... αυτό που βλέπεις, και αν ως έθνος είμαστε επαρκώς ευρωπαίοι οι εικόνες που θα δεις παρακάτω απλώς ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.
Γiaτϋ (διάβασε τη λέξη με γαλλική προφορά σιλ-βου-πλε)
Μα γιατί οι ευρωΠΕΗ εταίροι μας έχουν αποφασίσει ότι τα παλιά ξύλινα σκαριά δεν πρέπει να φτιάχνονται αλλά να σπάνε σε κομμάτια (κατά προτίμηση με τη βοήθεια εκσκαφέων) και μετά να παραδίδονται στην πυρά. Μόλις γίνει αυτό, ο ιδιοκτήτης τους θα πηγαίνει με τ’ αποκαϊδια στο ταμείον για να παίρνει επιδότηση ώστε περήφανα να αγοράζει μια ωραιότατη πλαστικήν λέμβον (που πρφανώς φτιάχνεται από ανακυκλωμένα στη μαλακία μας υλικά).
Άρα που καταλήγουμε?
Ότι έξω από την Ερέτρια που πήγα για κάμπινγκ – και για μία ακόμη φορά – παρανόμησα αφού είδα τους εργάτες να καλαφατίζουν, να περνάνε μουράβια και να βάφουν αυτά τα ξύλινα ψαροκάικα κι αντί να τρέξω στην ευρώπη και να διαμαρτυρηθώ – να κάνω μια απεργία πείνας έστω για την απρόκλητη καταπάτηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας – εγώ κάθισα και χάζευα και τραβούσα φωτογραφίες τους παράνομους γέρους (αλλά είχαν χύσει το δηλητήριό τους και σε κάτι νεότερους) τεχνίτες που σε πείσμα των καιρών προσπαθούν να σώσουν την τεχνη τους και τα παλιά ξύλινα σκαριά!
