Μιθριδατισμός: Μιθριδατισμός αποκαλείται η πρακτική της αυτοπροστασίας από τη δράση ενός δηλητηρίου μέσω της σταδιακής αυτοχορήγησης σε μη θανατηφόρες δόσεις.
Ο όρος προέρχεται από τον Μιθριδάτη ΣΤ’, βασιλιά του Πόντου, ο οποίος εξαιτίας του μεγάλου φόβου του μήπως τον δηλητηριάσουν χορηγούσε στον εαυτό του βαθμιαία αυξανόμενες μη θανατηφόρες δόσεις δηλητηρίου, ώστε να αναπτύξει τελικά ανοσία. Σύμφωνα με τη μυθολογία, μετά την ήττα του από τον Πομπήιο, ο Μιθριδάτης αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει χρησιμοποιώντας δηλητήριο αλλά απέτυχε λόγω της ανοσίας που είχε αναπτύξει και τελικά κατέφυγε σε έναν μισθοφόρο για να τον διαπεράσει με σπαθί.
Γενικά, δεν υφίσταται κάποιος πρακτικός λόγος, κάποιο πλεονέκτημα ή το παραμικρό όφελος για τη διενέργεια μιθριδατισμού εκτός για επαγγελματικούς ή παρόμοιους λόγους, όπως για παράδειγμα από υπαλλήλους ζωολογικών κήπων, ερευνητές και καλλιτέχνες του τσίρκου οι οποίοι έρχονται σε στενή επαφή με δηλητηριώδη ζώα. Ο μιθριδατισμός δοκιμάστηκε με επιτυχία στην Αυστραλία και τη Βραζιλία καθώς επιτεύχθηκε πλήρης ανοσία ακόμη και σε πολλαπλά τσιμπήματα από δηλητηριώδεις κόμπρες και οχιές. Ο Μπιλ Χάαστ (Bill Haast) αυτοανοσοποιήθηκε με επιτυχία στο δηλητήριο διαφόρων ειδών δηλητηριωδών φιδιών.
Ο όρος χρησιμοποιείται και μεταφορικά για να περιγράψει τη σταδιακή εξοικείωση και αποδοχή πραγμάτων που προηγουμένως θεωρούνταν ιδιαίτερα επικίνδυνα.
και μετά από τα ενημερωτικά ας περάσουμε στα δικάαααα μας!
Θέλω να πω δηλαδή ότι ξεκινήσαμε πριν από ολίγα χρόνια να τον παίζουμε (τινές εξ ημών) με τις βυζάρες που ξελιγωμένα παρακολουθουσαμε στα κλειδαροτρυπικά ριάλιτι.
Εν συνεχεία τα σπάγαμε στα μπουζούκια με τους νικητάς αυτών και ακόμη πιο εν συνεχεία το κέφι έγινε … τσακίρ με νικητάς ειδικών ριάλιτι που έβγαζαν τραγουδιστάς και τραγουδιάρες. Πώς ο Αμάραντος βγάζει κομμώτριες? Καμμία σχέση, γιατί ο ο Αμάραντος δεν κοιτάζει πώς είναι οι κοιλιακοί του μαθητού και τα βυζά της μαθητρίας.
(έλα σταματείστε την ιστορία "δεν είναι όλοι έτσι" … προφανώς!!!)
Επειδή η γη γυρίζει, η ιστορία προχωρά, η ζωή συνεχίζεται και η μαλακία πάει σύννεφο και το σύννεφο φέρνει βροχή, βροχή τα ριάλιτι που έβγαζαν επαγγελματίες της διασκέδασης, της αγροτιάς, κάθε πτυχής της ζωής μας κι έτσι το όνειρο από πλαστικούρα έγινε … design.
Kai φτάσαμε στην τηλεοπτική εξιλέωση του μαμόθρεφτου. Φτάσαμε στην εξύψωση του θεσμού της αποτυχημένης μάνας ίσαμε με το ψηλότερο κτίριο του κόσμου στο βυθιζόμενο Ντουμπάι.
Η αποτυχημένη μάνα (και πατέρας αλλά αυτός δε φαίνεται) γίνεται το σύμβολο της νέας γενιάς επαγγελματικού προσανατολισμού και βγάζει την αποτυχία της στο κλαρί, να του βρει μια σα και τη μούρη της για να κλείσει τα μάτια της ευτυχίσμενη που το υποπροϊόν μιας συνουσίας (ίσως και της μοναδικής που είχε) τριγυρίζει φλερτάροντας έναν τηλεοπτικό φακό αντί να καμακώνει κανά κορίτσι. Πεπεισμένη πλέον, η μάνα, ότι η μαλακία ούτε κουφαίνει, ούτε τυφλώνει και άρα τζάμπα τρόμαζε το μανάρι της ή και του τον έπαιζε για να είναι σίγουρη ότι το δικό της παιδί δε θα βγει στην κοινωνία με τρίχες στην παλάμη, βγαίνει αποφασισμένη στην τελεόραση να πουλήσει την πραμάτεια της.
Ντορή μη φεύγεις … θα φαρμακωθώ …. α, ρε δόλια Χέλμη και νά ‘ξερες ότι εμείς δεν μπορούμε να χαρούμε ούτε το φαρμάκι ….
όσο φαρμάκι και να πιούμε δε γλυτώνουμε γιατί κάναμε πολύ παρεα με τον Μιθριδάτη και η μόνη λύση είναι … δε θέλω να το σκέφτομαι.
Ξέρεις … ζούνε ανάμεσά μας, τα υποπροϊόντα που λέγαμε παραπάνω:
όλοι αυτοί που τους λες "μαλάκα" και γεμίζει ο στόμας σου, τέτοιοι είναι!
Απλώς δεν προλάβανε να βγούνε όλοι στας οθόνας. Υπάρχει όμως ελπίς … βλέπεις οι οθόνες όσο μεγαλώνουν τόσο … φτηναίνουν. Αλλά όλοι ξεχνανε ότι η φτήνια τρώει τον παρά!
Μέχρι να επανέλθει η μνήμη όμως είμαστε αναγκασμένοι να βλέπουμε μαμάδες που αντί να κρύβονται ή να κάνουν τριχιά να πνιγούν τη νταν-τέλα που πλέκουν on camera, να στέκονται αγέρωχες και να ψάχνουν τους κλώνους τους για να το κάνουν με το γιοκα τους … για να μη χαθεί … η συνταγή!!!
Τρόμος με πιάνει μη βγάλω τέτοια παιδιά.
Share on Facebook