με το γιο του δουλεύαμε πολύ καιρό παρέα, στα χρόνια του Σκάι, αλλά μόνο όταν αποφασίσαμε να καλέσουμε τον καραγκιοζοπαίχτη των παιδικών μας χρόνων σε μια εκπομπή μου είπε, "μα είναι ο μπαμπάς μου"
Εγώ του είπα ότι είναι σαν τον παππού των παιδικών μου χρόνων, αφού δεν ήμουν τυχερός να γνωρίσω τους παππούδες μου. Έτσι αυτή η ρημάδα η δουλειά (το ρημάδα πάει σε όλα τα στραβά της και κυρίως σε όσους κάνουν ό,τι μπορούν για να φαίνονται μόνο αυτά) με βοήθησε να γωνρίσω από κοντά έναν παιδικό μου ήρωα.
Ξέρεις τι είναι να μπορείς σφίξεις το χέρι και να μιλήσεις αυτοπροσώπως με τον Καραγκιόζη? Μεγάλο πράμα, ασχέτως με την ηλικία σου!
Είμαι πολύ χαρούμενος που τα παιδιά μου ακόμη και σήμερα την εποχή των Γκορμίτι, και των Χοτ Γουίλς κόλλησαν μόλις είδαν πρώτη φορά Καραγκιόζη στο παιδικό πάρτυ ενός φίλου μας, που αντί άλλου παιδοτόπου είχε επιλέξει ένα θεατράκι Σκιών. Τώρα λοιπόν, ο Αντώνης μου και η Μαρίνα μου, ζητάνε να δουν Καραγκιόζη την ώρα του dvd. Χωρίς, το ομολογώ, ιδιαίτερο προμόσιον.
Τα παιδιά ξέρουν να διαλέγουν και είναι πολύ πιο επιλεκτικά απ’ ό,τι νομίζουμε (μη νομίζεις τώρα ότι σου κάνω μάθημα – σε μένα το λέω πρώτ’ απ’ όλους) και επειδή είναι αθώα – ακριβώς αυτό χαρακτηρίζει νομίζω την παιδικότητά τους – επιλέγουν και γουστάρουν τον Καραγκιόζη κι ας μην τους τον διαφημίζουμε.
Εγώ τον Καραγκιόζη των παιδικών μου χρόνων, τόν έχω συνδυασμένο με τις διακοπές στο Διακοφτό και τον θείο μου τον Νίκο. Ήμουν ο μεγαλύτερος από τα παιδιά του και την αδελφή μου κι έτσι τα καλοκαίρια όταν ερχόταν ο Καραγκιόζης σε ένα χωράφι κάπου κοντά στην παραλία, με ψητό καλαμπόκι στο χέρι, πρώτη μούρη στο γαρμπίλι οκλαδόν με την υπόλοιπη μαρίδα ταξιδεύαμε με τις σκιές.
Μαγικά
"Γεια σου μπαμπάκο"
"Γεια σου και σένα κολλητήρι"
Γεια σου και σένα Ευγένιε Σπαθάρη
Share on Facebook