Giannis Kafatos

με μια κλεμένη φωτογραφία από του Μπόσκο (του το είχα τάξει ότι θα την απαλλωτριώσω), υποδέχομαι ως βλόγκερ, ως δημοσιογράφος και ως άνθρωπος τις Διακοπές μου! Ο άγιος Ιούλιος θα με ανεχθεί ως ποδηλάτη στην πόλη, ως εκδρομέα του Πηλίου, ως ταξιδιώτη του Αιγαίου. Είναι φοβερό τελικά πώς ένα ολόκληρο χρόνο δουλεύουμε και περιμένουμε πώς και πώς να έρθει η ώρα της άδειας μας, για να μπορέσουμε να γίνουμε λίγο περισσότερο άνθρωποι. Να γίνουμε δηλαδή αυτό που με νόημα λέει κάθε τόσο το αφεντικό μου: Κανονικοί!

Τώρα τι είναι Κανονικό είναι μεγάλη κουβέντα και κάνει πολύ ζέστη ακόμη και στο μπαλκόνι του  6ου που βρίσκομαι και σου γράφω για να το αναπτύξω. Ας στο πω μ ένα κλισέ: ο καθένας έχει τα δικά του σταθμά για το τι είναι Κανονικό, οι απόψεις είναι σαν τους κώλους κι ο καθείς έχει από έναν κλπ.

(μικρή διακοπή για να φτιάξω ένα γαλατάκι στον Αντώνη κι επιστρέφω)…

… είναι πολύ δύσκολο να πείσεις έναν τρίχρονο να αλλάξει τις συνήθειες του. Όσο κι έναν μεγάλο άνθρωπο. Αλήθεια πότε είμαστε πιο χαλαροί να αλλάζουμε συνήεθειες? (καλά εννοείται ότι μερικοί δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στην παραπάνω ρητορική μεσημεριανοκαλοκαιρινή ερώτηση – είναι σα να θες να συγκρίνεις σιδερόστοκο, τούρτα φράουλα και πίτσα-μπέικον-ανανά!)

Καλοκαίρι… μμμμ μάλιστα! Τι είναι το καλοκαίρι? Είναι κάτι που το κουβαλάς μέσα σου ως διάθεση κι αν σου συμβαίνει αυτό γενικώς είσαι u-hoo τύπος (αν θέλω να αναπαραστήσω την εποχή που το LifeStyle με τέτοιου και χειρότερου τύπου ερωτήσεις καθόριζε μια ολόκληρη γενιά που μας σπάει τ’ αρχίδια -και που φοβάμαι ότι θα συνεχίσει να το κάνει γιατί τελικά οι μπαγάσηδες ήταν πολύ καλοί μαθητές!)

Ξυπολησιά: χαρακτηριστική κατάσταση του θέρους που κάνει τα παιδιά της πόλης να αισθάνονται λίγο πιο κοντά στον ιδεότυπο: "Ο Γεωργός πάει στον αγρό -στον-αγρό…" Η επαφή με το χώμα, την άμμο στην προκειμένη περίπτωση που ζει τη δική της περίπετεια ανάμεσα στα δάχτυλα του ποδιού σου κι εσύ αισθάνεσαι ότι ήρθες πιο κοντά στη μάνα φύση και κι εκείνη ως γνήσια μάνα ελληνίδα σου έδωσε το ζακετάκι για το βράδυ που όλοι αναγνωρίζουν ότι σκάει ο τζίτζικας αλλά ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σε χτυπήσει καν’α ρευματάκι…

Σ’ αφήνω για την ώρα γιατί πάω μέσα να κάνω τον τυρανόσαυρο και πρέπει να ταμπουρωθώ πριν μας την πέσουν οι κορυθόσαυροι και μας αποδεκατίσουν και μετά έρθει ο ερευνητής του BBC και δε βρει κανέναν μας για να τον πάρει με τη μηχανή του χρόνου στο Προϊστορικό πάρκο! (γιατί ένα τρίχρονο μπορεί να δει εκατομμύρια φορές το ίδιο dvd και κάθε φορά να στο ζητάει σαν να ήταν η πρώτη του?)

