Καλημέρα, συναγωνιστές, σύντροφοι, συνοδοιπόροι,αγωνιστές της δημοκρατίας, αδέλφια μου αλήτες πουλιά!
Καλημέρα ω, εσείς υποψήφιοι που βαλθήκατε τις τελευταίες – ομολώ – μέρες να γεμίζετε το παρμπριζ μου με τα φυλλάδιά σας. (και πράσινοι και μπλε … δεν ακούσατε τους αρχηγούς σας βρε παλιόπαιδα που είπαν οικονομία και οικολογία…)
Τόση πολιτικολοζζζζί εμένα πάντως με κάνει κυνικό, δεν πιστεύω κανέναν, δεν πιστεύω σε τίποτα, δεν μπορώ να μοιραστώ κανένα όραμα κανενός οραματιστή για έναν απλό και βασικό λόγο: τους γνωρίζω όλους και θυμάμαι!!!
είναι θέμα αδενών!
…πόσο εκπαιδευμένους τους έχεις! Τους αδένες ντε! Μπα σε καλό σου!!! Με εννοείς!
Τέλος πάντων! Εν μέσω υποψηφίων που άλλοι ξοκρίζουν το παρελθόν τους, άλλοι πίνουν νερό στο μέλλον που μας υπόσχονται, έτεροι και εταίρες έχω και το φίλο μου το Δημήτρη που τον ξέρω κοντά στα 20 χρόνια για πρώτη φορά να την κάνει για την πατρίδα του για να ψηφίσει …
Μένω σπίτσλες! Γιατί ο Δημήτρης είναι πολιτικό ζωον αλλά τόσα χρόνια δεν είχε πάεινα ψηφίσει. Τι συμβαίνει? Μου κρύβει κάτι ο φίλος μου? Πολτικαμάντ κάτι υπάρχει …. something in the air … που έχει συνεπάρει τα πλήθη??? Πείτε μου σας παρακαλώ!!!
Και ξαφνικά ανακαλύπτεις τον κύριο Σκουτέρη, που κάνει αυτά τα μιξαριστά βιντεάκια! Εύγε του!
Το θέμα μας όμως είναι έχουμε εκλογές, την κυριακή, θα πας να ψηφίσεις! Είναι σωστό ένα σωρό μαλακισμένα που ξέρω να επηρεάζουν το μέλλον μας? εννοώ ότι κι αυτοί θα πάνε να ψηφίσουν! Η χαρά της Δημοκρατίας θα μου πεις δεν μπορεί να αποκλείσει ούτε τα μαλακισμένα, ούτε τα "γκάου" ούτε κανέναν! Θα μου πεις όλοι … αυτοί αποκλείονται σε κάποια άλλη … περίσταsheees …???
Ma τι λέω? αμφισβητώ το δικαίωμα κάποιου να ψηφίσει επειδή είναι ηλίθιος, έχει άλλες απόψεις από τις δικές μου … πάω καλά?
έλα μωρέ! πλακίτσα κάνω! Ίσως πάλι δοκιμάζω ένα στυλ γραφής … ζου-ζου.
Νομίζω στο έχω ξαναπεί! Μου έχουν ζητήσει να έχω στυλ γραφής … ζου-ζου! Χρόνια πολλά πριν σε περιοδικό προχωρημένου λάιφ-στάιλ! (έχω ανεξήτιλα τα σημάδια της σκλαβιάς πάνω στο κορμί μου …!)
Μουσική παρακαλώ, απ’ τον καλύτερο ροκ δίσκο που έχω ακούσει τελευταίως
(ψάχνω εναν υποχθόνιο τρόπο για να βρω πώς να παίξω σχεδόν όλο το δίσκο το βράδυ στο "x" Tokyo … – είδες τι ωραία που απέδωσε το ΕΠΙΤΟΚΙΟ ένας φέισμπουκ φρέντ οφ μάιν!!! – χωρίς να με κακοχαρακτηρίσουν ότι δεν έχω άλλα δισκάκια μαζί μου …)
Πόσο χρόνων ήμουν όταν ο Μoby έβγαλε το Play? Και κυρίως πόσο χρονόνε ήταν και ο Μόμπης!!! Γιατί τώρα φαίνεται ότι μεγάλωσε. Ο καινόυριος του δίσκος μ’ αρέσει πολύ! Έχει αυτή τη μομπίσια ατμόσφαιρα ,,, αλλά έχει και το βάρος μιας κάποιας ηλικίας, πράγμα το οποίο δεν είναι απαραιτήτως κακό!
Προσοχή λοιπόν! Προσοχή για τα λάθη λέω, που λέει και η τραγουδάρα που μόλις άκουσες!
Μετά την απομάκρυνσιν εκ της κάλπεως … ουδέν λάθος αναγνωρίζεται
καλό βόλι!