Καλό ό,τι σε όλους!
Σήμερα η μητέρα (των παιδιών μου) παίρνει την άδεια της και θα είναι μαζί μας στις διακοπές. Γι’ αυτό και σήμερα είναι της αγίας Παρασκευής της … απαλλαγής.
Περάσαμε πολύ ωραία οι τρεις μας, αλλά θα περάσουμε ακόμη καλύτερα σε πλήρη σύνθεση!
H Αφησός μας είναι μια κούκλα. Παρά το θέμα του πάρκινγκ και της τήρησης της ελληνικής παράδοσης που θέλει ένας έκαστος δίπλα από την ομπρέλα του να έχει και το αυτοκίνητό του, είναι μια κούκλα. Τα παιδιά πάνε στο μόλο για βουτιές, όπως κάναμε με τα ξαδέρφια μου κι εμείς μικρά.
Διαβάζω εφημερίδες μόνο το τελευταίο διήμερο, έκανα κάτι σαν αποτοξίνωση. Θέλω κι άλλη – αποτοξίνωση. Εξακολουθώ να οργίζομαι, παρά τη χαλάρωση των διακοπών. Οργίζομαι και από το περιεχόμενο αλλά και τη … φόρμα. ( αν με εννοείτε)!
Στα 20 μέτρα με περιμένει η παραλία. Τα γυαλάκια και ο αναπνευστήρας μου. Η Μαρίνα για να πάμε στη βάρκα “ΟΡΚΑ” και να την ακουμπήσει με το δάχτυλο, όπως ο Νέμο με την ουρά του και ο Αντώνης για να πάμε στα βράχια. Η “γειτόνισσα” της παραλίας Βασιλική αποκάλεσε τα παιδιά μας “πεταλίδες”: αφού είναι κολλημένα μονίμως στα βράχια!
Καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες
(είχα ετοιμάσει και κάτι φωτο, αλλά ξέχασα το στικάκι σπίτι – που η μονη καμπάνα που ακούγεται είναι της αγίας Μαρίνας, aν με εννοείτε και πάλι)