Υ.Γ. Δυστυχώς τα αντιλιακά προστατεύουν μόνο από τη βλαβερή ακτινοβολία – οι Τρόμπες που μας περιτριγυρίζουν είναι ανίκητοι! Έρχεται σε λίγο ο Δημήτρης σπίτι για καφέ κλπ, αλλά φέρνει και τα μπιλιετάκια της Μαντόνας. Θα τα πάω στη θυρίδα μαζί με τα μονόπετρα και τα βάζα της δυναστείας Μινκ που κοσμούν το … τι λέω θέε μου ντάλα μεσημέρι…

Καλά μπάνια και … μη χαθούμε!

[audio:James-Say_Something-An_Acoustic_Collection.mp3] (πάτα ν’ ακούσεις το Say something-acoustic version και διάβασε και την ιστοριούλα μου)

όταν ακόμη τα ραδιόφωνα ήταν Ραδιόφωνα με τα καλά τους και τα κακά τους, ήμουν κι εγώ παραγωγός με τα καλά μου και τα κακά μου κι ένα μεσημέρι είχα την τύχη να κάνω μια τηλεφωνική συνέντευξη με τον τραγουδιστή των James, τον κύριο Tim Booth. Είχε προηγηθεί η απόλυτη συναυλία τους στον Λυκαβηττό (που ακόμη μας άφηναν να τον επισκεπτόμαστε κι ήλπιζαν σε μια μαζική καταστροφή για να καθαρίσει ο τόπος από τύπους σαν κι εμάς …) και είχε επίσης βγει το προσωπικό του άλμπουμ, που λόγω εκ γενετής περιορισμένης μνήμης δε θυμάμαι πως λέγεται τώρα που σου γράφω – αν και μπορώ σχεδόν να σου περιγράψω το χάρτινο εξώφυλλο του – και φυσικά σιγά μην με τόση ζέστη πάω στο άλλο δωμάτιο με τα cd να ψάχνω! σε τιμώ ως αναγνώστη αλλά όλα έχουν κι ένα όριο!).

Οι μάνατζερ των καλλιτεχνών είναι το κάτι άλλο. Οι ηρακλειδείς του στέμματος ωχριούν μπροστά τους. Ο μεγαλύτερος γλύφτης που έχεις γνωρίσει επίσης φαντάζει άκακο στρουμφάκι μπροστά στον μάντατζερ που σου λέει το μακρύ του και το κοντό του για το πώς θα μιλήσεις, τι θα πεις, τι θα έχεις φάει πριν κλπ κλπ.

Έτσι λοιπόν κι εγώ άκουγα τον Τιμ-Μπούθειο-μάνατζερ στην άλλη άκρη του τηλεφώνου να μου λέει ότι έχω αυστηρά δέκα λεπτά στη διάθεσή μου, να μη ρωτήσω για τους James aλλά μόνο για το νέο άλμπουμ και να μην τον κουράσω κλπκλπ. Τέλος πάντων μετά από ένα hold on ακούω κι εγώ τον κυρ Τιμ να μου λέει μισό λεπτό, πριν βγούμε στον αέρα να πούμε μια κουβέντα γιατί μόλις ξύπνησα μετά από ένα άγριο και άυπνο βράδυ.

Κάποιο πάρτυ? ρώτησα εγώ αθώα.

Τι πάρτυ ρε φίλε, έχω γίνει μπαμπάς εδώ και λίγες μέρες και το μωρό έχει κολικούς και δεν κοιμόμαστε με τη γυναίκα μου.

