Φρεσκδούρα, χαβαλέ, ενορχήστρωση που κάτι φέρνει από το παρελθόν (μου θυμίζει πολύ Γιώργο Δημητριάδη), μια χαρά δηλαδή για το ραδιόφωνο που το άκουγα αχάραγα!!!
Αν δεν ήταν αυτός ο δημιουργικός – δε λέω – "δανεισμός" του ριφ από το Egyptian Reggae θα ήμουν 100% μαζί τους.
(ευχομαι να έχουν καλή συνέχεια)
Share on Facebook