παγωτό ήθελα ακόμη περισσότερο να κατέβω από το αυτοκίνητο και να του βάλω το χωνάκι στον κώλο του! Δεν το έκανα όμως γιατί είμαι πολιτισμένος. Αν ήρθε η αστυνομία μπορεί και να με πέρασαν για φαρσέρ, αφού ο Μαλάκας είχε φύγει, το λεωφορείο πέρασε, κι εγώ ήμουν πια σπίτι μου.
Share on Facebook