Κοίτα σύμπτωση του λέω: κι εγώ το ίδιο! Μόλις είχα γίνει κι εγώ μπαμπάς, στον Αντώνη μου. Και πιάσαμε την κουβέντα για τα μωρά, τα γάλατα, το μητρικό θηλασμό, τα κακάκια τους, σε ποιον μοιάζουν λες κι είμασταν φίλοι και τα λέγαμε. Φυσικά η ώρα περνούσε και κάποια στιγμή μου είπε: ωχ έχει ο μάνατζερ στο κινητό μου και θα με σκοτώσει, πάμε στον αέρα να κάνουμε τη συνέντευξη γιατί δεν τον αντέχω!

Προφανώς και τον ρώτησα τότε και για τους James που είχαν κάνει τον πρώτο κύκλο τους – όπως μου είχε πει, αν θυμάμαι καλά και να τώρα μετά την περσινή τους εμφάνιση, ξανάρχονται τα παιδιά το Σάββατο στο Eject Festival μαζί  με Stereo Mc’s & UNCLE. Σαν επανάληψη του Λυκαβηττού μου κάνει με έξτρα δώρο για όσους δεν είχαν πιστεψει εκείνο το βράδυ ότι οι James τό’κλεισαν οριστικά το κατάστημα. (αυτή τη φορά δε θα πάω να τους δω γιατί ο παλιος μου φίλος ο Γιάννης αποφάσισε να παντρευτεί χωρίς φυσικά να έχει ρίξει μια ματιά στο φεστιβαλικό πρόγραμμα της πόλης μας!)

… με το που βγήκα από το γκαράζ – ευτυχώς που το έχουμε και δεν αναγκαζόμαστε να μπαίνουμε στα πυρωμένα από το λιοπύρι αυτοκίνητα – έπεσα πάνω σε έργα του Υπουργείου Ανάπτυξης, που γειτονεύει με το Μέγκα. Κοίτα, είπα μέσα μου, τους πούστηδες περίμεναν να βράσει ο τόπος για να  αρχίσουν τα σκαψίματα! Μετά – επειδή προσπαθώ να είμαι καλός – σκέφτηκα: ίσως κάποια ξαφνική βλάβη τους τα διέλυσε όλα και αναγκάστηκαν να βγάλουν τους εργάτες με 38 βαθμούς να σκάψουν για να βρουν το λάθος. Το φανάρι Ρούσου και Μεσογείων είναι ίσως το φονικότερο φανάρι της Αθήνας. Τό ‘χουμε κάνει ρεπορτάζ στην εκπομπή αλλά έχει τιμηθεί από τα ελεύερα ρεπορτάζ και πολλών εφημερίδων. Ελάχιστα δευτερόλεπτα που μόνο με κινέζο προμηθευτή μπορείς να διασχίσεις τον άδειο δρόμο πριν γεμίσει από τετράτροχες τε και δίτροχες μαινάδες. Παρά λοιπόν το γεγονός ότι περίμενα σε ένα φιλικό προς τα ι.χ. φανάρι αργούσα να προχωρήσω και το μόνο που έκανα ήταν να κοιτάζω τους εργάτες. Αυτός που βλέπεις να είναι σκυφτός πάνω στον κασμά του, πες μου αν έχεις το θεό σου (τον όποιο, δε θα τα χαλάσουμε τώρα σ’ αυτό) δεν έπρεπε να είναι με τα εγγονάκια του σε μια παραλία, ή έστω κάτω από μια μουριά με παχύ ίσκιο και να τους λέει παραμύθια καθαρίζοντάς τους δροσερά ροδάκινα? Κι όμως τα λίγα λεπτά που η αφεντιά μου τον παρατηρεί σκάβει πάνω στο αυλάκι που άνοιξε κάποιο κομπρεσέρ, σπάσει τις λιγότερο σπασμένες πλάκες, τις πετάει στο σωρό, σκουπίζει τον ιδρώτα του, φτύνει τις παλαμές του και ξαναπιάνει τον κασμά. Λίγα μέτρα παρακάτω κι άλλοι εργάτες, εμφανώς νεότεροι σε συνεχίζουν το δημόσιο έργο που είπαμε και παραπάνω αποφασίστηκε από τύχη ή από την γνωστή σου ελληνική μαλακία να γίνει μέρα με 38 βαθμούς. Η ζωή συνεχίζεται κι έτσι το φανάρι μου επέτρεψε να συνεχίσω κι εγώ για το σπίτι μου. Κάθε φορά που βλέπω ανθρώπους στην ηλικία του πατέρα μου να σκάβουν ντρέπομαι για μένα γιατί όταν είμαι πολύ κουρασμένος λέω: "λες και δούλευα σε γιαπί"! Είναι ύβρις – με όσο βάρος κουβαλάει αυτή λέξη μέσα της τόσους αιώνες. Υβρις-ξε-ύβρις το λέω πάντως κι ας λένε ότι η αμαρτία η ξομολογημένη δεν είναι πια αμαρτία!

