Kaλημέρα!
έχει πλάκα να παρατηρείς ότι τα ονόματα των παιδιών έχουν αλλάξει τόσο πολύ. Η Μαρίνα μου στο νηπιαγωγείο έχει δύο συμμαθήτριες που τις λένε Κιαρα, αλλά καμία Μαίρη, ή Μαρία, ή Δήμητρα. Ο Αντώνης μου στο νηπιαγωγείο έχει έναν Ιάσωνα, έναν Ορφέα, αλλά ούτε έναν Γιάννη …(έτσι που πάμε με το όνομα μας να δω πώς θα στέκουν οι γνωστές αντιπαλες παροιμίες σε μερικά χρόνια).
Μη μου πεις ότι δεν έχει πλάκα!
Και ξέρεις τι νομίζω – εντελώς αυθαιρέτως φυσικά: προκειται για την
"επανασταση κατα του συμπεθεριου".
Η γενιά των νέων γονέων πλήρως αποενοχοποιημένη από τις παπαριές του παρελθόντος αποφάσισε να ονομάσει τα παιδιά της όπως ακριβώς γουστάρει μη λαμβάνοντας καθόλου υπ’ όψιν όλες αυτές τις "συμβάσεις" έργου με την οικογενειακή ή άλλη παράδοση!!! Όπως η κατάργηση των stage ας πούμε! Έχει πάντως πλάκα! Τις προάλλες μια συναδελφος μας ανακοίνωσε πώς θα ονομάσει την κόρη της – με το όνομα της μητέρας της – και πέσαμε να την φάμε ψητή με σάλτσα μαυροδάφνης! Είναι βεβαίως και κάτι όνοματα που με κάνουν να σκέφτομαι … πόσες ώρες ψυχανάλυσης θα στοιχίσουν στο παιδί όταν μεγαλώσει? ε, πόσες???
(το παρακάτω ολοκαίνουριο τραγουδάκι το βρήκα στου Last Gas Station)
Charlotte Gainsbourg "Heaven Can Wait" from Beck Hansen on Vimeo.
ένα καινούριο δισκάκι που μ’ αρέσει πολύ και μάλιστα έγραψε για δαύτο κι η φιλενάς Μαρία Μαρκουλή είναι του Devendra Banhart. Ιδού ο νεοχίπις επί τω έργω:
Δεν είναι μια μαγεία ρε παιδί μου ν’ ακούς τον Αυλωνίτη να λέει "πω-πω" όταν έβλεπε μια ζουμερή κοπέλα στις ελληνικές ταινίες! Γέμιζε το στόμα του. Η νούμερο ένα απόδειξη ότι το γραμμα "π" είναι χειλικό – όπως μαθαίναμε δε θυμάμαι σε ποια τάξη του σχολείου.
Πώ-πω πω!!!
και από τη γλυκεια αθωώτητα του απίστευτου διδυμου του ελληνικού κινηματογράφου των παιδικών μας χρόνων ετοιμαζόμαστε για το ανεπανάληπτο POP δίδυμο που απόψε θα δούμε στας Αθήνας. Χορεψτε χωρίς ενοχές, χωρίς αναστολές και καλή μας διασκέδαση: κυρίες και κύριοι οι Pet Shop Boys!!!
παλαιόν το άσμα αλλά αγαπημένο μαζί με την αγαπημένη, γραία πλέον, Λάιζα ή Λιζα αλλά πάντα Μινέλι!
Καλό σου-κου επαναστατες … – τά ΄χω χαμένα, το βλέπεις έτσι!
Καλό σαββατοκύριακο και γαμώ την τρέλλα μου μέσα γαμώ μπορεί επιτέλους να χειμωνιάσει!!!
ΚΑΝΟΝΙΚΑ!
Θέλω χειμώνα με κρύο!
Είναι Νοέμβρης το κερατό μου μέσα.
Έχουμε χίλιους δικούς μας λόγους να τρελλαθούμε, γιατί πρέπει να μας κόβει τον κώλο και ο κωλόκαιρος!!!
Θέλω χοτ-ντογκ από την καντίνα της Παντείου – άσχετο!
Γεια και χαρά!