… που έλεγε και κείνο το Καλαηδόνιο άσμα των νεανικών μου χρόνων.
Το πρόβλεμ μου δεν είναι που ενδεχομένως να προχωρήσουμε και σε εικονικές εκτελέσεις φοροφυγάδων στο σύνταγμα γύρω από τη φωτιά, ούτε καν που ως μιστωτός θα πλερώσω εγώ όπως και ο μπαμπάς μου τα μάτια που δεν αγαπώ.
Το πρόβλημα μου είναι ότι δεν βλέπω κανένα μέλλον πια
δεν βλέπω κάνενα λόγο για να κάνω κάτι γι’ αυτό το περιβάλλον που εδώ και σαράντα χρόνια με ανεχεται, ακριβώς επειδή ως μισθωτός τα ακουμπάω κανονικά, για να διατηρήσω … ανακούμπητο -τάχα – το δικό μου υφαλοκριπιδικό χώρο αλλά και να συντηρώ αυτό το περιβάλλον με το "περιβάλλον" του.
Πες με μαζώ! Να το δεχτώ! Θα προτιμούσα να πλήρωνα και κάτι παραπάνω, αλλά να είχα μια γαμημένη Ελπίδα ότι πλερώ και πιάνουν τόπο ρε γαμώτι μου!
Λυπάμαι, δε μου περισεύει καμία. Ό,τι έχω θα το φυλάξω για να μην κάνω εντελώς κυνικά τα παιδιά μου. Ή μήπως έτσι ακριβώς πρέπει να τα κάνω για να μην απογοητευτούν κι αυτά τόσο πολύ???
οπότε επιστρέφουμε στο "καλαματιανό" (μην πάει ο νους σου στο κακό …) για να ξαλεγράρουμε γιατί ως γνωστόν η "φτώχεια των άλλων … θέλει καλοπέραση"
"Οι γερμανοί είναι φίλοι μας"!!! Α, ρε μεγάλε Αρτέμη Μάτσα καλά τα έλεγες εσύ τόσα χρόνια τρίβοντας τις παλάμες σου!
τώρα που ο Γερμανός υπουργός οικονομικών μας απειλεί με "βοήθεια" για να βγούμε απέ την κρίση … τώρα να σ’ είχα από μια μεριά να τρίβεις τις παλάμες και να κοιτάζεις ζερβά-δεξιά με τα μοχθηρά ματάκια σου!!!
Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας, αλλά αν εμείς πρέπει να κάνουμε λίγο οικονομία ως έθνος πρέπει κι οι Γερμανοί που έχουν γιομίσει τους κουμπαράδες των να τους ανοίξουν λιγάκι και να πάρουν λίγο λάδι, κανα ελληνικό πορτοκάλι … έτσι για τα μάτια ρε παιδί μου!
Εμείς δηλαδή που με τη Μερτσεντέ κοιμόμαστε και το Όπελ ξυπνάμε τι είμαστε – γαμώ την adidas μου μέσα! Μη σου πω δηλαδή και για τα λουκάνικα Φρανκφούρτης – θε μου σ’χώρα με!!!
Share on Facebook