Εδώ και πάλι, μετά από έναν ωραιότατο καφέ στα ανοιξιάτικα Εξάρχεια, στο Φλοράλ, στη γειτονιά που επέλεξε να ζει στην Αθήνα, αφού άφησε τη θεσσαλονίκη, ο συγγραφέας Αύγουστος Κορτώ. Δε θα σου πω τι είπαμε για τη Θεσσαλονίκη – και όχι μονο – γιατί η συμφωνία μας ήταν "ον κάμερα ανάγνωση" και όχι συνέντευξη. Νομίζω όμως ότι μπορώ να σου πω πως καταλήξαμε σε συμπεράσματα στα οποία έχω καταλήξει και με πολλούς φίλους μου που κι αυτοί "αφησαν τη Θεσσαλονική στην ησυχία της κι εκείνη τους άφησε στη δικιά τους"
Του τηλεφώνησα ένα πρωί : "Καλημέρα, Καφάτος Γιάννης ο … Αύγουστος στο τηλέφωνο;" Μου απάντησε λέγοντας το πραγματικό του όνομα.Η αλήθεια είναι ότι πριν από μερικά χρόνια, είχαμε βρεθεί σε κάποιο μπαρ ένα βράδυ με μια μεγάλη παρέα λογτεχνών δημοσιογράφων – κυρίως βιβλιοκριτικών, αλλά το κανονικό του όνομα δεν το θυμόμουν. Δεν έχει άλλωστε σημασία, αφού ως Αύγουστος Κορτώ ζει πλέον από τα βιβλία του.
Έχω διαβάσει μερικά από τα (πολλά) βιβλία του – πολύ διαφορετικά και απρόβλεπτα μπορώ να σου πω παροτρύνοντάς σε να "δοκιμάσεις". Το τελευταίο διάστημα, που διαβάζω το "Δεκαέξι" μεταφέρομαι στη σοβιετική Μόσχα, που προσπαθεί να ξεπεράσει το σοκ από το θάνατο του "πατερούλη" και πιο συγκεκριμένα στον κόσμο του ήρωά του, που κι αυτός έχασε τον δικό του "πατερούλη". Ομολογώ ότι δεν έχω τελειώσει την ανάγνωση αλλά η μέχρι τώρα αίσθηση είναι πολύ όμορφη. Μ’ αρέσει που αφήνω την ανοιξιάτικη & δυναμιτισμένη Αθήνα και "μπαίνω" στη μουντή σοβιετία που φωτίζεται από κάποιες νότες και παρακολουθώ έναν πολύ ιδιαίτερο … ετερόφωτο ήρωα.
Το πρώτο απόσπασμα που θα δεις να διαβάζει ο Αύγουστος το επέλεξα εγώ, ενώ το δεύτερο που είναι η εισαγωή του 10ου κεφαλαίου το διάλεξε ο ίδιος: "ας διαβάσω αυτό, γιατί δε συνηθίζω να είμαι τόσο περιγραφικός …"
Το μυθιστόρημα "ΔΕΚΑΕΞΙ" κυκλοφορεί από τον "Καστανιώτη"
Share on Facebook