Το κλασικό στέκι της Νέας Σμύρνης, της νεότητας μας! Γι’ αυτό "φορώ" στο σκουτί το άλλο σκουτί με τις κασέτες. Όταν πρωτοπήγα εκεί, οι κασέτες διακινούσαν τη μουσική. Μη στενοχωριέσαι όμως – ειδικά εσύ που δεν ξέρεις καν τι είναι οι κασέτες / η μουσική πάντα έβρισκε τον τρόπο να τρυπώνει στα αυτιά που … της άξιζαν!!!
…εκεί λοιπόν πίσω από την πλατεία, παρακάτω από τον Πανιώνιο σε περιμένω Παρασκευιάτικα. Από τα λίγα μπαρ της Αθήνας που εκτός από τα cd διαθέτει και τα πικ-απ(άκια) του!
Ενα ΕΠΙΤΟΚΙΟ χωρίς εξαρτήσεις από γιουριμπορ
και άλλα …γιο(υ)ρι(α),
ένα ΕΠΙΤΟΚΙΟ που ανεβαίνει από τη δική σου διάθεση
Αυτή τη φορά τις μουσικές θα τις διαλέγω εγώ, αλλά η μουσική θέλει παρέα!!!
Γιατί δηλαδή, δεν μπορείς να είσαι και αλέγρος και πολύ(ς)?
Να χαίρεσαι, αλλά όχι και πολύ μη και τρομάξεις τους άλλους?
Να χαίρεσαι αλλά όχι και πολύ … μη και σε ματιάσουν?
Να χαίρεσαι αλλά όχι και πολυ … μη κάνεις θόρυβο και ξυπνήσεις τη γειτονιά?
Να χαίρεσαι αλλά όχι και πολυ … μη και χεστείς από τη χαρά σου και λερωθείς και βρωμοκοπάς?
Να χαίρεσαι αλλά όχι και πολυ … για να μην καλομαθαίνεις!
τι να πω! Ας έχουμε λόγους να χαιρόμαστε, κι αν δεν έχουμε να τους ψάχνουμε γιατί κάτι σημαίνει αυτό και σίγουρα δεν είναι και πολύ καλό, όχι ότι πρέπει ντε και καλά να είμαστε σε συνεχή και αδιαληπτη χαρα, αλλά καλό είναι που και που καν’ α χαμόγελο ρε αδερφέ!!!
…. ότι είμαστε τόσο μαλάκες όπως ακριβώς μας αντιμετωπίζουν.
Ακούω τα πρασινογάλαζα γρανάζια της εξουσίας που ευαγγελίζονται το καλό μας αλληλοκατηγορούμενοι για ρουσφέτια, για λαμογιές, για ρεμούλες, για δωρα, δωράκια, κι ένα σωρό άλλες σαφώς Ανήθικες και στα όρια της νομιμότητας πράξεις.
Μας μιλάνε ρε λες κι είμαστε … ξεχασιάρηδες για να μην το πω πιο χοντρά!
Ρε δεν πάτε να χαθείτε!!!
Μπορείτε να μιλησετε για μια, μια γαμημένη φορά στη ζωή σας αληθινά!!!
Πείτε, πείτε γαμώ το φελέκι μου ότι γουστάρατε που είστε εξουσία, που σας χαιρετάει ο κόσμος, που σας γλύφει ο κοσμάκης, που σας φοβάται – όποιος έχει λόγους να – που βγαίνετε στην τηλεόραση, που γίνατε αυτό που γίνατε επειδή βγαίνατε στην τηλεόραση(δις ιζ ανάδερ τόπικ …)
Πάμε τραγούδι γιατί είμαι τρελλά παρμένος! ολοκαίνουριο τραγουδάκι που μ’ αρεσει τρελλά (επίσης)!
και συνεχιζω:
πείτε, πείτε τι ωραία που είναι να μη βγαίνετε στα τηλέφωνα για να το παίζετε σπουδαίοι, να μην περιμένετε στην ουρά σε τράπεζες ή όπου τελος πάντων, να νομίζετε ότι είστε "θεοί" γιατί μπορείτε να παίζετε με τα όνειρα ανθρώπων που σας παρακαλοζητάνε ό,τιδήποτε. Πείτε μας τι ωραία που είναι να μιλάτε χωρίς αντίλογο και να θεωρείτε ότι ξαφνικά άρχισαν όλοι να σας σέβονται ή ότι γίνατε τόσο έξυπνοι που οι άλλοι μένουν άλαλοι στα επιχειρήματά σας!
