Giannis Kafatos

Οι υπόλοιποι το λένε ελπίζοντας ότι θα πληρωθούν.
Κι όλα αυτά όχι μόνο λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά εξ' αιτίας του γεγονότος ότι η κυβερνήσεις των τελευταίων ετών έκαναν ό,τι μπορούσαν και ό,τι τις αφησαν οι πολίτες, εμείς, υπέρ των επιχειρηματιών.

Έτσι χαιρόμαστε με τα αυτονόητα και είμαστε και ευγνώμονες μάλιστα!

Μάλιστα …

άντε … καλοφάγωτα μπρε!

(το t-shirt αυτο δεν είναι από αυτά που σκαρφίζομαι. Μου το έστειλαν πριν από καμιά βδοαμάδα πολλοί γνωστοί στο μέιλ  αλλά και στο FB. Τιμή λοιπόν στο γραφίστα που το σκαρφίστηκε. Κι όποιος τον ξέρει, αν τύχει και περάσε από 'δω, ας μας το πει να τον ευχαριστήσουμε και ονομαστικώς)

Ο πρώην κιθαρίστας των Rage Against the Machine, Τομ Μορέλο είναι γνωστός για την υποστήριξη και τη συμμετοχή του στις δραστηριότητες του Occupy Wall Street. Εκεί αφιερώνει και το νέο του τραγούδι με τίτλο «We Are the 99 Percent». «Είναι το δώρο μας στο κίνημα» λέει ο ίδιος για το τραγούδι στο οποίο συνεργάζεται με τους «συντρόφους» του Τιμ ΜακΙλραθ των Rise Against και τον Σερζ Τανκιάν των System of a Down.

Ο Μορέλο λέει στο Rolling Stone ότι από το κίνημα έλειπε ένας αληθινός ροκ ύμνος και αυτό ήθελε να προσφέρει.

Ο ίδιος πιστεύει ότι η επιτυχία του κινήματος Occupy Wall Street έγκειται στην ικανότητα του «να παρεμβάλλει στον παγκόσμιο διάλογο την τρομακτική οικονομική ανισότητα που μαστίζει τον πλανήτη» και να επισημαίνει τη «γκροτέσκα παγκόσμια φτώχεια και την αυξανόμενη ανισότητα στις ΗΠΑ». Προσθέτει επίσης ότι η επιτυχία του κινήματος επιβεβαιώνεται και από την φετινή προεκλογική περίοδο. «Πότε είναι η τελευταία φορά που είδατε ένα Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο να βρίσκεται σε δεινή θέση επειδή είναι πολύ πλούσιος;» λέει.

Το τραγούδι είναι διαθέσιμο για δωρεάν κατέβασμα εδώ.

όλο αυτό το διάβασα στο Ενημέρωση 24

Βαγγέλη με τις πίπες σου και μητροπολίτη κολάζεις!

Ο κύριος που έχει το καθαριστήριο στη γωνία, κλείνει. Πήγα να πάρω το πάπλωμα, γιατί πού θα πάει θα έρθει ο γαμωχειμώνας, και μου το είπε.

Ρωτώ διστακτικά… κλείνετε για καλό… Μ' ένα χαμόγελο "να" μου λέει: Φυσικά!

Πάτε σε άλλη γειτονιά, ρωτάω αναθαρρημένος.

Τι σε άλλη γειτονιά ρε φίλε, φεύγω πάω Αμερική, Φλόριντα. Σιγά μην κάτσω εδώ.

Του ευχήθηκα καλή τύχη, κι από μέσα μου έλεγα: αντε και σε μας τις ελεύθερες…μια τέτοια τύχη.

Ο Μητροπολίτης λοιπόν καταδίκασε την πεολειχία. Ήταν ο ίδιος που είχε πει στην εκπομπή μας για τους ομοφυλόφιλους και τον εντερικό σωλήνα.
Θέλω και να μεταναστεύσω και να αλλάξω θρήσκευμα.