Ο δρόμος είναι κόλαση: καυτή πίσσα από κάτω, ο ήλιος να μας χτυπάει από παντού, αφού τα γυάλινα κτίρια ενώ θα έπρεπε να έχουν απαγορευθεί σε μια πόλη με τόση ηλιοφάνεια όπως η Αθήνα, αντιθέτως υψώνονται μέρα τη μέρα και συμβάλλουν κι αυτά όπως μπορούν στην άνοδο της θερμοκρασίας. Παρ’ όλα αυτά προχωράμε στη Βασιλίσσης Σοφίας. Στο ύψος της Μαβίλη ακούω ειδήσεις ότι στο κέντρο έχει πορεία των σχολικών φυλάκων. Ωραία περίοδο διάλεξαν κι αυτοί να διαδηλώσουν, σκέφτηκα πάλι εγωιστικά. Αλλά φαίνεται τώρα τους τη φόρεσαν κι αυτονών οπότε τώρα πήγαν έξω από τη βουλή. Αν το άφηναν για λίγες μέρες αργότερα θα έπρεπε να τρέχουν στις Μυκόνους και στις Πάρους για να βρούν τους μπαμπάδες και τις μαμάδες του έθνους και να θέσουν τα – κατά πάσα πιθανότητα – δίκαια αιτήματα τους. Η ζέστη όμως μ’ εχει αλαλιάσει και επειδή φυσούσε και λιγάκι απόφασισα να ιδρώσω αλλά να μην βάλω το κλιματιστικό στο αυτοκίνητο. Μικρές κινήσεις που λειτουργούν ως ωραιότατο άλλοθι για το περιβάλλον που σαπίζει γύρω μας – anyway! Η ζέστη μ’ εχει αλαλιάσει κι ενώ ξέρω ότι έχει συγκέντρωση εξω από τη βουλή, εγώ στρίβω να πάω από Σύνταγμα στο σπίτι μου! Είπα όμως ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα πράγματα για να μου χαλάσουν τη διάθεση από την κίνηση, οπότε… Οπότε ακινητοποιημένος σ’ αυτήν την πλαταιϊτσα μεταξύ Ευαγγελισμού και Χίλτον αρχισα με το ένα μάτι κλειστό κι ένα στυλό στο χέρι να μετράω στις πλάκες απο γυαλί που συνθέτουν τον εξαιρετικό δρομέα! Ήλπιζα ότι το αεράκι θα μου φέρει και καμιά πιτσίλα από την αβραμοπούλεια fontana, αλλά πού τύχη! Προφανώς και δεν μπόρεσα να μετρήσω τις υαλόπλακες!

