εμείς στην εφηβεία, εκεί λίγο λύκειο "παρά" – λύκειο "και" παραμονή πρωτομαγιάς τάχα μου φίλοι (το "τάχα μου" θέλει να πει ότι τα αγοράκια με τα κοριτσάκια που δεν … τα είχαμε άλλα είμαστε φίλοι κολλητοί, τη στιγμή που προφανώς θα προτιμούσαμε να είμαστε … πισωκολλητοί), 
βγαίναμε και ρημάζαμε τις τριανταφυλλιές του Παλαιού Φαλήρου. Σας μιλάω για εκατόμβη τριαντάφυλλων. Υπήρχε σχέδιο: χωρίζαμε τις ομάδες κρούσης αναλογα με το δρόμο και το βαθμό δυσκολίας. Οριζόντιως και καθέτως, σβαρνίζαμε κυριολεκτικά. Βράδυ μέχρι αργά. Σου μιλάω για τρελλό περπάτημα με ψαλίδια ή κοπτάκια στα χέρια, σαν πορεία συμπαράστασης στον Ψαλιδοχέρη. Είπα περπάτημα, έπρεπε να πω κυρίως περπάτημα όσο δε μας έπαιρνε κανείς ιδιοκτήτης κήπου χαμπάρι, γιατί τότε άρχιζε τρελλό τρέξιμο. Μια φορά μάλιστα είχαμε σκαρφαλώσει σε ψηλή μάντρα σε σχέση με το πεζοδρόμιο, καθόμασταν καβάλα στα κάγκελα και απαλλοτριώναμε τα ωραιότατα τριαντάφυλλα μέσα στο σκοτάδι, μόνοι μας, και κουβεντιάζαμε κιόλας χαλαρά λες κι ήμασταν στο σπίτι μας. Ο ιδιοκτήτης όμως είχε μάθει το σκηνικό από την προηγούμενη χρονιά – εμείς πάλι οχι! Νά ‘σου τον λοιπόν ψηλός ξερακιανός με μια παγωμένη φωνή να λέει: αχα, ιδού οι κλέπται των λουλουδιών μου για να δω τι θα κάνετε τώρα που έρχεται το "εκατό". Δε σου φαίνεται τίποτα απειλητικό, όμως, πίστεψέ με, μέσα στις μυρωδιές της νύχτας, έτσι ξαφνικά, εκεί που νομίζεις ότι μπορείς να ξεγελάσεις τους πάντες να σε παίρνει μυρωδιά ο παππούς και να στο παίζει εγγλέζος αποικιοκράτης που με το φλυτζάνι τσάι στο χέρι και κοιτώντας στο πουθενά δίνει εντολή εκτέλεσης … μας κόπηκε το αίμα! Για πότε πηδήσαμε τη μάντρα και φτάσαμε σε απόσταση ασφαλείας! Το καλύτερο μετά καμια 20αριά χρόνια από το περιστατικό γνώρισα επαγγελματικά το γιο του κυρίου! Δεν του είπα την περιπέτειά μου με τον μπαμπά του! Έτσι λοιπόν ομάδες δράσης, πότε χαλαρά, πότε με τη γλώσσα έξω από το τρεχαλητό τηρούσαμε ένα δικό μας έθιμο στις γειτονιές του παλιού Φαλήρου. Επειδή για τότε που σου μιλάω δεν υπήρχαν κινητά τηλέφωνα, πάντα δίναμε ραντεβού και τη συμπεφωνημένη ώρα βρισκόμασταν όλοι μαζί και μετρούσαμε τη λεία μας. Μύριζε ο τόπος, μπουμπούκια και ορμόνες!!!
Καλό μήνα!
Υ.Γ. κι επειδή σου μιλησα για ένα έθιμο να συνεχίσω λίγο την προσφορά μου στην παράδοση θυμίζοντας σου δύο χαρακτηριστικά Μαγιάτικα δεδομένα
1. Στον καταραμένο τόπο Μάη μήνα βρέχει
2. Το Μάιο παντρεύονται οι γαϊδάροι (δεν το κατάλαβα ποτέ γιατί συμβαίνει αυτό, αλλά έτσι είναι οι παραδόσεις!)
Share on Facebook