Ο Βυσινόκηπος, του Τσέχωφ
την ώρα που όλα καταρρέουν οι "ενδιαφερόμενοι" χορεύουν, παρακολουθούν μαγικά, και οι υπηρέτες τους αδύναμοι να δράσουν αυτόβουλα … χορεύουν, παρακολουθούν μαγικά μέχρι που ο Βυσινόκηπος χάνεται. Για πάντα. Και οι ήρωες μας κομματιασμένοι, όπως το πάτωμα –σπασμένος καθρέφτης της παραστασης αναχωρούν. Ο καθένας για το δικό του καθαρτήριο-κόλαση-παράδεισο. Αποχωρούν μπουλουκηδόν αλλά μόνοι τους, όπως όλοι μας άλλωστε!
στο θέατρο της οδού Κεφαλληνίας, στην Κυψέλη.
Μια τίμια παράσταση που στην προτείνω ανεπιφύλακτα.
Tην παράσταση σκηνοθέτησε ο Στάθης Λιβαθινός, η μετάφραση (νέα, ειδικά για την παράσταση) είναι της Χρύσας Προκοπάκη, τα σκηνικά και κοστούμια της Ελένης Μανωλοπούλου, οι φωτισμοί του Αλέξη Αναστασίου, η μουσική του Θοδωρή Αμπαζή και η χορογραφία του Κωνσταντίνου Μίχου.
*Ένα σπίτι στην εξοχή με τον ωραιότερο βυσσινόκηπο της περιοχής βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και της κατάρρευσης. Οι σχεδόν αδιάφοροι μικροαστοί ιδιοκτήτες του δεν κάνουν τίποτα για να το σώσουν από την πώληση. Χάνουν το αγαπημένο τους πατρικό σπίτι και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να το κοιτούν και να αναπολούν… Να αναβιώνουν τις παιδικές τους αναμνήσεις, να νοσταλγούν τις παλιές ευχάριστες στιγμές, να χορεύουν, να γελούν, να φλερτάρουν… Τίποτα δεν τους κάνει να μετανιώνουν για την απόφασή τους, ακόμα και όταν ακούν τα τσεκούρια να χτυπούν δυνατά και να κόβουν τις αγαπημένες τους βυσσινιές.
Ο Αντόν Τσέχοφ μέσα από το έργο του απεικονίζει τη διαρκή φθορά της καθημερινής ζωής στη Ρωσία του 20ου αιώνα δίνοντας όμως μια νότα ελπίδας για το μέλλον και κάνοντας μια ακριβή πρόβλεψη της ίδιας της επανάστασης που ακολούθησε.
*(από το δελτίο τύπου της παραστασης)
παίζουν με σειρά εμφάνισης: Μπέτυ Αρβανίτη, Κώστας Γαλανάκης, Στέλιος Ιακωβίδης, Βασίλης Καραμπούλας, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Δημοσθένης Παπαδόπουλος, Τζίνη Παπαδοπούλου, Δημήτρης Παπανικολάου, Μαρία Σαββίδου, Μαρίνα Συμεού, Άρης Τρουπάκης και Γιάννης Φέρτης.
Ξετρελλάθηκα με την ερμηνεία του Άρη Τρουπάκη στο ρόλο ενός εκ των υπηρετών. Μου θύμησε έναν άλλον μικρό ρόλο, ενός μπάτλερ, στην παράσταση "Πράβντα" στο Θέατρο Τέχνης (πρέπει να ήταν 1986-87 θα σε γελάσω) που τότε ερμήνευε ο νεαρός Πέτρος Φιλιππίδης. Ο Τρουπάκης είναι μέλος του ροκ γκρουπ Παραξενες Μέρες
Share on Facebook
Tags: Βυσινόκηπος, Μπέτυ Αρβανίτη, Τσέχωφ, Φέρτης, θεάτρο



February 14th, 2010 at 01:49
Δεν θα το χάσω. Και γιατί ο Τσέχοφ είναι αγαπημένος μου και γιατί ο Βυσσινόκηπος του είναι υπέροχος και τον βλέπω πάντα. Όπου στις αναμνήσεις μου κυριαρχεί η Σαρλότ Ράμπλινγκ και ο Άλαν Μπέιτς στην ταινία του Κακογιάννη, καθώς και η ερμηνεία της Λαμπέτη και πολλά δίδυμα πετυχημένα, όπως Φυσσούν-Χατούπη ή Ζώρας Τσάπελης και Μαίρη Αρώνη ως υπέροχη Λιούμπα Αντρέγιεβνα.
Πιστεύω πως και εν προκειμένω, Αρβανίτη-Φέρτης, θα είναι εξαιρετικοί.
Καλά κούλουμα Γιάννη μας! Φιλιά!
February 15th, 2010 at 09:27
Kalimera Marianna
Αρώνη … πολύ θα ήθελα να την είχα δει έστω και μια φορά στο σανίδι! Ευτυχώς που μπορώ να τη φανταστώ!!!
Αξίζει να τη δεις, με το καλό!!!
και καλή σαρακοστή