Πολιτική εκκλησία και … πολλοί άλλοι κλάδοι πλέον έχουν καταληφθεί από εμέσματα και ξεραμένες κουράδες. Σαν αυτά που έχει στην είσοδο του σχολείου που πάνε τα παιδιά μου, από τους φιλόζωους που σιχαίνονται τους ανθρώπους.

θέλω να φύγω και να γυρίσω κάποτε να φτύσω στους τάφους αυτής της κωλοχώρας.

Μέχρι τότε όμως θα είμαι εδώ και θα κάνω ό,τι μπορώ για  να καθαρίσουμε τα σκατά, τους εμετούς και τα μολυσμένα έντομα που πετάνε από πάνω τους. Βλέπεις όπου υπάρχουν σκατά, οι σκατόμυγες πολλαπλασιάζονται.
Σαν τις νεοφιλέλευθερες απόψεις, που θέλουν να σωθεί η χώρα… χωρίς τους ανθρώπους της όμως.

Α σιχτίρ πια!

Α! και μια και είμαι σε μουντ γάμησέτα … αν δω αυτόν που το σκυλί του χέζει έξω από την πόρτα του σχολείου να φεύγει χωρίς να τα μαζεύει … θα του τα δώσω να τα φάει ζεστά!
Αυτό συνιστώ σε όλους σας! Με απλό και κατανοητό τρόπο να πάρει το μήνυμα! (όχι σα το ΣΥΡΙΖΑ που για να καταδικάσει κάτι πρέπει να μας μάθει όλα τα είδη του υποθετικού λόγου στις γλώσσες της ευρωζώνης)

Μάντεψε τι είσαι (γι' αυτούς) απ' όλα όσα λέει ο τίτλος!

αυτή η  (συμπληρώστε τις τελίστες κατά βούληση) 

…λή θα φορεθεί πολύ φέτος.

Από φέτος και μέτα για πολλά χρόνια εννοώ!

Ο Αγιατολάχ πρόλαβε και γάμησε τη χώρα πριν η Τρόικα βάλει την ταφόπλακα!
χ.α…χ.α…χ.α…χ.α…
HORROR

Τρόμος, ο τρόμος έρχεται ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ

τελικά ο σεπτέμβρης κάνει την τρόικα αποδημητικό. έτσι με τον Μπένη τον πολλά βαρύ εφύγασιν και εμείς φάγαμε το χαράτσι, που ήταν έκτακτο κι έγινε μόνιμο.
Τώρα με το Στουρνάρ(ι)α του Σαμαρά του επιμηκυντή τσαμπουκά πάλι το έργο παίζεται. Τα χελιδόνια φεύγουν για τα θερμά κλίματα, κι εμείς πάλι έμπροσθεν του προαιώνιου: έλα ρε φιλαράκο … δώσε 30 δις για τη δόση μου …
Και ο καιρός κυλά αργά στο τενεσί! Πέτα το φελό … σε φελούς θα πέσει που παίζουν κι αυτοί (με το μέλλον αλλά και το παρόν μας)

Τα λεφτά δεν κάνουν τον άνθρωπο, αλλά κάνουν το άνθρωπο κύριο του εαυτού του.
Όταν τα λαμόγια  που πλούτισαν στην πλάτη μου με κάνουν να μην μπορώ να είμαι εντάξει στις υποχρεώσεις μου κανονικά πρέπει να τους δαγκώσω το λαρύγγι.
Δεν το πράττει κανείς όμως και πληρώνει αγόγγυστα ή αγκομαχώντας, αλλά πάντως πληρώνει.
Πληρώνεις τις κλεψιές των άλλων.

