Κρουαζιέρa θa se πάω …
Έπινα καφέ, ένα σιχαμένο φραπέ – γιατί είχε διακοπή και ο μπουφετζής χωρίς ρεύμα δεν θυμόταν πώς χτυπάνε το σέικερ!
Τέλος πάντων όταν «πίνεις» καφέ δεν έχει και τόση σημασία ο καφές αλλά το περιβάλλον. Με ποιον είσαι, πού είσαι, η ώρα της μέρας κλπ. Πίσω από το τραπεζάκι που καθόμουν με τη γυναίκα μου και χαζεύαμε τα κύματα καθόντουσαν τουλάχιστον 4 κυρίες μεγάλης ηλικίας. Δεν τις είδα ποτέ! Τις άκουγα όμως! Η πρώτη κουβέντα που με έκανε ωτακουστή της παρέας ήταν: Α, ο ατλαντικός είναι χάρμα τον Οκτώβριο! Τότε είναι η καλύτερη περίοδος, εγώ έχω περάσει τον Ατλαντικό πάνω από 20 φορές! Σας το λέω!.
Πες μου τώρα εσύ. Άμα σου τύχει τέτοια ατάκα στήνεις αυτί ή όχι! Και τέλος πάντων δε με νοιάζει τι κάνεις εσύ, εγώ το έκανα κι έτσι είχα την ευκαιρία να απολαύσω τις ώριμες κυρίες που έπιναν κι αυτές αναγκαστικά φραπέ, αφού είπαμε είχε διακοπή ρεύματος, και κουβέντιαζαν για τα ταξίδια τους, τις κρουαζιέρες τους – κι όχι από τα πολύ παλιά, φτάσαμε μέχρι τον περασμένο Σεπτέμβριο και μια ολιγοήμερη κρουαζιέρα στη Βενετία! Η μια απ’ όλες ήταν λίγο δεσποτική στο ύφος. Κάτι σαν αρχηγός του γκρουπ, ή πρώην διευθύντρια γυμνασίου θηλέων! Οι άλλες ήταν σαν τις μαθήτριες της 8ης και της πήγαιναν λίγο κόντρα με το φόβο να καλέσει τους κηδεμόνες τους – ή να μην τις ξαναπάρει στην επόμενη κρουαζιέρα που θα πάνε αμέσως μετά το Πάσχα!
Δεν πρόλαβα ν’ ακούσω πού θα πάνε γιατί στα καλά καθούμενα ήρθε το ρεύμα και όλο το μαγαζί άρχισε να φωνάζει για τον εσπρέσσο ημών τον επιούσιον!
Share on Facebook
April 14th, 2008 at 11:48
Kalhmera kyrie Kafato….sas xerw apo to blog tou agaphtou mas Bosko.. wraia einai twra pou mphke h Anoixh na vgainoume voltes…kai gia kana kafe…den xerw to giati alla emena prwsopika me eknevrizoun afantasta aytou tou eidous oi syzhthseis….apopneoun mia epeidixiomania pou me ahdiazei kai me apwthei…alwste pistevw yparxoun kai pio epousiodh pragmata na syzhthseis me kapoion panw sta plaisia mias exodou gia kafe ktlp,klp….kai oxi na kaneis epeidhxh to posa taxidia exeis paei,ti exeis kanei ekei klp,klp….pantws ta flytsanakia me ton kafe poly glykoulika poly xaritwmena…panta anaretiemai pws kanoun ayta ta sxediakia panw ston afro!!!xaxaaaaaaaaaxa aporia!……Atnanasia.
April 14th, 2008 at 12:03
Πάλι καλά που δεν πήρατε ελληνικό … γιατί θα απολαμβάνατε ιζηματογενή πετρώματα ….
καλημέρα!
April 14th, 2008 at 23:13
Άτσα οι θείτσες. Ατλαντικό αγόρι μου! Και κάτσε εσύ να ζεματίζεσαι Πόρο – Αίγινα – Αιδηψό και με την ψυχή στο στόμα! Την καλημέρα μου καθότι η ώρα πήγε 12.30 κι εγώ ακόμη “γαζώνων”!
April 15th, 2008 at 02:34
Θα είχαν ακούσει την Άντζελα. Τη θυμάσαι τη θεϊκή ατάκα;
«Το όνειρό μου είναι να χτίσω ένα σπίτι στην Κρήτη, να κάθομαι στη βεράντα ν’ αγναντεύω τον Ατλαντικό και να διαβάζω τον αγαπημένο μου ποιητή, τον Καζαντζάκη!»
Δύο σε ένα, οι ατάκες!
Άπαιχτες οι ώριμες! Άπαιχτη και η αφήγησή σου!
April 15th, 2008 at 07:44
Μην λέμε και ανακρίβειες και αδικούμε την Άντζελα…. Από το Σούνιο θα αγνάντευε τον Ατλαντικό… (Γιάννη σε βρίσκω πολύ κύριο, εγώ θα είχα γυρίσει καρέκλα και θα τις κοίταγα κανονικά, εσύ ούτε λίγο να στρίψεις να κόψεις λίγο φάτσα???)
April 15th, 2008 at 09:09
@Αθανασία
όχι καλή μου, οι γιαγιάδες δεν ξέρανε ότι κάποιος τις ακούει. Αυτό το κάνουν νεότεροι – στο λέω κατόπιν “ερευνών” στο θέμα. Οι γιαγιάδες της “ιστορίας” το ζούσαν.
Για τα φλυντζανάκια με το ζωγραφιστό καπουτσίνο κάνε μια βόλτα από Da Capo – έτσι τον σερβίρουν. Επισης νομίζω ότι ήδη κυκλοφορούν βιβλία – εγχειρίδια καφεδοζωγραφικής.
@psykasso
α, σε παρακαλώ ελληνικό μόνο στο σπίτι κανα απόγευμα, δε μ’ αρέσει της μηχανής!
@Κοπτοραπτού
ξέχασες τα Μέθενα και την Υπάτη (κλασικές λουτροπούλεις, μαζί με του Λίντζι που πήγαιναν οι γιαγιάδες μου – θεός σ’χωρέστες
@Γητεύτρια
Αχ, αυτό το “άσφαλτο” κορίτσι μας έχει χαρίσει μαγικές στιγμές – ίσως καλύτερες απ’ ότι όταν τραγουδάει!!!
@αλατοπιπεράκι
ναι, αλλά αν τις κοίταγα θα έχανα το … αυθόρμητον της διηγήσεως!!!
April 15th, 2008 at 09:52
Ναι, αλλά δεν θα ήτανε εξίσου τρομακτικό να δοκίμαζαν να τον ψήσουν;