καλημέρα αγαπημένε γνωστέ και άγνωστε που ακόμη διακοπεύεις, ή που δεν … ή που μόλις σιχτιρίζεις που επιστρέφεις.
Καλημέρα, καλημέρα. Ζεστή, ιδρωμένη,"σβησμένη" με μπόλικο κλιματισμό και νερό. Παγωμένος βρασμένος δυόσμος, με πολλά παγάκια. Ξεδιψάει καλύτερα από το σκέτο νερό. Είναι δε βέβαιον ότι κάποιες καλές ιδιότητες έχει κι ο δυόσμος οπότε πάλι κερδισμενοι είστε αν ακολουθήστε τη συμβουλή μου.
Δεκαπενταύγουστο πέθανε η γιαγιά η Ξένη. Πάντα τη θυμάμαι με λατρεία. Με λάτρευε κι εκείνη. Θα μπορούσε να πηδήξει από το μπαλκόνι αν της το ζητούσα.
Τι τιχερά είναι τα παιδιά που έχουν γιαγιάδες και παππούδες. Εγώ δεν γνώρισα κάνεναν παππού, δεν ξέρω την απώλεια του παππού. Μάλλον πονάει το ίδιο, όπως και της γιαγιάς.
Μ’ αρέσει τελικά αυτή η μεσοβέζικη περίοδος. Καλοκαίρι μεν, αλλά το μυαλό στις υποχρεώσεις του χειμώνα. Από το άσπρισμα τοίχων, μέχρι … όπου βγει. Πάντα είναι ωραίες οι περιόδοι που σε ξεσηκώνουν για σχέδια. Είναι καλύτερες εκεινες οι εποχές που τα σχέδια έχουν γίνει καθημερινότητα!
(next song … για να μπαίνουμε στο κλίμα … 3 του σεπτέμβρη να ροκάρεις)
Τα πλατάνια στο Πήλιο είναι σα μια στατική πικετοφορία. Ό,τι θέλει να ανακοινώσει καποιος το "συρράπτει" πάνω στον πλάτανο της πλατείας, στα πλατάνια της παραλίας και στα αρμυρίκια. Τα πλατάνια όμως έιναι … σαν το facebook του κάθε χωριού. Το twitter της πλατείας!!!
.jpg)
Καλό υπόλοιπο καλοκαίρι*.
(* απ’ αυτο που κουβαλάμε μέσα μας και μας κάνει ζεστούς και έτοιμους να δεχτούμε τις "δροσιές")