Share on Facebook
Archive for May, 2011
TattoArt … the ancient way
Sunday, May 15th, 2011Εν μέσω νεφών
Friday, May 13th, 2011
τα νέφη είναι ωραία όταν φεύγουν
βαριά όταν στέκονται πάνω από τα κεφάλια μας
παιχνιδιάρικα αν είσαι πιωμένος
(τα συγκεκριμένα είναι μαγιάτικα, χθεσινά, στην Παιανία)
Share on FacebookRadio Friday: τεχνοτροπίες απόλαυσης
Friday, May 13th, 2011Καλημέρα, καλημέρα χρεωμένε!
Μπέτυ πόσο πάει?
Οι πιο παλιοί το θυμάστε το σύνθημα, ε! (εχει γίνει και βιβλίο). Τώρα το αλλάζουμε
Hellina … posso paei?
Ανοίξαμε και σας περιμένουμε!!!
με εννοείτε ε!
οπότε αφού δεν μπορείς να τον αποφύγεις … απόλαυσέ τον!
Φρικη, φρικη, σε όλες τις γλώσσες. Και πλεον δεν μας αφήνει η φρίκη να ονειρευόμαστε. Τα όνειρα σε άλλη γλώσσα είναι δύσκολα, ή είναι αδύνατα;
έχω ξεκινήσει μαθήματα τατού… Tattoo αρτιστ. Έχω ζωγραφίσει από μικρός με διάφορετικούς και πολλούς τρόπους.Σε ξύλο, περγαμηνή, γυαλί, χαρτί. Αυτού του είδους η "ζωγραφική" δεν παίζεται. Είναι με κάθε τρόπο τόσο Ζωντανή!
Θα σας κρατώ ενήμερους για την πρόοδο, και περιμένω τα σχέδια που προτιμάτε … να τα κουβεντιάσουμε!
Κάνουμε tattoo για να δείξουμε ή για να κρύψουμε κάτι?
(αυτό κι αν είναι θέμα για κουβέντα)
Λες τελικά να βρήκα τι θα γίνω οταν μεγαλώσω …
Αυτά λέει η Ντόρις Ντέι στον "Άνθρωπο που ήξερε πολλά" του Χίτσκοκ. Από τότε μέχρι σήμερα πολλά άλλαξαν και πολλά έμειναν ίδια!
Η δουλειά δεν είν’ ντροπή (αρκεί να την έχεις – μέρες μνημονιου γαρ)
Καλό σου-κου- συβλογκίτες και συβλογκίτισσες!
Share on Facebook
H πόλη πια δεν μας τρομάζει, μας απειλεί!
Wednesday, May 11th, 2011Με την camera μου στο χέρι…
Άντε, όχι ακριβώς στο χέρι, μέσα σε ένα μαρσούπιο, μια μπανάνα, τσαντάκι μέσης – όπως θες πες το. Έτσι κυκλοφορώ τα τελευταία δύο χρόνια, μη σου πω και παραπάνω! Και την βγάζω ανά πάσα ώρα και στιγμή, όταν δω κάτι που θέλω να κρατήσω. Όταν δω κάποιον που θέλω να «κρατήσω», όταν δω μια σκηνή που θέλω να καταγράψω.
Έτσι κυκλοφορώ και δε σου κρύβω ότι μερικές φορές ψιλοφοβάμαι. Μην προκαλέσω και μου την πέσουν. Αλλά όταν το «θέμα» είναι όμορφο, είναι πιασάρικο (για την αισθητική μου ή / και τα κολλήματά μου την βγάζω κι άλλοτε τραβάω βίντεο, άλλοτε φωτογραφίες άλλοτε και τα δύο. Μετά γυρίζω σπίτι, όταν έχω χρόνο μοντάρω βίντεο, ανεβάζω στο youtube (χάρις στο οποίο είμαι και καναλάρχης άμα λάχει), παίζω με τις φωτογραφίες στο photoshop, ανεβάζω στο Facebook κλπ κλπ. Μερικές φορές με πιάνει τέτοια μανία που μπορεί εκτός από την κάμερα μου να τραβάω φωτό και με το κινητό μου και να τις στέλνω κατευθείαν στο ίντερνετ.
Όταν έσπασαν τα νερά της γυναίκας μου εκείνη μπήκε για μπάνιο κι εγώ έβαλα να φορτίζω την κάμερα μου.
Τον Οκτώβριο, Ηπείρου και 3ης Σεπτεμβρίου ή Πατησίων (δεν έχει σημασία) έκλεψαν τη γυναίκα μου, ενώ ήταν μέσα στο αυτοκίνητό της. Δύο έλληνες.
Σήμερα το πρωί (Τρίτη 10-5-11) άκουσα ότι σκότωσαν έναν 44χρονο για μία κάμερα. Ηπείρου και Τρίτης Σεπτεμβρίου ή Πατησίων (δεν έχει σημασία). Πήγαινε με την κάμερα να πάρει το αυτοκίνητό του για να πάει τη γυναίκα του στο μαιευτήριο να γεννήσει.
Μερικές ειδήσεις μας ξεπερνάνε. Όσα κι αν υποθέσουμε ότι έχουν δει τα μάτια μας ως δημοσιογράφων. Φρίκη. Θυμός. Πάντα αυτός ο άτιμος ο θυμός. Πού να διοχετευτεί; Ποιος θα την πληρώσει;
Εκτός από τα οικονομικά που έχουν κάνει το μέλλον μας σκατά, υπάρχει και αυτή η άτιμη η πόλη που μας τρομάζει πια! Ή μάλλον μας τρόμαζε, τώρα μας απειλεί.
