ενδεχομένως και πρωινή στο ραδιόφωνο, όπως η αυθεντική, κι επειδή η καπατσοσύνη είναι γυναίκα είναι βέβαιο ότι θα έλεγε – κι αν δεν έλεγε θα έλεγχε – και το βραδυνό δελτίο ειδήσεων.
Είδα χθες την αθηναϊκή πρεμιέρα της Εβίτας του σερ Α.Λ.Βέμπερ. Μια άρτια παράσταση με καταπληκτικούς χορευτες και τραγουδιστές, και σούπερ σκηνοθεσία. (Ειδικά η σκηνή με τους καθρέφτες ήταν αριστοτεχνική και σκηνοθετικά και φωτιστικά). Όσο προχωρούσε η υπόθεση κι όσο μεγάλωνε το "εγώ" της Εβίτας, τόσο έβρισκα ότι υπάρχει σατανική σύνδεση με όσα ζούμε σήμερα και πολλά απ΄ όσα πολιτικώς έχουμε ζήσει εδώ και πολλά χρονιά.
Στο διαλειμμα συνάντησα αρκετούς γνωστούς που την ώρα που φιλιόντουσαν σταυρωτά δεν μαχαιρώνονταν για λόγους αβρότητας, είδα μούρες και μουρίτσες και ευτυχώς και μερικούς φίλους μου. Με τους τελευταίους μοιραστήκαμε τις αγωνίες και το μούδιασμα που διατρέχει όλους τους κανονικούς ανθρώπους αλλά και την ελπίδα ότι επιτέλους θα βγούμε από την ΑΦΑΣΙΑ που επικρατεί.
Είναι δύσκολο να ξυπνήσεις από μια ΑΦΑΣΙΑ. Είναι δύσκολο οι γενιές που μεγάλωσαν με τη βίβλο του lifestyle και όλων όσων έπρεπε να έχουν κάνει μέχρι τα 30 τους για να είναι πετυχημένοι. Θέλει πολύ … σκούντημα για να συνέλθει αυτός που γαλουχήθηκε με τις αρχές ότι τα "δωράκια στον εαυτό του" κάποιος όχι μονο τα δικαιούται αλλά τα αξίζει κιόλας.
Η αφασία μας είναι ο εχθρός μας. Όχι οι Εβίτες. Αυτές ευδοκιμούν εκεί που βρίσκουν.
Κοίταξε τι μπορεί να συμβεί σε ένα μπαλκόνι. Κοίτα καλά. Και μην ξεχάσεις τι έγινε στο μπαλκόνι του νεοκλασικού που δεν παίρνει μέτρα προστασίας για να μη χαλάσει η μόστρα η νεοκλασικίζουσα.
Μην ξεχάσουμε ποτέ: ότι μερικοί ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ πέταξαν μολότωφ μέσα σε κτίριο που υπηρχαν εργαζόμενοι.
Κοίτα και μην ξεχάσεις ποτέ: τι μπορεί να συμβεί σε ένα μπαλκόνι, και πού μπορεί να μας παρασύρει.
Share on Facebook