Αντίο συνάδελφε
Αντίο φίλε
Αντίο ρομαντικέ Ρεπόρτερ
Αντίο μοναχικέ άνθρωπε
Αντίο γελαστό παιδί
Αντίο εραστή της Δημοσιογραφικής Περιπέτειας
Αντίο σε σένα που δεν έκλεισες ποτέ το μικρόφωνο σου για τους αδύναμους
Αντίο σε σένα που προτιμούσες από το γραφείο τον κουρνιαχτό του πολέμου
Γεια σου ρε Γιώργο, νομίζω ότι όλοι όσοι μέσα από σένα ύψωσαν τη φωνή τους στον κόσμο θα σε σκέφτονται πάντα και θα χαμογελάνε – το καλύτερο κατευόδιο θα είναι αυτοί κι όχι οι επικήδειοι της Τρίτης. Έτσι κι αλλιώς τα "επίσημα", τις παράτες και τα δήθεν δεν τα γούσταρες ποτέ. Και το έδειχνες κι αυτή ήταν η μαγκιά σου!
Α, ρε μπαγάσα, την τελευταία φορά που είχαμε βρεθεί μας έκανες και κλαίγαμε απ’ τα γέλια. Τώρα κλαίμε για πάρτη σου ρε γαμώτο.
Ο Γιώργος Κοίλιαρης στις αρχές του Οκτώβρη τραυματίστηκε σε τροχαίο στο Αφγανιστάν και μέχρι το βράδυ του Σαββάτου έδινε μάχη, όχι για τους άλλους, για πρώτη φορά για τον εαυτό του! Έχασε! Κι ας είχε κερδίσει τόσες μάχες για την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ! Θα τον αποχαιρετήσουμε την Τρίτη το μεσημέρι στο κοιμητήριο Ζωγράφου.
Share on Facebook
