μην πάει ο νους σου στο κακό!
Πρόκειται για τίτλο τραγουδιου, να αυτό
δεν έχω ασχοληθεί με το τι λέει παρακάτω. Μου αρκεί η μουσική και ο τίτλος.
Χθες γιορτάσαμε τα εικοσάχρονα της πτώσης του τείχους του "αισχους" έτσι μας είχαν μάθει να το λέμε – και λίγα μας είχαν πει.
Εχω μετανοιώσει που δεν είχα ταξιδέψει σ’ εκεινα τα μέρη του κόσμου … Πριν! Τέλος πάντων, τείχη, δυστυχώς υψώνονται κι αλλού και ρεαλιστικαμάν και μεταφορικαμάν! Κι αν ήμουν σε πιο ποιητική διάθεση θα έλεγα ότι Τα τείχη εντός μας είναι τα χειρότερα, που έτσι είναι είτε έχω εγώ ποιητική – μάι αςς διάθεση – είτε όχι! Και το καταλαβαίνω αυτό τώρα που έχω αρχίσει να μεγαλώνω. Αντί ν’ αφήνουμε το χρόνο να μας κάνει πιο κουλάτους και πιο -το τολμώ – σοφούς σήκώνουμε ένα σκασμό "λεγκο" γύρω τριγύρω κι όποιον πάρει ο χάρος. Νομίζουμε ότι μέσα στα τείχη θα είμαστε πιο ασφαλείς, τάχα μου!
Μπούρδες (έτσι χοντροφωναχτά, με μια στριγγιά έμφαση στο "ου" και λίγο τραβηχτό το "-ες", όπως το έλεγε η καημένη Σαπφώ Νοταρά). Μπούρδες που τελικώς οι ρουφιάνες γίνονται πολύ σκληρές και κάνουν παιχνίδι! Με τη ζωή μου, τη ζωή σου τις ζωές μας! Let the μπούρδες begin, λες κι ο πρόεδρος της ολυμπιακής επιτροπής δίνει καθημερινά το σύνθημα για να κάνεις ό,τι μπορείς να συνθλιβείς μόνος … μου.
so is not the fall that hurts!!!
(All my life i’ve been fall- fall- falling apart,
Been tumbling down quick first right from the start
I never learned just get up and go on
Until I’m just knocked right off of my feet
It’s when you hit the ground
Cuz it’s not the fall that hurts
It’s when you hit the ground
And then I look down
I see the fur ground
Is closening fast again
And then boom
It’s when you hit the ground
Cuz it’s not the fall that hurts
It’s when you hit the ground )
Share on Facebook