Καλημέρα, καλημέρα.
Εκεί που όλα είναι μια χαρά – λέμε στην καθημερινόητα ρε παιδι μου – κατεβαίνεις μια σκάλα, που την έχεις ξανακατέβει πολλές φορές. Την κατεβαίνεις ούτε γρήγορα ουτε αργά. Κυκλική μεταλλική, αυτές τις τύπου "υπηρεσίας".
Και ξαφνικά … ακούς ένα μπαμ/κρακ και σωριάζεσαι στο έδαφος. Πολύς πόνος, οι συναδελφοι που τρέχουν να βοηθήσουν φαίνονται διπλάσιοι … (και όχι επειδή "ήπιαμε τα διπλά κυριε χωροφύλαξ – τη θυμάσαι τη διαφήμιση) και τελικά βρίσκεσαι στο κρεβάτι με το κολάρο σου.
Είδες τι σου είναι η στιγμή;
Το χτύπημα στο κεφάλι είναι μεγάλη μαλακία, γιατί είναι επικίνδυνο και γιατί δεν μπορείς ούτε να διαβάσεις, ούτε να δεις πολύ τηλεόραση, ούτε να κομπιουτεριστείς …Δε λέει με τίποτα. Να το προσέχετε!
Καλό σου-κου σας εύχομαι και περαστικά μου!