Η Γερμανία έχει αποφασίσει ότι θέλει την Κίνα στα πόδια της. Πόσες ώρες δηλαδή θα κάνει ένα φορτίο με καλούδια που θα παραγόνται στο Ελλαδιστάν με μισθούς πείνας, χωρίς δικαιώματα των εργαζομένων (τα κανονικά, όχι τις αλητείες που είχαν θεσπίσει κάποιοι συνδικαλισταράδες), να φτάσει στο κέντρο της ευρώπης (τους); Σκέψου πόσο θα έκανε ένα τέτοιο φορτίο να έρθει από την Κίνα.
Σενάριο επιστημονικής φαντασίας; Ε, είμαι επηρεασμένος από τις Νύχτες Πρεμιέρας …

Και ο φασισμός γίνεται lifestyle. H κυρία-τίποτα- Ελεωνόρα καλεί τον Κασιδιάρη  και τον πλασάρει στο κοινό με το μυαλό νια-νια ως trendy icon.
Kai εμείς καθόμαστε και κοιτάμε…
Σαν την ορχήστρα του Τιτανικού. Μόνο που εκείνοι ήξεραν που πάνε. Στον πάτο.
Εμείς με όλα αυτά που έχουμε αφήσει να ανθίσουν ούτε και ξέρουμε πού πάμε.
Αμίλητοι κοιτάζαμε και χαμογελάγαμε … αμήχανοι λέγαμε "δε μας αφορά" και τώρα είμαστε όλοι στην ίδια πλευρά της βάρκας. Εκείνη που βουλιάζει.

Κόντρα, κόντρα ρε!

Κάποιος να πάει κόντρα, να μας παρασύρει κόντρα!!!

Είχαμε να βρεθουμε καιρό.
Συνήθως έρχεται στην εκπομπή (Κοινωνία ώρα Μέγκα, που είμαι αρχισυντάκτης) όταν την καλούμε.
Την τελευταία φορά παρουσιάσαμε το βιβλίο της "Εγώ ο Ζάχος Ζάχαρης" (klik για να δεις το βίντεο στο 22:15) και αφού τελείωσε η παρουσιάση και πιάσαμε τα  "τι κάνεις" "καλά, ας τα λέμε" "θα πας στους RHCP" κλπ της είπα ότι έχω αρχίσει να χτυπάω τατού και αμέσως μου είπε: θέλω μια μέλισσα βασίλισσα.
Και νάτη!

Τη Λένα Διβάνη τη γουστάρω ως συγγραφέα πολύ! Θα σου πω έναν επιπλεόν λόγο από τις σκέψεις και τις ιδέες που έχει αποτυπώσει στο χαρτί: την έβλεπα στο Ρόδον και σε άλλους συναυλιακούς χώρους, σε μπαρ και αυτό μου άρεσε πολύ!

Ήταν σαν κι εμάς, τους αναγνώστες της ρε παιδί μου! Κι εξακολουθεί να παραμένει έτσι.

Κουβεντιάσαμε για τα τατού και τη μανία που έχει πιάσει μικρούς και μεγάλους και μεγαλύτερους (τι μπανάλ διαχωρισμοί …) για να στολίσουν το σώμα τους.
Εμένα η απορία – που σιγά σιγά γίνεται πεποίθηση – είναι γιατί όποιος κάνει τόσο εύκολα ένα τατού δεν τολμάει να κάνει κάτι πιο προχωρημένο από ένα στυλιζαρισμένο σχέδιο, γράμμα κλπ.
Η Λένα, καπνίζοντας στο μπαλκόνι το είπε πολύ απλά: έλα όλοι θέλουν ένα τατού σαν ένα κόσμημα.

Ναι τελικά θέλουμε να στολίστούμε με κάτι όμορφο για όποιον το βλέπει και όχι κάτι μόναδικό για μας. Δεν είναι απαραιτήτως κακό αυτό αλλά ειναι μια απορία, δεν είναι;

Τόλμησα να κάνω ως πρώτο μου τατού τα ονόματα των παιδιών μου – τι πρωτότυπος κι εγώ …

Όταν όμως το είπα στον Γιώργο Καρακιουλάφη – του Dildo και του Sorry Mom Tattoo, που μπορεί να μην χτυπάει τατού, αλλά εγώ για τατουατζή τον λογάω – "να βρούμε ρε ΄σύ μια ωραία γραμματοσειρά"  μου λέει: και γιατί να βρεις μια ωραία γραμματοσειρά; βάλε τα παιδιά σου να γράψουν το ονόμα τους. Το τατού αυτό έγινε "διάσημο" χάρη στην Ολίβια και το eimaimama.gr.
 

