Giannis Kafatos

Φρεσκδούρα, χαβαλέ, ενορχήστρωση που κάτι φέρνει από το παρελθόν (μου θυμίζει πολύ Γιώργο Δημητριάδη), μια χαρά δηλαδή για το ραδιόφωνο που το άκουγα αχάραγα!!!

Αν δεν ήταν αυτός ο δημιουργικός – δε λέω – "δανεισμός" του ριφ από το Egyptian Reggae θα ήμουν 100% μαζί τους.

(ευχομαι να έχουν καλή συνέχεια)

Έχει συντροφεύσει τις νεανικές μου ανησυχίες και από εκείνα τα χρόνια μέχρι σήμερα έχει τη θέση του στην καρδιά μου. Αγνωστος μέχρι τις προάλλες. "Αγνωστος" με την έννοια ότι δεν τον είχα συναντήσει ποτέ. Από μακριά μόνο σε κάποιες παρουσιάσεις βιβλίων αλλά μια κουβέντα δεν την είχαμε ανταλλάξει.

Παρά το δικό του φορτωμένο πρόγραμμα, θεωρώ τιμή μου, ότι καταφέρε να βρει λίγο χρόνο για ‘μένα και την εμμονή μου να ακούσω συγγραφείς να διαβάζουν κομμάτια από τα έργα τους.

Φυσικά και συναντηθήκαμε στην Κυψέλη. Την αγαπημένη του  γειτονιά-στο γραφείο του, σ’ ενα ήσυχο δρομάκι κοντά στη Φωκίωνος Νέγρη. Πρώτη φορά περπατούσα μέρα στα σοκάκια της γειτονιάς – έζησα και τη φρίκη του πάρκινγκ. Συνήθως εκεί πάμε θέατρο τα βράδια, ή για ποτό αλλά για περπάτημα … εγώ ποτέ ως τώρα. Προσπαθούσα να δω τη γειτονιά όπως ο συγγραφέας μας την έμαθε από τα βιβλία του…

 … μα τι κάνω? τόση ώρα "μιλάω" για κάποιον, τον ευχαριστώ που μου άνοιξε την πόρτα του και δεν έχω αναφέρει το όνομά του!

Μένης Κουμανταρέας, συγγραφέας!

Η απάντηση του στην ερώτησή μου: πού είστε οι πνευματικοί άνθρωποι? ήταν αποστομωτική: "Γιατί, μας ζητάει κανείς? Μάς φώναξε κάποιος? Εμείς μιλάμε με τα βιβλία μας"!!!

Είχαμε συμφωνήσει από το τηλέφωνο ότι θα διάβαζε δύο αποσπάσματα από το "Στρατόπεδο"  και τη "Γυναίκα που πετάει" και η επιλογή των αποσπασμάτων έγινε από τον ίδιο με γνώμονα να διαβάσει κάτι που δε θα "χαλάσει" το σύνολο.

Μπορεί να ακούγεται παιδαριώδες αλλά πώς λες σε καποιον "διάλεξε ποιο κομμάτι του εαυτου σου θες να προβάλλεις"!!!

Το πιο πρόσφατο βιβλίο του  "Σ’ ένα στρατόπεδο άκρη στην Ερημιά" είναι – όπως του είπα και μου αποκρίθηκε με ένα χαμόγελο – πολύ κοντά σ’ αυτά τα λατινοαμερικάνικα γραπτά που το φανταστικό είναι τόσο ρεαλιστικό και το ρεαλιστικό ακροβατεί στον κόσμο του φανταστικού με τέτοια μαστοριά που δεν μπορείς να το αφήσεις παρά μόνο όταν φτάσεις στην τελευταία σελίδα – ίσως και λίγο αργότερα …

 "Η γυναίκα που πετάει" εκδόθηκε το 2006 και είναι μια συλλογή 11 διηγημάτων. Και αυτό όπως και όλα τα βιβλία του κυρίου Κουμανταρέα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ.

Η σχέση του κυρίου Κουμανταρέα με το ίντερνετ δεν ειναι και τόσο … υπαρκτή! Μάλλον κάποιος φίλος, γνωστός ή συνεργάτης θα του δείξει αυτό το ποστ. Ελπίζω να του αρέσει

λεπτομέρεια από την γιορτή της ΕΣΗΕΑ για τα παιδιά των δημοσιογραφων

Καλημέρα

καλημέρα

επιτήρηση, μέτρα, απεργίες, τζούλια, eurovision, πασχα, νέος δανεισμός – πόσο θα πάει το μαλλι ?

Ποιο μαλλί? Της γριάς, της μάγισσας

Το πρόβλημα είναι οι άλλοι ή εγώ?

Είμαι άπατρις. Σιχαίνομαι το Ελλάδιστάν.