ΕΛΕΟΣ!!! δε σας αντέχω άλλο!!! Δεν αντέχω – ίσως πολύ περισσότερο από εσάς τους ίδιους – τους αυλικούς σας! ‘Αλλη τεράστια σκατόφαρα αυτοί! Αυτοί νομίζουν ότι νομίζετε εσείς για την πάρτη σας, κι ακόμη παραπάνω! Τι νομίζουν δε για "μας" … καλύτερα να μη σου πω!
Αντε ρε από ‘δω χάμου!
Νομίζετε ότι μιλάτε σε κατοίκους του Κρόνου, ή σε αμοιβάδες!!!
Λάθος, που λέει κι ο φίλος Moby
Α και μη νομίζεις ότι … άλλοι … μικρότεροι είναι καλύτεροι! Άλλες κομπλεξάρες εκεί! Άλλα ζητήματα, άλλη μισαλλοδοξία φωλιασμένη.
Και θα μου πεις: καλα ρε φιλαράκο, εσύ δεν πιστεύεις κανέναν, τίποτα?
και θα σου πω: Πιστεύω … πολύ σοβαρή λέξη και έννοια. Προτιμώ, μου πάει καλύτερα! Προτιμώ αλλά δεν ξεχνώ κιόλας!
Μπορεί να έχω κι εγώ τη δόση μαλακίας που αντιστοιχεί στον καθένα μας – με το συμπάθειο κιόλας – αλλά δε με βάζω στην κατηγορία "βαζο με μαρμελάδα"
Αντε με τόσα νεύρα, ούτε καλημέρα δε σου είπα! Καλό σου-κου!!!
μα με συγχωρείς, σε πιανω κι από τη μούρη χωρίς καλά καλά να καλημεριστούμε! Καλημέρεεεεεες
είναι δυνατόν να πιστεύουν ότι πιστεύουμε την ανάγκη τους να μας ενημερώσουν και να τους απολαύσουμε παραθυραμάντ, σαν talking heads, αλλά χωρίς την ορμή και τη φινέτσα του ιστορικού γκρουπ, κι εμείς σαν τις γκρούπις από κάτ’ να αλαλάζουμε (ποτέ δε θυμαμαι αν θέλει πολλά "λ" αυτή η ωραιότατη λέξη) και να πειθόμεθα (πολύ ισπανοφέρνει αυτή η λέξη – τι μου συμβαίνει), πάμε τραγούδι
αλλά μη νομίζεις ότι όλα αυτά γίνονται τυχαία! όχι μπρε κουτό! Ξέρουν αυτοί πώς να μας κουλαντρίσουνε, πώς να μας βάλουν στα καλούπια, σαν αυτούς τους κινέζους που μεγάλωνουν τα καρπούζα σε κουτιά για να μπορούν λέει να τα μεταφέρουν εύκολα – τα ύστερα του κόσμου, και μετά αφού τα καρπούζα πήγαν μια χαρά κι έκαναν τη γύρα τους ως εμφανίσεις στα πρωινά της τηλεόρασης, μετά εβαλαν και μωρά γατάκια σε σωλήνες για να πετύχουν κάτι που τώρα μου διαφεύγει
Aαα, μην πάει ο νους σου στο κακό! Όλοι αυτοί που θέλουν να τους ψηφίσουμε, είναι ταμένοι μπρε κουτό! Ταμα τό ‘χουν, ευχή και κατάρα να δουλεψουν για πάρτη μας. Όχι να μας δουλέψουν, μπρε κακόπιστε! Ταμένους τους είχε η μάνα τους, όταν τα είδε μικρά στην άκρη του γκρεμού κρατώντας τη γιαγιά με τα μασούρια με τις λίρες: μην τη ρίξεις, μη τη ρίξει θέε μου κι εγώ τον τάζω στη υπηρεσία του έθνους! Κατάλαβες! Μετά, με τα χρόνια έμαθαν το τάμα της μάνας των και … τα υπόλοιπα είναι απλώς ιστορία!!!
τώρα να σε δω! 29 κατασκευαστές πλυντηρίων … αυτό ήταν παλιά!
Ιδού λοιπόν πολίτη οι 28 συνδυασμοί που σου ζητούν να τους ψηφίσεις – Ν’joy ’em!!!