Όταν άρχισα να χτυπάω τατού, κανεις απ' όσους απευθύνθηκα δεν θέλησε να κάνει κάτι παρόμοιο.
Τώρα είμαι στο ψήσιμο ενός φίλου που τον ψήνω-παρακαλάω-εκλιπαρώ να βάλει το βλαστάρι του να φτιάξει το αστέρι που θέλει να χτυπήσει.
Προσπαθώ να του πω ότι ένα πολύ ωραίο και συμμετρικό αστέρι θα έχουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον πλανήτη, αλλά ένα αστέρι που θα έχει ζωγραφίσει το δικό του άστρο θα είναι μοναδικό. Το ΑΠΟΛΥΤΩΣ μοναδικό αστέρι που δεν θα δει ποτέ και πουθενά να κυκλοφορεί.
Μου απάντησε: μα είναι μικρός δεν κάνει ίσιες γραμμές.
Του είπα: ε, και! Ένας μικρός έχει μέσα του το φως που κρύβει ένα αστέρι. Οι ίσιες γραμμές σβήνουν το φως των αστεριών.

Δεν ξέρω αν με καταλαβε. Θα το δείτε εδώ προσεχώς αν τον έπεισα!

Θέλω να βρω έναν τολμηρό που θα μου φέρει σκαναρισμένη μια ζωγραφιά του παιδιού του, με τη ζωντάνια, τα χρώματα, την αθωώτητα τη Δύναμη που έχει η ζωγραφική ενός παιδιού και να την κάνουμε τατού. Βλέπω ότι παίζει στο εξωτερικό – μην νομίζεις ότι σου πουλάω καμιά μούρη με την πιο μπρίλιαντ idea – και θα θέλα πολύ να το δοκιμάσουμε.
Πόσα γράμματα, πόσα αστέρια και πόσα τράιμπαλ πια θα βλέπουμε εκεί έξω.

Το τατουάζ είναι κόσμημα, δήλωση, τόλμη, μια γλώσσα που βγαίνει κοροϊδευτικά, τι είναι τελικά; Είναι όλα αυτά μαζί, είναι ανάγκη;

Τέλος πάντων είμαι ευγνώμων σε όσους εμπιστεύονται το σώμα τους στα χέρια και εν τέλει το μυαλό μου! Και είναι μεγάλη η ικανοποιήση να βλέπεις μάτια να γεμίζουν λάμψη όταν βλέπουν τελειωμένο το σχέδιο που επέλεξαν.
Ξέρω πάντως ότι είμαι ακόμη στην αρχή. Και αν και μιας κάποιας ηλικίας τρελλαίνομαι που μαθαίνω πράγματα από νέους ανθρώπους που έχουν μεγάλη εμπειρία στην τέχνη και την τεχνική του τατού!

Δε θυμάμαι να έχω μιλήσει έτσι φωναχτά τις σκέψεις μου για την τέχνη του τατουάζ. Προσπαθώ να μπω σ' αυτή είναι η αληθεια, κι έχω πολλά χιλιόμετρα να διανύσω για να μπω στο πνεύμα, αλλά έχω την κακιά συνήθεια να βγάζω κάποια συμπεράσματα … συχνά γρήγορα αλλά διαθέτω και το σθένος να πω "λάθος βιάστηκα" αν προκύψει θέμα!

Το συμπερασμα που έχω αποκομίσει ως τώρα λοιπόν είναι ότι η τέχνη του τατουάζ  είναι να μπορέσεις να οδηγηθείς με τον άλλον στο να επιλέξει τι σχέδιο θα χτυπήσει και πού στο σώμα του. Η τεχνική είναι να κάνεις σωστά το σχέδιο.
Νομίζω ότι το δεύτερο είναι πιο εύκολο … όσο  δύσκολο κι αν είναι – δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε!

Περισσότερες σκέψεις για ο,τιδήποτε … άλλη φορά!
Καλό απόγευμα