Έχει συντροφεύσει τις νεανικές μου ανησυχίες και από εκείνα τα χρόνια μέχρι σήμερα έχει τη θέση του στην καρδιά μου. Αγνωστος μέχρι τις προάλλες. "Αγνωστος" με την έννοια ότι δεν τον είχα συναντήσει ποτέ. Από μακριά μόνο σε κάποιες παρουσιάσεις βιβλίων αλλά μια κουβέντα δεν την είχαμε ανταλλάξει.
Παρά το δικό του φορτωμένο πρόγραμμα, θεωρώ τιμή μου, ότι καταφέρε να βρει λίγο χρόνο για ‘μένα και την εμμονή μου να ακούσω συγγραφείς να διαβάζουν κομμάτια από τα έργα τους.
Φυσικά και συναντηθήκαμε στην Κυψέλη. Την αγαπημένη του γειτονιά-στο γραφείο του, σ’ ενα ήσυχο δρομάκι κοντά στη Φωκίωνος Νέγρη. Πρώτη φορά περπατούσα μέρα στα σοκάκια της γειτονιάς – έζησα και τη φρίκη του πάρκινγκ. Συνήθως εκεί πάμε θέατρο τα βράδια, ή για ποτό αλλά για περπάτημα … εγώ ποτέ ως τώρα. Προσπαθούσα να δω τη γειτονιά όπως ο συγγραφέας μας την έμαθε από τα βιβλία του…
… μα τι κάνω? τόση ώρα "μιλάω" για κάποιον, τον ευχαριστώ που μου άνοιξε την πόρτα του και δεν έχω αναφέρει το όνομά του!
Μένης Κουμανταρέας, συγγραφέας!
Η απάντηση του στην ερώτησή μου: πού είστε οι πνευματικοί άνθρωποι? ήταν αποστομωτική: "Γιατί, μας ζητάει κανείς? Μάς φώναξε κάποιος? Εμείς μιλάμε με τα βιβλία μας"!!!
Είχαμε συμφωνήσει από το τηλέφωνο ότι θα διάβαζε δύο αποσπάσματα από το "Στρατόπεδο" και τη "Γυναίκα που πετάει" και η επιλογή των αποσπασμάτων έγινε από τον ίδιο με γνώμονα να διαβάσει κάτι που δε θα "χαλάσει" το σύνολο.
Μπορεί να ακούγεται παιδαριώδες αλλά πώς λες σε καποιον "διάλεξε ποιο κομμάτι του εαυτου σου θες να προβάλλεις"!!!
Το πιο πρόσφατο βιβλίο του "Σ’ ένα στρατόπεδο άκρη στην Ερημιά" είναι – όπως του είπα και μου αποκρίθηκε με ένα χαμόγελο – πολύ κοντά σ’ αυτά τα λατινοαμερικάνικα γραπτά που το φανταστικό είναι τόσο ρεαλιστικό και το ρεαλιστικό ακροβατεί στον κόσμο του φανταστικού με τέτοια μαστοριά που δεν μπορείς να το αφήσεις παρά μόνο όταν φτάσεις στην τελευταία σελίδα – ίσως και λίγο αργότερα …
"Η γυναίκα που πετάει" εκδόθηκε το 2006 και είναι μια συλλογή 11 διηγημάτων. Και αυτό όπως και όλα τα βιβλία του κυρίου Κουμανταρέα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ.
Η σχέση του κυρίου Κουμανταρέα με το ίντερνετ δεν ειναι και τόσο … υπαρκτή! Μάλλον κάποιος φίλος, γνωστός ή συνεργάτης θα του δείξει αυτό το ποστ. Ελπίζω να του αρέσει
Share on Facebook