Καλημέρα,
χθες το βράδυ περπάτησα στο Κουκάκι. Είχαν ανθίσει οι νερατζιές (πρωτοξαδέλφες αυτονώνε που έκοψε ο Κακλ-αμαν-ης από το Κολωνάκι). Μοσχοβολούσαν. Νομίζω αυτή η μυρωδιά υπάρχει πάντα μέσα μου. Κάτι μου ξυπνάει. Ένα καμπανάκι χτυπάει. Βαράει, Βροντάει. Αλλά δεν βρίσκω τι
Η Μαρίνα παίζει μαράκες όταν τραγουδάμε αυτό τραγούδι. Τι μαγεία. Ο Αντώνης βρήκε μια τύπου μαράκα από ενα φρούτο που είχα φέρει από την Αφρική κάποτε και αφού τον συνόδεψε στις τραγουδιστικές μας εξάρσεις με ρώτησε αν τρώγεται. Μαγεία.
Τη Δευτέρα μπαίνει η άνοιξη. Βλέπεις οι εποχές, ο χρόνος, δεν έχει τα ζητήματα που κάνουν τη δική μας "ανοιξη" ν’ αργεί ακόμη. Ρε μπας και πρέπει να ακολουθήσουμε την εποχή και να ανοίξουμε κι εμείς; Μήπως μόνοι μας κλείνουμε εκτός κάποια μικρά αδιόρατα πραματακια που μπορεί να μας … "άνοιγαν" λιγουλάκι;
Τα γιαούρτια στον Πάγκαλο έγιναν μεγάλο θέμα στο FB με πολλέ απόψεις να ανταλλάσονται. Νομίζω ότι την άλλη βδομάδα πιο πολύ κι από τις παρελάσεις θα κοιτάξουμε από την ιντερνετική ή τηλεοπτική "κλειδαρότρυπα" ποιοι πολιτικοί φάγανε "γιούχα" στις παρελάσεις.
Νομίζω ότι οι Ιάπωνες διέπραξαν ύβρι. Αυτήν την ύβρι πληρώνουμε τώρα μαζί τους. Τότε ήταν θύματα, σήμερα η γραφειοκρατία και ο μη παροιμιώδης αλλά τελικά υπαρκτός Ιαπωνικός ωχαδερφισμός απειλούν ολόκληρο τον πλανήτη.
Το αύριο όλων μας γίνεται ακόμη πιο δύσκολο!!!
Καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες. Η άνοιξη είναι έξω … εσύ; (το έχω κάνει t-shirt story παλιά)
Share on Facebook