Radio Friday: παρελθόν ένδοξο, παρόν μνημο(υ)νιακόν, μέλλον …

καλημέρα, θα μου πεις γιατί με τέτοιο πεσιμιστικό τίτλο;
Θα σου πω: κι ευχαριστημένος να είσαι. Θα μπορούσα να αρχίσω τα μπινελίκια προς πολλούς κι από πολύ νωρίς. Δεν το κάνω σεβόμενος τα παδιά μου που είναι πολύ χαρούμενα που έμαθαν το ποιηματάκι τους κι έκαναν γιορτή στο σχολειό. Μόνο αυτά σέβομαι. Κανένα γαμημένο παρελθόν και κανέναν από όλους αυτούς που γαμάνε το παρόν και το μέλλον των παιδιών μου. Κανέναν.

όπως κατάλαβες είμαι πολύ πολύ θυμωμένος. Πάλι. Και τι κάνω περί τουτου; Φοβάμαι μη με πει ο πώς τον λέν’ ότι ειμαι αντιδραστικός και δεν …
Δεν ξέρω. Ξέρω ότι επειδή δεν είμαι τράπεζα να με στηρίζουν κάθε τόσο τουναντίον με σκίζουν, ως πολίτη εννοώ, μην πάει ο νους στο στο κακό … κάθε τόσο με εθνική μεγαλοπρέπεια !!!

Τι να σου πω  τωρα … μπαίνει η άνοιξη. Ανθίζουν οι νερατζιές στα πεζοδρόμια και η μυρωδιά τους με τρελαίνει … με ξεσηκώνει!!! Ki εκεί που λες για την ανοιξη και τα αρώματα θυμάσαι τον Κακλ-ΑΜΑΝ-η που τσεκουρωσε τις νερατζιές στο Κολωνάκι για να βάζει κάτι αυστραλιανά δέντρα, λες κι έχουμε κοάλα να βγαίνουν στη Σκουφά για μεζεδάκι! Πώς να ηρεμήσω γιατρέ μου … Κιχ δε βγάζει ο γιατρός, οπότε συνεχίζω μονάχος …

Πότε θα τους πετάξουμε στη θάλασσα, και θα κάνουμε "ριστάρτ"
Τι εννοείς … τι εννοώ;
Μόνος μου πνίγομαι γιατρέ μου;
(πάλι δεν απαντά)

<

Share on Facebook

Leave a Reply