«Το ξέρεις εδώ και χρόνια ότι έχεις το προνόμιο να ανήκεις στους λίγους που το πρωινό της Δευτέρας και η αυτονόητη επιστροφή στη δουλειά δεν σημαίνει αγγαρεία, αγκομαχητά και αντίστροφη μέτρηση προς την Παρασκευή. Το ραδιόφωνο είναι για πολλούς από μας ψυχοθεραπεία επί πληρωμή. Και γι αυτό το λόγο νοιώθεις ένοχα να έχεις τον τίτλο του προνομιούχου.
Ένα τέτοιο πρωινό Δευτέρας καταλαβαίνεις ότι αυτό το προνόμιο μπορεί εύκολα να καταρρεύσει μέσα στις λίγες γραμμές μιας ανακοίνωσης. Την ώρα που χαζολογάς ανενδοίαστα στο Facebook, η βόμβα σκάει στο προφίλ ορισμένων: Κλείνουν City και Ελεύθερος Τύπος. Στην αρχή μοιάζει σαν ανέκδοτο, αλλά οι συνεχείς κλήσεις στο κινητό σου από συναδέλφους και φίλους έρχονται να επιβεβαιώσουν το «ανέκδοτο».
Σηκώνεσαι άρον- άρον και μπαίνεις στο αυτοκίνητο. Καρφώνεις το ραδιόφωνο στους 99.5 που σου κάνει πλάκα παίζοντας το I don’t like Mondays. Το κομμάτι δεν παίζει όλο. Διακόπτεται από τις φωνές των διευθυντών σου. Η πρώτη φράση «Όλα τα όμορφα τελειώνουν μία μέρα» σε κάνει έξαλλο και φωνάζεις προς το δέκτη «Άσε τη σαπουνόπερα ρε Προβή και μπες στο ζουμί!», γιατί θεωρείς ότι δεν είναι ώρα να συγκινείσαι αλλά να οργίζεσαι. Διαβάζουν την ανακοίνωση της ιδιοκτησίας ευχαριστούν τους εργαζομένους και εκεί είναι που ακούς το απίθανο: «Θα πρέπει να πούμε ότι η στάση της ιδιοκτησίας είναι μια έντιμη στάση»!!! Ο μόνος λόγος που δε σπας το ραδιόφωνο είναι ότι είναι μόλις δύο μηνών και πλέον είσαι απολύτως άνεργος για να πληρώνεις κι άλλα σπασμένα.
Η συνέχεια του κειμένου του φίλου μου
Δημήτρη Σούλτα, στο e-tetradio
Share on Facebook