Ο Oli Ren και οι αλογομυγες (ένα ποιήμα)
Ο Ολι Ρεν ήρθε πρωί και έφυγε το βράδυ
αφού τη χώρα βύθισε μεσ’ σε βαθύ σκοτάδι
Τι φταίει ο επίτροπος – θα πεις
και θα ‘χεις δίκιο
Αφου οι νοικοκύρηδες το έριξαν
στον ύπνο
ήρθε κι αυτός ο άνθρωπος
να βάλει μια τάξη
για να μπορέσει το ευρώ
και πάλι να … πετάξει
να πάρει σβάρνα
αγορές, δολάρια και γρόσα
γιατί πολύ… από μακριά
μας έβγαλαν την γλώσσα
αυτή που γλύφει και φιλά, { αναλογα τα κέφια της
και φτύνει και τσακίζει σιάχνει και το peHa της }
και τρεχα εσύ κακόμοιρε
να κάνεις ΄κονομίες
γιατί η κονόμα αλλονών
εσένανε … αδειάζει (Kanonika to "gamaei" tairiazei kalitera)
σκληρή σαν αλογόμυγα
τσιμπάει και πονάει
κι αφού η ευρώπη γύρισε
πανεύκολα την πλάτη
και ούτε θέλει να σε δει
ουδέ να σε ακούσει
τσίμπα κι εσύ όσα μπορείς
γερμανοκωλαράκια
αφού τον κώλο τον δικό σ’
δύσκολα θα τσιμπήσεις
αν… και τον φταίχτη θά ‘θελες
όρθιο … να gamiseis
(γιατ’ άμα δέσει η αυτοκριτική
τύφλα νά ‘χει διαβούλευση)
Share on Facebook
Tags: ποιημα, πολιτική σατιρα, στιχοι, σατιρα
March 2nd, 2010 at 00:30
χαχαχαχα καλό!
March 2nd, 2010 at 07:35
@ Hf
ευχαριστώ Ηφ … μου δίνεις κουραζ να συνεχίσω. Ο δρομος για το νομπελ ειναι μακρύς … και δύσκολος