Καλημέρα καλημέρα!
Τελευταία μέρα εργασίας και χαράς! Από αύριο θα διατηρήσουμε τη χαρά στα μονοπάτια του Πηλίου αναζητώντας τους Κενταύρους που πολύ αρέσουν στα παιδιά. Έχουμε πει βεβαίως ότι οι Κένταυροι δεν κατεβαίνουν στην παραλία και ότι εμαφανίζονται μόνο στα καλά παιδιά. Ο Αντώνης πάντως σε κάθε στροφή στο βουνό, ειδικά στις βόλτες μας στο σούρουπο τον έχει δει – τον Κένταυρο !
Βρε τον Μιχαλάκη! Τον Τζάκσον λέω! Βρήκα σημείωμα από τη γυναίκα μου δίπλα στα κλειδιά: "πέθανε ο Michael Jackson" – την έχω παρακαλέσει να μου αφήνει ενα σημειωματάκι με κάτι σημαντικό που έγινε αργά το βράδυ, μιας και εγώ την πέφτω συνήθως πιο νωρίς, ένεκα του αχάραγου ξυπνήματος.
Σχόλιο συναδέλφου στις 05:20 στο σαλονάκι που – ακόμη – καπνίζουμε: Ενας παιδεραστής λιγότερος.
Το CNN πάντως εχει ξεσκιστεί στο θέμα. Μόνο αυτό παίζει!
Εμού προσωπικώς αυτό το τραγουδάκι μου άρεσε πάρα πολύ – κυρίως ως βίντεο κλιπ!
Black & White – Michael Jackson
Kι άλλη αναχώρηση. Ο "αγγελος του Τσάρλυ" η Φάρα Φόσετ νικήθηκε απο τον καρκίνο. Την είχαμε με την αδελφή μου σε αφίσα, μαζί με τα άλλα αγγελούδια στο παιδικό μας δωμάτιο στα early 80’s. Παραδίπλα άλλο πόστερ των Queen και πιο ‘κει Muppet Show.
Άβυσσος τα παιδικά δωμάτια που τα μοιράζονται αδέλφια!
Angel – Massive Attack
Ζητώ συγνώμη από τους καλλιτέχνας που θα παίξουν στο Terravide στο Rockwave, αλλά φέτος δε θα καταφέρω να παραβρεθώ. Λυπάμαι γιατί την κυρά Ντάφι θα ήθελα να τη δω από κόντα – kai εννοώ πολύ κοντά!!! Θα πω στο Moby, που ‘ναι δικός μας άνθρωπος να με δικαιολογήσει!
Καλή διάσκεδαση στους Μαλακασιώτες συν-συναυλιαζόμενους! Δώστε τα όλα!!!
Borderline – Duffy sings Madonna live
Περνάμε δύσκολες μέρες εμείς οι δημοσιογράφοι. Αυτό το σινιέ λουκέτο σε Ελευθερο Τύπο και City 99,5 ήταν γερή κατραπακιά!
Και φοβάμαι ότι θα ακολουθήσουν κι άλλες.
Η υπόλοιπη κοινωνία … μας έχει απλώς χεσμένους. Ακου ένα περιστατικό και θα με καταλάβεις: στην οδό Ακαδημίας τη μέρα της πορείας συμπαράστασης για τους 450 απολυμένους των Αγγελοπουλαίων ένας κύριος πάνω σε ένα μηχανάκι με γαλάζιο κράνος ενώ ήταν σταματημένος στο φανάρι, γύρισε προς εμάς, τους συγκεντρωμένους και τον μέσο υψωμένο μας έκραξε: ΑΑαααα, Εεεεε, τώρα που σας ήρθε κι εσάς σας τζούζει έ! εεεεε!
Κάποιοι από τους απολυμένους, πολυ ευγενικά για τη φόρτηση που είχαν, τον διολόστειλαν.
Άναψε το φανάρι και ο κύριος έφυγε.
Η ατάκα του όμως με το συμβολικό δάχτυλο έμεινε να αιωρείται στην Ακαδημίας.
Χάρηκε τόσο πολύ που ο φίλος μου ο Δημήτρης, ο Μιχάλης, ο Κώστας με τη γυναίκα του, η Κατερίνα κλπ κλπ έμειναν χωρίς δουλειά?
Δεν το νομίζω.
Ξέρεις όμως τι νομίζω?
Νομίζω ότι ο κύριος αυτός στα πρόσωπα των παιδιών είδε να "τιμωρούνται" οι δημοσιογράφοι που δε γουστάρει να του το παίζουν τιμητές και ξερόλες και κηνσορες και γενικώς untouchables!
Δεν ξέρω αν αυτό που νομίζω είναι κοντά στην πραγματικότητα ή είναι μια ανθρώπινη ανάγκη για την αποδοχή μας ως επαγγελματιών από την κοινωνια.
όνειρα θερινής νυκτός? Μπορεί. Τα παλικάρια κάτωθι πάντως τα έχουν περιγράψει καλύτερα!
Υπάρχουν μερικοί καλλιτέχνες που έχουν "κάτι". "Κάτι" που μπορεί να μην είναι απαραιτήτως "μεγάλο", ίσα-ίσα μπορεί να είναι κάτι πολύ απλό. Αυτό αυτοματως τους κάνει μοναδικούς.
Λοιπόν, δες το παρακάτω βιντεάκι με έναν τετοιο καλλιτέχνη, τον κύριο Julian Beever, και μάθε ότι βρίσκεται στην Αθήνα. Και μπορείς να τον δεις επί τω έργω μόνο σημερα στη Μαρίνα του Φλοίσβου. Περισσότερα για τονBeever στου Roadartist
Λοιπόν, τα μαζεύουμε σιγά-σιγά. Για μια βδομαδούλα μόνο, έτσι για μια μικρή … προθέρμανση διακοπών.
"Κλείστε τα pc-ιά και βουρ για τα νησιά"
(άσχετα που εγώ θα πάω στο Πήλιο)
θα τα πούμεεεεεε
σας αφήνω με τον φίλο μου τον Παντελή Θαλασσινό, από την εποχή που ήταν "Λαθρεπιβάτης"
Share on Facebook