Ενα χρωματιστό παραμύθι στο μπαλκόνι μου

Ένα ουράνιο τόξο μπορεί να κρύψει την ασχήμια της πόλης. (?)

Γιατί ρε παιδί μου όλοι φροντίζουμε τα σπίτια μας αλλά μόνο Εσωτερικά, κι απ’ όξω τα έχουμε γραμμένα και κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να τα κάνουμε όσο πιο άσχημα γίνεται!

Πίσω μακρία, αλλά λόγω βροχής δε φαίνεται είναι η Ακρόπολη. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που μπορώ να πίνω ένα ποτήρι νερό και να βλέπω τον Παρθενώνα (έστω και μέσα από κεραίες, ηλιακούς θερμοσίφουνες, δώματα νόμιμα και παράνομα).Είναι δύσκολες οι μέρες για να μιλήσω για "αστυνομία αισθητικής" αλλά μη μου πεις ότι δε σου έχει περάσει από το μυαλό: να σπάσεις, να γκρεμίσεις, να γιαουρτώσεις όλα αυτά που προσβάλλουν την αισθητική σου?

‘Αιντε ας καβαλήσουμε το ουράνιο τόξο, μπορεί να μας πάει σε όμορφα μέρη! Μπορεί? μμμμ αν το θέμε μπορεί και να μπορεί!

 

οι φωτογραφίες είναι από το Παλαιό Φάληρο, την Παρασκευή στις 16:30

Share on Facebook

Leave a Reply