Τελικά το δύσκολο δεν είναι να κόψεις το τσιγάρο.
Δύσκολο είναι κόψεις τις συνήθειες. Όλα τα χρόνια που κάπνιζα – ελπίζω να έχω μπροστά μου περισσότερα ως μη καπνιστής / τώρα το σκέφτηκες … – όλα λοιπόν τα χρόνια που κάπνιζα είχα γίνει ένα σκυλί του Παβλόφ. Ένα βρωμόσκυλο, αν και ράτσας, που έτρωγε … τσουπ κάπνιζε. Ένα σκυλί που αφόδευε … τσουπ κάπνιζε. Ένα βρωμόσκυλο που … γαμούσε … τσουπ κάπνιζε. Στενοχώρια … παφ-α-πούφ-α! Χαρά … δώστου μέσα στρίβε στρίβε (έκανα στριφτά). Χαβαλέ … ακόμη και ναργιλε.
Πες μου τώρα εσύ … αν αυτό δεν είναι σκυλί του Παβλόφ, τότε τι είναι?
Η φόρμα, η εικόνα του καπνιστή είναι αυτή που είναι δύσκολο να τσαλακώθεί, να σβήσει. Θέλει σαν εκείνα τα στυλό της σχολικής εϊτίλας, τα paper-mate που είχαν και ειδική γόμα για να σβήνεις το μελάνι! Η εφεύρεση όμως δεν τσούλησε … καμιά εταιρεία δεν την αντέγραψε. Το γράφω – σβήνω χωρίς … ίχνη δε λέει! Γράψε, αλλά αν έχεις κάνει λάθος κάνε τη μουτζαλιά σου να το ξέρεις,να το βλέπεις, να το ‘φχαριστηθείς. Ή άλλαξε χαρτί, σελίδα.
Νομίζω ότι φύγαμε από το θέμα μας … ή μήπως όχι?
…
Κόβεις λοιπόν το κάπνισμα και κι εκεί που είσαι ανέμελος κι ωραίος κάνεις ένα τρελλό γαμήσι με τη γυναίκα των ονείρων σου, τρως ένα σούπερ φαϊ, τραβάς μια τεράστια στενοχώρια … ρίχνεις έναν τρελλό καβγά
Τι κάνεις τότε? Με το τσιγάρο κομμένο! Αντέχεις? Και μέχρι πόσο?
Όσο περισσότερο τόσο το καλύτερο.
Το δύσκολο δεν είναι να κόψεις το τσιγάρο.
Το δύσκολο είναι να στείλεις τον παβλόφ και τις αλήθειες του στον αγύριστο. Να τραβήξεις μια διάψευση ρε παιδί μου! Ν’ αποδείξεις ότι ο τύπος … μπορεί να είχε κάποιο δίκιο, αλλά υπάρχει τρόπος να τον … νικήσεις.
Δύσκολα,
αλλά αυτό είναι το … ίσου (παχύ το “Σ”)