Το 1996 πήγα στο Περού. Ο φίλος μου ο Αντώνης, φωτορεπόρτερ, μου είχε πει:
– «Καφάτε, άσε τις ταρζανιές και μην πας με τις μηχανές σου εκεί, γιατί ο κόσμος πεινάει και θα στην πέσουν. Πρόσεχε. Άστο καλύτερα».
Δεν τον άκουσα κι έτσι έχω «κρατήσει» χιλιάδες κλικ από το ταξίδι εκείνο. Οκ, έβγαλα το σκουλαρίκι, έβγαλα και το ρολόι μου. Τις μηχανές μου τις πήρα, πάντως. Έτσι και αλλιώς έκανα «μπαμ» ότι ήμουν τουρίστας. Προσπαθούσα να μην πηγαίνω σε απόμερα σημεία μόνος κλπ. Ήμουν όμως στο Περού, το 1996.
Θα κρατήσω την κάμερα στο μαρσούπιο μου. Ελπίζω, αν μου την πέσουν, να έχω τη διαύγεια να την προσφέρω, ελπίζω να έχω την ευκαιρία να το κάνω. Δηλαδή, ελπίζω απλώς να είμαι ένα πιθανό θύμα κλοπής. Εύχομαι να μην γίνω θύμα δολοφόνων για μια κάμερα.
Όλοι αυτό δεν ευχόμαστε πια;
Και το παιδί που γεννήθηκε σήμερα χωρίς πατέρα; Ποιος θα το βάζει στους ώμους του να το πάει στο κρεβάτι του; Αυτό σκεφτόμουν με την Μαρίνα στους ώμους και τον Αντώνη να περιμένει να διαβάσουμε την υπόλοιπη ιστορία του Ιάσoνα λίγο πριν πάρει το χρυσόμαλλο δέρμα (δέρας … μπαμπά – φώναξε η Μαρίνα, κι ας έγραφε δέρμα το βιβλίο).
Και; Το σκεφτόμουν. Θυμός. Πού θα διοχετευτεί;
Αδυναμία, σκοτεινιά, απόγνωση, τέλμα. Μέγγενη.
Αύριο; Ελπίδα; Ποιος να στην εμφυσήσει;
(το κείμενο μου αυτό δημοσιεύτηκε στην aixmi.gr)
Share on FacebookGravitySais_i
Monday, May 9th, 2011ένα Live μιας μπάντας με νέο άλμπουμ.
Ενεση αισθητικής στην ασχήμια και την ομοιομορφία που μας περικυκλώνει.
Το βίντεο (μου) τους αδικεί.
ξέρεις τι σκέφτηκα, κατεβαίνοντας την πειραιώς για να πάω στο αυτοκίνητό μου: Κρίμα που είναι έλληνες. Κρίμα που δεν ζουν μια πολιτσιμένη χωρα του κόσμου. Εκεί θα έκαναν σίγουρα μεγάλη καριέρα.
αναζητείστε τους και απολαύστε τους!
Share on Facebook
Radio Friday: u-ha (γιούχα) kai παπάρια δελφινέζικα
Friday, May 6th, 2011Καλημέρα, καλημέρα καλημέρα
Καλημέρα ακόμη και στους συνταξιούχους που αναζητούν τα αναδρομικά. Τους Βολευτές λέω, και δεν είναι ορθογραφικό λάθος! Βολευτές. Βολεύουν εαυτούς και αλλήλους.
Καλημέρα και στους αβόλευτους γιουχαϊζοντες!!!
Απόψε στο Black Duck θέλω να θυμηθώ μουσικαμάντ καλοκαίρια με την άμμο να μπαίνει στα δάχτυλα και το φλοίσβο να μπερδεύεται με τις κουβέντες!
έχω ξεκινήσει μια μαθητεία … θα σου πω προσεχώς. Πολύ πολύ ενδιαφέρουσα. Πάω με το τετράδιο μου, κρατάω σημειώσεις, κάνω πρακτική, αν και τα δύσκολα έρχονται. Ο πιο καλός ο μαθητής είμαι εγώ στην τάξη (κάνω ιδιαίτερα)
Ετοιμάζεται λέει ο μεταφραστής Δελφινιών. Αντε να καταλάβουμε πώς μας βρίζουν κι αυτά τα πλάσματα της φύσης! Βεβαίως οι πολιτικοί δεν πρόκειται να πάρουν χαμπάρι εναν πόιτσο δελφινίσιο, αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Η ελπιδα…
Καλό σου-κου. Και μη σας κάνει εντύπωση που βρέχει! Το λέει κι η παροιμία και το επιβεβαίωνει: στον καταραμένο τόπο (σου) Μάη μήνα βρέχει!
Share on Facebook
Στα dexx του Black Duck, την Παρασκευή!
Tuesday, May 3rd, 2011T-shirt Stories: Ossama … game over
Tuesday, May 3rd, 2011
Princes on her knees …AKA when Princess Kathrine … saluted her King …
Sunday, May 1st, 2011αυτή μάλλον είναι η φωτογραφία ορόσημο από το γάμο στο Λόντον, προχθές.
Μπορεί η κοπέλα να μην είπε το "ομπέι" στον όρκο της, μπορεί να άφησε λυτά τα μαλλιά της, ο Μάκης (William Γουλιαμάκης Μάκης) όμως την έσκισε την γάτα
κοίτα, κοίτα και το κοριτσάκι παρανυφάκι στην άκρη – κλείνει τ’ αυτιά του … αλλά μαθαίνει από μικρό το δόλιο!!!
χαχαχχα