Πατρίδα μου είναι η μάνα κι ο πατέρας μου, η οικογένεια μου, τα παιδιά μου, οι φίλοι μου, οι αναμνήσεις μου. Όλο το υπόλοιπο το χαρίζω στον Αμβρόσιο Καλαβρύτων που κυρήττει ότι οι μετανάστες μας παρασύρουν στην παιδοφιλία. Το χαρίζω στο δημόσιο υπάλληλο που τώρα "καίγεται" αλλά τόσα χρόνια έκανε καριέρα, σπίτια, εξοχικά, και διακοπές στην πλάτη μου. Στους πολιτικούς επίσης. Δε γουστάρω να συνεχίσουν να το κάνουν  στις πλάτες των παιδιών μου. Γι΄αυτό πλέον ΕΙΜΑΙ ΑΠΑΤΡΙΣ.

Είχα μια συζήτηση σήμερα με τον Μένη Κουμανταρέα. Ετοιμάζω ένα ωραίο βίντεο αλλά να σου πω τι μου είπε όταν τον ρώτησα "πού είστε οι πνευματικοί άνθρωποι σήμερα"? Μου είπε λοιπόν ότι "μας θέλει κάνεις, γιατί δε μας φωνάζουν"?

…

Τροφή για σκέψη

καλό σου-κου

τώρα μαζεύτηκαμε οικογενειακώς στο σπίτι από το πρωί. Πήγαμε βόλτα με τα παιδιά στο κέντρο. Τους το παρουσίασα σαν "πάμε εκδρομή στην πόλη". Τους άρεσε. Κι έμας

Καλές ανοιξιάτικες βόλτες

καλά ο Πρέκας στ’ αλήθεια λέει ότι η τσοντοτζούλια είναι μέτρο αντιπερισπασμού της κυβένρησης?

ευτυχώς σε 30 μέρες … θα έχουμε ακόμη έναν εύκολο προορισμό για … απόδραση!!!

Κοίτα ένα πολύ ωραίο βιντεάκι που είδα στους Πρωταγωνιστές. Είναι από ένα ηλεκτρονικό τ-σερτάδικο. Εχει πολύ πλάκα, και κυρίως Μεράκι!!!

ελα, ξεκρεμασε το ταμπελάκι

ήρθε …

η Άνοιξη

(αν ξέρει κανείς πώς λέγεται αυτό το δέντρο που βγάζει λουλούδια που μοίαζουν με νούφαρα (;) ας μας το πει κι εμάς)

(οδός Ναϊάδων, Παλαιό Φάληρο Νεοκλασικό – μακάρι να είναι πάντα καλά και με λεφτά οι ιδιοκτήτες του και να μην αναγκαστούν να το δώσουν αντιπαροχή)

Οι αγαπητοί μου MGMT επιστρέφουν αμέσως μετά το πάσχα με νέο άλμπουμ!!!

Congratulations θα λέγεται, αυτό είναι το εξώφυλλο του

κι εδώ μπορείς να κατεβάσεις το  "Flash Delirium," επισημώς και δωρεάν!!!

και στο βιντεάκι να το ακούσεις:

…της προδωμένης, λυτρωτικά σπασαρχιδική, αποχαυνωτική, χρονοδολοφονική, μοναχική, παρηγορητική sometimes και διασκεδαστική

Πασιέντζα η απλή

 Ο Γάλλος δημοσιογράφος και συγγραφέας Ρολάν Ζακάρ, κυνικός και ο ίδιος, ανθολογεί και συνδέει τον Σενέκα με τον Γούντι Άλλεν, τον Σαμφόρ με τον Νίτσε, τον Σιοράν με τις κινέζικες παροιμίες, εντοπίζοντας μικρά διαμάντια στοχασμού.

έπεσα πάνω σ’ αυτό το εξαιρετικό "λεξικό" σε μία από τις όχι και τόσο συχνές πλέον επισκέψεις μου σε βιβλιοπωλεία.

Μ’ αρέσουν τα διαφορετικά "λεξικά" που κυκλοφορούν, είναι σα να βάζουν σε τάξη ένα όμορφο χάος λέξεων ενοιών και ιδεών που … περιφέρονται στα κεφάλια πολλών ανθρώπων, στις κουβέντες και στις αγορές.

Αντιγράφω ένα κομματάκι από τον πρόλογο:

         Μπορούμε να φανταστούμε έναν ηδονιστή, έναν μυστικιστή, ή έναν απελπισμένο από έρωτα, έναν κυνικό όμως ποτέ. Και τούτο διότι ο κυνισμός δεν συνιστά ούτε φιλοσοφία, ούτε ηθική, ούτε κάποιο γνώρισμα του χαρακτήρα, αλλά μια ορισμένη συγκρουσιακή σχέση με τη γλώσσα, μια διαρκώς ενεργή, ρητορικά δεινή – στις περισσότερες περιπτώσεις –  καχυποψία απέναντι στις λέξεις και στην ιδεολογία που τις έχει επιμολύνει.

έλα να δεις τι λέει το λεξικό στο λήμμα "ΕΛΛΑΔΑ"

Το ομορφότερο ερείπιο της Ελλάδας είναι ο ελληνικός λαός         – Edmond About

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ποταμός