Παρ’ όλα αυτά επειδή δικό μου είναι το βλογκ κι άμα θέλω το λερώνω, θα το γεμίσω τώρα με 10 και ΕΝΑ άχρηστα πράγματα για μένα κατόπιν προσκλήσεως  της συβλογκίτισσας koptoraptou(s)

1. Παρακολούθησα μαθήματα αγιογράφησης στο Μουσείο Μπενάκη και είδα τις γριές συμμαθήτριές μου να μαλώνουν για το ποια φωτοτυπία αγίου θα πάρουν (όλες ήθελαν την παναγιά τη βρεφοκρατούσα), αφού προηγουμένως τις είχαν σταυροπροσκυνήσει (τις φωτοτυπίες)

2. Σιχαίνομαι το πεπόνι και τη μόκα – μπορεί να με σκοτώσουν. Ειδικά το πεπόνι ούτε καν με προσούτο μπορώ να το φάω.. Δράμα σου λέω!

3. Αδυνατώ να συγκρατήσω ονόματα με αποτέλεσμα να γίνομαι πολύ συχνά robe de chambre ξεκούμπωτη!

4. Αρχισα να καπνίζω στριφτά τσιγάρα γιατί είδα ότι είναι πολύ εύκολο το στρίψιμο και γιατί πιστεύω στην αξία του χειροποίητου!

5. Έχω ψάξει για ώρες το αυτοκίνητο του μπαμπά μου στην Πλάκα, το επόμενο πρωινό από τρελλή ακολασία και είχα δεν είχα καταστρώσει κανένα πιστευτό σενάριο για το πώς το έχασα. Τελικά μετά από δύο ώρες στης Πλάκας τις ανηφοριές το βρήκα κάπου κοντά στο Σύνταγμα. Επίσης δε θυμάμαι αν είχα γυρίσει σπίτι με ταξί ή με πήγε κάποιος από την παρέα!

6. Συμπαθώ αμέσως όποιον του αρέσει το Rocky Horror Picture Show

7. Έχω φάει τρελλές ήττες από Βλάκες (ποιος δεν έχει θα μου πεις – αφού ο Βλαξ είναι αήττητος).

8. Ξεχωρίζω αμέσως τους γεννημένους μίζερους, τους γεννημένους παντρεμένους, τους γεννημένους συνταξιούχους, τους γεννημένους δημοσίους υπαλλήλους … για τους natural Born Killers δεν έχω άποψη.

9. Δεν πιστεύω στο χρήμα … παρά μόνο στις δυνατότητες που δίνει!

10. Πιστεύω ότι αν πας να μεγειρέψεις με κακή διάθεση δεν μπορεί να σου βγει καλό το φαϊ!

Εντ Λαστ μπατ not Least …

… eλπίζω ακόμη, παρά το γεγονός ότι εξίσου είμαι βέβαιος ότι πάντα υπάρχει κάτι χειρότερο απ’ ότι μ’ έχει χαλάσει ως τώρα για να με κάνει χάλια – οπότε προσπαθώ να μη γίνομαι όσο χάλια πρέπει για την κάθε μαλακία που πέφτει στο … διάβα μου (για να το κάνω και πιο ποιητικό)

Τώρα να πετάξω κι εγώ το μπαλάκι για το βλογκοπαιχνιδάκι ή θα με βρίζουν εχθροί τε και φίλοι?

Αφού από το βρισίδι δε γλυτώνει κανείς, αποφάσισα να πετάξω τηη μπαλίτσα στους Μπόσκο, Γητεύρτια, RunBoy Run, ΠανωΚάτω και Microsoult.

