Giannis Kafatos

(με αφορμή την άρνησή τους να υποστούν όσα και οι υπόλοιποι δημόσιοι υπάλληλοι – χωρίς να εξετάζουμε αν είναι γενικώς σωστό αυτό που "τραβούν" οι δημοσιοι υπάλληλοι και χωρίς φυσικά να εξετάζουμε αν χρειαζόμαστε τόσους δημοσίους υπαλλήλους.)

 

Δουλεύω μέσα στη Βουλή

και έχω τη βολή μου

και όλους τους υπόλοιπους

τους γράφω στο πουλί μου

 

Πλερώνομαι εγώ αδρά

χαρίν Δημοκρατίας

δύο μιστά επιπρόσθετα

άνευ φορολογίας

 

Δε στα χαρίζω εγώ λοιπόν

ω, κράτος αδηφάγο

γιατί κι εμείς εις στην Βο(υ)λήν

κράτος είμεθα … παμφάγον

 

Τζους από ‘δώ!

και μην κοττάς ούτε να με κοιτάξεις

μην πάρουμε αναποδες

και κάνουμ’ απεργία

 

Χωρίς Βο(υ)λή σ’αφήνουμε

και μες την αναρχία

δίχως νομοθετήματα

και δίχως ασυλία

 

Πονέσαμε, κοπιάσαμε εδώ να προσληφθούμε

σε θειό, σε γιο σε γκόμενο, ακόμη το χρωστάμε

κι έρχεσαι τώρα εσύ να πεις

πώς είσαι ίσα κι όμοια…

 

ξου! από ‘δώ

σκατόμυγα…

μακριά απ’ το φαϊ μας

 

 

 

ακόμη είμαι στη φάση που κάνω πλάκα … κανίμπαλάιζ δεμ! Αλλά είμαι πολύ πολύ θυμωμένος!!! Ποιος χέστηκε θα μου πεις!

 

Share on Facebook

Tags: ποιημα, πολιτική σατιρα, στιχοι, σατιρα

This entry was posted on Monday, February 1st, 2010 at 13:17 and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.