Ειναι πολύ ωραία η βροχή. Αρκεί να μην πέφτει κάθε μέρα στις διακοπές σου. Εμένα μου έτυχε και αυτό φέτος, στο πρώτο κομμάτι των διακοπών μου.
Αφησσος ή ‘Αφυσος? τέλος πάντων Afissos ειναι το καλοκαιρινό μου "χωριό" τα τελευταία χρόνια. Εκεί ξεκινούν οι διακοπές, με τα παιδιά να μπορούν να παίζουν στο δρόμο με τα άλλα παιδιά του χωριού, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιώ αυτοκίνητο, ωραία παρέα του καλοκαιριού που χρόνο με το χρόνο γίνεται ακόμη καλύτερη.
Το Πήλιο είναι μαγικό βουνό. Θα μου πεις "σιγά τα ωά, αυτό το ξέρουμε από πολύ παλιά"! Ναι αλλά είναι πολύ όμορφο να το ξαναανακαλύπτεις κάθε χρόνο. Εμένα τουλάχιστον μ’ αρέσει πολύ αυτή η αίσθηση.
Παραλίες με τα υπέροχα βοτσαλάκια, χωριά μεσ‘ στο πράσινο – όσο διασώζεται από τις πυρκαγιές, ευτυχώς ακόμη αντέχει το βουνό.
Οι ιστορίες του Κένταυρου, που πολύ αρέσουν στα παιδιά μου – με τις απαραίτητες μπαμπαδίστικες παραλλαγές, σε κάθε βήμα σου. Σε κάθε διαδρομή τα παιδιά σε κάποια στροφή του δρόμου, σε κάποια κορφούλα φωνάζουν: να μπαμπά, εκεί, τον είδα τον Κένταυρο!
Προφανώς και τον είδαν, αφού αυτή είναι η επιβράβευση για τα καλά παιδιά! Φέτος βεβαίως ο Αντώνης κάτι αρχίζει να ψελίζει του στυλ: αφού αυτά είναι στα αρχαία καλε μπαμπά…
Το Πήλιο είναι μαγικό βουνό αλλά όπως όλα τα ωραία πράγματα στην Ελλάδα κατοικείται από ηλίθιους ανθρώπους. Προφανώς και δεν είναι όλοι άνθρωποι του πηλίου ηλίθιοι. Αλλά …
… αλλά πες μου εσύ όταν βλέπεις αρχές Ιουλίου την Πλατεία του χωριού, του Νεοχωρίου, σ’ αυτήν την κατασταση τι συμπέρασμα βγάζεις για τον "αρχηγό" του δήμου???
Πήρε ο αθεόφοβος, κύριος Δήμαρχος Αφετών, να ξηλώσει την πλατεία για να την σιάξει μέσα στο καλοκαίρι. Λίγες μέρες πριν από το πανηγύρι, την εποχή που το χωριό γεμίζει από αυτόχθονες και αλλοδαπούς τουρίστες.
Τα συχαρίκια μου δήμαρχε!
Βλέπεις? τσουπ! πάει η μαγεία! όσο και να λες είμαι διακοπές, να είμαι χαλαρός κλπ κλπ, όταν πας καλοκαιριάτικο στο Νεοχώρι, που είναι τόσο όμορφο, έχει τόσο ευγενικούς ανθρώπους, έχει καταπληκτικά παϊδάκια στην ταβέρνα της πλατείας, που σε συνδυασμό με τα χαμόγελα των ιδιοκτητών σε κερδίζει και δεν μπορούν να παίξουν τα παιδιά σου, ή εσύ να κάνεις μια βόλτα κάτω από το φεγγάρι …
σου σπάνε τα παπάρια, το λιγότερο!
Α, για τη βροχή στις διακοπές λέγαμε.
Τι ωραία που πέρασα με τον ήχο της πάνω στην κληματαριά, στο σπίτι του ξαδέλφου μου! Μια βδομάδα, κάθε μέρα είχαμε τη χαρά της συντροφιάς της. Εντάξει, ένα απογευματινό μπάνιο λιγότερο μας στοίχισε και δεν σου κρύβω ότι η επανάληψη με κούρασε λίγο. Τώρα ομως που ειμαι στην Αθήνα, κι αντί να χαζεύω τη θάλασσα, να κυνηγάω τα παιδιά, να πίνω κανα τσίπουρο, να κουβεντιάζω στην πλατεία, να βλέπω τη θάλασσα, και τέλος πάντων να κάνω ότι κάνω στις διακοπές … μου έλειψαν ακόμη και οι ενοχλητικές καθημερινές μας μπορίτσες!
Share on Facebook