 … είναι απίστευτοι, συναγωνίζονται την παρέα που έκανε "Το κρασάκι του Τσου", και είναι επίκαιροι (και βρίσκονται εδώ)

και δε μπορώ να ακούσω …περί κριτικής των ηρώων, των παλικαριών και λοιπά και λοιπά. Just απολαύσε τους! (Το ίνδαλμά μου είναι προφανώς ο ντράμερ)!

kλαπ γιορ hands εβριμπάντι…

Μέχρι χθες το απόγευμα είχα τη χαρά του καταναλωτή που, με το μποϊκοτάζ στο ακριβό γάλα, κέρδισε μια μικρή μάχη στον αδυσώπητο πόλεμο με την ακρίβεια στην αγορά. Πρόσεχε σου μιλάει κάποιος που ο φίλος του ο Δημήτρης υπολόγισε – παρακολουθώντας τους ρυθμούς κατανάλωσης γάλακτος από τα δύο μου παιδια – ότι θέλει το χρόνο γύρω στα 600 λίτρα φρέσκο και λαχταριστό γάλα! Η χαρά λοιπόν που σου έλεγα παραπάνω έγινε προβληματισμός και αγανάκτηση: άκου γιατί (σε περίπτωση που δεν το πήρες χαμπαρι). Σε αφορά, ειδικά αν είσαι από τους γνωστούς αγνώστους σαμποτέρ του οικονομικού γίγνεσθαι – παλιοτρομοκράτη! (γιατί σε βρίζω τώρα δεν ξέρω… sorry).

Λοιποοοόν: οι "χαμένοι" της μικρής σου αυτής νίκης, οι γαλακτοβιομήχανοι, που ταπεινώθηκαν από το καταναλωτικό κίνημα της πατρίδος μας κι … έριξαν τις τιμές στα γάλατα και λοιπές παπαριές βρήκαν πάλι τρόπο ( ε τι σκατά επιχειρηματίες θα ήτο αν δεν είχαν αυτά τα … δαιμόνια να τους τριβελίζουν το μυαλό) να τη βγάλουν καθαρή!

Πώς: Μα ρίχνοντας τις τιμές!

Ποιες τιμές???

Τις τιμές που πουλάνε οι κτηνοτρόφοι το γάλα στην πάρτι τους – κι αυτοί  μετά το πουλάνε σε μας!

Το δικό μου λοιπόν μποϊκοτάζ το πλήρωσε δηλαδή ο ποιμήν που έβοσκε τα πρόβατα εδώ επαράπερα!!! 

Τ’ ακούς? Τ’ ακώ (που έλεγε κι η συχωρεμένη η γιαγιά μου η Πολυξένη – νά ‘ναι  καλά όπου είναι)

Βγήκαν λοιπόν οι πιο αδύναμοι κρίκοι χθες στους δρόμους κι έχυσαν περισσότερο από το γάλα που καταναλώνουν τα βλαστάρια μου σε ένα χρόνο στους δρόμους. Και τι κέρδισαν? Τίποτα! (εκτός αν θεωρείται κέρδος 1 λεπτό και 30 δευτερόλεπτα βίντεο στα δελτία ειδήσεων και η παρούσα αναφορά στο βλόγκ μου). Το απόλυτο τίποτα!

Μποϊκόταρε κι ας είν’ και ρόγες

Κάπως έτσι λοιπόν βγήκαμε οι  μποΪκότερς από το μαγικό μας κόσμο.

Welcome to reality μπρόδερς εν σίστερς!

Με τις υγείες μας!

Η φωτογραφία του Μπαμπά-Φονιά, έκανε εντύπωση και στις συναδέλφους μου Βάλια Μπαζού και Αθηνά Φλώρου που κάθε απόγευμα κάνουν τη δική τους εκπομπή στον City 99,5 (15:00 – 18:00) με τον χαρακτηριστικό τίτλο Group Therapy. Οπότε με πήραν τηλέφωνο και κάναμε τη … θεραπεία μας! Ακούστε μας αν θέλετε!

Μποτιλιατιστήκαμε στην Αθήνών Κορίνθου, για μια εκδρομούλα τις δύο από τις τρεις μέρες της αργίας του Αγίου Πνεύματος. Ο τρόμπας της φωντογραφίας είναι βέβαιον πως όταν κάθεται και βλέπει τηλεόραση τις τραγωδίες του κόσμου ή του "κόσμου" θα λέει: Πω-πω (γεμάτο παχύ το πππ – αλλά Παπαγιαννόπουλου). Όταν βλέπει τροχαία, τα ρίχνει στο κράτος που δεν κάνει τίποτα για τους "αλήτες των δρόμων. Όταν βλέπει ιστορίες δολοφονίας-κακοποίησης κλπ παιδιών λέει: Κρέμασμα θέλουν, ούτε δίκη ούτε τίποτα"!

Ο τρόμπας της φωτογραφίας που τράβηξα (οδηγούσε η γυναίκα μου – για να προλάβω τις … κακίες) χθες στην Αθηνών Κορίνθου, όταν το μποτιλιάρισμα χαλάρωσε για λίγο και τρέξαμε με καμιά εβδομηνταριά χιλιόμετρα, είχε το γιο του αγκαλιά στα πόδια του. Το πιτσιρίκι χοροπηδούσε, οδηγούσε, σκαρφάλωνε πάνω από το τιμόνι στο παρ-μπριζ. Δίπλα, στη θέση του συνοδηγού καθόταν η μάνα. Πέρασε δίπλα από τους τροχονόμους που "ρύθμιζαν" την κίνηση των αυτοκινήτων – πλήρης αταραξία.

Θα απαντήσω μόνος μου στο ερώτημα του τίτλου:

Δ ο λ ο φ ό ν ο ς!

Επιτέλους στα πόδια της…

θα μπορούσαμε να έχουμε βρεθεί χρόνια πριν, πριν δηλαδή κάνουμε κι οι δύο οικογένεια, όμως αφού δεν ήτανε γραφτό … έστω και τώρα θα είμαστε εκεί! (αρκεί μη γίνει πάλι καμία στραβή και μείνουμε με τη μαντόνα στο χέρι!)

και μερικές "λεπτομέρειες": Η προπώληση των εισιτηρίων για την εμφάνιση της Madonna στην Ελλάδα θα ξεκινήσει την Παρασκευή 27 Ιουνίου και οι διαβαθμίσεις των τιμών τους ( Price Level ) είναι :
  Τιμες Εισιτήριων
PL1 ( VIP ) 250€ καθήμενοι σε αριθμημένες θέσεις στην ειδική VIP περιοχή στις κερκίδες του σταδίου
PL2 110€ καθήμενοι σε αριθμημένες θέσεις στις κερκίδες του σταδίου
PL3 100€ καθήμενοι σε αριθμημένες θέσεις στις κερκίδες του σταδίου
PL4 85€ καθήμενοι σε αριθμημένες θέσεις στις κερκίδες του σταδίου
PITCH A 90€ όρθιοι , γενικής εισόδου στην αρένα, αλλά σε ειδική περιοχή μπροστά από τη σκηνή
PITCH B 80€ όρθιοι γενικής εισόδου στην αρένα
 
Σημεία προπώλησης και ώρες λειτουργίας
ΤΙCKET HOUSE AΘΗΝΑ Πανεπιστημίου 42 (Εντός Στοάς) – Τηλ: 210 3608366 Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή 10:30-21:00 Σάββατο: 10:30-16:00
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Πλατεία Αριστοτέλους 10 ( Tαμείο 2 Κινηματογράφου Ολύμπιον) – Τηλ: 2310 378691 Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή 10:30-18:30 Σάββατο: 10:30-16:00
TICKETPRO.GR ΓΙΑ ΑΓΟΡΕΣ ON LINE www.ticketpro.gr 24 ώρες το 24ωρο
 
Θα υπάρχει ένα όριο αγοράς 6 εισιτηρίων ανά άτομο
 
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τα www.livenation.com & www.madonna.com .
 
H συναυλία της Αθήνας είναι μια παραγωγή της Live Nation Global Touring και της Big Star Promotion LTD